Terug naar Addis Abeba

 Laatste dag Awassa, afscheid van het meer en ja, we zien de hippo's!

Via de hoofdstraat naar het hotel. Morgen de bus  van 11.30 u naar Addis  

Uitstapje naar Shashemene : met de minibus een half uurtje rijden, kostprijs 80 birr (O,5 euro) Een mooie Sint Mikael kerk in opbouw...Ze zijn hier niet erg vriendelijk en van de Rastafarian gemeenschap is er niet veel te zien. (en ook niet te ruiken). Dan maar terug naar Golden Gate hotel!       

 Hawassa (of Awassa) met zijn 90 km2 in een oude vukanische krater heeft het kleinste meer in  de Ethiopische Riftvallei. Een overvloed van watervogels, overal wegenwerken en zo een populaire ontspanningsplaats voor de "high life" van Adis Abebbe! En wij relaxen hier.    

Naar Awassa kwamen we veel bananenplantage tegen en ook de buitenkant van de huizen werden hier meer geschilderd.

We zijn nu in Hawassa om een tijdje aan het meer te rusten. Door wegenwerken is er helaas geen internet - dus is het een beetje wachten op de foto's voor de blog.

 We zetten onze tocht verder naar de "museum van het leven" volksstammen in de Omovallei. Zoals iedere rit weer met duizenden geiten en koeien maar ook termietenheuvels en zeldzame dieren. Na de Mursi, de Hamer, de Banna deze keer de Karo. Het is alsof de tijd hier stilstaat want zij leven nog zoals honderden jaren geleden. Wat een ontdekkingstocht!!          

 Van Konso naar de Omovallei. Onderweg houtskoolverkoop,terrassen voor de koffieplantages, water verzamelen (in de gele jerrycans (in heel Ethiopië dezelfde) . Dan brengt de chauffeur ons naar de Mursi (in een vluchtelingenkamp) dan de markt met de Banamensen.Aangekomen in Turmi hebben we de kans voor "bull jumping" ceremonie. De jonge gast zijn proef is mislukt, en moet morgen zijn proef herdoen .

De toegangspoort tot Zuid-Omo bereiken we via een 85km lange half geasfalteerde weg (3 uur). Onderweg honderden koeien en geiten, badplaatsen aan de rivier en meisjes die bananen en mango's aanbieden. 's Namiddags naar Gamole, een nog authentiek dorp van 15 gemeenschappen helemaal ommuurd met honderdjarige omwallingen. Tot slot een kijkje op de plaatselijke markt waar ze in onze armen knijpen omdat die blank zijn. Let ook op de kledingsfabriek gerund door mannen.       

Arba Minch (1300m hoog) aan de meren Abaya en Chamo gelegen  wordt onze toegangspoort naar het diepe zuiden. In de voormiddag brengt onze chauffeur ons naar Dorze bekend voor hun opmerkelijke woningen (tot 6 m hoog) volledig in organisch materiaal gebouwd. De Dorze spreken de Omo taal en dossen ons direct uit met hun traditionele kledij. 's Middags een pizza eten van 480birr = 2,7 euro!        

Gevlogen in 2 beurten naar Arba Minch. Hier is het lekker warm en vlak bij ons hotel is er een huwelijksparty. So far so good!        

De oudste constant bewoonde stad ten zuiden van de Sahara is Axum, ook de oudste hoofdstad van Ethiopië. De rit ernaar toe was landschappelijk super en eens daar zien we onmiddellijk het Stelae Park met obelisken tussen 23 en 33 m hoog waarscijnlijk opgericht in de 3de of 4de eeuw.Dan zagen we ook nog het bad van de koningin van Sheba (zogezegd) , haar paleis en de kathedraal van Maryam Tsion waar de Ark van het Verbond en de 10 geboden bewaard worden. Zogezegd gestolen door de zoon van Salomon en de koningin van Sheba...Morgen vliegen we naar het zuiden naar Arba Minch.             

De rotskerken in de Tigray, er zijn er zo meer dan 40. Wij bezochten er drie van :Chirkos ,de oudste, Abraha  we Atsbeha met de mooie fresco's en Abuna Abraham Debre Tsion dat we bereikten na een duizelingwekkende klim. We logeren in Hawzien.     

 Aan de voet van Erte Ale (de vulkaan) : onze slaapkamer, het restaurant. Bij het krieken van de dag trok één van ons trio de vulkaan op...wie zou dat zijn? De zonsopgang was er matig en na het ontbijt terug sjokkelen naar Mekele. Onderweg zie je de woningen van de Afars, de oorspronkelijke nomaden bewoners van de Danakil.Terug in de stad: onze slaapkamer, het restaurant!

's Morgens ontbijt op de zoutvlakte. Erg speciaal! Dan naar Danol voor de zwavelhoudende gheisers, een wonderbaar natuurverschijnsel: de kleuren zijn prachtig. En een tof voetbad in de zoutkristallen...Dan rijden we een fameus schokkende rit naar de Erte Ale vulkaan (de vulkaan is enkele jaren geleden ingestort..dus geen gloeiende lava) om er onze camping op te zoeken (zie morgen)...        

In Mekele (de tweede grootste stad van Ethiopië ) waren we getuigen van "Timkat" het religieus grootste feest over Epiphanie (de doop van Jezus in de Jordaan). We werden ook gedoopt! Fantastisch om in die massa VIP behandeling te krijgen. Dan daalden we af naar de Danakil Depression (155m onder zeenveau en erg warm) Voor we slapen gaan een zonsondergang op de zoutvlakte (tot 1 km diep)..en dan naar ons hotel (zie later)          

Vandaag de kerken van de Oostelijke groep :Bete Amanuel, Bete Merkorios, Bete Gabriel-Rufuael en Bete Abba Libanos, volgens onze gids allemaal gebouwd door King Labibela. Toen ik hem vroeg wie de werkers waren zei hij dat de engelen de koning hielpen. Daarna een wandelingetje langs de overdrukke markt en dan werden we door de manager Mike uitgenodigd voor de koffieceremonie bij hem thuis. Cecilia maalde de koffie en we werden overvloedigd gevoederd (jaja de gastheer stopt dat letterlijk in je mond) met "injera" en groenten. Je leest dat in de boeken over Etiopische gastvrijheid en wij maakten het inderdaad echt mee. Morgen reisdag naar Mekele

Dertien middeleeuwse uit de rotsen uitgehouwen kerken en kapellen dienen als een levend schrijn voor koning Lalibela de heilige aan wie dit allemaal wordt toegeschreven. Volgens de legende trok deze koning naar Jeruzalem en bracht vandaar het idee mee om wat hij daar zag hier te reproduceren : vandaar namen als Lalibela Kruiskerk,Lalibela Golgothakerk,Bet Medhane Alem, het graf van Adam en de mooiste Bete Giyorgis best bewaarde kruisvormige kerk. Over wie en hoe historisch gezien deze kerken ontstonden bestaat veel onduidelijkheid. Ze dateren in elk geval van de dertiende eeuw.