Disclamer

Asperger

Het syndroom van Asperger, ook wel aspergersyndroom, is een pervasieve ontwikkelingsstoornis vernoemd naar de Weense kinderarts dr. Hans Asperger. Het syndroom kenmerkt zich door beperkingen in de sociale interacties en een beperkt repertoire aan interesses en activiteiten. Anders dan bij de klassieke autistische stoornis is er geen sprake van vertraging in de ontwikkeling van de taalvaardigheid op jonge leeftijd. Er is een normale of soms hoge intelligentie en een gemiddelde neiging tot het maken van contact, maar er zijn tekortkomingen in de sociale interacties.

Autisme
Het syndroom van Asperger wordt tot het autismespectrum gerekend. Dat houdt in dat het een autistische stoornis is. Net als bij de andere stoornissen uit dit spectrum is er sprake van een onhandige motoriek, moeite met het lezen van sociale situaties, gebrek aan inlevingsvermogen, moeite met veranderingen, een neiging tot vaste gewoonten, een voorkeur voor bezigheden en interesses met sterk herhalende of systematische elementen, neiging tot obsessief gedrag en makkelijk opgaan in een fantasiewereld.

Belangrijke verschillen met klassiek autisme zijn de praktisch normale taalontwikkeling, de normale of zelfs hoge intelligentie en de normale neiging contacten met anderen te leggen. Het syndroom van Asperger wordt om deze redenen vaak tot het mildere eind van het autismespectrum gerekend. Vaak worden mensen met het syndroom van Asperger als iemand die excentriek, wereldvreemd of een einzelgänger is beschouwd.

Cijfers
Voordat de diagnose van het aspergersyndroom werd erkend, en alleen naar ‘klassiek autisme’ werd gekeken, heette 1 op de 2200 mensen "autistisch". Sinds de term ‘autismespectrumstoornis’ steeds meer aanvaard raakt wordt aangenomen (onder meer door het Vlaamse Autisme Centraal) dat 1 op de 1000 mensen klassiek autisme heeft en 1 op de 200 mensen een stoornis in het autistische spectrum heeft. Het Nederlandse Landelijke Netwerk Autisme neemt aan dat ongeveer 1 op de 400 mensen autistisch is, waarvan 25% vrouwelijk is.

Vandaag heb 'k het bed even gelucht, daarna dichtgeklapt en de sprei er netjes overheen, de wasmachine gevuld, na de was de was gedroogd in de droger, gevouwen en waar nodig gestreken en opgeruimd.

Heb de vaatwasser leeggeruimd, vuile vaat er terug in en aangezet.

Heb de vloer van de living schoongekuisd met de natte dweilstok.

Heerlijk daarna met mijn ereader even in bad gegaan, aangekleed.

2 paar schoenen van Mannie opgeruimd in de schoenenkast, al zijn zakkenvulsel (petten, jassen, vesten, gereedschap, kwasten, brillen, mapjes, GSM, sleutels, zakdoeken) die hij overal neerlegd bij elkaar op het vaste plekje op de aanrecht gelegd (zakdoeken in de wasmachine voor de volgende slinger).

Mannie heeft aardappelen geschild en er frietjes van gesneden.

Ik heb er 2 lekkere volle borden frietjes van gebakken, met rauwe witloof, gekookt eitje en voor ieder een deel van de XXL-schnitsel van de bekende goedkope zaak gebakken. Met wat pepersaus uit de andere bekende goedkope zaak smaakte alles verrukkelijk!

Een lekker rustdagje.....

Mijn partner kan sneller rommel maken dan ik het krijg opgeruimd.

Vandaag heb ik een van de keukenlades onder handen genomen.

Alle bestek er uit en netjes aan de kant op de aanrecht gelegd, de lade ingespoten met water en sop om even goed te weken.

Kom ik 5 minuutjes later bij de aanrecht: allemaal vers gezette koffie over het schone bestek!

Ongeloofelijk, 't lijkt er veel op, dat hij het er om doet!

Enfin, lade schoongemaakt, bestek opnieuw gereinigd en in de lade gelegd. Nu afwachten hoe snel er weer brinta en broodkruimels, koffie en kaas in de lade ligt.

;-(

Psychiater Nannet Buitelaar van de Waag Utrecht onderzoekt sinds 2012 de relatie tussen ADHD en partnergeweld in het kader van haar promotie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. 'Mijn onderzoek heet ITAP, dat staat voor Influence of Treatment of ADHD on Partner violence,’ vertelt Buitelaar. ‘Ik kijk naar cliënten waar zowel sprake is van ADHD als van huiselijk geweld. Ik wil weten wat de invloed van de behandeling van ADHD is op het partnergeweld.' Lees meer

Mensen met NLD begrijpen niet-verbale informatie -als ze die al oppakken- vaak verkeerd. Op andere momenten begrijpen zij die goed, maar weten zij niet juist te reageren, waardoor contacten leggen en onderhouden bemoeilijkt wordt. Oogcontact maken is voor sommige mensen met NLD erg moeilijk. Ze voelen zich niet op hun gemak, of ze vergeten het gewoon. Ook aangeraakt worden kan voor sommigen problemen geven. Emoties van anderen herkennen en die van zichzelf uiten levert vaak vele problemen op. Doordat ze hun eigen emoties niet goed kunnen uiten kan het zijn dat er fikse verwarring voorkomt.

Verbale communicatie

Mensen met NLD hebben vaak de neiging om in "cocktail-speech" te vervallen, dat wil zeggen, heel veel en heel snel praten. Dit doen zij vooral wanneer ze geen overzicht meer hebben, ze proberen dan grip te krijgen door te praten. Ook praten zij vaak monotoon en merken ze ook bij anderen nuances niet op in het taalgebruik. Mensen met NLD zijn sterk in verbale communicatie, zij moeten het dan ook vooral hebben van verbale informatie. Als er te veel prikkels binnenkomen (zoals visuele) kan dat leiden tot verwarring. De boodschap komt dan niet goed door, en hierdoor ontstaan er vaak misverstanden. Sommige mensen met NLD nemen nauwelijks visuele informatie waar.