Links heeft een ernstig probleem met de democratie

Het wordt hoe langer hoe grappiger om zien/lezen: Bart De Wever heeft het voorbije weekend weer eens gesproken en de columms en opiniebladzijden worden vandaag weer lustig volgepend door de linkse rakkers. En zo krijgen we – gratis en voor niks – tot mei 2014 een wekelijkse (of misschien wel dagelijkse) soap geserveerd. We twijfelen er niet aan dat dit weekend in elk rood café Bart De Wever en de roze t-shirtjes over de toog…, sorry de tong rolden. Zonder dieper te willen ingaan op de opinie van De Wever over holibi's, neutralitiet en de Antwerpse loketten: natuurlijk heeft hij een punt. Punt.

Maar bewust uitspraken van De Wever verdraaien of uit hun context lichten, het ridiculiseren van uitspraken, het geven van denigrerende reacties... Het behoort allemaal tot de core-business van al wat zich vandaag socialist en/of links noemt. Wegens gebrek aan eigen verhaal en onderbouwde argumenten. Laat het duidelijk zijn: de media staat op zijn kop en het linkse “intellect” draait helemaal door. Zelfs correct “lezen wat er staat” is voor velen ter linkerzijde een hopeloze oefening geworden.

De linkse kerk zit echter nog met een ander levensgroot probleem: meer en meer Vlamingen denken net als De Wever. Ze lopen warm voor zijn duidelijk verhaal, zijn maatsschappijvisie.

Het is hoog tijd dat het gezond verstand in Vlaanderen weerkeert. Het Grote Gelijk van links “wij bepalen wat jij moet denken” mag eindelijk worden begraven. Wij verdenken er De Wever en de N-VA zowaar van toleranter te zijn dan de linkse kameraden.

Links reageert meer en meer fascistisch op andersdenkenden. Sinds Bart De Wever op het politieke toneel is verschenen heeft links een ernstig probleem met de democratie.

Addertje

SCHANDALITIS

Een schandaal meer of minder: ET ALORS ?

De schandaalsfeer in dit land begint hallucinante vormen aan te nemen. Blijkbaar kan/kon enkel BHV nog een regeringscrisis ontketenen. Al het overige kan blijkbaar “in onderling overleg” worden geregeld. Er schort duidelijk iets aan het normbesef van de gezagsdragers in dit land. Vandaag was het weer raak.

Schandaal nr. 1

De Tijd weet te melden dat omtrent de deal Arco/Belfius, Di Rupo “het akkoord ACW-Belfius laat passeren”. Hoewel de liberalen van Open VLD zich verzetten tegen de omstreden deal over de winstbewijzen van het ACW bij de staatsbank Belfius, wil Elio Di Rupo (PS) er zijn vingers niet aan verbranden.

Het onderwerp stond gisteren maandag immers op de agenda van het kernkabinet van de regering. Maar de vergadering werd geannuleerd. Naar verluidt omdat er “geen consensus in de regering was om het te bespreken. Nochtans moet de federale regering er zich donderdag op de buitengewone algemene vergadering van Belfius over uitspreken.

Concreet komt de deal er op neer dat de winstbewijzen die Arco in het bezit heeft, door Belfius voor 115 miljoen euro worden afgekocht. Daarvan recupereert Belfius meer dan 75 miljoen euro in de vorm van een "eeuwigdurende lening" (toegestaan door Arco). De christelijke arbeidersbeweging krijgt voor die lening een jaarlijkse rente die kan oplopen tot 7,75 procent. En het is over de hoogte van die rente dat binnen de meerderheid vragen werden gesteld. De rest van de afkoopsom (40 miljoen euro) keert Belfius aan het ACW uit over een periode van tien jaar.

Schandaal nr. 2

Verder wordt er vandaag een stinkend potje van de vakbonden geopend. N-VA-kamerlid Theo Francken meldt immers dat in de loop van de jaren negentig de vakbonden betrokken waren bij een fiscale constructie waardoor zij een miljoen euro op aan niet betaalde roerende voorheffing opstreken. Zowel het ACV als het ABVV profiteren mee.

“Ethisch en moreel vind ik hun houding dan ook hoogst ongepast” Stelt Francken. En dan te bedenken dat vakbonden altijd fiscale contructies verwerpen. M.a.w. luister naar mijn woorden maar…

Francken overlegt momenteel met fiscale specialisten om de vakbonden zo snel mogelijk te kunnen vervolgen.

Vraagje

Tot slot stellen wij ons de vraag of er een verband bestaat tussen boven beschreven regeling Arco/Belfius en de aankondiging (op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij vorige zaterdag) van Wouter Beke dat er na 2014 geen nieuwe staatshervorming zal komen als het van CD&V afhangt. Soms is het ene plezier het andere waard...

Addertje

 
Peter vandermeersch


"Ook de kwaliteit van NRC-Handelsblad is nog maar een afgietsel van wat ze vroeger was"

Willem Schoonen, hoofdredacteur van het Nederlands dagblad Trouw :


"Peter Vandermeersch is de huidige hoofdredacteur van de Nederlandse krant NRC-Handelsblad (sedert 1 september 2010, nvdr), ooit een vlaggenschip wat kwaliteit en berichtgeving betreft. Sinds hij daar de baas is gaat die krant elke dag in oplage (lezers/abonnees) achteruit. Maar niet alleen de oplage vermindert, ook de kwaliteit van NRC-Handelsblad is nog maar een afgietsel van wat ze vroeger was..."

Voor de goede verstaander: je kan in bovenstaand citaat "NRC-Handelsblad " ook door "De Standaard" vervangen.




Addertje

 
Ivan Van de Cloot

Arco/Belfius:

"We zijn veel gewoon in dit land maar dit verhaal heeft de grenzen van het onvatbare bereikt."

…Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom bij het Itinera Institute, vandaag in een opiniestuk over het Arco/Belfius-debâcle in De Morgen

• Op een ogenblik dat het land in gevaar werd gebracht - molensteen Dexia om de nek - werd het staatsbelang nog steeds ondergeschikt bevonden aan het private belang van enkelen [Arco].
• Het drama van de parlementaire commissie [Dexia] is dat de experts paragrafen wilden toevoegen om de aanbeveling te geven strafvordering in te stellen tegen vroegere directie én bestuurders. Stukjes die sneuvelden in het laatste weekend voor publicatie.
  
• Destijds heb ik er al op gewezen dat dit een zware inschattingsfout ten nadele van de Belgische bevolking kon zijn, maar tot op heden blijft de Arco-groep ontkennen dat ze verantwoordelijk waren voor het creëren van het monster Dexia.
  
  
  
• We zijn veel gewoon in dit land maar dit verhaal heeft de grenzen van het onvatbare bereikt.
• Impliciet wordt nu gezegd dat, indien Arco geen vergoeding meer krijgt, het niet kan 'garanderen' dat de spaarders van haar achterban de bank niet zullen verlaten. Dit is tussen de lijnen dreigen met een bankrun(*). En dan komen we tot de vaststelling dat het blijkbare gewone kost is geworden dat men de belastingbetaler kan afdreigen. Of nog: eigenlijk moet de belastingbetaler betalen opdat Arco geen misdaad zou begaan door op te roepen tot een bankrun(*). Feitelijk is dit niet meer of niet minder dan de eis tot protectiegeld, zoals in de betere Italiaanse films voorkomt.
• In plaats van uit kadaverdiscipline te zwijgen, zou ik hen [ACW-medewerkers en vrijwilligers] willen vragen aan hun hiërarchie te vragen om tot bezinning te komen en na te denken over wat er is misgelopen. (…) Maar zoals het ook gaat in dit land: wie dit soort kritische evaluatie vandaag maakt, merkt frequent dat hij ofwel als nestbevuiler wordt weggezet, ofwel compleet wordt genegeerd.
• Om Carl Devos te parafraseren: dit wordt later, over een jaar of twintig, een klassieke case in de lessen politicologie, over hoe anno 2013 politieke partijen het geld van de gemeenschap mochten gebruiken om hun achterban te compenseren voor financieel verlies. Later dus, nu ligt het te gevoelig voor the powers that be.

(*) nvdr: men spreekt van een bankrun wanneer spaarrekeninghouders massaal bij een bank tegelijkertijd al hun spaargeld weer opnemen, waardoor voor de bank een acuut liquiditeitsprobleem ontstaat. Een groot deel van het spaargeld heeft ze namelijk geïnvesteerd zodat ze daarover niet onmiddellijk kan beschikken.

‘Jan Briers doet in zijn broek telkens als Ben Weyts hem belt'

SP.A begrijpt woede Rutten

On the record reageert de SP.A niet. ‘Het dossier ligt al moeilijk genoeg.' Maar informeel laten nogal wat toplui met kennis van (gouverneurs)zaken hun woede de vrije loop.

‘De N-VA pakt dossiers alleen destructief aan. Ze willen geen overleg, ze willen geen consensus: het is een stelletje autisten geworden.' Volgens een SP.A-onderhandelaar werd bij de Vlaamse regeringsvorming in 2009 nooit over het gouverneurschap van Oost-Vlaanderen gesproken. Toch heeft de partij in wezen geen probleem met het feit dat de Vlaams-nationalisten een kandidaat voordragen. ‘Maar dan verwacht je toch dat er een draagvlak voor de persoon in kwestie wordt gezocht? Zoiets veronderstelt overleg met alle betrokken partijen. In 1985 blokkeerde CD&V bijvoorbeeld de benoeming van Gilbert Temmerman. Tegen onze zin werd uiteindelijk Herman Balthazar gouverneur van Oost-Vlaanderen,' merkt een ere-voorzitter op.

‘Pas tijdens de kern van de Vlaamse regering, vorige woensdag, stelde Geert Bourgeois (N-VA) Jan Briers voor. Hij moest het koste wat het kost worden. Iedereen viel uit de lucht,' zegt iemand met zicht op het dossier.

‘Of we niet beter hadden geprotesteerd? Misschien wel. Maar de verantwoordelijkheid ligt in de eerste plaats bij de N-VA. Zij hebben de zaak gepolitiseerd, met rampzalige gevolgen voor het beeld van de gouverneur.'

‘De N-VA gedraagt zich als een voorbijganger die de buit opraapt van een bank die net is beroofd om dan te zeggen dat hij niets met de overval te maken heeft,' zegt een gewezen voorzitter. De benoeming van Briers blijft immers een politieke beslissing. Maar de manier waarop de N-VA-voorzitter, Bart De Wever, zich moreel verheven gedroeg, wekte bij de SP.A begrip voor de houding van Open-VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten. ‘Hij maakte er echt een show van om vervolgens te dansen op het graf van Open VLD. Wellicht koopt ze er niets voor maar ze heeft overschot van gelijk.'

Voor de Vlaamse socialisten is Jan Briers verbrand. ‘Het venijn van De Wever zit ook in zijn jas. Die kan zich nergens nog vertonen zonder de nodige achterklap,' zegt een topman. De erevoorzitter: ‘Briers wordt een puppet on a string . Telkens als Ben Weyts hem belt (de man die hem ontdekte, red.) doet hij in zijn broek. Hij weet aan wie hij zijn benoeming te danken heeft. Zo'n zogeheten niet-politieke politieke benoeming levert de walgelijkste creaturen op die er bestaan.'

Een andere oud-voorzitter: ‘We moeten ons ten zeerste verzetten tegen het idee dat politici niets kunnen. Op zijn minst hebben ze een netwerk, bestuurservaring en kennis van zaken. Maar de N-VA wil het spel alleen volgens de eigen regels spelen. En wij kijken ernaar.'

Naast begrip merken diverse socialisten op dat Open VLD eigenlijk geen poot heeft om op te staan. Niemand begrijpt hoe Rutten deze confrontatie kan winnen, ondanks de open doekjes in de eigen partij. ‘Tijdens paars hebben we ook gouverneurs benoemd zonder een enkel telefoontje naar CD&V.'

 
Gwendolyn Rutten en Guy Verhofstadt

Zal Rutten (niet) buigen voor het "dictaat van de N-VA" ?

N-VA heeft de trado’s weer een flinke neus gezet. Eerst een allochtoon als schepen in Antwerpen, nu stellen zij een niet-policus voor als gouverneur voor de provincie Oost-Vlaanderen. Het strategisch vernuft van Bart De Wever zorgt steeds weer voor een verrassing.

Maar Gwendolyn Rutten (Open VLD) zegt niet te zullen buigen voor het "dictaat van de N-VA". Rutten: "Misschien heeft de N-VA niet de gewoonte om te overleggen, maar in een democratie hoort dat zo."

De waarheid ?: de Open VLD is in haar gat gebeten want ze dreigt de enige gouverneur te verliezen die zij in haar rangen had.

Zij volgt daarbij het voorbeeld van haar voorganger, de Grote Leider en "grote vernieuwer" Guy Verhofstadt. Deze laatste gooide al vlug zijn burgermanifesten in de prullenbak toen hij eerste minister kon worden. Met als gevolg dat tussen zijn manifesten en wat hij er als premier van gebakken heeft een kloof gaapt van hier tot in Tokio.

Het is bekend dat de grote gevallen Leider vandaag dan ook niet meer aan zijn burgermanifesten wil worden herinnerd. En zoals iemand ooit zei: “De VLD – met Guy Verhofstadt als boegbeeld – is opgeschoven van een gematigd liberale partij naar een partij die hoe dan ook in de regering wil blijven zitten en voor wie zo goed als alles bespreekbaar is.”

Tot slot willen we Rutten herinneren aan volgend citaat van de Grote Leider in een van zijn burgermanifesten:

“Even dodelijk voor de democratie is de zachtere, maar daarom niet minder schadelijke vorm van corruptie, van cliëntelisme. De politieke benoeming”.

Het is nu al duidelijk dat het zeker niet van Rutten zal zijn dat we mogen verwachten komaf te maken met de politieke benoemingen. Di Rupo (PS) beschikt trouwens nog over een hele lijst van posten om tussen de vrienden te verdelen. Dat is de enige meerwaarde die de deelname aan deze federale Franstalige belastingregering voor de Vlaamse regeringspartijen nog kan opleveren: postjes.

Addertje