Welkom in 'Absurdistan'
© Manu de Tremerie
Integraal overgenomen van VLAMINGEN IN DE WERELD met dank aan tipgever Floriaan Terbeke
Wijsheid bestaat uit het voorzien van de gevolgen, las ik onlangs ergens. Als men - hiermee rekening houdend - het migrantenbeleid van de Belgische regering tegen het licht houdt, dan gaven de achtereenvolgende regeringen allesbehalve blijk van wijsheid. Ongeveer iedere gemeente van dit land ervaart dat het migrantenbeleid een flop is. Dat hier op korte termijn verbetering in komt, kan men alleen maar hopen. Zou er echt in het regeerakkoord dat momenteel wordt onderhandeld een doortastende aanpak voorzien worden die ook in Vlaanderen een breed maatschappelijk draagvlak heeft?
Momenteel is de Belgische aanpak op dat vlak één van de redenen waarom dit land bij sommigen de bijnaam van Absurdistan kreeg.
Hoewel de problemen in verband hiermee nooit echt uit de actualiteit zijn, kwam er dezer dagen weer een opstoot door de beslissing van de gemeente Schaarbeek om de tientallen dakloze gezinnen die een onderkomen hadden gezocht in het Noordstation eruit te zetten. Het gaat meestal om Roma-zigeuners die hun geluk in België komen zoeken. Ze weten dat hier een sociaal vangnet bestaat en willen daar gebruik van maken. Ze hebben wel geen dak boven het hoofd maar het is hier alleszins beter dan in hun thuislanden, waar ze op de koop toe wegens hun aparte levensstijl met de nek worden aangekeken.
Een echt probleem vormde doe 'uitzetting' nochtans niet. Een paar honderd meter verder vonden ze een plaats op een plein op het grondgebied van Brussel, waar Schaarbeek dus niets heeft te zeggen. Liefdadigheidsverenigingen kwamen aanrukken met eten, en er werd ook een afgedankte bus van stal gehaald om ten minste de kinderen 's nachts een dak boven het hoofd te bieden. Allemaal erg lovenswaardig, want dergelijke onmenselijke toestanden zijn een welvarend land onwaardig.
Terzijde: wie in verband met versnippering van het beleid in Brussel dacht dat er een punt zou worden van gemaakt in het nieuwe regeerakkoord, zit fout. Er wordt alleen wat geschaafd aan deelaspecten. Zoals ten behoeve van de veiligheid een betere coördinatie van de in zones opgedeelde politie. Of bvb. het gelijkvormig maken van het parkeerreglement. Men stelle het zich voor: in de gevallen waar de grens tussen twee Brusselse gemeenten in het midden van een straat loopt is het aan de ene kant soms duurder parkeren dan aan de andere kant.
België is van de Europese landen recordhouder van het aantal aanvragen voor asiel, stipte de Antwerpse OCMW-voorzitster Monica de Coninck deze week aan in een radio-interview. Zij kan het weten, want Antwerpen – een stad met inwoners van 172 verschillende nationaliteiten - is met Brussel de grootste magneet wat betreft het aantrekken van asielzoekers. Zeventig procent van de OCMW-klanten in de Scheldestad zijn vreemdelingen. Ze schrijft de niet te beheersen instroom toe aan het slecht beleid in deze materie.
Daar valt inderdaad wat over te zeggen. Zo is de bevoegdheid verdeeld over twee ministers, Franstaligen die met de Vlaamse ideeën weinig of geen rekening houden. Ze steken naar verluidt veel tijd in het naar mekaar toeschuiven van de zwarte piet.
Ook de hoogste magistraten trokken bij de opening van het gerechtelijk jaar aan de alarmbel. Ze spaarden bvb. geen kritiek op de politiek, die wetten maakt zonder veel aandacht te hebben voor de gevolgen. Een voorbeeld is het asiel in gevallen van gezinshereniging. Er zou daar misbruik van gemaakt worden dat het de spuigaten uitloopt. Nieuwe Belgen laten hun in het moedeland achtergebleven partner met kinderen(ouders, schoonouders?) uiteraard overkomen. Die hebben namelijk recht op de Belgische nationaliteit. Maar ook ongehuwden gaan hun bruid zoeken in hun moederland. Terug in België loopt na enige tijd het huwelijk spaak, en kan de carrousel opnieuw beginnen. En wat met nieuwe Belgen die uit een cultuur komen waar een man verschillende vrouwen mag hebben?
Andere populaire middeltjes om asiel te verwerven zijn de schijnhuwelijken, valse arbeidscontracten, oprichten van nep-firma's. Nieuwste fenomeen is de komst van Spaanse Marokkanen. Zij zijn via Spanje immers EG-burgers geworden en maken gebruik van de geldende bepalingen van vrij verkeer.
Het punt is dat wie erin slaagt vijf jaar met of zonder papieren in België te verblijven, alle kans heeft om asiel te krijgen. De procedures zijn zo divers dat altijd wel ergens een mogelijkheid tot beroep wordt gevonden om verwijdering van het Belgisch grondgebied uit te stellen. Met medewerking van advocaten die zich graag ten dienste stellen van de asielzoeker. Zij doen dat 'pro deo', gratis voor niets dus voor hun cliënten', want het 'pro deo'-honorarium is ten laste van de overheid, lees de belastingbetaler. Met andere woorden: de overheid betaalt advocaten die haar wetgeving uitpluizen om de asielzoeker te helpen de bepalingen te omzeilen en hier bijvende steun te krijgen.
De mensenhandelaars weten dat en beschrijven, aan wie het eigen land wil verlaten om elders een betere toekomst te zoeken, België als een soort luilekkerland waar het manna uit de hemel valt. En als een en ander niet lukt, kan de asielzoeker zich nog altijd wenden tot de rechtbank. Die kan, in afwachting dat de betrokken diensten een beslissing nemen, de overheid veroordelen tot het verlenen van 'kost en inwoon' aan de dakloze. Door gebrek aan plaats in de opvangcentra wordt hij dan ondergebracht in één van de vele hotels die Brussel rijk is. De centra zitten immers overvol en in de door het leger verlaten kazernes die als tijdelijke noodmaatregel werden opengesteld, zijn nu ook alle plaatsen ingenomen.
21 september 2011
Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.






