Archief

Dit is echtegentechtig de muur van Radjasthan... Zou de Chinese muur hier een replica van zijn... of zou dit afgekeken zijn van China?? Om hier het fijne van te weten zullen we wellicht moeten neuzen in Historische boeken....

En deze mooi uitgedoste olifantjes... die dragen menskes de chinese muur op in Radjasthan...

Foto: aankomst in het bergdorp na een lange uitputtende klim...

Hm... zou dit de ezel van Sinterklaas zijn die een bij jobke heeft in Delhi??? Want buiten zijn buizen... liggen er ook nog erg geheiminnige pakjes op zijn kar!!! Zou kunnen natuurlijk dat vanaf nu... door de recente gebeurtenissen... het speelgoed niet meer in "China" maar in "Indië" gemaakt wordt.....

Hoera... ben nog eens terug van weggeweest... de afgelopen week zat weer pottoe, dus géén tijd voor het blogje of te afgepijgerd! Zelfs vandaag was ik al een ijverig bijtje... Medicijnkast opgerommeld... naar de bakker... een waske insteken... eten... en mijn kip in bier staat in de oven voor strakjes... hmhmh... met lekkere frietjes... dat gaat  weeral smaken! Seffes moeten we nog met het fietske naar "autoluw Aartselaar"... maar mijn ventje is eerst nog met 2 collega wijn-makers naar Hoboken... We moeten immers door omstandigheden nieuwe tenten aanschaffen...(voor de wijnclub) en ons "Pallieterfeest" komt eraan op 21 Oktober daarom... de tent moest wel prioriteit krijgen... Dus lieve blogvrienden... degenen onder jullie die een dagje Lier wel zien zitten... kom gerust een eigengemaakt wijntje proeven op 20 oktober (vanaf 17.00 uur) of 21 oktober (Vanaf 14 uur)... doorlopend zijn er demonstraties wijnmaken, persen van appelen, lekkere koude schotels, kempische vlaai, pannekoeken, springkasteel en natuurlijk lekkere wijntjes in onze bodega... misschien krijgt de wijnmakersmicrobe jullie ook te pakken... Ja... enfin dit maar eventjes tussendoor... ik heb hier Paul zijn foto's nog altijd bij mij... en wil jullie een straatbeeld tonen van "New delhi"... En als ik het goed voor heb is de fiets wel erg rijk gestapeld... volgens mij niet met wijn natuurlijk... denk dat het cola of pepsi is!!!... In elk geval ben ik blij dat is seffes kan gaan fietsen zonder dat mijn portebagagerekje zo vol gestouwd is... Wat zouden ze er van zeggen moesten we hier zo rondfietsen??? Alhoewel zou dat niet iets zijn... om centjes te vergaren voor het goede doel??? Ben er van overtuigd dat Cocacola zou sponseren... hmhmhmhmhm... toch eens bespreken op één van onze vergaderingen!!!! Zie het ineens wel zitten! Zou leuk zijn moesten we inderdaad met kerst... een paar mensen gelukkig kunnen maken met onze club... Toch es vreeeeeeed over nadenken! Alhoewel druiven stampen voor het goede doel is ook leuk... Allez daarmee is mijne mayonaise weeral aan het werk!

N.B voor de wijnclub en pallieterfeesten 1 adres : Maasfortbaan 15...

Vandaag ben ik op uitnodiging met mijn schoon-dochtertje Caroline meegeweest... toen ze haar verjaardagsgeschenkje ging consumeren... en eens te meer besef ik wat een gelukzak ik ben! Onze zoon Peter... een pracht van een kerel... heeft lang moeten zoeken voordat hij eindelijk het geluk vond!! Meer dan eens in verkeerde handen (") gevallen... leerde hij eindelijk 2 jaar geleden Carolientje kennen... Toen hij over haar vertelde dacht ik al dadelijk: dit is te schoon om waar te zijn... dit bestaat niet... z'on schoon mens bestaat niet!!! Nu ongeveer 2 jaar later moet ik toe geven... zo een schoon mens bestaat wel!!! (om in dezelfde termen te blijven!) Mijn schoondochtertje is knap... is beeldschoon... van buiten en van binnen!!!! Tegelijkertijd kan ik er niet aan doen dat ik mij soms zorgen maak en vragen stel... waar zit het addertje?? Is dit echt??? Sorry Caroline... mea culpa...mea culpa... maar net als mijn zoon verwonder ik mij nog elke dag over zo véél schoonheid!!! In elk geval... toen ons Carolientje jarig was in Mei was het vrij simpel een cadeautje voor haar te vinden... Ik had al een tijdje een mooi schoonheidssalon achter ons hoekje op het oog... maar was er nog nooit binnen gestapt omdat ik daar zelf... ja hoe moet ik het zeggen... weinig van ken en weinig behoefte aan heb!!! Op dat moment was Carootje haar trouwdatum bekend en ik dacht... haar kennende... dacht ik... wel... dat ze er piekfijn wilde uitzien!!! Dus ik die tegen onpersoonlijke cadeaubonnetjes ben... koos toch voor een cadeau-bonnetje... een Spa-manicure leek mij ideaal!!! Spijtig genoeg had ons Carolientje toen al een manicure besteld ... In elk geval toen ik het schoonheidssalon binnenkwam werd ik spontaan en hartelijk ontvangen door "Bartje"... uit schuif af... het schoonheidsalon bleek van "Lesley" te zijn... de zus van... jazeker... "Joyce de Troch"... Joyce  ... een schoon madam... aanbeden door véél mannen... en knap... uitermate knap... In elk geval om een lang verhaal kort te maken... heeft ons Carolientje pas vandaag haar bonnetje gaan ruilen... en ik... ik mocht mee... vooraf hadden we een bezoekje aan een bio-shop... en een uitermate lekkere koffie  in een gezellige koffiebar met supersympathieke bediening! Aangekomen bij Lesley stapte we eerst binnen in... de loungebar op het eerste verdiep waar we al vriendelijk ontvangen werden... en aangekomen in het schoonheidssalon/anex kapsalon...wel daar werden we al even vriendelijk ontvangen... reuze tof!!! Lesley doet haar job vol overtuiging-vriendelijk en goed!!! Zo goed dat ik donderdag terug ga om voor mijn dochter die op 22 September jarig is ook een Spa-Manicure te bestellen!!! Een dag als vandaag vervult mij van vreugde... iedereen vriendelijk... iedereen blij... Meer moet dat niet zijn...

In Indië géén "Lesley De Troch"  maar "Raj Grover"... Waar de Indische dames ook best hun gading vonden... Ik herinner mij hoe "Raj Grover" en haar team véél werk hadden met de klanten in hun salon... Klanten die met de handen en voeten  in een badje...  krulspelden in het gitzwarte haar...  hun weelderig groeiende moustachkes lieten wegwerken met een bobijntje "soldatengaren"... Jazeker de Indische dames wisten van Wanten!!! Het verwonderde mij steeds weer dat de "Indische high society" op zijn dooie gemakje uren kon zitten verdoen (")... soms een héle dag per week... om er bij te horen...

Foto...voor de Indische "plepskes"... géén "Lesley de Troch" en géén "Steven St.Clayr" (de kapper waar Lesley mee samenwerkt) géén "Raj grover" maar... er waren voor hen wel de "straatcoiffeurs"... een stoeltje... een schaartje... een spiegeltje... En... voor hen geldt waarschijnlijk hetzelfde... Meer moet dat niet zijn!

Op deze foto de "Water-maharadja"... in close-up!!! Hij lacht... en geloof me hij heeft reden om te lachen... een betaalde job is niet zo evident... en... heu... gaan stempelen is in Indië niet mogenlijk! Dus meestal is het... een rotjob... of géén job!!! En het verschil... welja... een beetje huis+een beetje eten... of... géén huis+ géén eten!

Na de zondag... jaja... terug maandag... na een druk weekend... terug een drukke week! Nog een beetje véél steendood van de rommelmarktzondag... pfpfpf... één keer op het jaar doe ik mee een rommelmarktje... kan jullie verzekeren zuur verdiende centjes... een héél jaar itemskes sparen in de garage... dagen uitsorteren... om 4 uur bedje uit... en 12 uur aan één stuk op de markt staan... op zich al een uitzonderlijk zware taak... geloof me... je komt steendood thuis... terug uitladen... badje en bedje in!!! Op naar volgend jaar!! Dus eventjes géén blogje... maar ben terug zéne!!! En ik ga verder waar ik stopte...bij Paul zijn reisje... ik wil jullie immers nog een aantal mooie foto's meegeven... Vandaag zag ik ook een foto-verslag- met commentaar van   "Lieve" een kennis van ons die mee naar India trok met de "damiaan-actie"... Ze gingen huisjes bouwen in een lepra-colonie... prachtig om te zien dat er inderdaad nog mensen zijn die zich voor iemand anders wil inzetten!! Ook haar foto's zal ik met de tijd op mijn blogje zetten!! Zij deden daar prachtig werk! Maar nu terug naar Paul zijn foto's... In de streek van "Bikaner" is het droog... geweldig droog... maar zoals eender vermeld op mijn blogje zijn de Indiërs erg vindingrijk... Op deze foto ziet u hoe een kunstmatig watertoevoergrachtje (") in zijn werk gaat... Vooraan op de foto ziet u (bij vergroting met een klik) een rad met stalen emmertjes... dit rad wordt bediend door de man vooraan... die daar de ganse dag in de blakke zon zit en ervoor zorgt dat de emmertjes geledigd worden in het grachtje... Terwijl de man inderdaad uren in de zon zit om zijn zuurverdiende centjes te kunnen verdienen... komen andere van mijlen en ver gestapt om water te halen in het grachtje...

Ik zal maar weeral ophouden met zagen over zuurverdienderommelmarkt centjes zeker!?

"Karni Mata" nnaar wie de tempel genoemd is... was een vrome maar mysterieuse vrouw... geboren op 2 oktober 1444... Ze verrichte blijkbaar enorm véél wonderen met handoplegging! De legende of moet ik zeggen één van de legendes van haar tempel is de volgende... Op een dag werd er bij haar in de tempel een gestorven jongen gebracht... Om hem terug tot leven te brengen en zijn ziel te redden zocht "Karni Mata" contact met de God van de dood "Yama"... deze weigerde of kon de ziel van de jongen niet redden... omdat hij wist te vertellen dat deze jongen een reincarnatie was... "Karni Mata" was boos en zwoer dat "Yama" nooit meer macht zou hebben over de doden.. Hun zielen zouden voortaan meteen in ratten treden en later terug reincarneren in Charans... Volgens de lokale bevolking zijn de ratten dus incarnaties van hun eigen verwanten!

Een ander verhaal luidt dat de ratten kinderen zijn die tijdens een pestepidemie in de 14e eeuw zijn overleden! In dit verhaal beloofde "Karni Mata" na... de vele smeekbedes van moeders, dat de kinderen zouden terug komen en dat de ziel van de kinderen zou voortleven in ratten... Hiervan stamt de benaming "Kabas" voor de ratten in de tempel af... wat eigenlijk "kleine kinderen" betekent!

Feit 1 is... dat de ratten in de tempel allemaal... hetzelfde gewicht... dezelfde grote... en dezelfde leeftijd hebben!!!! Uitgezonderd enkele witte ratten... dat zouden de koningskinderen zijn... Er zijn nog nooit baby-ratten gespot!

Feit 2... Deze ratten hebben een wel erg luxueus leventje, waar véél menskes zouden voor tekenen... marmeren huisje... op tijd en stond lekker eten en drinken... en nog aanbeden worden ook!!!! Pfpfpfpfpfpfpfpf...

Ik wil jullie graag laten kennis maken met weeral een ander fenomeen van aanbidding... want Paul had ook mooie foto's bij van de "rattentempel" in Deshnok... Dit is weeral zo'n ongelooflijk verhaal!!! Op 30 km van "Bikaner" ligt deze prachtige tempel de "Karni Mata tempel"... waar duizenden zwarte ratten of "Kabas" aanbeden en vereerd worden! Ook zij zouden staan voor verschillende mirakels... Het prachtige gebouw gemaakt uit steen en marmer... met een volledig marmeren voorgevel en grote zilveren deuren is een geschenk van "Maharaja gang Singh"... In de masief zilveren deuren zijn afbeeldingen van ratten gegraveerd. Over de bewoners van de tempel de zwarte ratten of rattus rattus, gaan verschillende legendes de ronde! Feit is dat de volgelingen naar de tempel komen met voedsel en melk voor de ratten, (die n.b géén ratten zouden zijn... maar mensen die op een wedergboorte wachten...) Al het lekkers wordt geofferd aan de ratten en... gezegend door de ratten... Blijkbaar is de melk waar de ratten van drinken gelijk aan ons (") heilig water... De volgelingen in de tempel nemen de ratten op de schoot, schouder, hoofd enz... en drinken... jazéne... daarna van de rattenmelk die genezend zou zijn... mhmhmhmhm... Ze nemen de melk van de grote rattenkom in de handen en slurpen zo het gezegende goedje op! Als ge het mij vraagt??? Van dit weet ik toch niet zo goed wat te denken! 

Gisterenavond bezoek gehad van Paul een neef/kozijn... en India freak... De India gekte sloeg bij hem toe nadat hij een bezoekje bracht in Chennai... Toen we er woonden kwam hij ieder jaar terug en dit jaar ging hij op verlof naar de andere kant (Noord Indië)... En zoals ik al dacht geraakte hij weer helemaal in de ban! Het was een georganiseerde reis dit maal, zwaar maar 100% meegevallen! Natuurlijk hij in de ban... ik in de ban... en bij 3 flessen... jawel... kriekenwijn... keuvelden we en keken we naar zijn weeral prachtige foto's... Als wij over Indië beginnen is er géén stoppen aan! Het is immers héél moeilijk om met andere over dit speciaal landje te babbelen! Want je moet dit gezien hebben!!! En wil je het zien... moet je er ook voor open staan!!! Het is een kompleet andere wereld... een wereld die veelal ongelooflijk is... Volgens Paul is Noord Indië minder mooi wat betreft natuur en de mensen zijn ook minder warm en vriendelijk... maar de leefwereld daar is even chaotish, onwaarschijnlijk en soms onbegrijpelijk!!!! De Taj Mahal bekijken blijkt een fantastische droom te zijn s'morgens om 6 uur bij zons opgang... en de Forten en paleizen... ja deze zijn véél meer vertegenwoordigd in het noorden... en ze zijn relatief goed onderhouden!! Op Paul zijn foto's kan je ook héél duidelijk zien dat het soms lijkt alsof de tijd bleef stil staan... en aan de andere kant... t'ja... op deze foto zie je een fietstelefooncel... jawel... als je ze vergroot met een klik kan je zien dat je via deze fiets ook faxen en mails kan versturen... en dit is géén grap hoor!!! Het werkt echt!!! Deze bijdehande Indiër staat met zijn telefooncar aan de ingang van de Taj Mahal om toeristen de gelegenheid te geven van daaruit naar huis te bellen!!! Kan je je dat hier voorstellen?? Ik alvast niet! En dit zijn de dingen die ik zo prachtig vind in Indië "Het onwezenlijke"... In België zijn zelfs créme-glace-carren niet meer te vinden... Spijtig toch dat al die nostalgie zomaar verdwijnt!!! Niet???