De mening van…

Faillissementen bij KMO’s: het stille verdriet

Dit jaar gingen er al bijna 8.000 bedrijven failliet. Hierdoor gingen er tevens 15.956 jobs verloren, een stijging met +14% ten opzichte van verleden jaar (bron Graydon).

Het drama bij Ford Genk krijgt dezer dagen – terecht – de volle aandacht in de media. Dit mag ons echter niet doen vergeten dat alleen al dit jaar zowat 16.000 arbeidsplaatsen verloren gingen door faillissementen van vooral kleine en middelgrote ondernemingen (KMO). Jobverlies voor ondernemers en werknemers dat zelden de voorpagina’s haalt maar dat even pijnlijk is voor alle betrokkenen. Of… het stille verdriet.

• Nooit eerder werden op één maand tijd meer faillissementen dan over de afgelopen maand september: 1.190 bankroete bedrijven is een nieuw en absoluut record. Het vorige maandrecord is precies één jaar oud: september 2011 telde 1.161 faillissementen.
• Op drie trimesters tijd zagen al 7.959 Belgische ondernemingen zich verplicht de boeken neer te leggen: een stijging met +4,65% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar.
• De horeca, de bouwnijverheid en de autosector tellen het grootste aantal faillissementen.
• De faillissementencyclus komt nu in tweede fase komt: die van de uitdieping en de verbreding. Het zijn niet meer de direct consumentgerichte sectoren die de eerste klappen opvangen maar de daaraan leverende sectoren die volop de gevolgen voelen. Als omvallende dominostenen is ook al een begin van de derde fase merkbaar waarbij de grotere industrieën worden geraakt.
• Steeds meer kmo’s hebben hun reserves uitgeput en grote ondernemingen gaan volop in ‘crisismodus’.
• Steeds meer grotere bedrijven worden geraakt: 2012 telt nu al even veel faillissementen van bedrijven die meer dan 100 werknemers tewerkstellen als over geheel 2011.
• Aankoopbeslissingen worden steeds meer uitgesteld of teruggedraaid, verse kredieten worden opnieuw moeilijker verkregen.

Hoog tijd dat de federale regering eindelijk gaat beseffen dat niet “alles koet” gaat en dat zij met haar goed-nieuws-show de burger een rad voor de ogen draaide. Dit land heeft daden nodig met structurele maatregelen.

Addertje

  
Bron: GVA

 


‘België is mislukt, dus Europa zal niet slagen’

Met de toenemende roep om nog meer centralisatie creëert Brussel juist het neonationalisme dat de Europese Unie met de eigen oprichting terecht beoogde te bestrijden. De euro heeft, door de monetaire dwang die ervan uitgaat, nu al oude antipathieën tussen Noord en Zuid nieuw leven ingeblazen, en elke 'grote sprong voorwaarts' zal die slechts versterken.

De recente voorzet voor een soort oerknal van Daniel Cohn-Bendit en Guy Verhofstadt, met de intentie om de natiestaten in een Europese federatie te laten oplossen, is in dat opzicht levensgevaarlijk. Alleen door de sterke landen voor de schulden van de zwakke garant te laten staan, zou volgens hen de euro te redden zijn - en daarvoor moet alles wijken. Zelden zullen olifanten in hun vlucht naar voren zo blind door een eeuwenoude politieke porseleinkast zijn gedenderd als deze twee.

Wat zij, net als Van Rompuy en Barroso met hun begrotingsunie, voorstaan, komt namelijk neer op een langdurige transfer van geld van Noord naar Zuid. Als tegenprestatie moet het Zuiden snel op grote schaal bezuinigen en hervormen, terwijl dat nu al tot ontwrichting en volksopstanden leidt. Die 'ruil' is daarmee gebaseerd op een illusie. Om een dreigende ontwrichting van het Zuiden te vermijden en tegelijk het steeds wantrouwiger electoraat in het Noorden te sussen, roept men nu dat Athene vooruitgang boekt, terwijl dat evident niet het geval is. Dit onvermogen tot hervormingen betekent dat het Noorden zeer lang voor het Zuiden zal opdraaien, en dat is electoraal in het Noorden onverkoopbaar....

Kortom: waarop baseren beide heren het waandenkbeeld dat wat in twee eeuwen niet is gelukt met twee volken die behalve de moedertaal vrijwel alles met elkaar gemeen hebben, wel in pakweg twee jaar zou kunnen met dertig volkeren die heel wat meer van elkaar verschillen?

Het mea culpa van Karel De Gucht ?

Na het N-VA-bashen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen is de volgende fase aangebroken: door de traditionele partijen worden sedert 14 oktober alle mogelijke (ook de meeste bedenkelijke) middelen in stelling gebracht om Bart De Wever het leven zuur te maken na zijn kletterende overwinning over gans Vlaanderen en in het bijzonder in Antwerpen. Het wordt hem duidelijk niet gegund. Vooral de (vroegere ?) liberalen en de socialisten presteren sterk dezer dagen. Of hoe bij de zogezegde “democraten” de maskers afvallen wanneer ze in het verliezende kamp terecht komen.

Zonder dat het zijn bedoeling is en ongetwijfeld zonder het zelf te beseffen geeft Karel De Gucht in de Tijd van vorige zaterdag zelf toe dat zijn Open VLD en de andere traditionele partijen er de voorbije jaren een potje van hebben gemaakt.

De Gucht: “Het doet me pijn als ik zie dat ondernemers in de N-VA een liberalere partij zien dan de Open VLD.” Tja Karel hoe zou dat komen als je eigen partij vandaag roder kleurt dan de socialisten…

Vraag van de Tijd: Hoe slaagt de N-VA er dan in zich een liberaler profiel dan Open VLD aan te meten?

Na eerst nog wat De Wever-bashen moet De Gucht zelf toegeven: “Regeren is ook: u carrément tegen een aantal zaken verzetten. Ik zit niet in de regering-Di Rupo. En ik zit niet in het kernkabinet. Maar daar zijn een aantal zaken gepasseerd die je als liberaal niet kan laten passeren. En dat wordt ons door onze basis zwaar aangerekend. De 309 procentboetes (voor ondernemers en zelfstandigen die hun voordeel van alle aard niet correct aangeven, red.) bijvoorbeeld.” Is dit misschien een welgemikte sneer naar Q ?

“De liberalen moeten dringend duidelijk maken waarvoor ze staan. Anders volgt in 2014 alweer de rekening” zegt hij nog.

Mea culpa

De Gucht geeft aan de hand van een voorbeeld toe dat de tradtionele partijen al jaren verkeerd bezig zijn: “Weg met de surrogaatpolitiek. Een voorbeeld: België heeft een zeer hoge personenbelasting, maar om die pil te vergulden, bestaat een gunstige regeling voor bedrijfswagens en dienstencheques. Dat is geen echte oplossing, maar een poging om vanonder een probleem uit te raken. Stop daarmee en los dat probleem ten gronde op.”

Ander voorbeeld: “Hetzelfde geldt voor de vennootschapsbelasting. Die ligt vandaag op ruim 33 procent, maar in de praktijk betalen verschillende grote bedrijven weinig tot geen belastingen. De echte reden is niet zozeer de notionele intrestaftrek maar 'transfer pricing'. Omdat de lasten hier zo hoog liggen, schuiven multinationals hun meerwaarde van het ene filiaal naar het andere door, en wordt de winst geboekt in een land waar er minder belastingen op moeten worden betaald. Haal dat eruit. Verlaag de vennootschapsbelasting fors - naar laat ons zeggen 15 tot 17 procent - en zorg dat iedereen dat tarief betaalt. En controleer hard.”

En De Gucht gaat verder:“In de regering stappen of niet, dat was de keuze tussen de pest en de cholera. Als je het niet doet, ontploft het land. Als je het wel doet, neemt de kiezer het je kwalijk.” Tja Karel, de (Vlaamse ?) voorwaarden waartegen je tot een regering toetreedt doen er misschien ook wel toe. Daar al eens aan gedacht ?

Kolere als schijnbaar onuitputtelijke brandstof. Als schild ook, als De Tijd opmerkt dat Open VLD wel al sinds 1999 mee regeert, en dus ruimschoots de kans had de kar van richting te veranderen. Hoe kan het dan dat het overheidsbeslag in België vandaag nog steeds 55 procent van het bruto binnenlands product bedraagt? De Gucht: ”Wij willen al jaren een debat over de kerntaken van de overheid. Maar je moet ook gesprekspartners hebben. Die zijn er niet. En niet alleen aan de andere kant van de taalgrens.” Waarmee hij hiervoor de verantwoordelijkheid elegant doorschuift naar de andere traditionele partijen.

Besluit: De Gucht geeft toe dat Open VLD weet waar de problemen liggen maar de partij was de voorbije decennia zelf te laf om structurele oplossingen te bedingen. Het bleef bij aanmodderen. Wij mogen verhopen dat de reden van het succes van de N-VA inmiddels tot zijn brein is doorgedrongen. Het is zielig te aanschouwen hoe door de traditionele partijen - met de welwillende medeplichtigheid van de media – rond Bart De Wever en de N-VA momenteel haat en angst worden gecreëerd. Gelukkig doorzien meer en meer Vlamingen echter dit vuile spel onder de gordel. Met dank overigens aan de sociale media.


Addertje

…Kurt Moons, CEO van Eddy Merckx Cycles en voorzitter van Pro Flandria, netwerk van ondernemers en academici

en

Hans Verboven, docent aan de universiteit Antwerpen

Er is nood aan inter-Belgische en inter-Europese solidariteit
Maar die solidariteit mag geen verplichting zijn, noch een blanco cheque zonder resultaatsverbintenis

De transfers vanuit Vlaanderen naar Wallonië, die jaarlijks 16 miljard bedragen zoals Vives (Vlaams instituut voor economie en samenleving van de KULeuven) vorige week becijferde, vormen een regelrechte aanslag op de welvaart en toekomst van onze kinderen. Een maatschappelijk debat hieromtrent komt vreemd genoeg nauwelijks tot stand. Anders is het gesteld in Duitsland, waar de 'Länderfinanzausgleich' die voor alle ontvangende bondstaten samen niet eens het Vlaamse bedrag bereikt, al aanleiding geeft tot frictie. En in Duitsland gaat het om transfers binnen een homogene natie met dankbare ontvangers die geen verfransingsgolf aansturen.

Zeker, er is nood aan inter-Belgische solidariteit want Vlaanderen heeft baat bij een economisch sterk Wallonië. En er is ook nood aan inter-Europese solidariteit want Vlaanderen heeft baat bij sterke handelspartners in onze Europese binnenmarkt. Solidariteit mag evenwel geen verplichting zijn, noch een blanco cheque zonder resultaatsverbintenis. Solidariteit die als morele imperatief wordt opgedrongen, is immorele solidariteit. Veeleer dient men solidariteit op basis van een contract of verzekeringspolis te definiëren, dus onderworpen aan voorwaarden en verplichtingen.

Prikkel

De huidige solidariteitsmechanismen in België voldoen niet aan de grondbeginselen waaraan elk verzekeringscontract moet voldoen, zoals 'affordable premium', subrogatie, risico-inperking, vrijstelling en uitsluiting bij grove nalatigheid. Het minachten van deze grondbegrippen leidt helaas tot 'moral hazard' en het 'Samaritan's dilemma'. Inkomensondersteunende gelden uit het rijkere Noorden ontnemen de politici en bevolking in het Zuiden van het land de prikkel om zelf iets aan hun lot (de economie) te doen. Hoeft het te verwonderen dat Wallonië de enige Europese regio is die de neergang van de zware industrie (nog) niet heeft kunnen verwerken. Wallonië zit gevangen in de solidariteitsval, en Vlaanderen betaalt het gelag.

De Vlaamse zorgen zijn evenwel niet beperkt tot de binnenlandse solidariteit - ook op Europees niveau worden zware borgstellingen van ons gevraagd. Heiligt het doel daarbij de liquide middelen? Wij menen van niet. De overhaaste beslissingen die men onder de druk van de eurocrisis neemt, leiden uiteindelijk naar een dwaalspoor. We hopen dat onze politieke leiders beseffen dat een transferunie zonder politieke unie waanzin is en dat verdragen en nationale parlementen als dusdanig gerespecteerd dienen te worden. Alleen zo kunnen ze vermijden dat de fouten van een individueel land - toevallig het centrum van de Unie - herhaald worden op grote schaal. De gevolgen van een belgicisering van Europa zouden desastreus zijn.

Redders

De Belgische politici die zich bij de zoveelste toegezegde steun aan de Club-Med-landen graag opwerpen als redders van de Europese idee, weten dat ze dat met Vlaams geld doen. Het zou hen sieren dat ook toe te geven. Beseffen ze echter ook dat het geduld van de Vlaamse ondernemers op is? Voelen ze aan dat de grenzen van onze solidariteit bereikt zijn? Vlaanderen kan niet langer alleen opdraaien voor het noodlijdende Wallonië, laat staan dat het daarenboven ook nog engagementen voor andere deficitaire staten op zich kan nemen. Europese hulp voor Wallonië lijkt ons wenselijk. Misschien kan de trojka zich eens naar Namen begeven...

Om een uiteenvallen van de Europese Unie te vermijden, dient men zich goed te bezinnen over de efficiëntie en billijkheid van de huidige solidariteitsmechanismen. Voor België is het allicht te laat en daar zijn we ook niet echt rouwig om, maar de idee Europa is ons te kostbaar om die verder gevaar te laten lopen.

Het boek 'Vlaanderen en Europa. Grenzen en noodzaak van solidariteit', dat vandaag voorgesteld wordt, is een initiatief van Pro Flandria. Economen en politici als Hans-Werner Sinn, Frits Bolkestein en Geert Janssens werkten er aan mee.


Bron: De Tijd van 19-10-2012

Klik op het beeld om het fragment te bekijken

 De lokale mandatarissen van CD&V, Open VLD en Spa die dit regeerakkoord met een Vlaamse minderheidsregering goedkeurden ter verantwoording roepen ?

Dat kan nu zondag 14 oktober.

Zijn de gemeenteraadsverkiezingen al of niet een nationale test ?

Wat er ook van zij, de lokale mandatarissen van de traditionele partijen (die vandaag kandidaat zijn in uw gemeente) hebben tijdens de partijcongressen van 3 en 4 december 2011 het huidige regeerakkoord met een Vlaamse minderheidsregering massaal goedgekeurd.

Deze mandatarissen kunnen hiervoor enkel op 14 oktober aanstaande ter verantwoording worden geroepen .

Even het geheugen opfrissen en de film van de partijcongressen terugdraaien:

CD&V-Congres (4/12/2011)




Ja-stemmen:  99% 

Op het congres stemden 659 leden in met regeringsdeelname. Er waren slechts twee tegenstemmen en vijf onthoudingen.

CD&V-voorzitter Wouter Beke kreeg enkele malen een staande ovatie.

Enkele uitspraken van Beke tijdens het Congres:

• Met "N-VA = Nihil valet absentia" (afwezigheid is niets waard) beantwoordde Beke de Latijnse spreuk van De Wever bij de verkiezingsoverwinning van 2010: "Nil volentibus arduum" (Voor zij die echt willen, is niets onmogelijk).
• Met het communautaire akkoord wordt volgens Beke “het land op orde gezet”.
• Volgens Beke geeft het regeerakkoord “een noodzakelijk, hoopvol, rechtvaardig, verstandig en voorzichtig antwoord op de uitdagingen van morgen".

Open VLD-Congres (4/12/2011)

Ja-stemmen: 99% 

Van de zowat 600 aanwezige Vlaamse liberalen, stemden 596 voor het akkoord, twee tegen en waren er twee onthoudingen.

Enkele uitspraken van Open VLD-voorzitter Alexander De Croo tijdens het Congres:

• Belangrijk voor de liberale achterban is dat er een tekst op tafel ligt "die kiest voor besparingen en hervormingen, in plaats van massale belastingverhogingen". De Croo had het over een evenwichtig akkoord, dat fair is en dat perspectief biedt.
• Opmerkelijk is dat De Croo de eensgezindheid benadrukte waarmee de partij naar buiten trad. "Nergens was er een valse noot te horen. Ook niet op het moment dat onze partij onder zware druk stond (...) Laat de les duidelijk zijn: alleen verenigd boeken we resultaat."
• Hij had ook woorden van lof voor zijn Franstalige collega Charles Michel. Het "historisch akkoord" over de staatshervorming is er gekomen omdat de MR-voorzitter de moed heeft getoond om het FDF voor de keuze te stellen, zei De Croo.

Spa-Congres (3/12/2011)

Ja-stemmen: 99%  

Van de ongeveer 400 deelnemers aan het congres, stemden er twee tegen en was er één onthouding.

Enkele uitspraken van Spa-Voorzitter Bruno Tobback tijdens het Congres:

• Tobback stelde dat de nieuwe regering de enige is in Europa die zo’n grote inspanning levert - een sanering van 11,3 miljard euro - zonder daarbij te raken aan de pensioenleeftijd, zonder het brugpensioen af te schaffen, zonder aan de index te raken en zonder een grote privatiseringsronde te organiseren.
• Het regeerakkoord is evenwichtig en is een project dat de opstap naar een nieuwe welvaartsstaat kan vormen.

 


Addertje

 De mandatarissen die dit regeerakkoord met een Vlaamse minderheidsregering goedkeurden ter verantwoording roepen ?
Dat kan nu zondag 14 oktober aanstaande.

  

...Jean- Pierre Rondas

Voormalig Vlaams radiomaker voor Klara, lid van de Gravensteengroep, lid van de kernredactie van het politieke maandblad Doorbraak, Bestuurder bij de KVS

Vandaag een uitstekende column gelezen van Jean-Pierre Rondas naar aanleiding van zijn nieuw boek “De hulpelozen van de macht. Het federale graf van de Vlaamse regeringspartijen”. Over hoe de traditionele partijen (CD&V, Open VLD en Spa) zich in de vernieling hebben gereden door te kiezen voor de federale macht en het Belgicisme. Of moeten we zeggen Belgisch nationalisme ?

Interessant om over het nationalisme in de marge eerst enkele grote "denkers" te citeren:

• Guy Verhofstadt, Open VLD (in DS van 10/10/2012): “Nationalisme is een gevaarlijk, achterhaald idee. Het blokkeert de weg naar noodzakelijke oplossingen voor de problemen van nu. Wie vandaag pleit voor nationalisme, draait zichzelf en de kiezers een rad voor de ogen.”
• Mark Eyskens, CD&V (DS van 9/10/2012): “Het nationalisme is totaal achterhaald” en “Het werkt mij al jaren op de heupen dat ze in België de tekenen van de tijd niet begrijpen”.

Natuurlijk fulmineren zowel Verhofstadt als Eyskens tegen het Vlaams-nationalisme. Ze vergeten daarbij wel even dat ze zelf rabiate… Belgische nationalisten of belgicisten zijn.

Hieronder enkele uittreksels uit de column van Rondas, vandaag verschenen op Knack.be (jaja, gelukkig kan een column van een buitenstaander bij dit magazine nog eens interessant zijn !).

Addertje

Enkele interessante uittreksels:

• Vlaamse B-partijen: zo noem ik in mijn boek 'De hulpelozen van de macht' de Vlaamse partijen die in de regering Di Rupo zijn gestapt. Het gaat om CD&V, Open VLD en SP.A. Ze maken deel uit van een regering die geen Vlaamse meerderheid in het federale parlement heeft. Ook de regering zelf bestaat uit meer Franstalige dan Vlaamse ministers. Een minderheid van 40 % regeert over deze staat, omdat de Vlaamse B-partijen dat zo hebben gewild. Ze zullen het me vast niet kwalijk nemen dat ik ze als ‘belgicistische’ partijen kwalificeer.
• Het gaat hier tenslotte niet om mijn scheldwoord, maar om hun rationele keuze. Ik veronderstel dat ze achter deze keuze staan.  
• Nu laten ze zich Vlaams verkiezen, en handelen ze Belgisch. Ze denken daarmee weg te komen door deze praktijk te overgieten met flauwe sausjes van redelijke verantwoordelijkheid.
• Eén groep in de Belgische discussie ziet dat deze Vlaamse B-partijen zich daarmee in de vernieling rijden, en dat is de groep van de Franstalige politici. Zij beseffen dit beter dan deze Vlaamse politici zelf. Daarom vinden ze dat deze Vlaamse partijen moeten worden geholpen (nvdr. zie “Di rupo en de omerta”).
• Merkwaardig genoeg hebben de Franstaligen van de eerste dag af aan deze oproep evengoed genegeerd. Het is sterker dan henzelf. Het gevolg is dat de Vlaamse regeringspartijen hopeloos verstrikt raakten in de netten van de federale macht. Welke hulp hebben ze gekregen in ruil voor hun capitulatie in Brussel en het gerechtelijke BHV? Voor de nieuwe transfers zonder reorganisatie van Brussel? Voor de verse grendels? Vandaag, net voor de gemeenteraadsverkiezingen, gedragen ze zich als een ontredderd en uit elkaar gespeeld ploegje in vierde provinciale. 

• Belgicisme als laatste ideologie: zo werkt het nu toch ook al een hele poos …
  Belgicisme als last stand, als dernier carré, als vastklamp-ideologie voor tripartite-gezinden. Belgicisme als ersatz-ideologie die de nostalgie naar de verdrongen ideologieën moet temperen. Belgicisme als troostideologie voor de geknakte idealen. Belgicisme als verkleefdheid aan een bloedeloze staatsconstructie, vermomd als morele houding. Belgicisme voor wie het niet meer weet.

Daarvoor moeten we even... Van Peel bellen

Marc Van Peel (CD&V) heeft weer toegeslagen. In een nieuw filmpje steekt hij de draak met het dieet van Bart De Wever (N-VA). Ook zie je een joggende Bart De Wever die naar het Antwerpse stadhuis jogt. Daar aangekomen probeert de N-VA-voorzitter de deur van het gebouw te openen, maar die wordt aan de andere kant tegengehouden door een bellende Van Peel.

Het nieuwe filmpje van Van Peel over Bart De Wever is best grappig.

Maar de reactie van Bart De Wever op het filmpje van Van Peel is gewoon SUBLIEM :

‘Ik kan er best om lachen. Het is grappig en het is goed gemaakt, dus als campagnemiddel is dit filmpje prima.’

‘Ik vraag me wel af of Van Peel heeft nagedacht welke politieke boodschap hij hiermee uitdraagt’, aldus De Wever. ‘Dit filmpje getuigt van het pijnlijke einde van de roemrijke geschiedenis van de CD&V. Als je zelf geen verhaal, geen partij meer hebt, eindig je blijkbaar als portier en buitenwipper van Janssens en de socialisten op het Schoon Verdiep.’

Die zit ! In voetbaltermen noemt men dat een "own goal".

Addertje

 …Eric Van Rompuy (CD&V), Vlaams parlementslid en schepen van Huisvesting in Zaventem in De Standaard over de sociale aanvaardbaarheid van sociale woningen

‘En dan hebben we het nog niet over de sociale aanvaardbaarheid van sociale woningen.

De twee appartementsblokken die we in Sint-Stevens-Woluwe hebben gerealiseerd, zijn ons echt niet in dankbaarheid afgenomen. Ze worden voor 80 tot 85 procent bewoond door mensen die, laat ons zeggen, geen naam van Belgische origine hebben. En dan krijgen wij bakken kritiek van de bevolking. Leg maar eens uit aan een weduwe met een hoge huur dat ze pas honderdste staat op de wachtlijst. We proberen daar iets aan te doen, door mensen die al lang in Zaventem wonen, voorrang te geven, maar gemakkelijk is dat niet. Sociale woningbouw krijgt zo een negatieve connotatie.'

Hoe vuil is Brussel, de vuilste stad van het land ?

Klik op het beeld om het fragment te bekijken

Klik op het beeld om het fragment te bekijken

 

…Luckas Vander Taelen, Brusselaar en Vlaams parlementslid voor Groen, in Knack over Brussel

Veel van de problemen die u opsomt in verband met veiligheid, mobiliteit en openbare netheid hebben te maken met de versnipperde besluitvorming en de logge politieke structuren in Brussel. Maar kritiek van een Vlaming op wat misloopt in Brussel, is in de ogen van Franstalige bestuurders haast per definitie verdacht.

Vander Taelen: “Onmiddellijk. Neem nu de Facebookgroep Politicians, clean up your city, een initiatief van een aantal Vlamingen en expats, die foto’s van zwerfvuil en sluikstorten op Facebook posten. De reactie van een schepen van Schaarbeek daarop luidde: "les flamands doivent s’occuper de leurs affaires" (de Vlamingen moeten zich met hun eigen zaken bemoeien, nvdr). Ik vond dat een abominabele opmerking, op het racistische af. Dit is onze stad, wij zijn hier de baas, en als jij als Vlaming zegt dat het hier vuil is, dan zeg jij dat alleen maar omdat jij hier de macht wilt overnemen. Dat is ziekelijk, maar wel relevant voor wat er echt in hun hoofd omgaat. Het gaat hen om de macht, om niets anders. ”

… Leopold Lippens (burgemeester Knokke) in La Libre Belgique:

Hoe ziet u België in 2020 ?

Lippens : “Je moet realistisch zijn: de Belgen in Vlaanderen, Vlamingen genoemd, stemmen al lang rechts maar worden links geregeerd… en ze zijn het beu. En de Franstaligen, in het zuiden van het land, stemmen links en ze worden ook links geregeerd. Zij zijn dus heel tevreden. Wat dat betreft zal er ontegensprekelijk verandering komen.  We gaan dus naar een confederalisme met Brussel als hoofdstad, wat niet slechter zou zijn want dat laat toe dat ieder volgens zijn eigen wil wordt geregeerd. Ons land zal blijven bestaan, daar ben ik van overtuigd.”

"You can’t catch me" van Chuck Berry. Iedere morgen weerklinkt deze song in zijn wagen. Een favoriete song van Rik Van Cauwelaert, tot nader order Directeur strategie bij Knack-magazine. Een song die voor hem zo veel betekent als “mijn journalistieke vrijheid” zal ik nooit opgeven.

Hopelijk zal dat ook niet lukken door de nieuwe zopas aangestelde hoofdredacteur het Knack-weekblad Jörgen Oosterwaal (ex-De Morgen, ex-Humo, ex-De Standaard, ex-NRC Handelsblad). De benoeming van deze laatste botst op zijn zachtst gezegd op heel wat interne weerstand, vooral omdat Oosterwaal net nog het magazine ‘Patrick' rond Patrick Janssens heeft gemaakt, de verkiezingsbrochure van de Antwerpse SP.A.

Toeval of niet maar Rik Van Cauwelaert vertrok prompt met vakantie. Satiricus en andere sterkhouder bij Knack, Koen Meulenaere, heeft zich ziek gemeld. Meulenaere staat al 30 jaar zeer dicht bij voormalig hoofdredacteur Rik Van Cauwelaert die niet geraadpleegd zou zijn over de komst van Oosterwaal.

Het voorblad (“Woord vooraf”) van het volgende nummer van Knack-magazine zal dus niet van de hand zijn van Van Cauwelaert. Zoals hij zelf zegt: “Er zijn nog mensen die editorialen kunnen schrijven”.  Inderdaad, maar niet zoal Rik dat doet. Voor het overige is hij zeer zwijgzaam over de interne keuken bij Knack. Uitgeefdirecteur Jos Grobben vertelde aan Belga dat de benoeming van Oosterwaal ‘niet ter discussie' staat.

Laten we vooral hopen dat de ontwikkelingen bij Knack ons niet zullen beletten om in de toekomst verder te kunnen blijven genieten van het proza van Rik Van Cauwelaert. Is het niet bij Knack, dan op een andere manier.

Het is immers bij de weinige journalisten van zijn kaliber dat de meerwaardezoeker vandaag nog terecht kan. Je kan ze zowat op een hand tellen. Een moedig journalist die de vinger op de juiste wonde durft te leggen. Hij weet elk addertje onder het gras boven te halen. Zijn bijdragen zijn telkens weer het resultaat van een sterke onderbouwde analyse, een kritische pen en een uitstekende (politieke) duiding.  En dit alles gebracht op een ongebonden manier met in het achterhoofd steeds diezelfde song: “You can’t catch me”. Kortom, een streling voor de geest.

Beste Rik, vele Vlamingen hebben je nodig en hopen nog héél veel en lang te mogen genieten van je sterke pen !

Addertje

Chuck Berry - You Can't Catch Me

  
Elio Di Rupo (PS)

Wouter BEKE (CD&V), waar blijven uw {DADEN INBEGREPEN} ??

Alexander De Croo (Open VLD), had jij niet – onder meer - beloofd dat “Open Vld niet zal toetreden tot een regering die de belastingen opnieuw wil verhogen” ??

HEREN,
HOOGSTE TIJD OM VLAANDEREN ALSNOG TE BEHOEDEN VOOR HET ECONOMISCH EN SOCIAAL KERKHOF WAARIN HET DOOR DE PS/Spa WORDT MEEGESLEURD

Waarom ? Daarom:

·       De financiële prikkels om te werken of te ondernemen worden steeds stomper, maar om het begrotingstekort verder terug te dringen ziet de federale regering van premier Elio Di Rupo (PS) er geen graten in om de vijl nog maar eens boven te halen, en de belastingdruk nog verder op te voeren.

·   De belastingdruk is te hoog omdat de overheid een gat in haar hand  heeft. De overheidsuitgaven stegen het voorbije decennium gevoelig sneller dan het bbp en slorpen intussen meer dan de helft van het nationale inkomen op.

·   Voor de PS van Elio Di Rupo is het electoraal echter interessanter om de belastingen te verhogen dan de uitgaven onder controle te houden.

·   Het is niet gezegd dat wat een autonoom Vlaanderen zelf kan doen, het beter zal doen, getuige de laagjes vet die de Vlaamse overheid kweekte met het naar binnen lepelen van de gulle federale financieringsstromen. Maar iedereen zal minstens voor zijn eigen verantwoordelijkheid geplaatst worden en dus minstens voor eigen deur moeten vegen.

·   Hoelang is de Waalse en Brusselse elite nog bereid te betalen voor de dure en groeivernietigende PS-staat?

·   De doorsnee-kmo betaalt echter een effectieve vennootschapsbelasting van meer dan 25 procent, ruim boven het Europese gemiddelde.

·   Schaars worden de ondernemers die hier hun hebben en houden nog willen investeren in een groot toekomstproject.

DE CIJFERS: België is wel degelijk een fiscale hel

De cijfers van Eurostat laten er weinig twijfel over bestaan: België is eerder een fiscale hel dan een fiscaal paradijs.

• Voor totale belastingdruk in verhouding tot het bbp haalt België met 43,9 procent van het bbp een Europese bronzen medaille. Enkel Denemarken (47,6%) en Zweden (45,8%) hebben een hogere belastingdruk
• De federale regering moet straks op zoek naar minstens 4,6 miljard euro. Het risico op een hogere belastingdruk is groot want de PS is gewonnen voor extra belastingen.
• Er valt geen geld te halen uit nog hogere lasten op arbeid. België staat met arbeidskosten die oplopen tot 23,8 procent van het bbp op een vierde plaats in Europa. De impliciete belasting op arbeid - dat is de totale taks op arbeid gedeeld door de totale loonmassa - bedraagt 42,5 procent. België haalt hier een zilveren medaille, na Italië.
• Eurostat plaatst België op de zesde plaats voor belastingen op kapitaal. De impliciete belasting op kapitaal bedraagt 29,5 procent, dat is wel een ruime achterstand op leider Frankrijk (37,2%).

Klik op het beeld om het fragment te bekijken

Knack had N-VA-voorzitter Bart De Wever om een interview gevraagd. Omdat die weigerde wegens geen tijd, publiceert Knack-journalist Stijn Tormans deze week enkel de vragen die hij had willen stellen, maar zonder antwoorden. 'Elk politicus heeft het recht vragen te weigeren. Maar een journalist heeft de plicht die te blijven stellen.'

Toen De Wever intussen de vragen onder ogen kreeg heeft hij er naar eigen zeggen "eens goed mee gelachen". Hij vindt dat sommige vragen aantonen dat de journalist het dossier niet kent en dat de stelling in de vraag verstopt zit. De journalist "kent het dossier niet of wil het niet kennen", aldus de N-VA-voorzitter, die de auteur bestempelt als "een buitengewoon slecht journalist".

Addertje

De antwoorden op de gestelde vragen vind je inmiddels op de website van de N-VA.