TIP: Tekst te groot / te klein ? Ctrl + scrollen met het muiswieltje...

Ik neem geen woord terug

OCMW-voorzitter en schepen (N-VA) voor onder meer Diversiteit en Inburgering in Antwerpen

‘Ik lig niet wakker van de eenzijdige kritiek’, zegt de Antwerpse N-VA-topvrouw. ‘En ik heb helemaal geen spijt van wat ik gezegd heb.’

‘Ik vond het interview met uw collega’s een bijzonder leuke ervaring. Ik heb helemaal geen spijt van wat ik gezegd heb en ik neem er geen woord van terug. Maar mijn critici moeten wel het hele interview lezen. Men heeft de sterkste uitspraken eruit gepikt en is de nuance volledig vergeten. Bestaat racisme? Ja. Dat ontken ik niet, ook niet in dat interview. Het bestaat langs beide kanten overigens. Maar ik weiger mee te gaan in dat linkse verhaaltje dat elke Vlaming een racist is. Want dat is niet zo. Wij zijn een van de meest open en solidaire volkeren ter wereld.’

‘Het gebeurt dat sollicitanten te maken krijgen met discriminatie en racisme. Maar als iemand die totaal niet gekwalificeerd is en geen Nederlands spreekt geen job vindt, dan is dat geen gevolg van racisme. Als ik tegen een jonge gast in de tram zeg dat hij zijn voeten niet op de bank mag leggen, ben ik ook geen racist. Het verwijt wordt te pas en te onpas gebruikt, dát stoort mij. Jammer genoeg worden de ernstige gevallen van racisme daardoor net ondergesneeuwd.’

‘Ik weet dat men op Twitter zegt dat ik het Vlaams Belang achterna loop. Bon, iedereen heeft recht op zijn mening. Als links verontwaardigd is omdat ik racisme nuanceer, dan mag dat van mij. Ik heb gewoon mijn mening vertolkt.’

‘Op de vraag of ik ooit getuige ben geweest van racisme, zeg ik dat het toch geen gruwel en geen misdaad tegen de menselijkheid is. Maar wie mij daarop wil pakken, moet verder lezen: in de volgende zin wordt duidelijk dat ik daarmee bedoel dat het toch geen gruwel of misdaad tegen de menselijkheid is als je mensen ertoe wil aanzetten om Nederlands te leren.’

‘Enfin, ik lig niet wakker van de eenzijdige kritiek. Het voordeel is dat Vlaanderen nu weet hoe ik erover denk. Want ik heb ook veel positieve reacties gekregen, dus ik ga ervan uit dat veel Vlamingen het met mij eens zijn.’

Bron: DS

Kompany 1 - De Wever 0

De rode duivels en het fantasme van de Franstaligen

Luc Van der Kelen, editiorialist bij Het Laatste Nieuws, was de eerste die wist te melden dat “de grootste vijand van Bart de Wever Vincent Kompany is”. Weliswaar na hem waarschijnlijk. Ook met als titel “Kompany 1 - De Wever 0” stellen de Franstaligen blijkens een artikel in Le Vif alle hoop op de Rode Duivels om De Wever te verslaan. Blijkbaar is dit het enige dat nog rest na het vertrek van Albert II en bij gebrek aan beter. De wanhoop is nu echt wel nabij, de ontreddering compleet ? Zij beroepen zich op Vincent Kompany, de kapitein die een échte belg is, allé een Brusselaar quoi. Er bestaan inderdaad nog Franstaligen die perfect tweetalig zijn. Maar geef toe, je zou er de Wetstraat niet met kunnen plaveien. De meesten zijn immers van mening “et pour les flamands la même chose”. Terloops even vemelden dat vader Kompany - tot hij er vorig jaar met in de clinch kwam - lid was van de PS.

Op basis van het verleden weet Le Vif te melden dat de Rode Duivels een goede zaak zijn voor de “zittende” regering. Zo verwijst het magazine naar het huwelijk van Philippe en Mathilde en de ploeg van Verhofstadt. Ook wordt verwezen naar de mondial 1986 om te illustreren hoe zulk voetbalsucces het moreel van een "natie" kan opkrikken. De Franstaligen blijken te vergeten dat de jaren tachtig zich in de vorige eeuw situeren en dat er toen nog geen sprake was van onder meer internet, facebook, twitter of blogs. Evenmin was er toen al sprake van de N-VA. Feit is dat voor de Franstaligen alles wat het “nationale” gevoel aanwakkert per definitie schade kan (moet) berokkenen aan de N-VA.

Oja, in het Franstalig landsgedeelte zijn Vincent Kompany en Eden Hazard (beiden francophonen of “geassimileerd”) symbool van de moderniteit en de moed die de jongeren aanspreken en het imago verwerpt van de “luie Waal, profiteur en steuntrekker”. Imago dat volgens Le Vif vaak door de Vlaamse nationalisten wordt gebruikt.

De Franstaligen rekenen er dus op dat de Rode Duivels, samen met nog andere factoren, de triomfantelijke opmars van Bart De Wever kunnen stoppen. Het fantasme van Franstalig België. Het belgisch nationalisme (belgicisten) is OK, het Vlaams-nationalisme is des duivels. Uiteraard zullen de komende maanden ook de Vlaamse trado’s en de Vlaamse media maar wat graag mee op de kar springen van de herboren Rode Duivel-mania.

Ik vraag me met velen hoe langer hoe meer af waarom de Franstaligen ten allen prijze dit apenland willen samenhouden terwijl in elk artikel telkens weer hun afkeer blijkt van alles wat maar Vlaams is. Tenzij het voor de centen is. Terloops, was het niet Laurette Onkelinx (PS) die ooit zei dat bij een splitsing van de sociale zekerheid voor haar België geen bestaandsreden meer heeft ?

Wie zong ook alweer de song "It's all about the money" ?

Addertje

Lees het artikel op Le Vif.be:

Kompany 1 - De Wever 0

Les Diables Rouges, l'arme anti-N-VA

Lees ook op DOORBRAAK.BE: Von Clausewitz als bondscoach van de Rode Duivels

'Helft invaliden kan gewoon werken'

'Het aantal invaliden zou de helft lager kunnen liggen als er grondig gecontroleerd wordt.' Dat zegt rugchirurg Erik Van de Kelft van het AZ Nikolaas in Sint-Niklaas vrijdag in De Standaard.

Van de Kelft bevestigt daarmee de stelling van Unizo-topman Karel Van Eetvelt eerder deze week in onze krant, dat langdurige arbeidsongeschiktheid een alternatief dreigt te worden voor het brugpensioen.

'Ze komen hier en vragen letterlijk: help mij invalide te worden. Ze vinden dat ze in hun leven voldoende hebben bijgedragen aan de sociale zekerheid, en dat het nu tijd wordt om het rustiger aan te doen', getuigt de rugchirurg in onze krant.

Van de Kelft heeft zelf al gemerkt dat een patiënt die volgens hem niets mankeert, toch invalide wordt verklaard. Nochtans had de rugarts de controlerend geneesheer van de ziekteverzekering laten weten dat hij geen medisch probleem kon vaststellen.

Ook depressies zijn volgens Van de Kelft makkelijk te misbruiken. 'Voor een controlerend geneesheer van de ziekteverzekering is het moeilijk om te zeggen dat iemand zijn ziekte voorwendt, want stel dat hij het mis heeft en die man hangt de volgende dag aan een touw te bungelen.’

Het misbruik dreigt de ziekteverzekering onbetaalbaar te maken, waarschuwt Van de Kelft, die voorstelt om de beoordeling beter te onderbouwen. 'De ziekteverzekering wordt betaald door de belastingbetaler, dan mag je daar toch bepaalde eisen aan stellen.’

Bron: Standaard.be

TIP: Tekst te groot / te klein ? Ctrl + scrollen met het muiswieltje...





Kaaiman, de vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

GABRIEL

Wie in korte tijd een vervelend mannetje is geworden, is Koen Geens, de minister van Financiën. Dat hadden wij al begrepen toen hij de eerste week na zijn aantreden 17 interviews gaf, en de tweede week 250.

Het was Kathleen Cools die het lumineuze idee had hem na zijn première in Terzake aan te manen wat te oefenen. Dat heeft de minister dan ter harte genomen. Is niet meer tot zwijgen te brengen. Met als dieptepunt een tegenvallende nacht met Kristien Hemmerechts - hoe geraken we ooit van die gesel verlost? - in Villa Vollezele, het weekendbordeel van Het Mediahuis. Waar eerder tien boerentrekpaarden nodig waren om Etienne Vermeersch van Mieke Van Hecke te sleuren. De Maagdenburger halve bollen vlogen makkelijker uit elkaar.

Dexia verliest nog maar eens 900 miljoen, in een half jaar tijd? Daar was Geens als brenger van de blijde boodschap bedrijviger dan aartsengel Gabriël. Waakzaamheid was weliswaar geboden, maar het was zo veel niet en het waren maar eenmalige verliezen, geen structurele. Zoals de besparingen in zijn begroting.

Vorige maand zag Dexia minstens 100 miljoen in rook opgaan door een roekeloze lening aan het failliete Detroit. Ook toen was Geens er als de kippen bij om ons samen met zijn collega-potsenmaker Karel De Boeck wijs te maken dat ook dit niet erg was: ze hadden dat verlies al in de rekeningen ingeschreven. Alsof daarmee de spons erover mocht. Geens had zelfs het lef te betwisten dat het over 100 miljoen ging, zoals De Tijd had geschreven. Veel minder, volgens hem.

Luister eens hier, snotneus: als De Tijd schrijft dat het 100 miljoen euro is, dan is het 100 miljoen euro, en geen cent minder. Op termijn zal de rekening nog heel wat hoger oplopen, want in totaal schijnen die klojo’s een half miljard dollar te hebben geïnvesteerd in Detroit, dat sinds decennia toch niets meer is dan een autokerkhof. En de Pistons natuurlijk, maar aan die basketbalspelers heeft Dexia niet geleend. Is er ergens in de wereld een frituur bankroet, dan heeft Dexia de financiering ervan op zich genomen. Wat voor konijnen daar in het management en in de raad van bestuur hebben gezeten tart alle verbeelding. Men zegt: vooral ACW’ers. Niemand van hen is al voor de rechtbank gedaagd.

Koen Geens heeft zich sinds zijn transformatie tot politicus meer bekwaamd in de kunst van de leugen dan in die van het beheer der staatsfinanciën. Het begon al de eerste maand met zijn structurele maatregelen in de begroting, en het is niet meer opgehouden. Hebben ze eindelijk de bonussen voor bankiers verboden, wil hij ze weer invoeren. Want anders trekken de topbankiers hier weg. Daar willen wij dan graag een paar kaarsen voor gaan branden, voor het vertrek van die bambocheurs. Zonder hen was er geen bankencrisis geweest. In plaats van de financiële anarchie aan banden te leggen, gedraagt onze minister van Financiën zich als buiksprekerpop van een troep gewetenloze grootgraaiers die vandaag precies hetzelfde doen als vóór de crisis. Dat zeggen wij niet, of toch niet alleen. Dat beweert Paul De Grauwe, en die is professor aan de London School of Economics.

Geens is professor aan de Katholieke Universiteit Leuven. De rector van die instelling, geen idee wie dat tegenwoordig is, moet deze ignobele hoogleraar onmiddellijk ontslaan. Vandaag nog. Een wetenschapper dient de waarheid bloot te leggen, niet te verdoezelen. Wie aan deze academische basisregel verzaakt, is niet waard de poorten van onze Alma Mater binnen te schrijden. Wie wil liegen, moet maar advocaat blijven.

(Bron: De Tijd)

TIP: Tekst te groot / te klein ? Ctrl + scrollen met het muiswieltje...

De monstertjes van de Wetstraat

Terwijl de ministers van de regering-Di Rupo genieten van hun vakantie in het buitenland, blijft er van de hoerasfeer die heerste na de reeks akkoorden van juli nog maar weinig over. De soap rond de topbenoemingen, de resultaten van Dexia en andere stinkende potjes tonen aan dat het pijnlijk ontwaken zal zijn als Di Rupo en co. eind augustus de draad weer opnemen.

Dexia

'Dexia is een klein monster in ons financiële bestel dat we moeten uitzweten.' Zo reageerde sp.a-vicepremier Johan Vande Lanotte afgelopen week op de resultaten van Dexia. De restbank boekte tijdens de eerste helft van dit jaar veel slechtere resultaten dan verwacht: een verlies van 905 miljoen euro.

Dat minister van Financiën Koen Geens 37 minuten na de bekendmaking van de resultaten via een persbericht de resultaten van een beursgenoteerd bedrijf nuanceert, is du jamais vu. Het toont aan hoe gevoelig het Dexia-dossier ligt. Een nieuwe kapitaalverhoging is nog niet meteen aan de orde, maar de angst leeft dat het nog voor de verkiezingen van mei zover zal zijn. Dat is zowat de ergste nachtmerrie van Geens en co. Geld pompen in een monstertje dat kunstmatig in leven wordt gehouden, stel u voor. Het zou de overheidsschuld nog meer doen stijgen. Tegelijk zou de regering het engagement moeten laten varen om de schuldgraad dit jaar onder de 100 procent van het bruto binnenlands product (bbp) te brengen.

BHV

Dexia was niet de enige 'realitycheck' die de Wetstraat deze week te slikken kreeg. BHV, dat andere monster van de Wetstraat, dook ook weer op.

Door De Tijd gepubliceerde cijfers toonden aan hoe sterk het compromis over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde in het nadeel van de Vlamingen is. Om de Franstaligen de splitsing te doen aanvaarden, werd afgesproken dat straks nog maar 20 procent van de Brusselse rechters Nederlandstalig zal zijn en 80 procent Franstalig, terwijl nu een derde Nederlandstalig is.

Uit een door de meerderheidspartijen geheimgehouden werklastmeting door KPMG blijkt evenwel dat er absoluut meer Nederlandstalige rechters nodig zijn. Maar de Franstaligen weigeren daarover opnieuw te onderhandelen. En de Vlaamse partijen zijn er beducht voor het spel te hard te spelen, want als één kaart uit het akkoord wordt getrokken, dreigt heel het kaartenhuisje in elkaar te zakken. De bevoegde CD&V-staatssecretaris Servais Verherstraeten weet dat allang. Maar hij kan niet anders dan in een hoekje wegduiken tot de storm is gaan liggen.

De enige oplossing die deze week opdook, is er een à la belge. We halen de oude wafelijzerpolitiek van onder het stof en benoemen gewoon meer Nederlandstalige én Franstalige rechters.

Topbenoemingen

Ook de soap rond de benoemingen nam de afgelopen week een nieuwe wending. (…) Dat er nog geen akkoord is over de benoemingen, heeft veel te maken met het verzet van Open VLD. Er wordt gefluisterd dat de Vlaamse liberalen niet zullen plooien over de benoemingen, zolang er geen akkoord is over het opkrikken van de concurrentiekracht via een hervorming van de wet van 1996. Voor hen is de hervorming van die wet wel van levensbelang. Ze moet ertoe leiden dat de loonkostenhandicap tegen 2018 is weggewerkt. Maar de Franstalige socialisten staan allang niet meer te springen om dat principeakkoord effectief uit te voeren. Verwacht wordt dat de PS zich in de aanloop naar de verkiezingen linkser zal opstellen, om de kiezers die ze verloren heeft aan Ecolo en vooral de extreemlinkse PTB terug te halen.

Eenheidsstatuut

Terwijl de regering er voor het zomerreces niet in slaagde een deal te sluiten over de wet van 1996 en de benoemingen, realiseerde ze tot ieders verrassing wel een doorbraak over het eenheidsstatuut voor arbeiders en bedienden. Een historisch akkoord, maar wel een dat voorlopig nog met haken en ogen aaneenhangt. Angstvallig wordt uitgekeken of het akkoord de juridische toets zal doorstaan.

Di Rupo zelf leeft evenwel nog altijd op een wolk. Vanuit zijn vakantieadres in Italië blijft hij tweets sturen over de verwezenlijkingen van de regering.

Bron: Pieter Blomme in de Tijd

Wanneer het mes in het ambtenarenpensioen ?

Pensioenkassen ambtenaren komen onder druk

Alle tijdelijke personeelsleden van de gemeente Alken krijgen op hun 55ste de kans op een vaste benoeming.

Hierdoor krijgen ze op het einde van hun loopbaan een ambtenarenpensioen dat bijna dubbel zo hoog is als dat van tijdelijken. Als alle gemeenten dit voorbeeld volgen, springen de pensioenkassen. Burgemeester Hendrik Verbrugge wil de hogere overheid wakker schudden.

“Ze noemen mij al de ‘Robin Hood’ van het pensioensysteem, dat is een mooie geuzentitel die ik graag wil dragen”, lacht Verbrugge. Alken besliste al in maart om alle tijdelijken (contractuelen) op hun 55ste vast te benoemen (statutairen) als ze in hun examen slagen. “Ik had een storm van protest verwacht, maar we hebben daar nooit enige commentaar op gekregen. Hopelijk schiet men nu wakker”, aldus Verbrugge.

De gemeente Alken telt 82 personeelsleden, 30 vastbenoemden en 52 contractuelen. Ze allemaal vast benoemen, is onbetaalbaar voor Alken. Een pensioenfonds aanleggen voor de tijdelijken, vindt Verbrugge ook te duur. “Moet ik het geld dan halen bij de Alkense belastingbetaler? Overigens, ik mag de belastingen niet verhogen want we hebben een pact met de Vlaamse gemeenschap. Moet ik dan minder geld gegeven aan de politie of personeel aan de deur zetten?”

Nee, Verbrugge kiest ervoor om één of twee keer per jaar een tijdelijke vast te benoemen. “Wanneer iemand 90 procent van zijn carrière als contractuele werkt en de rest als statutair, worden al zijn jaren meegeteld en krijgt hij een mooi pensioen. Weet u dat er nu contractuelen met pensioen gaan, die amper de helft pensioen krijgen van een statutaire die precies hetzelfde werk doet? Men kent dit probleem al jaren, maar in België moet er eerst een ramp gebeuren voor men wakker schiet.”

Pervers

Minister van Pensioenen Marie Arena is met vakantie. Volgens haar woordvoerder gebeurt het soms dat gemeenten hun ambtenaren op het einde van hun loopbaan nog gauw vast benoemen. “We hebben daar niets meer over te zeggen. Alken is trouwens een kleine gemeente.”

Er zijn ook in Limburg nog meer gemeenten die het systeem van late benoemingen toepassen. Johan Tollenaere, schepen van Personeel in Maaseik, is daar niet over te spreken. “Ik ben zelfs woest”, zegt Tollenaere. “Het kan niet dat andere besturen nog gaan benoemen vlak voor pensioen en dat wij die pensioenen moeten gaan betalen terwijl we zelf braaf zijn. Er is trouwens nog een pervers effect, want het zorgt voor valse concurrentie onder gemeenten. Eén van onze buurgemeenten doet hetzelfde als Alken. Mensen gaan liever daar solliciteren omdat ze weten dat ze ooit vastbenoemd geraken. En er zijn nog meer negatieve effecten, want eens in een veilig statuut gaan mensen ziekendagen oppotten.” Tollenaere noemt de vraag naar gelijke behandeling wel terecht, maar vindt dat de gemeenten dit samen moeten oplossen.

Bron: HBVL

De lastige werklastmeting
BHV opgelost?

Lees op DOORBRAAK.BE de reactie van Prof. Hendrik Vuye

TIP: Tekst te groot / te klein ? Ctrl + scrollen met het muiswieltje...

Het PS-cliëntelisme
deint uit en verziekt nu de hele Belgische politiek (3)

De partij die de eerste minister levert, heeft een flink voetje voor in het bepalen van de agenda en de regeringsstijl. Met de komst van Di Rupo (PS) als premier, kan de PS nog veel sterker haar cliëntelisme doorzetten in de hele Belgische politiek. Zo vroeg hij de zes partijvoorzitters van zijn coalitie in februari 2012 op te lijsten welke topjobs en bestuursfuncties ze in een hele reeks overheidsbedrijven en -diensten wilden hebben. Op basis van dat benoemingskadaster met 46 functies zou na de krokusvakantie een monsterronde politieke benoemingen volgen. We zijn ondertussen in de kerstvakantie, maar het gros van die functies is nog steeds niet ingevuld.

Het opstellen van het kadaster is volgens de PS nodig om een 'evenwicht te kunnen vinden tussen de verschillende politieke partijen'. Daarbij zou volgens De Morgen rekening worden gehouden met drie criteria: het politieke gewicht van elke partij, een balans tussen Vlamingen en Franstaligen en het evenwicht tussen vrouwen en mannen. Aan de meeste functies hangt een - al dan niet royale - vergoeding vast. De instellingen waar het over gaat, zijn zeer divers. Van de nucleaire sector (FANC, NIRAS, Belgoprocess, SCK, NIR) over energiebedrijven zoals Fluxys of Distrigas, tot culturele instellingen als de Munt, Bozar of het Nationaal Orkest van België. Ook overheidsdiensten zoals de Rijksdienst voor Pensioenen, de RSZ, het Riziv of de Rijksdienst voor Arbeidsvoorzieningen staan op de lijst. Het meest in het oog springen overheidsbedrijven als Bpost, NMBS, Belgocontrol en Nationale Loterij. Ook telecombedrijf Belgacom staat op de lijst.

Met Di Rupo is dus een objectivering van de criteria voor benoemingen aan het hoofd van administraties en overheidsbedrijven duidelijk voorbij, en wordt er weer openlijk partijpolitiek benoemd. Alle principes van het meer dan tien jaar geleden door Luc Van den Bossche ontworpen ‘Copernicusplan’ zijn nu duidelijk definitief begraven. En alle regerende partijen doen er aan mee. Zo zijn we nog verder afgezakt in een lagere divisie van bananenrepublieken. Kan dat ooit nog goedkomen?

Uittreksel uit "PS-cliëntelisme is dodelijk" (30/12/2012) van Ph. Van den Abeele (Nieuwpierke.be)

Zie ook:

Het PS-cliëntelisme (1)

Het PS-cliëntelisme (2) – De PS-schandalen in Charleroi, 2005-2006

Oplossing voor Brusselse werkloosheid
Cerexhe (CDH) verdunt ze

Voormalig Brussels minister van Werkgelegenheid Benoît Cerexhe (CDH) zal voortaan elke maand de werkloosheidsgraad van de Brusselse metropolitane gemeenschap publiceren. Dat geeft volgens hem een correcter beeld van de arbeidsmarkt in en rond Brussel. Het geeft ook een minder alarmerend cijfer.

De werkloosheidsgraad in het Brussels gewest bedroeg in juli van dit jaar 20,7 procent, wat neer komt op meer dan 111.000 niet-werkende werkzoekenden.

Het CDH heeft echter berekend dat de werkloosheidsgraad binnen de Brusselse metropolitane gemeenschap op 15,27 procent ligt. Daarvoor baseert de partij zich op cijfers van Actiris, de VDAB en de Forem. Het cijfer geldt voor Brussel, het arrondissement Halle-Vilvoorde en het Arrondissement Nijvel.

Volgens Cerexhe moet de publicatie van het cijfer “meer zichtbaarheid” geven aan de metropolitane gemeenschap. “De oprichting daarvan is voorzien in de verschillende constitutionele akkoorden”, zegt Cerexhe in Le Soir. “Daarom hebben we met onze partij beslist om verschillende indicatoren te ontwikkelen om de metropolitane gemeenschap, een concept waar wij sterk in geloven, beter in de verf zetten.”

In de nieuwe statistiek van het CDH zakt de werkloosheidsgraad met meer dan vijf procent, bekeken voor het grotere grondgebied. Maar dat geeft volgens Cerexhe de mogelijkheid “om de statistieken beter overeen te doen komen met de werkelijkheid op het terrein”. “Het gomt ook overdreven cijfers uit, die het resultaat zijn van politieke grenzen, eerder dan van functionele grenzen”, zegt Cerexhe.

Cerexhe oogst niet overal applaus met de maatregel. “Dit dient gewoon om de slechte Brusselse cijfers te maskeren”, zegt Brussels parlementslid Emmanuel De Bock (FDF) in de krant. “Door de cijfers te mengen met de betere Vlaams-Brabantse en Waals-Brabantse resultaten geeft de Brusselse regering haar eigen falen toe. Ze is er niet in geslaagd om te voorkomen dat de middenklasse de stad verlaat. Onder Cerexhe is de werkloosheidsgraad van 14 naar 21 procent gestegen. Een balans die moeilijk te verdedigen valt.”



(Bron: brusselnieuws.be)

TIP: Tekst te groot / te klein ? Ctrl + scrollen met het muiswieltje...

De herziening van het gerechtelijk arrondissement BHV is een gedrocht
(Fernand Keuleneer, juni 2012)

Er is heel wat te doen over de in De Tijd uitgelekte audit van het externe advieskantoor KPMG voor een werklastenmeting in het kader van het akkoord over het gerechtelijk arrondissement BHV.

Volgens Francis Delpérée, senator van CDH en Franstalige grondwetspecialist is het KPMG-rapport slechts een informatienota die was gevraagd door de minister van Justitie en aan haar gericht. Wat de vorm betreft is de nota een "belediging tegenover de Franse taal" en is hij "inhoudelijk niet in ideale omstandigheden gerealiseerd", aldus Delpérée. Volgens hem is dit rapport een element onder andere. "De discussie wordt binnen de regering verder gezet. Het is niet KPMG dat beslist”. Volgens Delpérée kan van een heronderhandeling van het akkoord geen sprake zijn.

Fernand Keuleneer, advocaat aan de Balie te Brussel, stelt daarentegen dat “het hier zonder enige dubbelzinnigheid gaat om de bij de wet bepaalde werklastmeting, en helemaal niet om een gratuite “informatieve nota”. Het is de plicht van de voltallige regering, iedereen inbegrepen, om deze werklastmeting, en geen andere, voor zover als nodig te laten voorzien van de eventueel vereiste juridische bekrachtigingen. Zoniet rijst er een groot politiek probleem.”

In een interview in Gazet van Antwerpen van  4 juni 2012 was de conclusie over het globale gerechtelijk BHV-akkoord voor Keuleneer erg duidelijk:

“De Vlaamse onderhandelaars hebben blijk gegeven van grote incompetentie en van een schrijnend gebrek aan enig strategisch inzicht. (...) De splits-o-manie heeft tot het voorspelbare en voorspelde resultaat geleid. De Vlaamse belangen werden niet verkocht, want bij een verkoop krijg je iets terug. Het werd gewoon een gratis weggeefactie. De Franstaligen zijn overigens stomverbaasd over wat ze in deze onderhandelingen allemaal uit de brand hebben gesleept.

Kortom: deze herziening van het gerechtelijk arrondissement BHV is een gedrocht, het is een fiasco over de hele lijn. Wie vijf jaar geleden zei dat dit als resultaat uit de bus zou komen, werd weggehoond en weggelachen. Nu schijnt iedereen deze beslissende politieke nederlaag normaal te vinden.

De Nederlandstalige magistraten schrijven in hun brief aan de parlementsleden dat het wel bijzonder cynisch is dat deze hervorming de werking van justitie wil verbeteren.”



Addertje