Alweer Ossetië en de onafhankelijkheid

Vermoedelijk bezitten wij niet de juiste hersencellen om het complexe probleem van de Kaukasus-volkeren te bevatten. Het zal wel te simpel zijn, om te stellen, dat als een volk zich wil losmaken uit zijn staatsverband om onafhankelijk te worden, dat we daar niets tegen kunnen en mogen hebben als volksnationalisten. Want dan komen er allerlei geo-politieke argumenten op tafel, die heel wat meer doorslag schijnen te geven dan de wens van de gewone man en vrouw. "Ho, zit dat zo ? Ga er dan maar met de karwats tegenaan." In onderstaand artikel wordt een goede poging ondernomen om het probleem historisch te situeren. Of wij nu verliefd zijn op Poetin of hem een koele barbaar vinden, heeft hier weinig mee te maken. De EU wordt geleid door mensen die beweren democraten te zijn maar die zich gedragen als pure dictators. Tegenove Rusland zijn het bovendien dictators met lopende diarree. De onooglijke Napoleon de Gucht is aangesteld voor de magasinage van het toiletpapier. Voorwaar een mooie internationale erkenning voor het land B.
De oorlog in Georgië en geopolitiek
Het zal ondertussen wel voor iedereen duidelijk geworden zijn dat met de aanval die de Georgische president Shaakasjvili op de opstandige provincie Zuid-Ossetië inzette, en die uiteindelijk leidde tot de inval van het Russische leger in Georgië, grote belangen gemoeid zijn. Het gaat inderdaad om wereldbelangen, want de aanval houdt natuurlijk zeer sterk verband met de gas- en olietoevoer vanuit de Kaspische en Kaukasische regio’s. Goed dus om te weten dat Russische en Amerikaanse belangen in deze hard met elkaar botsen.
In het Duits-conservatieve weekblad Junge Freiheit wordt ook even naar het historische verleden van de regio gekeken om enkele oorzaken van het conflict te ontdekken. In de 18de eeuw deinde het Russische tsarenrijk zijn grenzen uit en werden Abchazië, Ossetië en Georgië in het grote rijk opgenomen. Na de val van de tsaren en de daarop volgende Oktoberrevolutie werd een Transkaukasische Demokratische Federale Republiek opgericht, die echter al zeer snel terug uit elkaar viel. Na Azerbeidzjan en Armenië riep Georgië in 1919 zijn onafhankelijkheid uit – met de hulp van Duitsland nota bene: Duitsland sloot een ondersteuningsverdrag met Georgië en stuurde, om het grondgebied en de veiligheid van Georgië te beschermen, 3.000 soldaten.
Deze eerste moderne onafhankelijkheid van Georgië duurde tot in 1921, want Georgië werd door de maalstroom van de burgeroorlog tussen de Witten en de Roden meegesleurd en kwam uiteindelijk onder Sovjetregime, nadat zowel Abchazië als Ossetië hun onafhankelijkheid hadden uitgeroepen. Onder de Sovjets werden ze autonome provincies binnen de grote Transkaukasische republiek, waartoe ook Georgië behoorde. Tot Stalin aan de macht kwam en de grenzen nogal willekeurig wijzigde. Er kwam een nieuwe Georgische Socialistische Sovjetrepubliek (GSSR), die naast Georgië ook Abchazië en Zuid-Ossetië bevatte. De Osseten waren nu voor het eerst juridisch over twee staten verdeeld. Theoretisch, zo theoretisch dat er van de opdeling van Ossetië over een GSSR en USSR eigenlijk geen zware bedreiging uitging voor hun identiteit. Want eigenlijk had de GSSR binnen de USSR helemaal geen eigen beslissingsmacht of bevoegdheden. De bedreiging voor de Osseten kwam er echter wel op het moment dat de USSR uiteenviel. Georgië riep opnieuw zijn onafhankelijkheid uit en wel op basis van de grenzen van de GSSR. Er kwamen nu dus twee echte staten, waarover de Osseten verdeeld waren. De problemen konden beginnen.
Sakaasjvili, de president die in Amerika was opgeleid en die ook de volle steun van Amerika geniet, koos inzake Abchazië en Zuid-Ossetië voor de harde lijn, aldus Junge Freiheit. De toestand verbeterde niet, en de Georgische regering schermde voortdurend met de ‘territoriale integriteit’. Een afscheidingsoorlog brak niet onmiddellijk uit, maar er waren wel voortdurende schermutselingen tussen Georgië en Zuid-Ossetië.
Kon Georgië zich uit de wurggreep van het Sovjetrijk losmaken en zijn onafhankelijkheid uitroepen, dan kan men zich de vraag stellen waarom Ossetiërs en Achazen datzelfde recht niet zouden mogen uitoefenen, aldus de Russische overheid, die hiermee het argument waarmee Europa de onafhankelijkheid van Kosovo tegenover Servië en Rusland verdedigde, terugkaatst in de richting van Europa en Amerika. In eigen voordeel natuurlijk. Het kan niemand ontgaan dat Rusland in deze de stokebrand speelt, en er alles aan doet om afscheidingsbewegingen in die gebieden in de Kaukasus te ondersteunen, terwijl ze de Baltische landen in hun onafhankelijkheidsstreven bedreigde met geweld.
Volkerrechtelijk behoren zowel Abchazië als Zuid-Ossetië tot het Georgische grondgebied, en kunnen ze zonder toestemming van Georgië eigenlijk niet onmiddellijk onafhankelijk worden. Maar in feite gaat het al om twee quasi onafhankelijke republieken, met Russische ‘vredestroepen’, die de veiligheid van het grondgebied verzekeren. Ze zijn natuurlijk maar quasi onafhankelijk, want economisch, politiek en militair kunnen ze maar overleven dankzij de steun van de grote Russische broer. Staatkundig willen de Osseten, die een Indo-Europese taal spreken, een verenigd Ossetië in het leven roepen, bestaande uit Noord- en Zuid-Ossetië.
Dat er de wereld nog ettelijke Zuid-Ossetische toestanden in deze regio te wachten staan, tonen de kaarten van de Kaukasische regio die u op deze verwijzing kan raadplegen. Een etno-taalkundige kaart van de regio, waarbij opvalt dat dit gebied tussen de Kaspische en de Zwarte Zee bezaaid ligt met enclaves en enclaves binnen enclaves. Dat verbonden met de zware geopolitieke belangen. Meer is niet nodig om de Kaukasus aandachtig te blijven volgen.
Peter Logghe
@ Nieuwsbrief Deltastichting










4 reacties op dit bericht
Al die vormen...
Zij weten nu dat ze zéker moeten ingrijpen (met wapengekletter) omdat er economische belangen domineren.
(véél meer dan in "former Yougoslavia").
Toch laten ze Servië niet volledig in steek en zullen ze dit "zootje" nog verdedigen door (geheime) wapenleveringen. Een regelrechte confrontatie is (bijna) uitgesloten; maar ... politiek is onverstaanbaar voor de "gewone man".
Idem voor de gebieden in de Kaukasus....we zullen het later nog wel merken maar dàt speelt, hopelijk, geen rol voor ons.
De Republiek Vlaanderen is onze hoofdbekommernis, àl de rest is maar bijzaak; we zullen wel zien hoe de rest hùn plan trekt.
@ ray (petitie) rechtzetting!
Maar mijn vlag ook
Waar ligt dat?? Ik was niet zo goed in aardrijkskunde, kan geen kwaad: binnenkort wordt de belgische landkaart tóch helemaal gewijzigd, nog wat uitzieken.....
Vrg,
Ps/ ze ( Frieda Van wijck) zijn aan het zeveren over de ramadam!
Wat gaan ze nóg allemaal door onze strot duwen via de door ONS betaalde zenders?!!
Times atlas of the world 1990
Dat onze euronazi leiders daar nog niet aan gedacht hebben... Het was ook wel erg opvallend dat uitgenomen op de openingsdag van de spelen in china, de aanval met
clusterbommen op de burgerbevolking werd ingezet.
Poetin zat in china, een dag later rukte Rusland op om het broedervolk te ontzetten.
Aramburo, in welke richting liepen de vluchtelingen?
Aramburo, een geheugenopfrisserke, in 2003 had Georgiè een fatsoenlijke regering,
hun buitenlandminister, ik ben zijn naam vergeten, kwam om in duistere omstandigheden. Ze hebben toen een pro amerikaanse marionet aan het roer gezet, en zijn begonnen met het land vol wapens te steken. Amerika heeft daar miljoenen dollars ingestoken. De minister van defensie is een jood en die staat nu waarschijnlijk aan de georgiese dop want tijdens de Russische blitskrieg heeft zijn leger het op een lopen gezet, honderden splinternieuwe tanks en voertuigen achterlatend.
Wie is wie aan het dwarsbomen?
onontwarbare knoop
De grote lijnen zijn : er is daar een veelheid van volkeren en restvolkeren veelal van nomadische en Aziatische herkomst.Door Perzische invloed is de sjiitische islam daar doorgedrongen destijds.
Dit gebied vormde samen met de kustgebieden van de Zwarte Zee eeuwenlang een strijdtoneel tussen het Tsarenrijk en het Ottomaanse Rijk.De Russen hebben uiteindelijk het pleit gewonnen,mede doordat het Ottomaanse Rijk als totaal verrot uiteen is gevallen.
Het Westen heeft zich ook in de strijd gemoeid tijdens de Krimoorlog waar het aan de zijde van de Ottomanen vocht.De schrijver Leo Tolstoj vocht in de Krimoorlog en is zelfs een tijdje krijgsgevangene geweest.
Na de val van Constantinopel in 1453 zag Rusland zich als erfgenaam van het Orthodokse Christendom geroepen de naar het noorden oprukkende islam een halt toe te roepen.De ware onderliggende reden was natuurlijk niet religieus geïnspireerd maar had alles te maken met gebiedsbescherming en verovering.De Tsaren hebben op enkele eeuwen tijd aan de grootste gebiedsuitbreiding ooit gedaan.Zelfs Alaska was tot midden in 19de eeuw Russisch.
In de Kaukasus liggen nog eens 2 christelijke gebieden, Armenië en Georgië.De Russen hebben via Armenië geprobeerd het restant van het Ottomaanse Rijk te doen verdwijnen tijdens WO I maar zonder succes.De Armeniërs hebben deze actie met een genocide door de Turken moeten bekopen.
Wat de Russen aan Abchasië en Zuid-Ossetië gunnen is natuurlijk geïnspireerd om Georgië te dwarsbomen.De volkeren die in de Russische federatie zitten , denk maar aan Tsjetsjenië en Dagestan worden met ijzeren hand onder kontrole gehouden.
De situatie in de Balkan is bij dit alles vergeleken de eenvoud zelve.