De Kus...
De bewuste kus(sen)... te zien op dit filmke... helemaal uitzien... echt de moeite... hier klikken
De Kus...De bewuste kus(sen)... te zien op dit filmke... helemaal uitzien... echt de moeite... hier klikken
Verbranden van foto's...

Zoals eerder vermeld in mijn blog is HIV besmetting in Indië enorm...
So What is the problem in a Kiss???
Het verbranden van de foto's in Bhopal...
Richard en Shilpa...

Zoals te verwachten was brak er groot tumult uit in Indië na "De Kus" van de eeuw!!! De 57 jarige Richard Gere... (ultime droomprins van elke vrouw...) besloot in waarschijnlijk een impulsieve bui de 31 jarige Indische Big brother winnares "Shilpa Shetty" uitvoerig te kussen(") ... en dat in het openbaar... op een congres voor aidspreventie... en save sex... in het land met het grootst aantal HIV patienten... Dat werd hem absoluut niet in dank afgenomen... Over héél Indië werden door gelovige Hindus... Shilpa's en Richard's foto's verbrand alsof ze een verschrikkelijke moord hadden begaan... Ik wist zelf direct dat dit losbandig (hihihi) gedrag een staartje zou krijgen... Dit is echt not done!!! De Hindu's scandeerden niet alleen beider namen maar... schreeuwden daarenboven van de daken dat Richard Gere maar een "Non-Hindu foreigner" is... Ik ben er zelf van overtuigd dat Richard inderdaad ondachtzaam handelde en beter weet... Hij is immers een overtuigd bhoedist en kent het rijlen en zeilen in Indië als zijn broekzak... Hij bezoekt Indië immers een zestal keer per jaar minstens... Wat bezielde hem??? De stoute jongen...
Ramesh en....
Kris en ikke...

Tijdens hetzelfde bezoekje... Mijn collega en vriend Kris en ikke op het strand van Fichermans cove...
Kris en Ramesh...
Inwijding...

Zoals ik mij wilde inleven in de Indische cultuur en levensgewoonten... zo genoot Ramesh en de bende van de Europese geneugten... Er waren... de zelfgebakken eclairs en tompoeskes... de lekkere tomatensoep met balletjes... en de... (natuurlijk!!!!) Belgische frietjes met tartaar... die ik gewoonlijk bakte voor... de héle straat! En dan was er... karten... het karten!!! Jawel er was in Chennai een heuse kartingbaan open gegaan... Ikzelf had nog nooit in een race-auto'tje gezeten... maar dat gaf ik natuurlijk niet toe! Dus op met de geit... oeps... vlam... vroem... komaan Ramesh we gaan er voor! En de héle familie zat van dan af regelmatig op de racebaan! En dit was ook als we bezoekers hadden een welgekome ontspanning!
Op de foto mijn collega Kris is zich aan het voorbereiden op een wedstrijdje... Weet niet hoe het hier gaat... maar in Indië moet er eerst een plastiek zakje op het hoofd en dan pas de helm!
Het schuchtere bloemenmeisje...

Dit erg schuchtere bloemenmeisje had haar standplaatsje in een klein verdoken straatje... maar speelde het toch klaar haar boterham te verdienen... op een (h)eerlijke manier!
Verwondering... Bewondering...

Tijdens mijn verblijf in Chennai leerde ik véle mensen kennen die ik erg ging bewonderen... Sommige ken ik bij naam... sommige bij faam... Maar enorm véél gewoon van ze dagdagelijks bezig te zien in hun noeste arbeid! De gewone mensen... mensen die moesten knokken... hard moesten knokken voor hun dagelijkse boterham... naan... chapati... Vroeg uit de veren... rond... heu half 4... 4 uur... voor het ochtend ritueel... de ochten-pudja... en dan... rupeetjes verdienen... zure rupeetjes verdienen! De rikja-driver om de hoek met zijn 10 jarige mekanieker... de strijkman die vol overgave aan zijn kleine kraampje hemden en sarees strijkt... een Godganse dag met een strijkijzer dat in die hitte wel 1000kg moet wegen! De bouwvakkers of moet ik zeggen "bouwvakkinnen"??? Want in Indië zijn het immers meestal vrouwen die het zware werk torsen... vrouwen die de stenen per 10... op het hoofd naar boven dragen en het mestelwerk doen! Ik kende ze... Ik kende ze allemaal... en... zij kende mij... iedere morgen een leuk geknik... gewuif... gegroet... ieder morgen een blij weerzien!
In sommmige gevallen heb ik mezelf eens voor even... héél even in hun leefwereld gestort... Zo vergeet ik nooit Ramesh zijn gezicht toen ik besloot... de bloemendame langs de weg te gaan helpen... om dan nog maar te zwijgen over... de bloemendame haar gezicht... Iedere dag kocht ik bij haar (Arhjuna) verschillende meters (de bloemen-slingers worden per armlengte verkocht!) gerijgde bloemen... net zoals alle andere Indiërs... bloemen voor in de auto... bloemen voor mijn Ganesh... voor de geur... voor de kleur... maar vooral voor het zonnige gevoel dat bloemen je kunnen schenken! Vol verwondering stond ik dan te kijken hoe haar slanke rijzige vlugge vingers de meest prachtige bloemenslingers vlochten... Dus die bewuste dag trok ik mijn stoute schoenen aan en vroeg haar... mijn leermeester te zijn... zette me op de houten kist naast haar en heb dan een halve dag mee bloemen gevlochten en verkocht onder haar deskundige leiding!
De bloemenverkoopsters zitten allemaal langs de autoweg... waar miljoenen... (hm) auto's passeren, maar ik ging zo op in mijn bloemen-handelen dat ik pas nu besef... dat... het waarschijnlijk voor de meeste chauffeurs een raar zicht moet geweest zijn... Maar... So What?! Voor mij was het een ervaring en een vriendschap rijker! Een ervaring en vriendschap die mij meer waard zijn dan... de lotto winnen! Want dit... dit blijft je bij!
Op de foto Arhjuna en het mini-fruit-verkoopstertje Amina.
Bitter chocolate...

Als er iets was dat ik in Indië ook véél deed dan was het lezen... en dan natuurlijk liefst iets over de cultuur en het leven in mijn gastland. Een boek dat mij enorm bij blijft is "bitter chocolate" geschreven door de 41 jarige Pinki Virani. Een boek dat gewijd is aan " Child sexual abuse in India... dit is gewoonweg schrijnend!!!!! (Het is ook dit boek dat mijzelf stimuleerde om aan sexuele voorlichting te doen in Indië... hetgeen ook weeral niet vanzelfsprekend was!) Pinki was zelf een slachtoffer en vond de tijd rijp om met deze wetenschap naar buiten te komen... mij verwonderd het enorm dat ze daardoor niet zelf op de brandstapel terecht kwam... Zoals wij allemaal ondervonden is sex in Indië nog altijd taboe... grote taboe! Zelfs tussen man en vrouw... is het veelal niet bespreekbaar! Als je weet dat ze daar met 10 a 12 personen in één kamer wonen en slapen... dan moet je géén dommerik zijn om te weten hoe het daar aan toe gaat... Meestal zagen vrouw en man elkaar nooit naakt... hoe kan dat trouwens... met moeder en schoonmoeder in dezelfde kamer... Dat dit dan weer tot de nodige frustraties leid... t'ja daar moet ook géén tekeninkske bij! In elk geval in het boek staat duidelijk te lezen tot wat dit allemaal kan leiden en leid!! Alhoewel we dat natuurlijk ook niet allemaal mogen veralgemenen!!!
Amika voor haar feestmaal dat natuurlijk moet gezegend worden door de priester en Goden!