Berichten van 3 januari 2011 tot 9 januari 2011

Vanavond, na zonsondergang en het avondeten, waren we allen te gast bij Trini en Juan-Andres, de uitbaters en eigenaars van het “Camperpark Huerta de Murcia”. Graag willen ze hun gasten laten kennis maken met een plaatselijk en erg traditioneel dessert: PAPARAJOTTES.

Verse bladeren van de citroenboom worden omwikkeld met een deegje gemaakt van bloem, suiker, melk, eieren en geraspte citroenschil. Dit wordt dan gebakken in olijfolie en bestrooid met een mengeling van fijne suiker en kaneel. Er wordt ons even getoond hoe we dit hanteren en oppeuzelen en hmmmm …….. vergezeld van een glaasje Muscadet.

Algezares. Een legende vertelt ons een verhaal dat zich afspeelt in de 17de eeuw. Na een verwoestende droogte in de wijde omgeving van Murcia en vooral in de Huerta, haalt men een Lieve Vrouwe beeld uit de kerk van Murcia en organiseren de Murcianen een processie naar de berg EL Hondoyuelo op ongeveer 5km van de hoofdstad. Deze berg was reeds gekend door de vroege beschavingen als een heilige enclave. Tijdens de pelgrimstocht gaf De Maagd gehoor aan hun smeekbeden en spontaan ontstonden er “heilige bronnen” en begon het hevig te regenen en zelfs te sneeuwen. Het wonder van het water heeft zich enkele keren herhaald en sindsdien is de Virgin de la Fuensanta patroonheilige van de stad en is de devotie voor deze "Maagd van de Heilige Bronnen" enkel gegroeid. 


 






Nog steeds organiseert men in Murcia ieder jaar in september één van de grootste processies van Spanje, en nog steeds vloeit er water aan de bronnen.

Het Heiligdom van de Maagd is nu één van de drukst bezochte bedevaartsoorden van Spanje en wordt bewaakt door Benidictijner nonnen. Omwille van z’n hoogte biedt het een prachtig uitzicht op de stad Murcia en de vallei van de Segura.

Vandaag is het 6 januari en dus Driekoningen, hoogdag in Spanje! Ook hier in Alquerias wordt er gevierd. Familie en vrienden doen hun zondagse pak aan, gaan bij elkaar op bezoek met de nodige kadootjes, en trekken gezamenlijk naar de Driekoningenstoet. Het is een optocht met als enige thema Caspar, Melchior en Balthazar. De Koningen zijn erg druk bezig met het uitdelen van allerhande geschenkjes en worden bijgestaan door hun dienaren.

We verlaten de Provincie Granada in Andalucia en dus ook Motril. Via de Provincie en de Costa Almeria rijden we terug noordwaarts. We blijven een tijdje de grillige kustlijn volgen, een route langs de mooiste kustpanorama’s van de streek, en stoppen regelmatig om te genieten van het uitzicht. In de namiddag, wanneer we de Provincie Almeria bijna verlaten, veranderen de uitzichten. We bevinden ons tussen twee bergketens, rechts de Sierra de Cabo de Gata met z’n natuurreservaat, en links van ons de Sierra Alhamilla ook wel bekend omwille van zijn “Mini-Hollywood”.

Op dit ogenblik zijn we in de Provincie Murcia en hebben een heerlijk plekje ontdekt te midden van “la Huerta de Murcia” oftewel “Murcia, de groentetuin van Spanje”.


 

Hun groentetuin of “la Huerta” danken de Murcianen aan de Romeinen en de Arabieren.

De Romeinen legden irrigatiestelsels aan voor hun landerijen, waarop ze vijgen, olijven en graan teelden. Vanaf de 8e eeuw kwamen er Arabieren in het land. Zij perfectioneerden de irrigatiesystemen (dat nog deels intact is), wisten het water om te leiden naar de hoger gelegen droge akkers en introduceerden tot dan toe onbekende soorten groente en fruit: citrusvruchten, amandelen, aubergines en rijst. Geleidelijk ontstond er een bont tapijt van boomgaarden en moestuintjes. Deze minifundios, lapjes grond van maximaal 1 ha bestaan nog steeds aan de oevers van de Segura en net als vroeger leeft men in de huerta het hele jaar van fruit. Kersen, abrikozen, pruimen, perziken, vijgen, granaatappels, kweeperen, peren, appels en amandelen voorzien van april tot november in het onderhoud van de bewoners van de huerta en tussen december en maart zijn er de citroenen en de sinaasappels.

Ons huidig adres: www.camperparkhuertademurcia.es is een absolute aanrader voor “zwervers”.

Nieuwsgierig geworden door het lawaai van kettingzagen trek ik na het ontbijt naar het strand. De gemeentearbeiders zetten hun beste beentjes naar voor en naar boven om de palmbomen sierlijk te snoeien. De dode bladeren worden kort bij de stam afgezaagd en de reeds oude afgezaagde stompjes van vorige jaren worden mooi en geduldig bijgesneden met een mesje. Het lijkt wel alsof de palmbomen na hun schoonheidsbehandeling een linnen jurkje dragen.

 
Een bezoekje aan Almuñécar leert ons snel dat dit een gewoon Mediterraan stadje is met een oud centrum vol witte huizen langs steile (héél steile) straatjes en met moderne wijken vol flats langs de stranden.

Almuñécar werd meer dan tweeduizend jaar geleden gesticht door de Feniciers. Door zijn lange geschiedenis kent het stadje verscheidene historische bezienswaardigheden, van een Fenicische grafplaats tot het nog altijd in gebruik zijnde Romeinse aquaduct en de Arabische burcht boven op de rots. Een klim, waar je de volgende dag nog plezier aan beleeft.