Archief

Oh Maria... fruit Cheria.... Leuk liedje met toffe beat... maar niet van toepassing op "DE"... Vamp van ADCC........

Ja om in te pikken op mijn laatste tekstjes kan ik 2 kanten uit... maar voor ik begin aan het lekkers... Ga ik verder met  "De secretaresse"... Maria... Jazeker... en voor DE is mijn lelijke woorden-schat echt te klein... Als ik over haar begin draait mijn maag nog! Echt waar een typische mannenverslindster... allez... t'is te zeggen! Niet blond met uitgebreide boezem maar... héél gevaarlijk! Het is z'on typetje waar... je als echtgenote maar best bang kan van zijn! Toen ik pas in Indië kwam en voor de eerste keer in ADCC wist mijn vingerspitchegevoel mij al te verwittigen! Elke nieuwe directeur of manager die aankwam (Ja ze moest er wel beter van worden hé.. dus te titel was wel erg belangrijk!!) was in gevaar... pfpfpfpf... de situatie in Indië kennende kan je het haar eigenlijk niet kwalijk nemen maar... het was best ergelijk! Zoals je ze ziet op de foto... denk je dat ze alleen het heiligenkroontje mankeerde... maar.... oei... oei!!!! Ze moest alles regelen voor de ex-pats... en dat deed ze met volle overgave... vooral voor de mannen die alleen in Indië waren! Daar deed ze werkelijk alles voor... en de rest... de rest was... bijzaak! Wil niet in roddel hervallen maar feit is dat ze momenteel wel erg ... bemiddeld is... dus het heeft echt wel wat opgebracht! Ze heeft momenteel 2 huizen en volgens onze Ramesh is onze komplete huisraad...(die we moesten achterlaten bij vertrek...)  in haar bezit!!!! Rarararararararara... hoe en waarom is ze daaraan geraakt... Zou dat te maken hebben met steno??????? Oef sorry... lieve mensen maar... als een verslag gemaakt wordt moet het eerlijk blijven hé... Ik had vooral compasie met haar echtgenoot Warren die dit alles met lede ogen moest aan zien... en dus ook van firma veranderde! Voor mij is zij de één van de redenen waarom ik een assertiviteitscursus zou willen volgen... Zo kan ik direct inpikken als iemand als Maria mij nog maar eens verteld hoe slecht ik eruit zie! Yes Sir... of course Sir... I will do so Sir... brbrbrbrbrbrbrbrbrbbbbbbbbbbbbbbbbbr

En niet te vergeten de zuiderse bananenbladeren die de heerlijke schotels zo mooi versieren en een zuiders tintje geven... Geloof me Indische eten is genieten!

En dan... dan is er... dan zijn er... de koperen ketels en potten met lekkers... Chicken bryani, naan, parathi...dhal...curry's...raita... hmhmhmhmhmhmhmhmhmhmhmhm... en smullen maar!

Ja... eu... dat ging goed... de ontvangst... de speechen... de rondleidingen in het spiksplinter nieuwe gebouw... dus in afwachting van het lekkere Indische eten een babbel met de consul-generaal van België woonachtig in Delhi... sympathieke ket zonder capsones!En natuurlijk een glaasje...appelwijn... of was dit... champagne... Goh... eigenlijk weet ik het niet echt meer... de spanningen waren immers overweldiger dan het glaasje!!!

Ook wij feliciteren onze Jean... alhoewel dit resultaat behaal je wel met vereende krachten...

Vereende krachten op kantoor en thuis!!!

Evi - onze Jean - en ondergetekende

Op de ceremonie ook een Belgische delegatie belangrijken... (")... heu... heu... Ze moeten er ook zijn natuurlijk... gibber... gibber!

Op deze foto herkend u  Hugo Wuyts-chief ingenieur lange afstand... en ddd Valére (mijn persoonlijk grapje...)  voorzitter van de board of directors... ze feliciteren onze Jean... een beetje wit of groen... hahahaha... met de behaalde resultaten! 't Ja... begonnen van nul... groeide de firma fantastisch snel uit... van 0 soft-ware ingenieurs naar 350... En dat kan alleen maar onder een goede vakkundige leiding!!!

Ja hoor véle jonge dames voelen zich geroepen om de taak van secretaresse uit te oefenen... denk nu niet dat ik niet zeker ben van de naam van onze Jean zijn secretaresse omdat het mij niet interesseerde.. Ver van dat!!! Het is alleen ... er zijn er zovéle de revue gepasseerd... en dan die namen... zeker in het begin een groot probleem voor mij!!! De opleiding van secretaresse duurt in Indië... 3 tot 6 maanden!!! Jazeker!!! Kunnen we hier een tipje aan zuigen hé!!! Het is wel zo dat het bekend staat als een prestige job en... een springplank naar een... huwelijk met standing... Spijtig genoeg eens de dames huwen... jawel... zie je ze niet meer... terug!!! Dan moeten ze in het algemeen stoppen met werken!!! Ik kan iedereen verzekeren dat spijtig genoeg in véle landen... de cultuur een bloeiende economie wel degelijk in de weg staat... Maar daarover nog meer in een later resume-ke!!! In elk geval de dames die voor onze Jean werkten waren allemaal loyaal... integer en capabel! uitgezonderd... heu... daarover ook later meer!

Op deze foto het vervolg van de openings ceremonie van ADCC - Hier ziet u Philip... Managing director... naar mijn gevoel superknap, ambitieus, vriendelijk, en beleefd... Waarschijnlijk heeft hij menig Indisch secretarreske's hart  sneller doen kloppen!!! En volgens mijn echtgenoot,  was hij daarenboven de ideale collega... en héél capabel!! 

De héle wijn historie is waar zo waar... maar als ik het nu lees is het inderdaad onnozele priet praat van een luxe paard!!! Want uiteindelijk life goes on... ook zonder wijn!!!! Ik heb er ook nooit echt een probleem van gemaakt... en geloof me ik wist een lekker glaasje zuiver water toen en ook nu echt wel te appriciëren!!! Het is nu eenmaal zo dat een glaasje wijn gewoon lekker is!!! En het samen drinken met vrienden een sociaal gebeuren! In Indië is het zo dat wijn niet echt aan de orde is... of moet ik zeggen was... Ik heb Indië weten en zien veranderen en toen ik terug vertrok... oei... oei... de Indian Yupees... geloof me dat was erover!!! Ze schuimen de 5 sterren hotels af en mixen echt alles!!!! Wijn met Whisky... en sherry... en een coctail... meer dan eens zagen we doodzieke Indische mannen in de bars van de hotels... zij kennen géén grensen... en meer dan eens vroeg ik me af... is dit nu de vooruitgang???

Anders was het met de opening van ADCC... dat was chique... lekker... Indisch... en alcoholloos!!!

Foto Onze Jean zijn secretarresse bij de opening... (met bril) Ik dacht dat haar naam Vijeya was... een sympathieke gewone doorsnee dame met Grote Indische klasse...

Inderdaad verder zoeken hé... want géén wijntje... was vrij vervelend als je bezoek kreeg... bier kreeg ik als vrouw maar per flesje... en een andere optie was sterke drank en dat is niet my cup of tea! Ondertussen was ik lid geworden van de OWC en leerde véél mensen kennen... véél mensen leren kennen is ook weetjes en wijsheden op doen! Zo leerde ik dat de mensen van de consulaten en ambassades regelmatig bevoorraad werden van eten, en wijn via goed gevulde containers die via de ambassades in het eigen land werden verstuurd... dus ook géén optie voor ons.. Of ze reden met hun ambassade-auto een beetje verder naar Pondicherry en Auroville waar ze illegaal wel wijn konden kopen... Auto's met een Ambassade plaat worden immers niet gecontroleerd!!! Maar... dan leerde ik "AMANANA" kennen... een Europees getint winkeltje over de "Park Sheraton"... Sjageraars eerste klas!!! Maar je kon er wel alles krijgen dat je wou... gewoonlijk over datum!!! En duur... Verschrikkelijk duur! 280 oude belgische franken voor een potje nutella of een kruidenkaasje... jaja... en nu spreek ik over 10 jaar terug hé!!! Werd daar net zoal de meeste ex-pats en ondanks de prijzen wel vaste klant... en daar... jazeker kon ik wijn kopen onder de toog... en in doofstomme taal... Je moest gewoon teken doen... een man ging naar binnen bleef een half uur weg... en kwam terug met onder zijn kleding het gevraagde.... dat ingepakt was in oud en vies gazettenpapier... denk dat we toen per fles een 650 oude Belgische franken betaalde... en het was steeds Franse wijn... rood en wit... Laat je niet misleiden door Frans (") want eigenlijk was het gewoon een erg goedkoop ordinair tafelwijntje... maar het was beter dan niks!!! en te drinken! Later rezen de moderne supermarkten uit de grond als paddestoelen, onder overseas beheer waren deze vrij goed... van dan af werd het makkelijk om wat charcuterie, vlees of choco te kopen maar wijn... bleef onbereikbaar en dat heeft blijkbaar te maken met de aczijnsen... Dus toen ik mijn galabal voor het goed doel organiseerde en ik 400 flessen wijn nodig had... heb ik samen gewerkt met een Indische sjageraar die connecties had in Belgie... en de wijn bij mij thuis gestockeerd tot aan het bal op risico van... Ja... risico's waren mij in  Indië niet vreemd!!!

Op de foto mijn echtgenoot aan de speech... iets waar hij een hekel aan had... bij een verjaardagsfeestje van ADCC...

Na een zware week... wil ik het op deze mooie zondagmorgen toch niet na laten eventjes mijn en andere blogjes te bezoeken! Zwaar... ja absoluut... véél Marieke... en véél wijnwerk. Marieke zet de eerste kwakkele stapjes, en terwijl ze niet echt kan stappen... wil ze toch absoluut wel stappen... ze klimt overal af en overal op... van niks bang... lijkt waarschijnlijk op haar mama Evi en haar tante Aline (mijn zus)... het is een plezier om ze bezig te zien maar s'avonds zijn wij oh zo moe!!! En onze rug wordt zwaar op de proef gesteld! Het wijn bottelen awel... Ook een zwaar beproeving voor de rug... De laatste kriekenwijn was perfect mooi, helder en vuurrood van kleur... de smaak was hééééééééééérlijk vol! De kriekenwijn van dit jaar was ietsjes minder... het was eigenlijik al begonnen met het sap dat een zuurtegraad had van meer dan 11... dan zijn er 2 opties ofwel het zuurtgehalte afzwakken met water of neerslaan met kalkzuur... Wij kozen om water bij het sap te voegen... en water bij de wijn??!! Neen eigenlijk is de nieuwe kriekenwijn niet slecht... zeker niet slecht... een leuke spannende wijn-apero waar we alle kanten mee uit kunnen... een fris zomerwijntje,  een rosé... om te nuttigen in de tuin met een fijn leesboek... Dus laat ik het zo stellen een blijft een lekker wijntje met weinig of géén poedertjes erin dus... 250 flessen, lekker, gezond en puur! Dus géén hoofdpijn-kater-wijntje! Momenteel staat het druivensap klaar om de volgende wijn op te zetten... en ook de wijn en noten voor de porto staan klaar... dit werkje zal voor maandag zijn... en dan is het afwachten naar september voor de druiven van de Elzas, spanje of Italië...yamiyami!!!

Zoals ik al eender vertelde was het in Chennai héél moeilijk en zeker in het begin om wijn te vinden... er werd die dagen ook géén alcohol houdende dranken aan vrouwen verkocht... alhoewel ondergetekende daar vlug verandering in bracht! Ik moet eerlijk zeggen er zijn nu eenmaal gerechten die je niet kan eten zonder wijntje... helemaal in het begin... vond ik kleine flesjes zogezegde wijn... en ik was zo content... s'avonds tafeltje gedekt... lekkere spaghetti... en flesje gekraakt... bah...bah... dat was puur azijn! Dit was de wijn (") die inderdaad gedronken word in de dorpjes... en waaraan regelmatig héle groepen soms een héél dorpje mensen gewoonweg dood vallen... en dit is géén verhaaltje hoor! In elk geval bleef ik natuurlijk zoeken naar een goed alternatief want een bierdrinker ben ik niet... op dat vlak keuze genoeg... black eagle,King fisher... aleemaal in supergrote flessen... allemaal vrij zoet... Op een gegeven moment vertelde iemand dat je voor verboden producten zoals wijn best naar de haven kon gaan... en inderdaad daar vond ik wijn... die kwam dan van de chique cruise schepen... en waren van den boot gevallen (ge kent dat wel hé...) Dit was niet echt een optie... ze waren zo duur als diamant... en als je een doos kocht wist je niet wat je juist kocht... gewoonlijk een gesloten... ferm dicht geplakte doos met  allemaal andere flessen...

Op de foto van links naar rechts... tijdens een verjaardagfeestje van ADCC... mijn echtgenoot Jean, dochter Evi, ondergetekende, en de bekende en vermaarde Ettienne .V. die momenteel van zijn pré-pensioen geniet in Spanje...