Dinsdag 19 juli 2005
10 juli 2005
Een zondag om nooit te vergeten want op die mooie zomerse namiddag stierf mijn moeder.
Papa is er nog, diep in rouw. Zal hij op zijn drieëntachtigste hier doorkomen? Wie, de dag van vandaag, kan nog zeggen dat hij 60 jaar getrouwd was?
Op mama's doodsbrief stond: "Ik was gelukkig. Ik heb met heel mijn hart geleefd. Laat toch mijn dood niet zwart omkransen, maar wit als het lied van vreugde zijn!"
Misschien kunnen we binnenkort eerlijk dankbaar zijn voor wat zij voor ons was. Nu is de leegte en het verdriet nog veel te groot.
om 23:19
Reageer op dit bericht



1 reactie op dit bericht
Adagio