Men zegge het voort (nr 749)


Hoe is dat toch allemaal mogelijk ?
Terwijl de meeste landgenoten het voorbije week-end doorbrachten in familiekring of zich op een of andere wijze ontspanden, vernamen we via de media dat onze beroepspolitiekers, die aan de vorming van een nieuwe regering aan het sleutelen zijn, deze mogelijkheid niet hadden.
Zij dienden blijkbaar gedurende het hele week-end hard te moeten werken om miljarden Euro's te vinden die nodig zijn om de putten, die ze zelf gedurende de voorbije jaren hebben gegraven, te kunnen dempen.
Hebben die dames en heren gedurende de voorbije maanden niet voldoende tijd gehad om lijsten op te stellen waarop ieder voor zich de becijferde gegevens van wat ieder wil besparen of belasten bevatten? Was het dan zo moeilijk voor de deelnemende partijen om op iedere lijst de volgorde te bepalen van wat iedere partij als hoogste prioriteit zag om als zodanig tot evenwichtige afspraken te kunnen komen ? Maar neen, het blijkt zoals steeds dat er gedurende maanden over minder belangrijke zaken werd onderhandeld, gebabbeld en gezeverd en men als zodanig veel kostbare tijd heeft laten verloren gaan. Daardoor komt men nu tot de vaststelling dat er nu tijdens het week-end moet gewerkt (sic) worden om bepaalde zogenaamde deadlines te halen.
Op enkele uren gaan ze nu snel beslissen waar ze ongeveer VIJFHONDERD miljard oude frankskens gaan vinden. Dit is dan maar voor één jaar, m.a.w DUIZEND miljard op 24 maanden. Deze zullen moeten opgehoest worden door het steeds slinkende aantal productieven die er in ons land nog overblijven en waarvan het aantal nu onder de drie miljoen is gezakt. Door beide getallen door elkaar te delen komen we tot de vaststelling dat we kunnen beginnen spreken over absurde bedragen die meer dan HONDERDDUIZEND frank per productieve aan nieuwe offers betekenen. Het gaat hier dus niet over wat de productieven in totaliteit en gemiddeld per kop zullen moeten ophoesten om de overheidsuitgaven te bekostigen maar alleen over het aanvullen van de TEKORTEN!!
De grootte van deze bedragen toont aan dat we nu duidelijk in een terminale fase van dit land zijn aanbeland en ons land totaal onbestuurbaar aan het worden is. Het is eveneens onbegrijpelijk dat de huidige onderhandelaars en die er vroeger ook bij waren niet willen inzien dat ze ons land naar de afgrond hebben gestuurd.
In plaats van nu te beslissen om duizenden profiteurs te gaan bestraffen; talrijke bestaande misbruiken te gaan beteugelen of duizenden sociale fraudeurs te gaan aanpakken verkiezen ze blijkbaar opnieuw om de productieven meer en meer te gaan ontmoedigen. Méér belastingen; méér nieuwe regeltjes en wetten; méér controleurs en inspecteurs; méér en véél hogere boetes tot het absurde toe; méér beschermde onproductieven enz. enz.
We voorspellen dat we stilaan in een soort van pré-revolutie aan het belanden zijn en waarbij de productieven het onrecht dat hen meer en meer wordt aangedaan met alle middelen zullen willen bestrijden. We schreven het reeds meermaals dat de enige logische indeling van onze bevolking niet bestaat uit een indeling in linksen en rechtsen; gelovigen en ongelovigen; armen en rijken; mannen en vrouwen of wat ook maar alleen in productieven en profiteurs. Het feit dat bijna alle deelnemers aan die onderhandelingen duidelijk tot de laatste categorie behoren voorspelt weinig goeds.
Indien de productieven niet snel gaan reageren voorspellen we in een zeer nabije toekomst een implosie van heel ons staatsbestel.
Te moeten vaststellen dat in 2011 een vreemde "invaller" die naar ons land komt en die hier in het verleden nooit één cent heeft bijgedragen voor wat ook en waarschijnlijk ook niet van plan is dat in de toekomst te gaan doen van onze overheden onmiddellijk evenveel en soms zelfs méér krijgt dat een autochtoon die zijn hele leven heeft gewerkt is een schande van de grootste soort.
Het is bijna niet te geloven en zeker niet te begrijpen hoe de productieven al deze nefaste evoluties in het verleden hebben toegelaten. Het vreemdelingenprobleem waarmee we nu zitten is één van de belangrijke redenen van onze huidige problemen.
Het is duidelijk dat "het strikje" daar weinig of niets wil aan wijzigen. Uit de eerste berichten kunnen we vernemen dat bijna de totaliteit van het op te vullen "gat" opnieuw door de productieven zal moeten betaald worden en men alle bestaande en veelvuldige misbruiken met de mantel der liefde wil bedekt houden. De recentelijke en duidelijke vingerwijzing van een antwerps magistraat in verband met hogervermelde misbruiken blijkt die dames en heren onderhandelaars te zijn ontgaan.
We voorspellen rampzalig nieuws in de loop van de volgende dagen. We roepen dan ook met luide stem:
"productieven uit alle dorpen en steden: verenigt U !"
Men zegge het voort ...
Freddy Van Gaever
















