De bedenkers...,de 'sliplift'!
We krijgen op teevee zowat van alles voorgeschoteld,
wat uiteraard nogal wiedes is,elke zender wil zoveel
mogelijk doelgroepen bereiken,of boeien,en aan het
scherm vastgekluisterd houden.Voor elk wat wils.
Je kan het zo vlug niet bedenken of er wordt wel een
programma rond gemaakt,de gekste dingen het eerst,
met - onafgezien van de inhoud - de meest bizarre,
niet zelden lachwekkende benamingen en invulling.
'Klinkt het niet...dan botst het wel',zou mijn
Grootje zeggen!
En mijn Grootje,- al lang van ons heengegaan - ,
't weze gezegd, was niet voor één gat te vangen,ze
zei altijd 'je weet nooit hoe een koe een haas vangt'!
Maar gisteravond,zondag 25 November,zag ik op
VRT een programma waar ook mijn Grootje haar
gading wel had kunnen in vinden,het mensje
- door rheuma en andere artrose's geplaagd - had in
haar laatste levensjaren echt dwingende nood aan
een 'sliplift'.
Het programma met de welluidende naam
'De bedenkers' werd gepresenteerd door duivel doet al,
Bartje Peeters met zijn ergerende tic nerveux-mimiek,
voor de gelegenheid bijgestaan door ene bolwangige,
opgetut met glinsterende oorbellen zo groot als de Eiffeltoren,Sofie Van Moll(geen familie van die andere
Van Mol,want bij Birgit is het maar met één l achteraan),
enfin 'ieder zijn meug'(zei de boer).
Dat programma draaide rond mensen die iets nieuws
uitgevonden hadden,vandaar de naam 'bedenkers',
al had het net zo goed 'uitvinders' kunnen heten.
Want 'bedenken' is een woord dat vele ladingen dekt,
hier staat het dus voor 'verzinnen',of 'door nadenken
iets ontwerpen',uitvinden dus.
Uit een grote verscheidenheid van 'bedenkingen'
waren dan uiteindelijk vijf finalisten naar voor gekomen,
die aan de gratie des volks overgeleverd werden.
De kijker kon beslissen wie er met zijn/haar 'bedenking'
de daarvoor voorziene beloning van 25.000 Euro
(toch nog altijd zo'n 1 miljoen oude Belgische franken)
mocht incasseren.
De jury,voorgezeten door apotheker en mecenas
Marc Coucke,had volmondig en eensgezind de 'bedenker'
van de veilige ladder als de beste keuze vooropgesteld.
Die 'bedenker',met zijn mooi gestyleerde grijze haardos,
zag je zo diverse decimeters groeien,ware het hele
gebeuren niet binnenin het Atomium geweest,hij zou
zowaar met zijn hoofd in de wolken gezeten hebben.
De dame met haar 'bedenking' van speculoos in
pastavorm stond er ietwat beteuterd bij te kijken,
wellicht bedacht ze of Sinterklaas nu ook al of niet speculoospasta-potjes bij de kinderen zou brengen.
In onze kindertijd waren dat speculoos-venten,maar de
evolutie valt ook daarin niet te ontkennen.
En nu we het dan toch over kinderen hebben,de dame
met haar 'bedenking' van de press-buttons,een soort immer
verwisselbare badge op dezelfde houder,speelt volledig
in op een bepaalde leeftijdsgroep bij kinderen
(en misschien ook wel bij volwassenen).Het wekt
enthousiasme bij de jeugd omwille van kleur en vorm,en
niet in het minst om de mogelijkheid kledij
gemakkelijkerwijze een andere touch te geven.
Haar ontwerp kan echter naar veler gevoel niet als 'n
innovatie beschouwd worden,we kunnen hoogstens van
een andere dimensie spreken,want
- zij het in kleinere vorm en minder kleurrijk - het bestaat
al tientallen jaren,mijn Grootje zou zeggen
'dat zijn luie wijvenknopen',die werden gebruikt om zonder
naald en draad in een no time knopen aan kledingstukken
te zetten.
Dan waren er nog die twee mannen,de 'bedenkers' van iets
wat het midden houdt tussen een tentpaaltje-met-vertakkingen,
en 'n wandelstok-met-ondertasjes,je kan er desgevallend
je koffiekop of whiskyglas op zetten,of je kunt er ook je kluts
op deponeren zodat je die niet kwijtraakt!
Misschien op sommige momenten wel nuttig.
Hoe zoiets in de finale van dit programma geraakt is,
mag Joost weten!
Ach ja,we zouden het over de 'sliplift' hebben,een 'bedenking' van 'n kloeke zeventiger,Pierre Van den Broeck
(what's in a name)die het in eerste instantie,
zijn ook niet meer zo jonge zus,wat wou vergemakkelijken
bij het aantrekken van haar tangaslipje,met zijn zoals hij het aanvankelijk noemde,de 'onderbroekenaantrekker'!
Een bedenking die uitgebreid gedemonstreerd werd in een
Rust en Verzorgings Tehuis door Kamagurka
(niet te verwarren met augurken),en daar geweldig veel bijval
oogstte.De 74-jarige gepensioneerde leraar bewijst met deze 'bedenking' vele oudere en minder valide mensen een grote dienst,ze zullen nu eindelijk zelf weer eens hun slip kunnen aantrekken zonder al of niet gewenste pottenkijkers.
Een dubbelslag is het,hij heeft een 'gat' in de markt gevonden,
en de gebruikers van zijn 'bedenking' vinden weer met gemak
het 'gat' in hun onderbroek!
Hoeft het nog gezegd dat wanneer,uiteindelijk met veel overbodig theatraal gedoe,Bartje Peeters het verdict van de
volksjury bekendmaakte,het de 'sliplift' was die de vier anderen
achter zich liet,en daarmee de 25.000 Euro naar Pierre Van den
Broeck bracht!Het weze hem gegund.
Vele senioren,en wellicht ook hulpverleners in bejaardentehuizen,hebben hun gezond verstand laten spreken,zij kozen voor het functionele.
En dat Pierre zich in zijn slotbetoog,om zijn 'bedenking'
aan te prijzen,de naam van ons SeniorenNet liet ontvallen,
kan er ook mee te maken gehad hebben.
Proficiat Pierre!
Alterego
Schwarze Zigeuner
