60 km

Veel te warm

Vertrokken over de Pont Valentre. Nog wat verkeerd gereden maar eens op de route werdt het een rustige fietsdag .Niet te steil klimmen , mooie landschappen met veel gorges. De rivieren Dordogne , Lot en Tarn kwam ik tegen .Ook het kasteeldorp Montesquiou had wel iets. Veel kloofdalen ,echt plezierig om door te fietsen. De kalkrijke witte ondergrond van de Quercy Blanc maakt het landschap nog zuiderser. En aan het einde Moissac met een mooi historisch centrum.Ook met het mooiste klooster van Europa , althans volgens hun eigen folders. Onderweg wel mijn bagagerek stuk geraakt en iets moeten fiksen om weer verder te kunnen. Er was een boutje losgetrild en verloren geraakt.Eric tenslotte gevonden op het marktplein voor de kerk en samen naar de camping gereden .De camping municipal was prachtig gelegen en ook met een deugddoend zwembad . Het stadsfeest aan de overkant van de Tarn heeft ons wel het grootste deel van de nacht wakker gehouden. Eerst waren Eric en ik gaan eten in een, door een belg , ons aanbevolen restaurant en alles was inderdaad super lekker . We hebben zelfs de hele menu genomen . Erik kon er niet genoeg van krijgen en bestelde nog een koffieke na. Nog lang nagenoten van de rustige sfeer op het plein , dan de tent in met het vermelde luidruchtige verloop aan de overkant van de Tarn.

Uitstekend fietsweer , licht bewolkt tot zonnig

Rond 8h weg van de camping(op nr 60)en na 20km ontbijt genomen in Biran, een ministadje met burcht hoog op een heuveltop. In Isle de Noë staat een oude watermolen energie op te wekken voor het ganse dorp met nog wat overschot voor op het net. Dan in Montesquiou, weer een kasteeldorp hoog op een heuvel, hebben we gepicknickt. Dan verder voor een koffieke. Nog 10 kilometer heeft het geduurd eer we een café gevonden hadden. Hier is de tijd 100 j blijven stilstaan. Het vrouwtje achter den toog was nog van voor die tijd  denk ik . Ze is  een tijdje bij ons komen zitten. Leuk gesprek al heeft het plaatselijke dialect voor serieuze taalproblemen gezorgd. Hierna geklommen naar St Christaud in het department van de Gers het hoogste punt van de streek met uitzicht tot aan de Pyreneeen bij helder weer. Na Marciac waar we halt hielden voor stempel zijn we tenslotte in Maubourguet aan gekomen ( startplaats voor een rit in de Tour de France ). In een café gebeld naar Madame Lamic  voor een plek om te slapen. Ze was blij dat er pelgrims tot bij haar Chambre-D'hôtes kwamen. Een beetje moeite om te vinden, Jos zag het efkes niet meer zitten, maar een kamer met terras en zwembad heeft direkt onze vermoeidheid uit de wereld geholpen . Op terras met madame Lamic heerlijk gegeten en verteld over onze tocht . Deugddoende nacht gehad , lekker ontbijt . Na onze route bekeken te hebben we gezien dat we parallel gereden hadden met de route van Sweerman en dus op korte tijd onze weg konden vervolgen. De was  van de drooglijn gehaald  en inpakken . Morgen laatste dag in Frankrijk met een vrij vlakke rit naar Oloron en daarna over de Pyreneeën. 

Prachtige locatie, niet echt voor pelgrims, maar tot rust komen en uwe was eens laten doen.

Lekker eten van streekgerechten en drankjes ,madame liet het ons welgevallen in al deze luxe.

En dat alles met stempel voor ons boekje.

Infos et réservation

87 km

Warm 29°, boven 1200m stevige wind.

Na 50 km in de vlakte stormachtig, een keer bijna van de weg geblazen.

Na een ontbijtbuffet eerst naar de fietsenmaker in Jaca om het probleem met mijn bagagerek op te lossen. weer was er een boutje losgetrild en verloren geraakt. Nog wat olie gekocht want ik was de mijne vergeten thuis. De eerste 30 km was het gedurig bergop. Doel was het klooster van San Juan de la Pena, het verborgen klooster hoog in de bergen dat bijna volledig is uitgehouwen uit de rotsen. Bij de kiosk een stempel gehaald waar een meisje van ongeveer 25j naar onze outfit keek ,me aansprak en vertelde "you must be very strong" als ze hoorde van waar ik vertrokken ben.  Nadien 8km bergaf met in de verte altijd de hoge toppen van het Perdidomassief ,het hoogste kalkmassief in Europa met de Ordessakloof een Eldorado voor plantenliefhebbers. In een klein dorpje een lekker typisch streekgerecht gegeten dat ik thuis ook eens wil uitproberen, lekker. Nog verder bergaf tot de N120 de Camino de Santiago voor auto's. Eens op de weg  ging de wind stormachtig te keer . voelde mij precies Don Quichote met al die windmolens in deze vallei. Nog een 50 km uitgehouden,tot we een bordje " camping" zagen, toen gaven we er de brui aan . Met wat geluk gaat mijn tent niet vliegen vannacht.  We konden zelfs avondeten krijgen en s'morgens een stevig ontbijt met Café au lait  wat de spaanse cafebaas interpreteerde als Café Olé en begon spontaan een dansje uit te voeren. Dus vanaf vandaag is het cafe con leche.

De camping ligt aan het stuwmeer van Yesa waar modderbaden nemen een plaatselijk tijdverdrijf is.

80km Bewolkt met stormwind  27 °C

Vertrokken op de camping, veel gelachen met mijn Spaans. Café au lait besteld. Men bracht koffie met een dansje: OLE stond hij daar te draaien.

Goed op weg, eerst omleiding van 4km want de weg ging over in een autostrade en er waren geen fietsers elkom. Steil omhoog tot aan een kloosters en meer gestapt dan gereden . Dan nog steiler omlaag. Terug op de route was het weer zoeken. We moesten in de kloof van Lumbier geraken. PIKDONKER zelfs met fietslichten ,moest van de fiets en gaan voelen waar de wanden van de tunnel waren om te zien waar  ze heen liep. Eens buiten de tunnel een mooie kloof met de lucht vol gieren . Na Lumbier begon de wind stormachtig op ons in te beuken. Na 21km gaf mijn metgezel er de brui aan. Zijn knie deed pijn en hij ging naar huis bellen en opgeven. Ben gestopt, heb wat op hem ingepraat tot hij doorreed. Dicht bij hem gebleven tot in Puente la Reina. Hier komen de routes naar Compostela samen. Kamer in hotel genomen voor de rust. Hopelijk morgen minder wind.

.

Veel volk onderweg naar Santiago