Kadaffi's amazones
Elke Hollywoodster heeft een spierbundelpakket als bodyguard. De Amerikaanse president heeft goed opgeleide veiligheidsagenten in maatpak. Moammar al-Qadhafi had zo zijn eigen mening daarover. Hij had een vrouwelijke elite-eenheid ter beschikking: de zgn. amazonengarde. Gedurende twintig jaar maakte ze deel uit van zijn kleurrijke entourage, samen met zijn Bedoeïenentent en andere excentrieke onhebbelijkheden. Ze moesten voldoen aan bepaalde voorwaarden: groot, mooi, lang haar, vakkundig opgemaakt en gekapt én maagd zijn…tot ze misbruikt en verkracht werden. Van amazone naar harem…
Voor zijn veiligheid waren echter méér vrouwen verantwoordelijk dan de amazonengarde. Niet alle vrouwelijke veiligheidsagenten mochten genieten van buitenlandse luxereizen en mediabelangstelling. Na de val van Tripoli werd duidelijk dat het leven van Kadaffi's beschermengelen niet strookte met de algemene perceptie van glitter en devotie. Talrijke vrouwen werden dwangmatig gecontroleerd, misbruikt en mishandeld.
In een door de Nato vernietigd gebouw van de 77ste brigade in het centrum van Tripoli woonde een elite-eenheid van vrouwelijke lijfwachten. Tussen de brokstukken van een kleerkast liggen laarzen en schoenen van topmerken, sexy lingerie en trouwfoto’s. In de achterste ruimte woonde de door de meisjes gevreesde commandante Fatima Baroud ; zij is al maanden spoorloos.
Nog meer schrik hadden ze van het kleine kamertje met het blauwe tapijt. Hier werden de recruten verkracht, vertelt de 19-jarige Nisrine Gheriyanih, die deel uitmaakte van de 77ste brigade. “Men nam ons bij de hand en leidde ons door de gang ernaartoe. We wisten wat er ons te wachten stond.” Haar familie had haar naar het leger gestuurd. Haar taak bestond uit drie opdrachten: de mannen in het leger ondersteunen, ceremoniën begeleiden en vechten, indien nodig. Zij werd door de nieuwe machthebbers in de gevangenis opgesloten; haar wacht waarschijnlijk een doodvonnis. Op 20 augustus, toen Tripoli brandde, werd ze door een mannelijke Kadaffi-soldaat gedwongen drie rebellen neer te schieten. Zij volgde zijn bevel om haar eigen leven te redden.
Ook Jamila zit daar, een buitenbeentje in het post-Kadaffi-Libië: zij had de leiding over de 77ste brigade. Zij is 52 en nog steeds een idolate aanbidster van de kolonel “Hij gaf ons eer. Hij was een goede, voorname man en ik ben er trots op hem gediend te hebben. Ik hield van hem. Het was mijn plicht, maar nu is alles voorbij en ik zou graag naar huis terugkeren.”
Deze vrouwen in hechtenis droegen conservatieve islamitische gewaden en hoofddoeken; dit in tegenstelling tot de vrouwelijke lijfwachten waarmee Kadaffi zich voor het oog van de camera’s omringde. Voor hen golden andere wetten; zij waren de elite meisjes. Er passeerden er ca. 400 de revue in de loop van tien jaar.
In het centrum van zijn regeringscomplex Bab al-Asisija bevinden zich drie grijze gebouwen, waarin zijn amazonengarde ondergebracht werd. Niemand van hen werd teruggevonden. Ze zijn waarschijnlijk samen met hem gevlucht. Zijn wereld draaide rondom hen en hun wereld draaide rondom hem. Alhoewel vele vrouwelijke lijfwachten misbruikt en verkracht werden, dan stond dit bij sommigen het bereiken van een hoge positie in Kadaffi's machtsapparaat niet in de weg. Eerder ongewoon in een land waar er geen plaats is voor vrouwen in de uitvoerende macht. Zo had Mabrouka al-Mashat de leiding over zijn privé secretariaat. Indien er voor feestjes meisjes gevraagd werden, dan zorgden zijn vertrouwelingen daarvoor.
Kadaffi's vrouwelijke lijfwachten en soldaten waren zijn oren en ogen, even belangrijk als zijn mannelijke spionnen, die de politiestaat versterkten. Ze moesten over alles berichten wat hen eigenaardig leek. Waarom hij vrouwen zo’n belangrijke rol toebedacht had, is een raadsel. Vermoedelijk had hij in hen meer vertrouwen dan in mannen. Of hij zag ze gewoon liever.
Floriaan Terbeke
Bron: The Guardian







