" Zoveel gevoelt, zoveel mee gekregen,
waarom dan steeds anders kiezen?
Dan dat je gevoel jouw weergeeft... "

Met tranen in haar ogen
Kijkt ze om zich heen
Ze zou zo graag willen
... Dat de pijn en angst verdween

Door toedoen van haar pappie
Die haar telkens slaat
Haar mammie weet en kijkt
Maar weet zich ook geen raad

Ze krijgt zelf ook tikken
En durft niet weg te gaan
Met treurige ogen
Laat ze zich maar slaan

Wie kan dit kleintje helpen
Zodat ze weer vrolijk en vrij
Door het leven kan wandelen
Haar oogjes kijken dan weer blij

Ik heb een avond rondgezworven door de straten van mijn ziel
Met een rugzak vol van heimwee en verlangen
... Ik heb gedronken met mijn onrust
En gelachen met mijn pijn
Ik heb geslenterd met mijn dromen die niet uitgekomen zijn
Ik heb een avond lang gezworven door mijn ziel....

Ik heb een wereldreis gemaakt door het diepst van mijn gedachten
En ik heb elke uithoek van mijzelf bezocht
Ik heb geslapen met mijn twijfels
En gedanst met mijn geweten
Met mijn oude idealen bij het maanlicht opgezeten
Ik heb een wereldreis gemaakt door mijn gedachten

Ik heb een avond lopen dwalen door de kamers van mijn hart
Ook al waren die vaak bloedeloos en leeg
Ik heb gevochten met mijn angsten
En gefeest met mijn verlangen
Ik heb de kale witte muren met mijn liefde volgehangen

En nu ben ik net een paar minuten terug van weggeweest
Ik heb mijn rugzak zomaar in een hoek gesmeten
En zie de beelden van de reis naar mijn geweten
Het is een reis geweest om nooit meer te vergeten