Naar de inhoud

adrienopstap

seniorennet.beseniorennet.be
stapvoorstapvoorstapvoorstap...

ziekenzorg

ziekenzorg
Dit jaar wil ik graag een organisatie onder de aandacht brengen die me zeer nauw aan het hart ligt: ZIEKENZORG vzw.

Als ik me in 1993, na mijn vervroegde pensionering, aangesproken voelde op de regionale bladzijden van de 'Volksmacht' (nu 'Visie') door "Sterke mannen gezocht", wist ik niet wat een impact en welke consequenties mijn reactie hadden voor de volgende jaren. Zieken en gezonden samen op reis, een unieke formule.

De wereld van de zieke was me tot dan toe onbekend. We willen maar al te graag geloven in een leven zonder zorg, zonder pijn, een hemel op aarde dus. Ik vorm daarin geen uitzondering. De werkelijkheid is heel anders, ja ieder huisje heeft zijn kruisje.

Terug naar 1993, mijn eerste ziekenzorgvakantie, een openbaring. De zorg over 2 MS-patienten, de hulp en steun van een peter, de vakantieverantwoordelijke, de fantastische medewerkersploeg, maakten van deze 7 dagen een onvergetelijk gebeuren met verstrekkende gevolgen. Dit engagement wilde ik zeker 1x/jaar herhalen. Het is de ervaring van de meeste vrijwilligers, medewerkers na een eerste kennismaking.

Met chronisch zieken en zorgbehoevenden samen op reis, 'blijven' reizen. Het is een passie geworden. Zorg en leed, vreugde en verdriet samen delen in een sfeer van vakantie, je moet het mee-maken.

Ziekenzorg vzw is in al die jaren uitgegroeid tot een volwassen organisatie met vele facetten.

Ariadne richt naar chronisch zieken die interesse hebben voor specifieke activiteiten op het vlak van cursussen, informatie, lotgenotencontact en belangenbehartiging.

Ziekenzorg vindt het erg belangrijk om ook mantelzorgers te informeren,  te waarderen en te erkennen in wat ze doen door kansen te bieden om even aan de zorg te ontsnappen (verademingskansen).

En 'last but not least', de plaatselijke werking.

Een chronische ziekte of de nood aan zorgen mag niet de oorzaak zijn dat mensen niet meer deelnemen aan het sociale leven in hun buurt. Ziekenzorg wil het sociaal weefsel van deze mensen versterken. Elke plaatselijke ziekenzorg-kern heeft dan ook een ruim aanbod op het vlak van individueel contact (huisbezoek) en activiteiten.
Vrijwilligers bieden steeds de noodzakelijke ondersteuning.

Proficiat aan alle vrijwilligers, medewerkers maar ook aan de verantwoordelijken die alles in goede banen leiden.

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

mia smeets14 september 2011 om 21:56

proficiat

adrien ik bewonder je ik vind het een pracht prestatie neem je ons mee in je tocht willy en mia
Luc13 september 2011 om 08:37

AMIGO

Hei Pellegrino,.........ik ken dat gevoel........geniet en laat alles op je afkomen;Ik blijf je volgen en laat me via mijn gsm weten als jullie aankomen.
Bueno camino amigo
Luc
mia hermans13 september 2011 om 00:59

proficiat Adrien

wat geweldig van u ,heel veel succes en een vruchtbare reis,was ik tien jaar jonger zou het voor mij een hele eer zijn om met u een eind op weg te gaan. proficiat en good luck.
Willy11 september 2011 om 23:59

Camino duo

Op weg gaan met anderen, 't zit niet alleen in je bloed maar vooral in je voeten. 100 km, een peulschil voor jou maar 't zijn niet de kilometers die het doen. 'k Wens jullie veel succes en vriendschap toe!
Willy
Caroline Van Wijnsberge11 september 2011 om 12:23

een gouden hart

Wie ziekenzorg hoort, denkt Adrien.
Wie Adrien kent, heeft beslist al van ziekenzorg gehoord, want waar het hart van vol is, ...
Een man met een gouden hart.
Een man ook met een hart voor de camino.
Samen ( met ook Lucie en Guy ) hebben we het camino-virus opgelopen, en we raken er alle 4 niet niet vanaf, miserie, miserie.
Telkens er één van ons op stap is, 'kwijlen' de anderen van de goesting.
Jij bent de laatste die op stap gaat dit jaar, Adrien, en ik wens je een hele mooie camino toe.
Ik ging samen met mijn zus en dochter, laat het met jou broer even mooi worden.
Zoals je wel weet, zul je niet uit onze gedachten zijn, wij gaan mee of je nu wil of niet, en we zien uit naar elk berichtje op de blog.
Geniet met volle teugen en doe genoeg vitamientjes voor het hart op, zodat je weer voor een tijdje voort kan... tot het weer begint te kriebelen.
Hele dikke knuffel van je Oosteekloose stapmaatje
Buen camino !!
De Bock8 september 2011 om 17:27

camino

Adrien,

Je bent een man uit een stuk,een superstuk.Ik wens dat de bron die in je leeft het beste vanjezelf geven.
Goede tocht,in gedachte bij je.

Luc
adrien8 september 2011 om 16:42

camino

man man man! ik wens je een buen camino ik wou dat ik er bij kon zijn maar belooft is belooft ooit stappen wij nog eens tesamen de camino!ik zal in gedachten bij je zijn! high fives!!!lucie

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

het grote waarom

Waarom
Elke pelgrim heeft zijn eigen reden om op stap te gaan. Sommigen doen het uit louter sportieve redenen, of om het rijke culturele erfgoed onderweg, of een spirituele zoektocht, of maken er een gezonde meditatie en bezinning van, of waarom niet uit zuivere geloofsovertuiging. Anderen verbinden er een doel aan, voor henzelf of voor een organisatie of voor een bepaald iemand.

Op een webpagina van het Genootschap staat volgende tekst en ik sluit me daar geheel bij aan:

 

"Heel wat pelgrims die om sportieve of culturele redenen vertrokken zijn, kunnen beamen dat er onderweg meer kan gebeuren dan het louter waarneembare.
Letterlijk zeggen en schrijven ze: ‘ik ben onderweg pelgrim geworden’ of: ‘ik ben vertrokken als toerist en aangekomen als pelgrim’...
Heel wat mensen worden onderweg getroffen door de schoonheid en de grootsheid van de natuur, door de sterke band die er groeit met medepelgrims, door de diepe en universele vriendschap die er heerst onder mekaar...
Het is de ervaring van: ‘mijn persoon is niet de ultieme verklaring van al wat er onderweg kan gebeuren. Hier gebeuren dingen die mijn eigen ik overstijgen'.

 

In 2008 begon ik mijn Camino zonder specifieke intentie, zeg maar als avonturier, laat maar komen, we zien wel. In mijn blog van toen heb ik er uiteindelijk toch een betekenis aan gegeven door aandacht te vragen voor ouders die een kind verloren, volgens mij één van de ergste dingen die een mens kan overkomen. Reacties achteraf gaven me gelijk.

2009 werd een sponsortocht voor Broederlijk Delen. Hun slogan 'Maak ons overbodig' bij hun 50-jarig bestaan verleden jaar verduidelijken hun doelstelling. Vandaag zijn we minder geneigd om aan grote organisaties te steunen, eerder kleinere projecten. Niks mis mee. Nog eens dank voor wie toen steunde.

Geschreven door adrienopstap om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

nog 6 dagen

Besmet
'
ben in 2008 ongeneeslijk besmet met het camino virus. Gevolg: ik moet weer naar Spanje voor een behandeling en heb een x-tra reden dit jaar. Daar hebben die fantastische medewerkers van mijn laatste ziekenzorgvakantie voor gezorgd'

 

Zo klinkt een reactie van mij op facebook. Een goedkope uitleg voor mijn nieuwe plannen om naar Compostela te stappen maar niet geheel zonder waarheid.

Het Compostela-verhaal begon in 2008 met de Camino Françes (http://adrienopstap.blogspot.com) en kreeg in 2009 een vervolg met de Camino Portugues (http://adrienstapvoorstap.blogspot.com)

2010 was een heilig jaar (jaar waarin 25 juli - naamfeest van apostel Jacobus - op een zondag valt) en ... het jaar dat het Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela zijn 25-jarig jubileum vierde. Bij deze gelegenheid hadden zij een Jacobskerkenpad uitgewerkt: een lus door Vlaanderen die 18 Jacobskerken verbond in 38 etappes. Ik was bij de gelukkigen om mee te werken en mocht gastheer zijn of 'Hospitalero por 1 Dia' in mijn geboortedorp Eversel. De 820 km lange tocht kende zijn apotheose in hartje Brussel op 25 juli in de kerk "O.L.Vrouw van Goede Bijstand".

Proficiat Vlaams Genootschap. Wat hebben we genoten van die unieke Camino door Vlaanderen met voor mij een paar onvergetelijke hoogtepunten. Deze tocht bewaar ik in mijn hart.

En dan 2011, toch wat onverwacht, terug de Camino, weer richting Santiago. Het zal bij leven en welzijn niet de laatste keer zijn.

Mijn broer zal me dit jaar vergezellen op deze tocht. Wij zullen enkel de laatste 100 km stappen. Dat heeft zijn redenen. Het is zijn eerste Camino en hij kijkt er echt naar uit. Ik ben blij dat ik hem kan vergezellen.

Geschreven door adrienopstap om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van adrienopstap

↑ Terug naar de berichten