priet praat van luxe beesten....

Inderdaad verder zoeken hé... want géén wijntje... was vrij vervelend als je bezoek kreeg... bier kreeg ik als vrouw maar per flesje... en een andere optie was sterke drank en dat is niet my cup of tea! Ondertussen was ik lid geworden van de OWC en leerde véél mensen kennen... véél mensen leren kennen is ook weetjes en wijsheden op doen! Zo leerde ik dat de mensen van de consulaten en ambassades regelmatig bevoorraad werden van eten, en wijn via goed gevulde containers die via de ambassades in het eigen land werden verstuurd... dus ook géén optie voor ons.. Of ze reden met hun ambassade-auto een beetje verder naar Pondicherry en Auroville waar ze illegaal wel wijn konden kopen... Auto's met een Ambassade plaat worden immers niet gecontroleerd!!! Maar... dan leerde ik "AMANANA" kennen... een Europees getint winkeltje over de "Park Sheraton"... Sjageraars eerste klas!!! Maar je kon er wel alles krijgen dat je wou... gewoonlijk over datum!!! En duur... Verschrikkelijk duur! 280 oude belgische franken voor een potje nutella of een kruidenkaasje... jaja... en nu spreek ik over 10 jaar terug hé!!! Werd daar net zoal de meeste ex-pats en ondanks de prijzen wel vaste klant... en daar... jazeker kon ik wijn kopen onder de toog... en in doofstomme taal... Je moest gewoon teken doen... een man ging naar binnen bleef een half uur weg... en kwam terug met onder zijn kleding het gevraagde.... dat ingepakt was in oud en vies gazettenpapier... denk dat we toen per fles een 650 oude Belgische franken betaalde... en het was steeds Franse wijn... rood en wit... Laat je niet misleiden door Frans (") want eigenlijk was het gewoon een erg goedkoop ordinair tafelwijntje... maar het was beter dan niks!!! en te drinken! Later rezen de moderne supermarkten uit de grond als paddestoelen, onder overseas beheer waren deze vrij goed... van dan af werd het makkelijk om wat charcuterie, vlees of choco te kopen maar wijn... bleef onbereikbaar en dat heeft blijkbaar te maken met de aczijnsen... Dus toen ik mijn galabal voor het goed doel organiseerde en ik 400 flessen wijn nodig had... heb ik samen gewerkt met een Indische sjageraar die connecties had in Belgie... en de wijn bij mij thuis gestockeerd tot aan het bal op risico van... Ja... risico's waren mij in  Indië niet vreemd!!!

Op de foto mijn echtgenoot aan de speech... iets waar hij een hekel aan had... bij een verjaardagsfeestje van ADCC...

Na een zware week... wil ik het op deze mooie zondagmorgen toch niet na laten eventjes mijn en andere blogjes te bezoeken! Zwaar... ja absoluut... véél Marieke... en véél wijnwerk. Marieke zet de eerste kwakkele stapjes, en terwijl ze niet echt kan stappen... wil ze toch absoluut wel stappen... ze klimt overal af en overal op... van niks bang... lijkt waarschijnlijk op haar mama Evi en haar tante Aline (mijn zus)... het is een plezier om ze bezig te zien maar s'avonds zijn wij oh zo moe!!! En onze rug wordt zwaar op de proef gesteld! Het wijn bottelen awel... Ook een zwaar beproeving voor de rug... De laatste kriekenwijn was perfect mooi, helder en vuurrood van kleur... de smaak was hééééééééééérlijk vol! De kriekenwijn van dit jaar was ietsjes minder... het was eigenlijik al begonnen met het sap dat een zuurtegraad had van meer dan 11... dan zijn er 2 opties ofwel het zuurtgehalte afzwakken met water of neerslaan met kalkzuur... Wij kozen om water bij het sap te voegen... en water bij de wijn??!! Neen eigenlijk is de nieuwe kriekenwijn niet slecht... zeker niet slecht... een leuke spannende wijn-apero waar we alle kanten mee uit kunnen... een fris zomerwijntje,  een rosé... om te nuttigen in de tuin met een fijn leesboek... Dus laat ik het zo stellen een blijft een lekker wijntje met weinig of géén poedertjes erin dus... 250 flessen, lekker, gezond en puur! Dus géén hoofdpijn-kater-wijntje! Momenteel staat het druivensap klaar om de volgende wijn op te zetten... en ook de wijn en noten voor de porto staan klaar... dit werkje zal voor maandag zijn... en dan is het afwachten naar september voor de druiven van de Elzas, spanje of Italië...yamiyami!!!

Zoals ik al eender vertelde was het in Chennai héél moeilijk en zeker in het begin om wijn te vinden... er werd die dagen ook géén alcohol houdende dranken aan vrouwen verkocht... alhoewel ondergetekende daar vlug verandering in bracht! Ik moet eerlijk zeggen er zijn nu eenmaal gerechten die je niet kan eten zonder wijntje... helemaal in het begin... vond ik kleine flesjes zogezegde wijn... en ik was zo content... s'avonds tafeltje gedekt... lekkere spaghetti... en flesje gekraakt... bah...bah... dat was puur azijn! Dit was de wijn (") die inderdaad gedronken word in de dorpjes... en waaraan regelmatig héle groepen soms een héél dorpje mensen gewoonweg dood vallen... en dit is géén verhaaltje hoor! In elk geval bleef ik natuurlijk zoeken naar een goed alternatief want een bierdrinker ben ik niet... op dat vlak keuze genoeg... black eagle,King fisher... aleemaal in supergrote flessen... allemaal vrij zoet... Op een gegeven moment vertelde iemand dat je voor verboden producten zoals wijn best naar de haven kon gaan... en inderdaad daar vond ik wijn... die kwam dan van de chique cruise schepen... en waren van den boot gevallen (ge kent dat wel hé...) Dit was niet echt een optie... ze waren zo duur als diamant... en als je een doos kocht wist je niet wat je juist kocht... gewoonlijk een gesloten... ferm dicht geplakte doos met  allemaal andere flessen...

Op de foto van links naar rechts... tijdens een verjaardagfeestje van ADCC... mijn echtgenoot Jean, dochter Evi, ondergetekende, en de bekende en vermaarde Ettienne .V. die momenteel van zijn pré-pensioen geniet in Spanje...

Kijk wat lieve snoetjes...

kijk wat lieve doetjes...

Gaat dit echt allemaal voorbij?????

Zouden we hier in België niet stoppen met zagen en klagen???!!!
Hebben we het hier niet goed??!!

In andere delen van Indië eiste de "monsoon" al 700 mensenlevens... Groenten... rijst... en vee verdrinken!!! De agricultuur zit kompleet in het slop... ligt op zijn gat! Wetenschappers beweren daarenboven dat de opwarming van de aarde een komplete chaos gaat teweeg brengen in Indië... nog hétere zomers en nattere monsoons (regenseizoenen...) De Indische bevolking die elk jaar de nodige gebeden en pudja's doet voor het nodige water is momenteel de kluts kwijt  "Tooooooooo much... is Toooooooo much!!! Indië gaat kapot en haalt niet eens het wereldnieuws.... Hoe spijtig toch... dat Europa bezig is met "mij" in plaats van "wij"!!!

Foto ... deze rikja driver pobeerde letterlijk en figuurlijk het hoofd boven water te houden!!!

Volop de Indische kranten aan het doornemen... en wat ziet mijn lodderig oog?? (Antwerps gezegde!) Flood alert in Radjasthan! Ai...ai...De "Jodhpur Sagar dam" is op 2 plaatsen gebarsten! De dam die gebouwd werd in 1892 door de "Maharaja Jaswant Sigh" en voor de watervoorraad zorgt van duizenden gezinnen... Grote God... wat is dat allemaal... word de Indische bevolking dan van niks gespaard??? Om nog te zwijgen over het grote culturele erfgoed dat staat te verdrinken!!! Grote delen van: Badmer-Pali en Jodhpur in West Radjasthan worden bedreigt met de verdrinkingsdood! Zaterdag brak de dam en momenteel zijn reeds 50.000 mensen uit 60 dorpen geevacueerd... Het leger is in de hoogste staat van alarm! Het verkeer tussen Jodhpur en Jaipur ligt kompleet op zijn gat...

Wat vind ik dit erg!!! Wat vind ik dit een ramp!!

Vandaag eindig ik met...
Todays Quotes... and spiritual nuggets...
van
"Malladi Venkata Krishna Murthy"





Take time out to work ~
It is the price of success.

Take time out to think ~
It is the source of power.

Take time out to play ~
It is the secret of youth.

Take time out to read ~
It is the foundation of knowledge.

Take time out to worship ~
It is the highway of reverence.

Take time out to help and enjoy friends ~
This is the source of happiness.

Take time out to love ~
It is the one sacrament of life.

Take time out to dream ~
It hitches the soul to the stars.

Take time out to laugh ~
It is the singing that eases life's load.

Take time out to pray ~
It washes the
dust of earth from our eyes.

--Author Unknown

Waar zo Waar!!!!!!
Slaap wel...
Sweet dreams...
en tot... morgen....

Hey allemaal... terug van weg geweest... terug van... een weekje Parijs... Zalig... daar geraak je maar niet uitgekeken!!! Maar mijn favoriete plekje blijft  "Mont Martre"... Heb ik het juist geschreven??? Alhoewel DE Nr. 1 (Buiten Indië, en Antwerpen!!!!) Barcelona blijft... krijg ik toch ook het Parijse virus te pakken... Denk dat dit de vijfde keer Parijs was... maar nu kwamen we op plaatsen die we voorheen niet zagen... heerlijk gewoon!!! Gaan zeker nog eens terug... Toeval wilde dat we vandaag op ons gewoonlijk toerke Antwerpen... eerst op vrienden van Lokeren liepen... (de sympathieke René en zijn super madammeke Annie) ... daarna op Daniella en haar ventje "Roman"... Roman is een gekend schilder en kunstenaar...bijna 85 jaar oud maar oh zo jong van geest!!! Hij kent Parijs als zijn broekzak.. want natuurlijk schilderde hij op de "place du tertre"  hij ging zelfs naar de wereldberoemde en vermaarde kunstenaarschool die we dit keer ook mochten verkennen!!! In elk geval ga ik volgende keer gewoon met de trein naar Parijs... er is nog zoveel dat ik wil zien... nog zoveel dat ik wil weten!!! Eventjes uit roulatie... volgde ik nu pas terug het nieuws en vond het super dat de "Taj Mahal" mee verkozen is voor de 7 wereldwonderen... YEH!!! Heb ik gelijk of niet??!!Indië is "GEWELDIG"... Na een weekje Parijs en een paar "bollekes"... vond ik dat ik sowieso verder moest met mijn blogje... en pikte zomaar... een fotoalbummeke uit de véle die nog klaar liggen...Jaja... bleek het foto-album te gaan over een Saint-Gobain dinéétje voor 6... Op deze superfoto zie je dus onze "Jean"... en één mijner beste vriendinnen in Indië  "Christine"... verenigd na een paar bollekes... oei... neen... bollekes... dat hadden ze niet in Chennai... rarararara... na wat was het dan???

En voor het slapen gaan was er nog... "een modeshow"... gebracht door de Spaanse collega van onze Jean "Vincente Senent", die met het oog op zijn verblijf in het véle sterren hotel zijn... spiksplinternieuwe... zijde pyjama van fijne Italiaanse makelij... meebracht... Jaja... met wat "sterks" in de hand gaat men zelfs al lachend door Indië-land...

Neen alle gekheid op een stokje, het fijne weet ik er niet van... uiteindelijk is dat "confidential"... maar ik ben wel trotse bezitter van de foto's... en naar ik hoorde was het echt de moeite om te doen... en hadden ze er wel degelijk allemaal baat bij... En dat is het voornaamste hé...

Maar inderdaad na de zelf meegbrachte aperitiefjes "Sterks"... zagen ze het leven weer door een roze bril... Alhoewel mij lijkt het dat onze Jean... Niks meer zag!! Eigenlijk had ik op dat moment wel een vliegje willen zijn....

Vergroten met een klik is echt wel aangewezen... hahahahaha

Moe en uitgeteld trokken onze mannen... zich op het einde van elke vruchtbare dag... terug in hun luxe kamer van het plaatselijke 10 sterren hotel... hmhmhmhmhmh... en dit  na een kattewasje in een met water gevuld tuperware-potje.  Denk dat ze het wel anders verwacht hadden...

Foto een piepje in de gezamelijke luxe-kamer...

En heu... jaja... terug naar beneden moesten ze ook... t'Ja Philip... je kan niet alles voor niks hebben hé!!!

Een waarheid als een koe is inderdaad dat onze mannen hun centjes niet voor niks kregen, al schijnen ze hier in Antwerpen te denken dat het bij de ex-pats allemaal vanzelf in de schoot valt... er moest hard gewerkt en ge-teambuild worden!!!

Buiten de nodige "talk" sessies... werden er rotsen beklommen... midden in de brousse... in niemandsland... het domein van apen en slangen...

Philip De Neve onderweg naar boven via een steile rots...

Nu neem ik eventjes de vrijheid om een sprongetje te maken van de kleine... leuke... snoezige boelekes... naar de grote... leuke... snoezige boelekes... hm...hm... Net als in België werden er in ADCC ook teambuildings gehouden... mama mia!!!!! Caramba!!!!... Een héle ploeg ingenieurs vertrok  in 2000 op teambuilding naar "Bangalore"... Het resultaat... echte cowboy verhalen... maar ik wist meer dan iemand anders hoe waar deze waren!!! Vol goede moed vertrokken onze mannen en de ingenieurs onder leiding van een daarvoor aangezochte firma... gelukkig waren ze blijkbaar pienter genoeg om elks een flesje "Sterks" mee te nemen!!! En of ze het nodig hadden!!! Géén 5 sterren hotel voor de teambuilding... maar een goor verblijfje midden de kakkerlakken om s'avonds op de grond... te bekomen van de helse... enorm zware oefeningen!!! Klimmen en stappen is immers een beetje anders in + zoveel graden!!! Daarenboven waren het allemaal "bureaumannekes" en allesbehalve sporters!

De ploeg vol goede moed voor vertrek!!!

Het blijft bijzonder...
dat grote wereldwonder...

z'on kleine pruts... uit liefde geboren...
dat na 9 maanden...
zijn eerste kreetjes spontaan doet horen!

Foto Shannon

De kleine Shannon was een wolk van een baby... net als mama "Sonia" en papa "Cammy"... En ik was héél vereerd dat ik op haar doopfeest mocht zijn... De héle familie is super lief!!! En... Evi werd daar voor het eerst verliefd op een Indische jongen... de broer van "Sonia"... zijn naam was "Sheldon"... Hij was ook een wolk... een 18 jarige wolk van een Chippendaler... en superlief... maar spijtig genoeg voor Evi... was hij al "uitgehuwelijkt"... Dus  Evi... jong... en die dag een dessollutie rijker!!! Maar "thats life"... Ook met Cammy ben ik nog altijd in contact, en ook bij hen ga ik op bezoek in 2009!!! Het zal een drukke zomer worden! Niet de zomer van "69"... maar de zomer van "2009"...

Foto Cammy, Sonia, en Sonia's ouders.

Van trouwfestijnen naar boelekes is... een kleine stap... en dat is daarenboven overal hetzelfde... Na het "maken"... 9 maanden! Zoals al dikwijls aangehaald maakte ik enorm véél Hindu-rituelen en pudja's mee... allemaal even spannend... allemaal even mooi! Indië telt echter ook véle aanhangers van het Christelijk geloof... of noem ik het Katholieken??? Mijn echtgenoot... onze Jean zou zeggen neen... het één is niet het ander... het ander is niet het één... en natuurlijk kan je over geloof en geloofsbelijdenis eeuwig discussiëren en debatteren... oei... oei gevaarlijk onderwerp dus ik waag me daar niet aan!! Feit is dat in Indië elk geloof... hm... geloof het... geloof het niet... (dichterlijke vrijheid...hahahahahaha) meestal broederlijk naast elkaar leven... Echt waar ik heb daar weinig of géén grote conflicten meegemaakt... Op dit vlak zou Indië echt een voorbeelsfunctie kunnen vervullen... In elk geval er zijn in Indië dus ook enorm véél Christenen... één koppel daarvan was in elk geval mijn goede vriend "Cameron" oftewel  "Cammy" voor de vrienden en zijn vrouwtje "Sonia"... alsook zijn enorm grote familie! Het was bij hen dat ik mijn eerste Indische Christelijke doopfeest meemaakte... Enkele dagen nadat klein "Shannon" geboren was....

Foto  Cammy, Evi, Cammy's kleine broertje en ondergetekende...

Al was de hemel van papier...
en elke ster een schrijver...
al had elke schrijver duizend handen...
voor het beschrijven van onze liefde... zou dit alles onvoldoende zijn!

-Joost Van den Vondel-