kapot... kapot...

Het is me gelukt... de eerste badge kerstfoto'tjes staan op mijn blogjes linkerkant... véél kijkplezier... slaap lekker en tot morgen... dan hoop ik mijn rechterkantje terug te vernieuwen...

En vergeet niet "Carpe diem"...




Ik pluk voor elke mooie dag een roos...
die leg ik in mijn bloemendoos...

De bloemendoos van 't leven...
daar... geniet ik van,
want weet het duurt maar even!

.L.

Oeps... nu we naar zovéééééééééééééééél recepties gaan... kan ik toch niet laten van "De Patrick"... proficiat te wensen met de receptie afgelopen zondag in Antwerpen... Ik weet dat hij bij zijn personeel niet zo geliefd is... we hebben vrienden die aan de stad werken en over hun baas niet te spreken zijn... maar ik kan daar eigenlijk niet véél meer van zeggen dan... hetgeen hij doet doet hij goed! De receptie begon voor ons en een koppel vrienden zoals verleden jaar in den "Entrepot du Congo"... met ne straffe koffie als voorbereiding op hetgeen komen ging... Dan een wandelingske tot aan de grote markt waar je tegen die tijd (11uur) al over de koppen kon lopen! Ook Evi, Mick en Marieke vervoegde ons ondanks de bitter koude! Een mooi sjaal als cadeau... ne friet met een "bolleke" als ontbijt... en dit alles onder de mooie muziek van gesmoes, getetter en "De strangers"... daarna erwtensoep met... heu een bolleke als 2e gerecht... en als nagerecht een wandelinkse naar de kleine tunnel en een lekkere "Turkse Pita"... zonder friet want "Too much is... too much"... En ben mijn kerst en nieuwjaarskilo's nog niet kwijt... Thuis om 17.00 uur... deze fiere... chauvinistische Antwerpenaar in hart en nieren... zegt héél oprecht "Dank u Patrick voor een fijne dag in mijn mooie stad"

Géén foto van de lijn maar van... bus 21 in Chennai... Dit kunstwerk noem ik "De bus en zijn halte"...

Ik weet het... echt waar ik weet het... ik verwaarloos mijn blogje... maar... "What to do"... het is hier toch zo druk! Na Januari zal het beteren, we vieren immers nog de héle maand nieuwjaar... Het Nieuwe jaar... en wij zijn bij de gelukkigen die nog de kans hebben om te vieren... dus Vieren we hé! Denk dat ik nu wel mijn laatste kaartje gehad heb en dat kwam uit "New Caledonië"... van mijn vriendin Christine. Haar man (zoals jullie wel al weten) werkt voor electrabel... en die zijn blijkbaar véél loyaler tegenover hun personeel dan Alcatel... Claude moet nu toch achter in de zestig zijn en nog steeds werkzaam! Maar ja wat is... is... en achteruit kijken heeft natuurlijk géén zin! We zijn thuis en kunnen onze energie steken in andere zaken... die ons ook nauw aan het hart liggen. Terwijl mijn echtgenoot dat al een jaartje doet als secretaris van een politieke partij... maak ik nu ook eindelijk mijn goed voornemen waar en begin mij terug in te zetten als vrijwilliger voor mensen die het op een aantal vlakken véél minder goed hebben dan ik! Alhoewel het werk op zich een stuk minder boeiend en leerrijk zal zijn dan hetgeen ik in Indië deed kijk ik er toch naar uit, en ben er van overtuigd dat het nuttig is... dus op met de geit... We gaan ervoor! Daarnaast blijven we natuurlijk ons Marieke bij houden op zaterdag, want dan werken mick en Evi... daarenboven willen we ook absoluut de goede band die we met ons prinsesje hebben niet opgeven... Natuurlijk blijven we ook porto en wijn maken maar trokken ons wel terug uit het bestuur van "de grootste roddelmarkt" van België... man... man... wat ik nu allemaal hoorde... onwaarschijnlijk!!! Wat ben ik een ezel geweest... wat zijn wij ezels geweest! Enfin, een nieuw jaar... een nieuw begin... en een mens leert maar uit zijn fouten hé. In elk geval start ik 2008 met frisse moed en stort mij vol overgave op mijn "goede voornemens"...

Een stukje vervoer in Indië... verwonderd het jullie dat ik niet graag de bus nam....

Indië moest Indië niet zijn zonder protest!!!! Activisten in Calcutta vechten voor "land rights"... en reclameren over het feit dat de nieuwe "auto-plant" de bedrijvigheden van de lokale boeren in gevaar brengen... De fabriek  voor de productie zou immers in "Singur" komen te staan... waardoor inderdaad de werkzaamheden van de lokalen in het gedrang komen... Shame... shame... want Indië heeft echt nog wel genoeg braakliggende gronden... en aan de andere kant zal het toch ook wel weer werkgelegenheid betekenen... hetgeen daar ook erg nodig is... In elk geval waar de fabriek van Tata enorm roept over hoe goed dit allemaal is voor de economie... "The times of India"... omschrijft het als "The (2500dollar) car has Singur people's blood on it"... hoe graag ik mij ook altijd schaar aan de kant van de gewone mens in Indië... volgens mij heeft dit véél meer potentieel dan dat ze daar beseffen!!!! Enfin... no use what I think... er zal daar iemand moeten komen spreken die véél meer verstand heeft dan ik om de zaak op het rechte pad te zetten... want ondertussen groeien de protesten en worden... nog maar eens... dingen (in dit geval namaak tata's) in brand gestoken!!! Jongens... pas op... verbrand jullie toekomst niet!!!

Een maand of zo... voordat wij terug naar België landje vertrokken... hadden wij nog zelf een "Tata Sumo" aangekocht, opgelapt... en onze Chacra rijlessen betaald... Alcatel besliste anders... maar onze blinkende Tata vond gelukkig een nieuwe thuis in de "Engelse ambassade"... (lees dada tata ergens in mijn archiefje) nu... dat ter zijde... er werd deze week een nieuwe Tata aan de wereld-pers voorgesteld... een Tata die ook te bewonderen zal zijn in het of op het autosalon in Brussel... de "Tata Nano"... woh... Ik kan mij echt voorstellen dat er in Indië véél gezinnetjes stapelzot op worden... wees nu eerlijk... wat een alternatief voor de brommers en moto's waarmee je midden in de smog en smerigheid zit... wat een leuk alternatief voor de Rikja's en hun soms ietwat criminele rikjadrivers die je bestelen waar je bij zit... SOMS!!! Echt waar ik kan mij voorstellen dat dit voor de Indische markt een wonderbaarlijk fenomeen is!!!! En eerlijk gezegd, moesten wij hier niet zo verwent zijn zou het hier ook een fenomeen zijn!!! Het kleine wereldwonder kost 2 keer niks... amper 100.000 rps... natuurlijk zonder de luxe... maar heb je die luxe echt wel nodig??? In elk geval is het voorlopig vooral voor "Tata motors" India een schot in de roos... want hun stock-opties verhoogden met 1,7%... (héél wat beter dan de Alcatel-shares waar we serieus ons broek aan scheuren!!!!) In elk geval kan je bij de luxe-uitvoering... volgende opties verkrijgen, airco (vreednodiginindië), ruitenwissers(nitslechtindemonsoon), en veiligheidsgordels... hm... toch welmycupoftea!

Zoals gewoonlijk al eventjes de "Hindu"... regio "Tamil Nadu" doorgenomen... en alhoewel de "Chennai Open" het grootste nieuws is op dit moment... is het niet het enige positieve nieuws! Tot mijn verbazing zijn ze eindelijk begonnen met mensen te informeren over HIV... yoepie hoog tijd!!! Blijkbaar zijn ze daarmee gestart op de "Namakkal roads"  met een "counseling van"... info op wielen... de van of in het schoon vlaams wagen heeft een testing kid aan boord en wil op deze manier alvast de bevolking van de "kolli hills"... testen en raad geven... ze willen op deze manier het stigma doorbreken dat nog altijd rust op HIV... hmhmhmhmhm... alvast Proficiat aan de durvers!

Daarnaast zijn er de enorm hoge prijzen, van kip... als gevolg van de immer groeiende graanprijzen... oeioeioei! Als dit voor de arme bevolking maar goed komt! Gelukkig zijn de meeste armen vegetariërs...

En dan vond ik dat ik ook deze foto niet mocht onthouden... als wij dan al eens zagen over de toestand van onze wegen... Wat te denken van de staat in deze "Dindigulstraat" ergens in Chennai... de foto kreeg in de Hindu terecht de sarcastische titel mee "HOP... STEP... AND JUMP"... Niets te maken met een nieuwe dansschool dus!

Gisteren kreeg ik echter ook nieuws dat ik jullie niet wil onthouden... uit het verre Amerika van mijn goede vriendin "Sandra Haymon" waarmee ik in India samenwerkte voor "Canstop"... (Dus het blijft toch ook een beetje Indië-related) Eén van haar boeken wordt herschreven en heruitgegeven omdat het onderwerp momenteel zo branded is... Voorheen noemde het boek "My turn:caring for aging parents & other elderly loved ones" Het nieuwe herschreven werk "Baby Boomers take their turn: Caring for elderly loved ones while planning their own retirement"... Ook hier een branded onderwerp niet... als je leest hoe vaak de baby-boomers verantwoordelijk geacht worden voor alles wat misgaat... en bestempeld worden als profiteurs... Denk dat de waarheid allicht gaat te lezen zijn in Sandra haar boek!!! Misschien verplichtte literatuur van maken voor jongere wijsneuzen die ons met de vinger wijzen en de wereld gaan veranderen! Enfin zal hem zelf eens eerst lezen voordat ik te hard van stapel loop!

En dan nog even afsluiten met een leuke ware wijsheid van "Buddha"...

"FASHION YOUR LIFE AS A GARLAND OF BEAUTIFUL DEEDS"  

Tot hiertoe mag ik van het nieuwe jaar niet klagen... Gisteren onze eerste Nieuwjaarsreceptie gehad... en dat in "Kerkevelde"... Alhoewel ik mezelf op zwaar decreet zette wat voedsel en drank betreft... toch goed gesnoept van de onverheerlijke snacks en wijntjes... kwestie van beleefd te blijven als de mensen zo hun best doen hé... (hihi) Neen echt waar het was leuk, gezellig en lekker... spijtig genoeg moest mijn echtgenoot het allemaal beleven met een winter griepje... en das natuurlijk minder leuk! Vandaag zat er dan weeral goed nieuws in de bus, in de vorm van een briefje en kaart van mijn goede vriend Ramesh... Altijd blij met nieuws uit India en super blij als het goed nieuws is natuurlijk! Ramesh zijn vrouwtje Amul is in verwachting van een tweede kindje... en onze Ramesh begon zijn eigen zaak... Jawel! Hij kocht samen met zijn broer een spiksplinternieuwe mini bus en begon een taxi-travelbedrijf te betalen per kilometer... ze nemen ook toeristische trips op in hun gamma! Ze brengen je waar je maar wil!!! De minibus is een "Vip-coach" met airco en ligzetels! Dus lieve vrienden ik vroeg in mijn briefje aan hem om een foto en meer details zodat ik ook hier wat promotie kan maken! Het zijn brave, intelligente jongens dus safe zal je zeker zijn in hun goede handen!

Ik weet nu niet van welke centjes ze dit verwezelijken... en zit hier wel een beetje te glimlachen... omdat mijn frankske valt dat ik jullie nog wat moest vertellen van onze Ramesh... Hij werkte erg hard voor ons... want buiten het chauffeurwerk... boss naar ADCC... Evi naar AIS... ging hij de ganse dag op trenottel met madam... geloof me lui kon hij niet zijn... en hij blijft mij schrijven dat hij het erg boeiend vond om voor ons te werken... en dat hij het moeilijk had omdat hij géén "madam" meer kon vinden zoals ik... Dus hij hield wel van dat hard werken!!!! Onze Ramesh was loyaal en trouw... en geloof me dat kan niet echt van elke chauffeur gezegd worden... ik blijf erbij het is ne "gouwe"!!!!! Ook een erg trouwe Hindu en ik herinner me nog dat het in het begin niet makkelijk was om zijn vertrouwen te winnen! Maar... na een tijdje kreeg ik toch ook zijn donkere(") kantjes en geheimen te horen... En dan kom ik terug op de centjes... Natuurlijk stak ik Ramesh héél wat toe... net zoals iedereen die in ons huisje werkte! Zonder blinken of blozen durf ik wel stellen dat het goed vertoeven was ten huize "Van Ael"... maar ja dat ter zijde... We hadden het over centjes, en Ramesh zijn bijverdienste! Moet zeggen toen ik er van hoorde... ik verschoot wel wat... (Ik had dit niet gezien in die grote, schone, onschuldige ogen...) maar kreeg ook wel de slappe lach... ! En ik heb het lang verborgen gehouden voor mijn echtgenoot omdat ik niet wist hoe ik het moest uitleggen! Onze Ramesh zat immers... hmhmhmhmhmhmhmhm... in de porno-business... hahahahahaha.... 't Is te zeggen... Hij stapte in de Indische cinema-distributie-branch... Je koopt dus een film voor een bepaalde periode... 5, 10 of meerdere jaren... je gaat de cinema zalen af... leent daar je film uit en dan krijg je per verkocht ticketje een percentje... Het toeval wil dat hoe groot het "Bollywood" aanbod ook is... de meeste winst zit ook daar in "ondeugende" films... vandaar!!! Ik weet dat ze voor die bewuste film 50.000 roepies betaalde en dat er al uit hadden na 1 jaartje! Ze waren wel erg slim en bij de pinken... want de roepies werden terug belegd! We zijn ondertussen weeral een aantal jaren verder... Dus... ofwel kocht hij daar zijn mini-busje van... ofwel verkocht hij zijn héle huisraad, hebben en houwen... Ik lig er in elk geval niet van wakker!!! Blijf tevreden dat ik Ramesh sponsorde... en  ik doe mijn hoed af voor zoveel ondernemerszin! Proficiat Ramesh!!!! Zoals ik je vertelde je gaat het maken!!!

Op de foto de "Vip coach met puch-back seat" voor kippen!!!!!

ho... ho... ho... lieve bloggertjes... tussen de soep en de petatten zet ik mij eventjes aan de komputer... zodat jullie weten dat ik... nog a live and kicking ben! Het waren hectische dagen... het waren drukke dagen... maar zeker en vast ook leuke dagen! De na weën zinderen nog... maar we hebben het weeral gehad! Mijn zoon Peter is 35 geworden en deed het afgelopen jaar werkelijk alles waar hij altijd van droomde... hij vond een lieve bruid... trouwde... en trok op 28 december in zijn eigen huisje... dat op zich is voor mij al een super begin van het nieuwe jaar... eindelijk is hij gelukkig en content... en naar ik mag hopen voor lang!!! Ook mijn dochter stelt het wel... nog altijd gelukkig met Mick en onze prinses Marieke denken ze deze maand aan een... tweede kindje te beginnen!!! Wat kan een mens nog meer wensen dan gelukkige kinderen?! t'Ja... het is een cliché maar ik ga toch voor de gezondheid! Als we al eens denken dat we géén vrienden hebben en alleen zijn op de wereld... werd dat de afgelopen periode toch ook wel ferm tegengesproken... Met 102 goed bedoelde kerstkaarten en lieve wensen... om dan van de mails uit buitenland nog te zwijgen! Zelfs in America, Mauritius, en India werd aan ons gedacht... Dankuwel... thanks... thanks... thanks... het voelt warm aan het hartje! Als alles wat ons gewenst werd uitkomt... staan we er echt goed voor! Al die lieve wensen... al die mooie citaten... Ik wil er jullie toch twee niet onthouden...

"GELUK"
is eigenlijk...
een andere naam voor vrede,
tevredenheid,
vriendschap en vreugde!
(te lezen op de kaart van Mieke... vrij nieuwe kennissen)

en een héél citaat dat men nooit zou mogen vergeten...

"Vriendelijke woorden zijn soms kort, maar hun echo sterft nooit uit"...
(te lezen op de kaart van Tinne Rombouts... Vlaams volksvertegenwoordiger en schepen in Hoogstraten... zelfde partij waarvan mijn echtgenoot Aartselaars secretaris is als vrijwilliger...)

Mooi... Mooi... Mooi

Ook héél blij ben ik met de kaart-foto van mijn neef Ronny... de super lieve zoon van mijn overleden broer Jean... Wij verloren elkaar een tijdje uit het oog... want mijn broer en zijn vrouw Manolita waren gescheiden... Toen mijn broer stierf zocht ik hen op... ze kwamen naar de begrafenis... maar het verwaterde terug... Ronny was toen nog héél erg jong... Om een lang verhaal kort te maken... vorig jaar zag ik onverwacht Ronny terug op een rommelmarkt... zonder dat hij mij moest zeggen wie hij was... en de band werd aangehaald! Ronny blijkt niet alleen sterk op mijn broer Jean te lijken... maar is dus ook een super, sociaal,  fijn persoon ... en heeft een tof gezinnetje... met zijn vrouwtje Ellen en dochtertje  Aila!

Lieve bloggertjes één dezer kom ik jullie allemaal echt eens bezoeken... ondertussen mag je al kennis maken met "Het Ronny gezinnetje"...

Na een vrij leuke dag... heb ik eindelijk eventjes tijd gehad om mijn blogje aan de linkerkant aan te vullen met de "Sinterklaas" foto(tjes)... Ook kom ik met plezier nog eens terug op het Hindu-artikeltje over het proper-water, door "canna"! Het complex waarvan sprake bestaat uit 8 apartementen met elks een volwaardig gezin... een groot Indisch gezin dus... En het gezuiverde water waarvan sprake beloopt 700 liter van de dagelijkse totale consumptie van 1200 liter... Als ik mijn waterfactuur eens bekijk... Toch niet slecht om te bezuinigen hé... Canna kan vooral gevonden worden in de wilde natuur... onnodig te zeggen dat men nu héél erg onbezonnen canna naar de steden brengt... en daarbij het voedsel voor de wilde dieren dat canna eigenlijk is... zwaar in gevaar brengt!!! Ondertussen blijkt ook een tweede plant over dezelfde eigenschappen te beschikken... de "Colcassia" of "Seppankizhangu"... Waar dat gevonden wordt moet ik nog eens op zoeken... ergens in het volgend jaar... In elk geval zie je maar weer dat wanneer de nood het hoogst is... worden er oplossingen gevonden hé...

Deze aapjes ergens langs de weg... liggen er al vast niet van wakker... zij vinden eten genoeg in de grote stad... en als ze het niet vinden... dan pikken ze het wel uit je zakken!Want geloof me in India wonen wat franke apen bijeen hoor!

Vandaag voor jullie en natuurlijk... voor mezelf de Indische kranten gelezen... en weeral héél veel van opgestoken... Algemeen is geweten dat er in Indië torenhoge waterproblemen zijn... ofwel is er te veel... ofwel is er te weinig... Maar echt proper is het nooit! Dus de allerslimsten... zoeken al jaren achter oplossingen... Zelf mijn schouders gezet achter bepaalde water-harvesting projecten toen ik daar woonde... blijft dit fenomeen mij dan ook enorm boeien... Mijn oog viel daarom op volgend bericht... "Canna plant... cost-effective... in a residential  complex... in Srinagar"... Blijkbaar filtert deze plant sterk vervuild water zonder één probleem... De "Canna" of "Kalvazhai"... draagt het oudste fruit van de wereld en word ook wel eens "Apple of Paradise genoemd"... raar is dat het in apple of paradise... over een wilde bananeboom gaat... dus appelen met bananen vergelijken mag wel...hmhmhm... Neen alle gekheid op een stokje... In dit appartementsgebouw recycleerd men vervuild water met een héél simpel systeem. Achter in de binnentuin staat een rij canna-planten en deze zorgen voor drinkbaar water! Het vuile water loopt door het canna-bed... waaronder lagen zand en blauw metaal...  een polythene bedekking zorgt er voor dat het water niet de grond in trekt! Het zijn vooral de wortels van de plant die het werk doen... waarna het zuivere water opgevangen wordt in een tank... Héél vindingrijk... en daarenboven zoals de bewoners het omschrijven... "Low cost maintenance and zero power consumption"... Woh... is dat niks voor hier in België???

One deed without a selfish motive is like a single step on the ladder between heaven and earth...

(The essence of Hinduism)

Daar waar het geloof het in onze Westerse wereld het toch wel een beetje laat afweten... is het in Indië aan de winnende hand! Zelfs de nieuwe generatie... kinderen geloven in hun Goden... zoals "Hanuman"... en "Ganesh"... De winkels draaien op volle toeren... en bekers.. t.shirts enz... enz... met de afbeelding van de Goden verkopen als zoete broodjes! Niet verwonderlijk dat er ook een film kwam... een nieuwe dan... want er bestaan al een heleboel kinderfilms met Goden in de hoofdrol... (zelfs in de "Gita"... die trouwens een aanrader is... voor iedereen die een beetje interesse heeft voor de Indische cultuur en Godsdienst... staan de meest prachtige kinderverhalen... ) De nieuwste film  "My friend Ganesha" gaat over een jongetje dat verwaarloosd word door zijn ouders... en een vriend vind in Ganesha... vooral op momenten dat je inderdaad een vriend héél erg nodig hebt... in times of trouble! In elk geval en ondanks de slechte kritieken ga ik de film wel eens huren in Antwerpen... Hij krijgt in Indië de naam "Half-cooked" opgeplakt... en volgens de kritieken blijf je na de film met een leegte achter... De Indiërs hun adoratie voor films kennende... Héél verwonderlijk... Ik hou jullie op de hoogte!

Op 7 december was ik jarig... Hoe oud??? Dat mag je eens raden hahahaha... oplossing links in mijn blogje natuurlijk! Maar dat ik jarig was zal ik dit jaar geweten hebben... Ramesh wist het alvast nog... want de eerste sms die ik kreeg... n.b om 5 uur s'morgens was van onze ramesh... De schat! Het is daarenboven zowat de eerste keer in mijn lange leven dat we mijn verjaardag een beetje vierden... Waarom? wel ja als je jarig zijt in December zijn er andere festiviteiten... Dus eigenlijk was mijn verjaardag altijd wel een beetje... iets... op de achtergrond! Dit jaar had mijn echtgenoot echter voor een superleuke dag gezorgd... en dat was eigenlijk best nice for a change! De 7e zelf, begonnen met een ontbijtje... een eerste warm wijn op de kerstmarkt in Antwerpen... cadeautje gekozen... en mosselen gaan eten! Wat een luxe hé! Dankuwel ventje van mij! Gisteren zijn we dan gaan eten met vrienden in het "t handig brochetje"... Ook gezellig... de all-in doet een beetje holliday aan... en weeral een cadeautje! Niet nodig... het allerbelangrijkste vind ik immers altijd de warmte van vriendschap... en de oprechthieid van het hart... maar... natuurlijk is een cadeautje goed meegenomen hé... dankuwel lieve vrienden... en vandaag... is het... weeral een leuke dag... De kinderen komen... voor mijn verjaardag en... ook voor ons Marieke haar Sinterklaas want die is langsgekomen vannacht! Goh wat leuk... wat luxe allemaal! Wat eten we dan vandaag... awel... Na het Indische... en de mosselen... is kaas mijn grote favoriet... dus vandaag is er kaastafel met ovenverse minibroodjes... een lekker glaasje rode wijn... taart... en hopelijk... voor mij... ontbreekt het het allerbelangrijkste niet... de pretlichtjes in ons Marieke haar oogjes bij het openen van haar Klaaspresentjes!

Wat volgende week betreft... buikriem aan... want al die "vreetkilo's"... gaan er anders niet terug af gaan... en als ik daar niet op tijd iets aan doe... is mijn gewicht gewoon naar de maan!

Natuurlijk met wat oefeningen zoals het team van "AISC Raptors cheerleaders"... zoals Evi en haar lerares sport deden in Chennai zou dat wel lukken... gewicht verliezen dan... maar... daar ben ik wel een tikkeltje te oud voor geworden... spijtig... dat de tijd soms niet even stilstaat...

De sneeuwmannen waren een grote hit... De brunch was een grote hit... en zelfs het vervolg was een grote hit... want na afloop... waren er niet alleen de centjes... maar we knipten, breiden terug... en de kindjes van al mijn weeshuisjes waren van dan af een sneeuwman rijker! Hoeveel kinderen hebben wij met deze simpele dingen gelukkig gemaakt?! Wat kan het leven toch schoon en simpel zijn... Simpelweg... schoon zijn!

Zelfs de stoerste der stoeren... van highschool "Sharyll"... maakte zich die dag het schminken eigen! Wat men met vereende krachten al niet bereiken kan!

De ezeloortjes waren voor mij... die dag! Maar voor de kinderen waren er mooi uitgeknipte rendier-oren... of zijn het hoorns... neen... neen... lisetje het is een gewei... en daar hadden jouw high-school kids de perfecte schmink voor bij!

Foto: Evi, Noor, en een superfier 1e jaars kleuterke...

En dan... dan zijn we zo ver! Snikhéééééét maar het is kerst! Kerst in de Meridien... "Brunch met Santa"... Dus... zoals het hoorde vroeg op post... Van de Brunch zelf moest ik mij dit maal niet véél aantrekken... Nellie en John hadden alles onder controle... en hielden zich aan het afgesprokene... Er waren een 200 volwassenen ingeschreven... dus... ook een heleboel kindjes! Terwijl we met een aantal moeders de ruimte klaarmaakten voor de kinderen-work-shops... liep er al vanalles mis... "Santa"... zijn kostuum was kwijt... en de man met orgel-piano... kwam niet opdagen! Daarenboven liep dit ondergetekende ezeltje... pal... tegen... een glazen deur, toen ze druk in de weer met haar GSM, vervangingen zocht! Wat een zicht!Wat een stommiteit! Wat een hilariteit!

En de garcons... zij bliezen de honderden groene ballonetjes... ze stonden erbij en keken er naar!

En dan... mijn volgende luminuus idee... We gaan op de Santa-brunch... de kinderen... mini-isomo kerstbomen... en mini- isomo sneeuwmannen laten aankleden! Als ik daar nog aan denk begin ik spontaan en in mijnen alleen te lachen! Man... man... man... Die voorbereiding was niet niks! Er werden buiten voor ons huis... onder een stralend zonneke... door een team stoere (") groep 4 mannen... een tuinman... een chauffeur... en hopen straatkindjes... 300 mini kerstbomen... met mini kerstballen... mini sterren... mini pieken... 300 mini sneeuwmannen... mini hoge hoeden... mini mondjes... minioogjes... en mini wortelneuzen klaargestoomd... terwijl ik als moeder kloek... 300 minisjaaltjes breide... de boel een beetje in toom trachtte te houden en een poging deed om Amul (Ramesh zijn vrouwke) te leren breien... Wat een evenement! Wat een LOL!

De tweede opdracht was moeilijk  te expliceren... en waarschijnlijk voor onze Ramesh en het security-team onder de deskundige leiding van Chacra... nog moeilijker te begrijpen... Onder de nepboom... moesten ook nog... nep cadeautjes... hahahahahahaha... daar hebben we nen beet mee verteerd! We hebben een honderdtal lege cadeautjes ingepakt... en dat begrepen die mannen van group 4 natuurlijk niet! Waar was dat goed voor! Denk dat ze mij op dat moment weer serieus zot verklaarden!

Maak kennis met... een pakje... één van de honderd pakjes...