Archief

Aish en Abhi... respectievelijk geboren in de maand Februari 1976 te Mumbai en op 1 November 1973 in Mangalore... maakten er een traditioneel 3 daags trouwfeest van. Een echt Indisch trouwfeest dus een Prachtig trouwfeest over de héle lijn! Een feest dat voor Ashi begon op 19 April zijnde "Mehendi day"... die dag kwamen alle vrouwelijke familieleden en genodigden naar Ashwarya's huis om de aller mooiste bruids-tattoos in henna gezet te krijgen... 

Het inderdaad typische Indische huwelijk is doorgegaan in... naar Indische normen... private en beperkte kring... met een beperkte (") kleine kring security mensen van dienst... hhhhh... 400 security mannen... t'ja wat is uiteindelijk beperkt....??
  
De eigenlijk huwelijksdag ging door op 20 april om 5.30pm "Akshaya Tritya" ...de beste dag voor een Hindu-huwelijksfeest... ten huize van de Bachan's... De genodigden kwamen in stoet en per bus toe... maar op een gegeven moment stapte Abishek uit de bus... helemaal in het wit gekleed... zijn gezicht versierd met de meest prachtige bloemen... en... steeg op zijn paard waarop hij de weg naar zijn bruid verder zette... op... een spierwit prachtig getooid paard... jaja... in Indië komt de Prins nog echt op zijn wit paard... zucht... zucht... plonch... plonch... traan... traan...

En de derde dag... awel dan is het gewoon... feest... dat waarschijnlijk ook even spectaculair en prachtig is...

Goh... ik val in herhaling... maar wat had ik daar graag bij geweest!!! Wat had ik eens graag een prins op een wit paard van dichtbij mogen aanschouwen...

Ze huwden op de traditionele Hindu wijze... met alle rituelen en blessings van de Hindu Goden... De ceremonie ging door ten huize van de Bhachan's achter gesloten deuren... en in (naar Indische normen...) private...beperkte kring... met............heu.......... beperkte security macht van... 400 security-mannen... Hoe beperkt is beperkt???? Toch... had ik er graag bijgeweest!

Maar het belangrijkste nieuws voor de liefhebbers van Bollywood is natuurlijk het huwelijk van "Ashwarya en Abishek". Op 20 April 2007!

Wat had ik daar graag bijgeweest!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"Slangen invasie in Nepalees kamp". Honderden slangen zijn binnen gevallen in een kamp van voormalige Nepalese "Maoist vechters"... heu... bibber... bibber... In Nepal is er al lang een Hindu meerderheid... en deze beschouwen de slangen als "Heilig"... Zo wordt "lord Shiva immer en altijd afgebeeld met... een slang! Ondertussen werden van deze slang-invasie toch al 700 stuks gedood... grgrgrgrgrgrgrgr... brbrbrbrbrbr... op slangen heb ik het toch niet echt... en vind het erg moeilijk daar "Heiligen" in te vinden...

Maar wie ben ik??? En wat komen die honderden Heiligen in dat kamp doen???

Wordt zeker vervolgd!

Ondertussen blijft Indië dezer dagen van de éne verbazing in de andere vallen... Het nieuws van de dag leest... "Mysterieuse Caves gevonden in Nepal". In Kathmandu vonden archeologen een serie tot hiertoe onbekende grotten met oude Boedhistische schilderingen. Het betreft 12 grotten uit de 13e eeuw bij het plaatsje "Lo Manthang" gelegen bij "Mount Annapurna" de 10e hoogste berg ter wereld. Buiten de schilderingen die prachtig zouden zijn werden er  ook Tibetaanse geschriften in inkt gevonden, zilver, goud, en Pré-Christian pottery. De grote vraag is nu: Wie leefde in deze grotten?? Momenteel bestaat het groepje archeologen uit Amerikanen, Italianen en Nepalezen. Tot hiertoe is het kringetje "Foreigners" dat toegelaten word tot deze prachtige nieuwe schatten van enorme waarde over de héle lijn... erg klein... Dus... eventjes afwachten wat er nog allemaal gevonden wordt. Ben wel benieuwd!

De vriendelijke... stoere zonen van de noeste beeldhouwers natuurlijk! Fier voor het werk van hun papa's.

Hierbij een groepje noeste... stoere beeldhouwers van het onderwatermuseum in één van hun ateliers...

Na mijn vervelend zomergriepje kan ik eindelijk verder gaan daar waar ik gebleven was... aan het superleuke huwelijksfeestje... We zaten dus aan tafel... of moet ik zeggen op het schip?? Met allemaal Alcatellers die op de één of andere manier iets te maken hadden/hebben met Indië... de meeste sturen bepaalde Indische projecten van hieruit en komen maar af en toe in Chennai... die kon ik toch een paar goede tips meegeven. Slechts één koppel... verbleef in Chennai samen met ons... Jan, Karine en hun kleine Ukjes... daar hebbben we héél wat mee bij gepraat... Het is immers zo, je kan vertellen over Indië tot en met... maar als mensen er niet zijn geweest is het toch allemaal moeilijk echt over te brengen! In elk geval Karine wist mij te vertellen dat ik nog dikwijls over de tong ga... zoals o/a mijn verwoede pogingen om véél plastiek flesjes te sparen (fervente lezers van dit blog weten wel dat ik die spaarde voor het kinderkankerziekenhuis) die onze Jean dan moest gaan ophalen om naar huis te sleuren... hihihihihihihihihi... ook over mijn véle projecten wordt blijkbaar nog altijd véél gepraat... (hetgeen natuurlijk wel leuk is...) Karine vertelde me dat ze nog altijd spijt heeft dat zij haar door de kleintjes minder kon engageren... maar geloof me Karine is één van de weinige ex-pats uit het goede hout gesneden!!! Ik herinner mij dat ik op een gegeven moment 350 potjes baby-eten bij haar mocht gaan halen om te verdelen in de weeshuisjes... Beste Karine : die geeft wat hij heeft is waard dat hij leeft!!!!! Letterlijk en figuurlijk, en jij deed wat je kon!!! Chapeau meisje!!!

Ik wist dat de tsunami lelijk huis hield in Chennai... er waren hotels onder water gelopen tot op de eerste verdieping... er waren hotels... Coastel road (de hoofdweg tussen Chennai en Mahabalipuram) was ook weggespoeld ... net als onze Ramesh zijn huisje in Neelankarai... dus het kon niet anders... jawel... Jan kwam later dan ons aan in Chennai en vertrok ook later... dus hij ging voor ons een kijkje nemen naar huize Alai Osai, van de prachtige tuin is niks meer over... niks... nada!! De toenmalige bewoonster is naar de uitkijktoren moeten vluchten!!! In Indië zijn ze véél met waarzeggerij bezig... ik vraag mij af of zij meer weten dan wij??? Ze zijn daar immers al een aantal jaren bezig aan een... onderwatermuseum diep in de zee... eventjes buiten Chennai... de reusachtige stenen beelden worden gemaakt... jazeker... eventjes buiten... Chennai!! En wat ons betreft... wij moeten een fantastische beschermengel hebben... wij vertrokken immers... voor de tsunami... gelukkig want ik wil toch nog wat wachten om dat onderwatermuseum te bezichtigen!!!

Foto: de armen in opbouw van één van de beelden voor het museum...

Gisteren zijn we naar een 25 jarig huwelijks feest geweest van een oud-collega van mijn echtgenoot... Dus een Alcateller... maar dan nog wel een actieve... terwijl mijn echtgenoot, onze Jean al een paar jaartjes op pré-pensioen is. Het feest ging door in "Afspanning De Moor" in Broechem of was het Ranst??? In elk geval het was voor mij een héél goed om niet te zeggen uitstekend feest... Niet alleen goed georganiseerd, perfect eten en een fantastische  DJ maar... de tafels hadden elk een scheepsnaam...  na de receptie werden de namen van de mensen  afgeroepen per "schip"... en... bleek dat wij aan een tafel zaten van mensen die allemaal iets te maken hadden met... Jazeker... Indië... Mannekes... heb ik mijn schade ingehaald! Mijn tetter stond niet stil! Hopelijk heb ik niet te véél mensen verveeld! Maar ja... ik kan er echt niet aan doen... als ik de kans krijg vertrekt mijn tettertrein... naar Chennai! Akke... Akke tuut tuut... weg zijn wij!

In elk geval voor mijn echtgenoot was he leuk nog wat oud collegas terug te zien... en voor mij... was het een absolute topavond over héél de lijn!

Bedankt Joke en Luc... En nog véél huwelijksgeluk samen!