Wachten......
Er zijn soms dagen zo verloren
aan wie en wat zullen de gedachten behoren
Er is pijn zacht , hard en dan weer wee
is men soms ongelukkig en niet tevree
Er is een gevoel zo onbestemd
is er iets dat men niet kent
Er is onzekerheid die je bekruipt
een barrière daar moet men uit
Men voelt zich verlaten en alleen
waar moet men met zn gevoelens heen
daar mee bedoeld verdriet
de ander kent die niet
Men voelt zich onbegrepen
hoe lang zal het duren soms jaren , weken
Men voelt zich gejaagd,moe en raar
komt het allemaal wel voor mekaar
Zijn het waan ideeën die gedachten
achde tijd zal het verzachten
Men denkt alles heeft z'n beloop
komt het wel zo is er wel hoop
Kan men er niet meer tegen
is de zorg zwaar gaan wegen
Zijn we soms moe
waar leidt dit naar toe
Er wordt veel gezegd en toch gezwegen
waar is het menselijk contact gebleven
Het doet soms zeer
is er geen uit weg meer
Is de weg soms wachten
in een hoekje met je gedachten
