Een uil...

zie naar de hemel zie niets dan regen, sluit me ogen zie jou steeds voor mij voel jou en je warmte geeft me heerlijk en geweldig gevoel, wou dat ik nu bij jou kon zijn, me liefde en alle warmte geven, weet wat ik mis aan jou, wil over de daken schreeuwen amai me kaken en dan geen stem kan ik jou niet vertellen, dus schrijf ik maar dit klein gedicht is opgemaakt op een melodie voor jou liefste dierbaarheid....

Speciaal voor jou, geef je zo veel ik kan, dit ontbrak nog schenk ik jou dierbaarvrouw....

Als je u even niet mee zit, ga is even tussen uit, waar je rust kan vinden.. kijk dan is even naar een molen die staat te draaien, werkt ook met kracht en wil ook vooruit zonder die wilskracht van moet door malen anders kom ik er niet,...jij bent niet de enigge in leven vooruit moet, zijn er nog zo velen waar wij het niet van weten...denk even aan die molen die draaid daar denk ik ook wel is aan als die defect staat laat die werk staan wordt een berg heb je geen moed meer aan te beginnen, dus... laat u niet hangen denk even bij u zelf moet er door, is bij die molen ook zo....

Jij bent uniek in dat verborgenheid, zit veel romantiek, je straald met goeie momenten naar me toe, je verbergd het heel goed in vele texten kan ik hetlezen wat mebedoeld, door samen er aan te werken zijn banden vele sterker, pijn en verdriet trotseren we ons 2tjes in een melodie en danse wij op ritme door het wilde heen, op een dag zal de stralen beter schijnen wij samen gelukkig leven....

al zie je dat vaak niet.
“Ja want het pad gaat niet altijd over rozen”
We hebben er zelf niet voor gekozen.

Toch zie ik weer, een stralende nieuwe dag.
En ja ik, huil, grien,
maar het meeste wat ik doe is……..

Twee open oogjes
Een hartje van goud
Een zuiver geweten
Zorg lieve vriendin
Dat je dat behoud.