Mannie heeft maar enkele vaste klusjes in/om huis op zijn takenlijstje staan.... we spraken er wel wat méér af, maar die voert hij toch nooit of niet met regelmaat uit (zoals de kattenbak, zie verder op dit blog). Dat niet uitvoeren van taken is géén onwil... hij vergeet het gewoon.
Zijn taken bestaan uit 1) het vuil naar de stortbak brengen 2) de wagen schoonhouden 3) de ruiten aan de balkonzijde buiten reinigen 4) de garage en het schuurtje aan kant houden 5) eens in de zoveel tijd (minimaal 2 x per jaar) de frituurpan eens grondig reinigen.
De overige taken zoals het huishouden, de administratie/belastingpapieren/verzekeringen, verjaardagen bijhouden, alle afspraken regelen, de was, de strijk, kasten opruimen/reinigen, vaatwasser vullen/legen/reinigen, de boodschappen, het fust, oud papier, etcetera valt naast mijn 3 dagen werk voor mijn rekening.
Het vuil gaat goed; ik zet de vuilzak voor de voordeur en hij pikt hem mee wanneer hij buiten gaat. De wagen schoonhouden vindt hij leuk; als een kind met een grote spons en een emmertje sop, lekker kliederen met water evenzo met de ruiten op het balkon. De garage aan kant houden lukt niet altijd, maar op een gegeven moment moét hij wel, want anders kan de wagen er niet meer in.... en het schuurtje kom ik zelden tot nooit, dus daar kun je naar raden!
De frituurpan bleek vorige week na het frituren nodig aan een beurt toe; want als onze dochter beweert dat het vet vuil is, dan is het weer zo laat.
Hij vorige week: "Ik heb zoutzuur gekocht voor de frituurpan." Ik: ".......stilte"...., "Zóutzúúr????".... Hij: "Jáha, voor de frietpan!" Ik: "Hmpfff, oké... daar deed je het nog nooit mee?!" Hij: "Oh jawelhoor, altijd al, en dat deden we bij de dienst ook altijd, het hele fornuis en de pannen en de theeketel...." Ik: "Oh, 't zal dan wel, maar kijk goed uit, want dat is nogal stevig spul...."
'n Paar dagen later: Hij: "Heb jíj nu wéér geen caustricsoda gekocht?"... Ik, me van de domme houdend: "Waarvoor heb je dat nodig?" Hij: "Voor de frietpan natúúrlijk!!" Ik: "Je zou dat toch met 't zoutzuur gaan doen?" Hij: "HÚH?, Zoutzúúr???? Helemaal niet, veels te gevaarlijk".... "maar waarom heb je geen caustricsoda meer gekocht? Jetje krijgt de scheit van onze friet, dus de pan moet gereinigd worden en het vet vernieuwd!!"
Ik: "Nou je weet toch, dat kun je nergens meer vrij kopen, weet je nog dat ik het jaren terug al zelfs moest gaan bestellen bij de drogist en dat dat zo'n gedoe was, sindsdien doen we het altijd met ontstopperkorrels"... Hij: "Wáár zijn die dan, ik kan ze niet vinden"... Ik: "Ik kocht geen nieuwe, denk dat er nog wel in het reinigingsmandje staan"... Hij: "Zeg dat dan!!!"... Ik: "Nou ik zeg het nu toch, nu je er om vraagt?!"
Enfin, hij aan de slag op ons aanrecht. Daar staan een handpomp met zeep, 'n aangesproken fles wijn, de koffiezetmachine, de theewaterkoker, de senseo en 'n klein oventje. JIJ mag raden wat hij weg zette en ik vertel je, dat de overige zaken volledig onder de vet- sop- en ontstoppersspetters zaten.
... dat ik van de mallotenklub ben? Ik ga me daar een beetje oud papier, glas, plastik en nog meer troep bewaren en naar weet ik veel waar brengen, je sjouwt je eige rot met die troep, ik donder het gewoon in de stortbak buiten hoor!!!!!! Zé verzinnen maar, we betalen al genoeg belasting!..."aldus Mannie
Toen de kinderen pas geboren waren en wat later, toen zij nog klein waren, hadden we een druk maar redelijk gestructureerd leven. De eerste 3 jaren vanaf de kinderen hun geboorten, werkte Mannie in "de bouw" en was bij thuiskomst te moe om zich met de kinderen te bemoeien, laat staan ze te bemoederen. Hij ging liever ontspannen door te gaan sporten tot een uur of 10.
Ik heb tot 2 maal toe ontslag genomen van mijn werk en heb de opvoedings- en verzorgingstaken op mij genomen. Zó ging dat nog in die tijd eind jaren 60, begin 70. Daarna weer snel een nieuwe job gezocht en gelukkig gevonden, want alleen maar kinderen en muren zien was niet aan mij besteed.
Nu zijn wij sinds kort gezegend met een kleinkind, onze zoon schonk ons een dochtertje. Je hebt nog nooit zo'n aardige lieve opa gezien, die volledig opgaat in het verzorgen van de kleine. Hij baadt haar, voedt haar, wiegt haar in slaap, troost haar.
Helaas wil zij niet in ons logeerkamertje slapen, zij slaapt liever bij opa; in bed!!
Mannie zegt: "Ik ga mijn kast helemaal leegrammen en opnieuw alle kleren netjes er in leggen. Dat kan ik best wel, en dán laat ik het netjes!..." Ja hoor, niet dus.
Mannie zegt: "Wat liggen al die zilveren dingetjes nou nog in de kluis te doen, oja, ik zou daar een mooi frame voor maken. Dát ga ik doen, ik stik nog van het eikenhout"... Ja hoor, niet dus.
Mannie zegt: "Ik heb het nu nog te druk, maar ik ga volgende week foto's maken van de dingen die op Marktplaats te koop kunnen".... Ja hoor, niet dus.
Mannie zegt: "Wáár heb jij die doosjes met schroeven gelaten die ik dáár neerzette?!!!..." "Die heb ik uit de weg gezet, want *** kwam op bezoek en dan moet het toch wel een béétje aan kant zijn"... (vorige maand, of was het 6 weken terug?...).
Mannie: "GVD ^&*3&..$#, JIJ moet altijd alles wegzetten!!!, zó kan ik toch géén moer meer vinden!!!" Ja hoor, lekker dan!
Mannie zegt: "Oh, dát moet ik eens een keer veranderen, jah, dát ga ik doen!! Er klopt niets van, ik heb dat toen maar eventjes snel in elkaar gegooid", vaak gehoorde woorden. Mannie neemt zich dingen voor, is er écht waar helemaal mee bezig, maar er komt helaas niets van.....
Mannie: "Ik ga vanmiddag eventjes naar W. mijn oude kameraad, dat vind je toch niet erg hé?!"
Wat denk je: 1) nee hoor, ga maar gezellig 2) ja, ik zal je missen 3) nou, ik wilde eigenlijk zelf de wagen 4) nee, doe gerust, ik heb wat anders te doen! 5) ja, we wilden vanmiddag toch samen .....
Mannie: "Wij gaan toch zeker nérgens naar toe he, met kerst?" Ik: "Hoezo, wat wil je?"
Mannie: "Ik wil niks, het kost allemaal klauwen vol met geld! Daar kun je een nieuwe laptop voor kopen!!" Ik: "Het lijkt me wel leuk om ergens ''normaal'' te gaan eten, niet chique, niet overdreven, gewoon gezellig"
Mannie: "'t Zijn overal van die liflafjes, en ik vind het niet te vreten!" tussendoortje: * dat is dus eigenlijk een compliment aan mij, dat ik elke avond een lekker maaltje op tafel zet! * maar dát moet je verstaan!!
Mannie: "Trouwens, A. en B. komen misschien wel naar ons om te eten". Ik: "Ik zal A. en B. wel even vragen of ze dat willen, en wanneer.... 1e of 2e kerst, dan kunnen ze samen komen, dat is voor mij ook wel gemakkelijker met boodschappen doen, koken enz. en dan kunnen wij de andere kerstdag lekker uit eten"....
Mannie: "JáH!, dát is nog al gezellig....., A. vreet niks want die lust niks, zijn vriendin vreet kleine muizehapjes en B. vreet alleen vis, en dat lust ik nie.........!"
zucht.... We gingen 2e kerst uit eten, en ... hij heeft verdorie nog gelijk gekregen ook, het was niet te vreten, ongezellig, koud, geen zachte kerstmuziek, geen lichtjes, en duur dat het was. Bij thuiskomst heeft hij een kliekje uit de diepvries ontdooit en opgegeten;(
Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je boos bent op jezelf, omdat je zo stom was ''er weer in te trappen?''... Waarin, nou daarin, in de valkuil!!
Gisteren, hele dag gewerkt. Moe ben ik, bek af. Ook na het werk nog snel even wat boodschappen in huis gehaald, het sneeuwt weet je.
En dan begint er een domme diskussie, over de buurman hiernaast, die op sterven ligt. Zijn vrouw heeft bij de naaste buren in de straat een briefje in de brievenbus gestoken met het verzoek op je tenen voorbij hun huis te lopen, op kousevoeten door je eigen huis te gaan, om contactgeluiden te voorkomen, dus niet timmeren of kloppen. Ik heb daar wel begrip voor! Mannie niet, vindt het áchterlijk gedrag en noemt het dwingelandij. Grrr, Mannie weet nog niet, hoe 'n dwingeland hij zelf is kennelijk, want omdat ik het in dit geval niet met hem eens ben blijft hij er uren en dagen over doorzagen. Hij heeft weer 's een dikke kras in zijn plaat!
Zoonlief botst regelmatig met zijn papa, niet verwonderlijk, zij hebben dezelfde genen. Pa is wat handiger, zoon is wat mondiger. Zoon is wat korter af, pa is oeverloos in nietszeggende woorden, maar ohjee, wat zijn er veel overeenkomsten.
Nu vroeg zoonlief mij laatst serieus: "Ma, ben ik ook zo eigenwijs als Pa? Ik word soms zó ziek van hem, hij maakt mij zó kwaad, dan wil ik na een kwartier alweer opkrassen en ben ik blij als ik weer buiten sta".
Pffff, wat kun je dan als moeder zeggen tegen je kind? Ik heb heel voorzichtig gezegd dat Pa en hij wel wat overeenkomsten hebben, 'n tegenstrijdige visie kennen op dingen, maar een andere manier van uiting geven daaraan.
Frituurpan... een kleine quiz
