Archief

dag,
meisje,
 van alledag
met die  lach
zomaar

eigenlijk
is dat
een wonder
dat
dat
zomaar      
mag


dag,
manusje
van alles
voor iedereen
zomaar

ik zal es
aan je denken
zomaar
dan zijn we
allebei
even
niet
alleen


dag fiets
onderweg
zomaar
even
ik heb zin
om mee
te gaan
zomaar
even
wat
mee
leven

wat een geluk
ook vandaag
kan al
niet
meer
stuk

Die kerstmiss van die keer
vergeet ik nooit meer
wat had ik die graag willen versieren
dat was nou echt een mooi kerst stuk!
bloeiend blozend kerstgeluk
om feest mee te feest mee te vieren
die kerstmiss van die keer
wat was haar naam ook weer ?
..ik weet het niet meer

                                           ?

Deze pagina  "kerstvervolgververhaal" 4 eigenlijk hoofdstuk 3 is dus eigenlijk overbodig....
                         Het lokaal is leeg.....
                         de hele school is leeg.........
                                  
                           WEEKEND !!

U heeft hier dus niets te zoeken !

De kinderen zitten nu  thuis zichzelf en hun ouders te vervelen...
Meester Sybrandus,Siebje drinkt zich nu moed in,want hij heeft vanavond een feestje,bij de tante van zijn hospita.....2 koffie met gebak,2 flesjes bier bakje borrelnootjes en een paar stukjes van die taaie droge worst......en verhalen over ziektes  en dominees..."grrrrrr"

Of was dat gisteren al....?..oei..dan zou hij het vergeten zijn,omdat hij toen zichzelf ook al moed indronk.Hij weet het niet meer.....

Siebje heeft dus waarschijnlijk dit weekend meer dan genoeg zorgen aan zijn hoofd...terwijl die kater,of er nog was, of weer terugkomt..en de kerstvoorbereidingen maandag beginnen......

                                  "wel gloeiende..."

Laten wij Siebje dit verdere weekend maar met rust laten.......

Wilt u hier weggaan ?
U wordt bedankt...
en prettig verder weekend..

wordt maandag vervolgd...hoop ik...voor u..

De herders ligggen bij nachte
weer op de engelen te wachte
maar
zoals elk jaar
is er  nog niets te beleven
dat duurt nog even
en er is
 nergens een ster te zien
bovendien

dus nemen ze maar een neut
worden teut
dronken als apen
tellen ze schapen
lallenderwijs
en gaan maar slapen
kyrie e leis

De laatste weken van het jaar in Engeland staan in het teken van herdenken,vieren,gezelligheid  en lief zijn voor naasten van dichtbij tot verder.
Niet voor niks heet dit "The season of Good Will...to all people...
The Season begint eigenlijk al met Halloween,waarbij de boze geesten,heksen en spoken worden herdacht,gevierd en  verjaaagd.
Hierna kunnen de overleden heiligen op All Saints day en een dag later de zielen van anderen,zoals familieleden op All souls day ook worden herdacht.
November the 5th is nog altijd Guy Fawkes day.
Hierop  herdenkt men dat een katholiek edelman Guy Fawkes ooit trachtte met buskruit in een roeibootje de Theems over te steken en The Houses of Parlement op te blazen.Hij werd echter verraden en in de kelders gearresteerd,waarna niet The Houses maar hij zelf verbrandde op de brandstapel.
De kinderen maken elk jaar poppen ("guys")om wat te bedelen en die poppen worden dan op Guy Fawkes evening verbrand bij het vuurwerk.
Begin November is ook de jaarlijks Rememberence Sunday.Dan is er een grote parade vlak bij het paleis en de parlementsgebouwen waarin met bloemen en kransen de gevallenen van alle oorlogen waaraan Britten deelnamen worden herdacht.
 Hierna begint de stemming voor het naderende kerstfeest er  in te komen en zijn de scholen al druk met voorbereidingen.
Eind november begint iedereen bijna iedereen die hij of zij kent, een kaartje met "good wishes" te sturen of te geven.
Natuurlijk krijg je als teacher heel veel kaartjes,van kinderen uit je eigen klas en andere klassen,collegea tot andere personeelleden.
Ik vond dit best aardig en hing ze graag in het lokaal om al vast wat in de kerststemming te komen.
Na enkele jaren kreeg ik wat genoeg van het kaarten geven en krijgen van en aan mensen die je dagelijks ziet,dus ik legde,net als een collega al jaren deed in de personeelskamer een grote kaart "To the staff" en ik kreeg daarna ook prompt minder kaarten....
Het uitdelen,ontvangen,bekijken en bespreken van de kaarten hoorde in december bij het dagelijkse ochtendritueel,in de klas.
De voorbereidingen voor het kerstspel van de jongsten,infants en de carol service van de oudsten,juniors  was dan ook al begonnen. Het oefenen voor het nativity play was beneden en daar merkten wij niet zoveel van.
Wel was vanaf midden  november de personeelskamer vol met kostuums voor de wijzen,herders engelen en niet vergeten Jozef en Maria,die gestreken hersteld en gepast moesten worden,waarbij moeders meenden behulpzaam te moeten zijn.....
Collega David die al heel lang op school was en het kerstverhaal en alles wat daarbij moest gebeuren dus wel kon dromen,gruwde er van.Hij  kon die weken zijn rustige koffiepauze wel vergeten en ontplofte zelfs een keer bijna toen zelfs zijn eigen vaste stoel was bezet,door zo'n helpmother,die hij ooit,lang geleden nog in de klas had gehad!
"Excuse me!"
De juniors waren dus al wekelijks en in december dagelijks begonnen te oefenen voor "The Carol Service"die in de week voor kerst in de kerk zou plaatsvinden.
Dit was het jaarlijks hoogtepunt voor mrs Zosia Gorzales,leerkracht en adjunct hoofd.
Zij was even vervangend hoofd geweest,maar uiteindelijk was  iemand van buiten, Wijnne Evans als headmaster benoemd.
Zosia was even zeer teleurgesteld geweest en scheen daarna haar motivatie af en toe kwijt te zijn.
Zij was van oorsprong Pools en trad in het weekend regelmatig op Poolse feestjes met haar echtgenoot.
Hier genoot zij van maar maar zij schitterde de maandag daarna nogal eens door afwezigheid.
Mede hierdoor klikte het niet zo goed tussen the headmaster and deputy head.
De maand december was echter haar maand,want zij mocht met de kinderen de carols oefenen en op de avond van the Carol Service schitteren als dirigente.
Dat oefenen gebeurde twee keer per week in de hal tijdens de halfuurlijke Assemblees.
Wij moesten de kinderen brengen en halen en hoefden niet bij het oefenen te zijn.
Dat was zeker in het begin ook beter,want collega David zeer muzikaal moest dan altijd lachen,omdat het vlgs hem elk jaar valser werd.......
In december brak er altijd lichte paniek uit, dus moest er dan dagelijks geoefend worden en kwam het hoofd Wynne ook elke dag Zosia "steunen"door als een soort bewaker aanwezig te zijn.Hij liet zij ongenoegen over de zangkunst  van de kinderen en dus eigenlijk ook Zosia's dirigeren dan nogal eens merken en dit gaf dan weer spanning tussen de beide directieleden.
De dag voor de Carol Service moest het geheel nog geoefend worden in de kerk en dan heeste daar nou niet bepaald een vredige kerstsfeer.
In die laatste week van het jaar op school werd er ook per klas Father Christmas gevierd en dat was ongeveer te vergelijken met ons Sinterklaasgebeuren.
Ik kreeg van de meeste kinderen een cadautje en had ook voor elk kind een kleinigheid.Wij kregen daar van school per kind 1 pond voor.
Hierna was er nog een soort spelmiddag.
Op de allerlaatste dag was er na schooltijd en dus voor de Carol Service nog een personeelsfeestje voor alle medewerkers op school.
Dit betekende dus leerkrachten,directie,de administratrieve,de concierge,de klassenhelpsters en dinnerladies.
De laatsten werden voor het zg "Christmasdinner'de week daarvoor nooit uitgenodigd en die waren dan altijd een paar dagen boos.
Dat Christmasdinner was nog een van de weinige overblijfsels van de Engelse klassenmaatschappij.
Dat etentje waarvoor ruim van tervoren al een restaurant was gereserveerd was bedoeld voor het onderwijzend personeel,met directie.
Daartoe behoorden ook de administratrice en klassenassistentes,omdat zij ook tot de onderwijsgevende klasse werden gerekend.
Dat de dinnerladies hun begeleiding van kinderen naar,van en tijdens het eten,tussen de middag, niet tot de onderwijskundige teken werd gereden betekende dus dat zij tot en andere klasse behoorden en niet mochten aanschuiven aan het Christmassdinner.
Dat gaf dus altijd wel enige onvrede,ook bij de ladies onderling,mede omdat Kim,hoofd van de dinnerladiestaff en ook invals klasassistente weer wel was uitgenodigd.
Sommige kwadwillende tongen beweerden dat dat was omdat Kim haar echtgenoot voorzittter van het schoolbestuur was nou ja zeg...
Ik herinner mij dat dat elk jaar weer wat kwaad bloed zette bij de dinnerladies en dat een van hen eens, vlgs mij nadat de ladies tussen de middag zelf hun borreluurtje haden gehad,Wynne eens flink de Waarheid heeft verteld,waarbij zij vlgs mij de Season of Good Will to all people even vergat....
Op het personeelsfeestje de laatste dag voor de kerstvakantie,waarbij iedereen zelf wat hapjes en drankjes meenam  werden mede onder invloed van de al dan niet nodige alcohol de klasseverschillen al snel opgeheven en de onderlinge irritaties  voor even vergeten.
Iedereen had plezier endanste met iedereen en het hoofd en adjuncthoofd kusten elkaar en spraken de hoop uit dat de samenwerking het komend jaar goed zou verlopen,tegen beter weten in,wisten wij,maar ach,het was goed bedoeld.....
De stemming steeg dan en hierna ging iedereen zeer vrolijk richting kerk.
De kinderen zaten dan al te wachten in de kelders beneden en het was altijd een heidens karwei om ze stil te krijgen.
Vlgs mij was dat altijd eenvan die momenten,dat collega David tegen mij zei dat hij kinderen echt haatte.Wij mochten dan de klassen de volle kerk binnen leiden   door het midden naar voren,vanwaar ze zouden zingen.
Zosia stond dan al weer in vol ornaat klaar om te schitteren als dirigente.
Wij moesten dan als een soort waakhonden op de voorste banken plaatsnemen en proberen de orde of eigenlijk bende  wat in de gaten te houden.
Dit was dus eigenlijk onmogelijk,maar gelukkig hadden de meeste kinderen dat niet door.
Ik herinner mij nog wel dat Michael zijn moeder lekker zat uit te dagen met opgestoken vinger,maar dat deed hij altijd en dat was dus en teken dat hij zich lekker voelde.
Na het optreden van de kinderen en vooral Zosia,afgewisseld met de lezingen en de blijde boodschap van de pastor,werd bijna iedereen nog bedankt en Merry Christmas toegewenst.
Hierna was er voor alle mederwerkers en aanhang nog wat te drinken in de pub in gewelven onder de kerk.
Dat werd meestal heel laat.....zo werd mij altijd een dag later verteld......
Ik weet dat niet meer,gek eigenlijk......

                         1 kalkoen
                          kerstkransjes voor bij de koffie
                          zoete kerstbroodjes
                          koekjes van eigen deeg
                         1 fles wijn 
                          brokken voor de kater
                          knoflookboter
                          kerstversiering
                          goede voornemens (NIET VERGETEN)   
                           zangzaad
                           2 ons geloofsversterkers
                           een sprankje hoop
                           een brok liefde
                           1 pak  van mijn hart    
                           1 fles wonderolie
                            geluk ? (o nee,heb ik genoeg in huis)
                                          



                      

                                        SORRY HOOR

Je bent aan het verkeerde adres


Ga maar lekker in je eigen vel gaarkoken.. .....

en neem nog wat bitterkoekjes na,
met zuurpruimtabak..

Hoofdstuk 5 dus he ...
eigenlijk een intermez zootje..

Beste lezers,lieve lezeressen...
Hoewel ik het idee heb dat ik met het gegeven van de die multiculturele veelkleurige klas,met daarin het te verwachten conflict,tussen Arend en Johan,dat al smeult,zal ontploffen zo tegen de kerst en naar een vredige ontknoping zal leiden bij de kribbe best wat kan,vrees  ik dat zo het toch wat magertjes dreigt te worden..
Ik mis nog de dubbele bodem,de boodschap tussen de regels en meerdere lagen door.
Even dacht ik er over het probleem van vreemdelingen,racisme,generale excuses etc lekker door het verhaal heen te weven.
Maar zulke grote mensenproblemen,spelen niet bij kinderen,die denken ook op dat gebied,kinderlijk eenvoudig zwart-wit.
Trouwens in die multi kleurrijke klas,van meester Siebje vormen de allochtonen al een meerderheid.
Het idee om meester Siebje een verhouding te laten beginnen met Arend lijkt mij ook niet zo goed tegen de kerst en meester is al acoholist,dus om hem ook nog homofiel en zelfs pedofiel te maken zou teveel van het kwade zijn.
Laat ik daarom maar een andere bedreigde soort in gooien,die het richting kerst ook altijd goed doet,nl de zwervers,daklozen dus..
Nee,nee weest u niet bang,ik zal u niet vragen er deze laatste weken van het jaar,een in huis te nemen en die begin januari met de kerstboom weer buiten te gooien.
Het lijkt mij mooi om zo rond de kerst zo'n vaak ongewenste,maar bedreigde minderheid in het verhaal te brengen om hem later een heel belangrijke rol te geven.
Op het  5 mei plein schuin tegenover  de school was Harco een bekende hangoudere.
De kinderen zagen hem vrijwel dagelijks en niemand wist eigenlijk waar hij vandaan kwam.
U weet dat natuurlijk ook niet en ik wist het tot voor kort ook niet en ik had het ook nooit geweten als hij mij het kort geleden,niet verteld had.
Ik weet niet meer of hij toen dronken was,of ik of wij beide,maar ik geloof hem graag,mede omdat dit zo mooi in het kerstvervolgverhaal past.
Vlgs Harco kon en wilde hij zijn zwerversbestaan niet wijten aan een moeilijke jeugd of zo.Hij was gelukkig opgegroeid in een stad ver achter  de horizon.
Na de lagere en middelbare school leek vlgs hem en vooral zijn ouders een studie theologie een prima stap naar hogere sferen.
Zijn verkering met Metsje de dochter van een vrijgemaakte dominee,was echter om geloofsredenen,geloof ik plots beeindigd..
Harco geloofde  het toen wel en hij trok vervuld met duivelse gedachten de  wijde wereld in.
Hij  was toen,na een jaar gereisd te heben genezen van deze jeugdzonde en terug in het stad,getrouwd met een bankiersdochter,die hem twee zonen en een saaie baan schonk.
Toen de kinderen het huis uit waren, was zij er  met Noorderzon,zo noemde iedereen de jongste klerk, vandoor gegaan.
Harco was hierdoor behoorlijk van slag  en aan de drank geraakt.
Uiteraard he...
Hij werd vervroegd afgekeurd en verwaarloosde het huis en zichzelf steeds meer.
De kinderen hadden een avond ruzie gemaakt wat er met vader moest gebeuren.
Uiteindelijk werd hij toch maar niet in een inrichting opgenomen,want dat bleek veel te duur,omdat hij dan eerst zijn spaargeld moest opmaken,aan verblijfkosten.
Zoon Bas en schoondochter Babette vonden dat dat geld beter in de familie kon blijven en pa werd liefdevol in het gezin opgenomen.
Waarschijnlijk had Babette aan haar studie aan de Sociale Academie ook het idee overgehouden dat dat beter was voor paps....
Nou paps dacht er dus duidelijk anders over zo bleek al snel.
Hij werd steeds meer een "probleemouwere" en een gevaar voor zijn omgeving.
Uiteindelijk besloot de familie dat het zo niet langer kon en zag zelfs Babette dat idealen ook hun grenzen hadden.
Er werd een plaatsje gevonden in een soort sociaal pension van het Leger des Heils.
De familie ging met Harco op kennismakingsbezoek en voor een zg intakegesprek....
Harco zei dat het hem wel wat leek en vroeg toen of hij even van het toilet gebruik kon maken.
Dat was het laatste wat de familie hem hoorde vragen........
Hij verdween die middag spoorloos.
Zelfs advertenties en telexberichten brachten hem niet terug.......
Hoe hij dan vijf jaar geleden opdook in de stad hier wist niemand meer.
Hij presenteerde zich graag als vertegenwoordiger voor de "vereniging van plaatselijke dak- en thuislozen"
De vereniging wilde een eigen gebouw in de stad voor dagopvang van de leden en andere behoeftigen,met dagelijkse warme en koude maaltijden,douchegelegenheden en nachtopvangruimte voor de koude winterdagen.
Harco beweerde altijd dat de vereniging wekelijks vergaderde,maar omdat hij naast voorzitter,penningmeester,secretaris ook enigst lid van verdienste was,verliepen die samenkomsten onopvallend.
Hij was,toen dit verhaal zich begon te ontwikkelen een bekend figuur op en rond het 5 mei plein geworden.
De kinderen waren vaak vriendelijk tegen hem en gaven hem eten,wat ze meegekregen hadden voor school,maar niet lusten.

Dat die Harco later in het vervolg zo'n belangrijke rol zal spelen..........


Wordt,ook daarom vervolgd.....


 

Hoofdstuk eh  6..ja...

Na het intermez zootje van gisteren,dat even nodig was om het verhaal enigzins te verdiepen en het vervolg mogelijk te maken,schuiven wij Harco even ter zijde,al raad ik u aan hem niet weg te denken hoor..
Laten wij maar zeggen dat hij na een avondje stappen met collegea vrije vogels in een andere stad even spoorloos was,maar wij zullen hem later in het verhaal onderweg ongetwijfeld nog tegenkomen......

De sfeer in de muliculti kleurrijke klas,of eigenlijk groep.zoals dat tegenwoordig heet. was wat onrustig en dat had dus niet alleen te maken met de naderende kerst en de drukte er omheen.
De onrust werd ook,eigenlijk  vooral veroorzaakt door Johan,die er steeds meer moeite mee had,dat hij niet meer de onbetwiste leider leek te zijn.
In de klas,zo merkte hij,werden zijn opmerkingen,in groepsgesprekken,die altijd gebasseerd waren geweest op stoerheid,bluf en overschreeuwen,maar eigenlijk een grote onzekerheid en gebrek aan sociale vaardigheden verborgen,door steeds minder  kinderen echt gewaardeerd.
De klas voelde steeds meer aan dat hij niet automatisch altijd zijn gelijk en  zin hoefde te krijgen,omdat hij groot en sterk was en altijd meer geld en mooier speelgoed had en kinderen  bij hem thuis mochten spelen.
Tja,echte vriendschap is niet te koop he....
De kinderen vonden werken in de klas en spelen met Arend eigenlijk veel leuker,omdat  die niet blufte en overheerste maar gewoon leuke ideeen had en ook kon luisteren,iets wat Johan nooit geleerd had.
Die had eerst geprobeerd Arend te negeren in de klas en later zelfs  bij het spelen op het plein,maar hij merkte dat veel kinderen liever met dat "kreupele armoedige rotjochie"computerspelletjes speelden met hun PC tjes dan met hem voetbalden.Nadat  meester Sybrandus, sommige kinderen geklaagd hadden over het voetballen op het plein,dit verbannen had naar het veldje naast school,begon hij echt haat tegen die "Arend Stokje",die hij als schuldige zag  voelen opkomen en begon hij hem steeds meer te sarren,waardoor hij door de meesten van de klas,hem echt begonnen te ontlopen,omdat ze dat gepest flauw vonden,waardoor hij nog meer wrok ging koesteren.Toen zijn zus thuis zei dat hij moest stoppen met die Arend altijd te pesten,omdat daardoor de rest hem Johan niet meer mocht,was de villa even te klein geweest.
Uiteindelijk zou het maandelijks "Open,Open podium"de laatste druppel zijn die het niet zo smeulend  heilig vuurwerk  in dit verhaal zou doen ontbranden en zelfs voor en daverende knal zou zorgen.
Ik zie,in gedachten tenminste,de lezers en lezeressen,zelfs de beste en liefste hun wenkbrauwen fronsen.
"Open,Open podium?"
"Is het zover al gekomen met het onderwijs tegenwoordig?"
Ik vrees het ja en Siebje vreesde het al jaren,steeds weer,steeds meer......
De school had als een van haar doelstellingen,dat er "een podium moest zijn voor het ontplooien van de talenten van de kinderen"
Dit betekende dat er naast de ontwikkeling van taal-en rekenvaardigheden, ook ruim aandacht moest zijn voor muziek,dans,drama en andere creatieve de vaardigheden.
Daarom waren er elk jaar meedere podia.
Op het  open podium .lieten de klassen beurteling samen aan de rest van de school en familie iets van hun vaardigheden zien.
Siebje had dit de eerste jaren nog wel interessant gevonden,omdat hij er als regiseur iets van zijn nooit ontdekte talenten kwijt kon,waarbij hij zichzelf ook een kleine maar wel belangrijke rol gaf rol.
De laatste jaren toen de kinderen steeds meer zelf wilden bepalen wat ze als klas lieten zien en zijn ideeen niet zo welkom meer waren,was zijn enthousiasme snel verminderd.
Het "Open,Open podium waarin kinderen,individueel of samen met anderen iets mochten voorbereiden en uitvoeren was voor hem helemaal een gruwel.
Misschien was dat ook een van de oorzaken,dat hij in de tijd rond deze "drama's"altijd meer ging drinken?
Ook nu, dit jaar kon hij er in de volle aula niet echt van genieten.
Dat was een van die momenten dat hij het liefst heel ver weg wilde zijn.
Hij kreeg weer het zo bekende "deja vu" gevoel.
Hij zag het "ontroerende spontane spel,guttegut toch" van de allerkleinsten en wist dat het over een paar jaar,in de hoogste klas weer vervelende ettertjes zouden zijn,die hij dan in te korte tijd moest klaarstomen voor de CITO toets,waar de meesten echt niks van snapten,net als hun ouders trouwens....
Hij keek eens,zg open minded naar het publiek en bedacht,dat je ook door naar de gezichten van de ouders te kijken,al veel van de kinderen kon begrijpen.
Neem nou mevr.Boersma,hij knikte vriendelijk,in gedachten dus he...als je die ziet,dan hoef  je, toch van Nathalie niet een hoge score bij de CITO toets  te verwachten?"
Ze zong nu op dat podium best goed trouwens,samen met Dawn,daar hadde ze hun best op gedaan.
Jammer dat die twee dat nooit deden met rekenen en taal...
Hij gluurde stiekum even naar de grote klok,boven het podium.....
Nog een kleine vier uur dan zat de halve week er al weer op...gelukkig.
Hij probeerde belangstellend te kijken en  luisteren naar het optreden van Stephen,die vlgs hem hetzelfde liedje,als vorig jaar speelde op het orgel en hij lachte vriendelijk naar de trots kijkende ouders.
Die snapten het ook niet echt he.
He,Johan deed dat rap nummer nu toch wel weer aardig..zeg,jammer dat het zo'n rotventje was.
Vlgs mij zou die best weer eens de eerste prijs kunnen winnen in de bovenbouw.
Hoewel,hij was best benieuwd naar het optreden van Johan's tweelingzusje Rebecca,met Arend..
Die hadden zelfs bij Rebecca thuis geoefend wist hijen vlgs de andere kinderen was het "vet cool"
Het optreden werd inderdaad een groot sukses!
Ze speelden een sketchje uit een film van Charly Chaplin,met Rebecca als arm blind geworden meisje en Arend als de zwerver,waarbij hij slim en komisch zijn krukken gebruikte.
Wat was dat goed zeg!
Ze kregen een daverend applaus en iedereen vond het dan ook terecht dat ze de eerste prijs kregen...nog voor Johan...met zijn Ali B nummer.
Die was daar niet echt blij mee en wist nu zeker dat hij zodra hij de kans kreeg dat joch eens flink te grazen zou nemen.
Die kans zou snel komen..........morgen al.....
Dat zal ook tijd worden,want ik begin het zo langzamerhand wel wat saai te vinden,net als Siebje,die eigenlijk al geen podium meer kan zien.



Word vervolgd...