Asiel en migratie

Buongiorno,

De vreugde en vertedering bij de 0000 over de nieuwe regering Elio I is ontroerend.

Ze zijn zo blij, die van de Nieuwsdienst dat er zelfs geld gevonden is, ondanks het schaarse budget, om André Vermeulen naar de Abruzzen in midden-Italië te sturen naar het dorp dat de Di Rupo's  geruild hebben na WO II tegen de Waalse steenkoolmijnen.

André, die àlle nummers die ooit gezongen werden tijdens de Eurovisie-songfestivals uit het hblote hoofd kent, en die een aardig mondje Italiaans spreekt, wordt inmiddels in het dorpje San Valentino  waar 2000 dorpelingen verblijven, op de handen gedragen. Hij heeft met zowat elke inwoner een gesprek gevoerd voor de camera om die brave lieden te laten zeggen, hoe gelukkig zij in de Abruzzen zijn, dat een hunner nazaten premier wordt in een ver land, waar het altijd koud is en het deken van de laaghangende wolken de zon toegang weigert tot het hart van de gestrenge Noorderlingen.

Zelfs op de begraafplaats zeulde André rond op zoek naar een Di Rupo en met gidsenbegeleiding vond hij een verre voorvader. Volgens de foto op het graf, had de man best een halve Afrikaan kunnen zijn, maar dan heet je niet Di Rupo. Vermoedelijk was het beeld verkleurd door de hevige Italiaanse zon. 

Maar er werd wis en waarachtig nog een verre levende neef gevonden, die niet best ter tale was maar wiens bella donna met temperament het woord voor twee voerde. Zij drukte de hoop uit, dat Elio  nooit zou vergeten, waar hij vandaan komt. Je hoorde op de achtergrond André een krop wegslikken. Bij het heengaan, zegde hij tot de bella donna : "Ciao, ciao bambina !  Gigliola Cinquetti Eurovisiesongfestival 1964". (Het was eigenlijk Non ho l'eta, maar André wordt een dagje ouder)

Tijdens het 0000-nieuws wordt elke dag (hoelang nog, weten we niet maar 2000 interviews dat is zeker meer dan een jaar uitzend-opvulling) een vertederend stukje uitgezonden om het harde Vlaamse publiek week te maken voor zijn premier. 

De 0000 houdt intussen ook vast aan de mythe dat in de 19-koppige regering er 10 Vlamingen zijn. Wat dus een gewild, elegant leugentje is : de regering telt 13 ministers, van wie 6 Vlamingen. En de staatssecretarissen zijn troostprijzen.

Ciaokes, amici !

Ray

Mag ik u voorstellen : de eerste moslimschepen in de stad van allah, Karim Bachar. Patrick Janssens palmt niet alleen de Tjeven in (Whisky van Peel en Het Sprekend Kostuum Heylen) maar neemt ook de moslimbroeders op sleeptouw. Er zijn verder nog protestanten, Indische Jainisten, volgelingen van het Vliegend Spaghettimonster, Transcendente Blowers, Geslepen Vrienden van de Pedofilie en Hete Hangijzers die de Zon aanbidden. En de burgers van 't stad kijken er naar, zwijgen en betalen

Ray

Ministerin Monica de Coninck, wie had dat nog durven denken ?  Zeker omdat ze haar dubbelmandaat in de federale kamer had opgezegd en alleen nog functioneerde als schepen voor sociale zaken en voorzitster van het Antwerpse OCMW.

Nu deze van oorsprong West-Vlaamse politica (1956 Oostende)  de stad van allah opgeeft om de taken van Joëlle Milquet in het federale departement van Werk over te nemen, zal zij enkel van op afstand de perikelen van de fusie tussen haar sp-a en de katholieke CD&V meemaken. Tenzij het federale avontuur vlugger dan voorzien afloopt.

Er heerst paniek op het Schoon Verdiep in het stadhuis.  Van 1933 af wordt Antwerpen geleid door socialistische burgemeesters (met een korte onderbreking door de katholiek  Leo Delwaide en de Vlaams-nationalist Jan Timmermans tijdens de Tweede Wereldoorlog).  Tot in 1992 waren er ononderbroken coalities van socialisten met katholieken. Het was Bob Cools die zijn nipte meerderheid in dat jaar verloor door de overstap van Staf Neel naar het Vlaams Blok. De kleine toenmalige VU-fractie takelde Cools door zijn ambtsperiode.

Van toen af moesten alle partijen mee in de meerderheid om het oprukkende Vlaams Blok/Belang de toegang tot het bestuur te verhinderen. Zijn we democraten, of zijn we het niet ?

De Vlaams-nationale tsunami is van richting veranderd en nu wordt vooral Bart de Wever en zijn N-VA als een dreiging ervaren, wat niet wil zeggen dat de rol van Filip Dewinter en zijn Vlaams Belang uitgespeeld is in de stad van allah. Zo lang de invasie  van vreemdelingen niet gestopt wordt en de multicriminele gevolgen de onveiligheid doen toenemen, blijft voor velen Vlaams Belang op stedelijk niveau de enige logische toevlucht.

De vraag of Janssens nu écht socialist is of niet, doet er niet langer toe : de man is opportunist, carrièresocialist en vooral een fervent aanhanger van zichzelf.  Als de N-VA in Vlaanderen, volgens diverse peilingen, tussen de 35 en 40% van het electoraat weet te bekoren, zal dat in Antwerpen, de bakermat van De Wever, beslist vele procenten hoger liggen. Wellicht bestaan er peilingen verricht in opdracht van partijen, die geheim gehouden worden. Hoe dan ook, Janssens heeft bij zijn coalitiepartner, de trouwe CD&V, die in de stad rond de 8 tot 5% van de stemmen scoort, een bondgenoot gevonden om samen weerstand te bieden tegen de Vlaams-nationale reuzengolf die op weg is om het stadhuis te overspoelen.

De twee CD&V-schepenen, Marc van Peel (Haven) en Philippe Heylen (cultuur) hebben hun lot in handen gelegd van Patrick Janssens. Als CD&V alleen opkomt, wordt 1 of zelfs geen zetel behaald. De twee carrière-katholieken hebben niets te verliezen bij een samengaan met de rode brigades.  In hoever de Antwerpse CD&V-afdeling op de hoogte is/was van deze beslissing, is niet duidelijk. Hebben de twee wanhopige drenkelingen op eigen houtje gehandeld ? Het zou best kunnen, want in eigen partij valt er weinig enthousiasme te noteren voor dit avontuur. Wij vragen ons af waarom ? Bijna 70 jaar zijn de katholieken de slaafse en trouwe volgelingen van de socialisten. Het is nooit anders geweest : in ruil voor schepenmandaten, benoemingen en leuke nevenpostjes hebben de roomsen trouw de rode partijlijn gevolgd en mede uitgevoerd. En dat doen ze nu weer, zij het in een extreme vorm van symbiose. Waar komt dan plots die drang naar zelfstandigheid vandaan, schijnheilige tjeven ?  Zeg het eens aan de brave Angeltjes, kom eens te biechten bij mijnheer Ray.

Wat de liberalen gaan uitsteken is niet duidelijk.  Hun kansen liggen niet veel hoger dan die van de CD&V, na de overloop van Epo van Campenhout naar de N-VA en het opstappen van Annick de Ridder uit de gemeenteraad. Blijft enkel de hardwerkende maar electoraal onaantrekkelijke Bungeneers over (die voor het behoud van zijn mandaat bereid is tot zeer veel), Claude Marinower wiens X-factor dicht bij een Zero-factor ligt en de linksige advocaat Kris Luyckx die de bevolking vooral kent van zijn vluchtige verschijningen op televisie in gezelschap van Marokkaans en ander tuig op het justitiepaleis.  De blauwen houden natuurlijk nog Willem-Frederik Schiltz achter de hand, maar sedert de zoon van Hugo samen in een boomhut woont met Freya Piryns van Groen! kan dat problemen opleveren bij de samenstelling van de gemeenteraad. Het zou misschien een goede zet zijn van Janssens, dat hij blauw en groen ook mee betrekt in zijn Stadspartij.  Wat kan het hem schelen, zoalang hij maar de eerste viool kan spelen.

Dat is zoals de kaarten momenteel geschud zijn in Antwerpen : allen tegen de Vlaams-nationalisten, zij het met nog enige reserves.

Voor Vlaams Belang verandert er volgens Filip Dewinter niets. "Wij gaan met ons eigen project naar de kiezer. Ik besef dat we klappen zullen krijgen, maar ik hoop dat de N-VA ons daarna zal opvissen om voor een echte ommekeer te zorgen."

Niemand weet wat de intenties van Bart de Wever zijn. Tot hiertoe heeft de man nog nooit één hand uitgestoken naar het VB. Zoals hij ook nog nooit zelf verantwoordelijkheid genomen heeft.  Het zou nochtans een pracht van een resultaat zijn voor het ballorige Antwerpen, dat de twee Vlaams-nationale partijen (en laten we de verschillen voor wat ze zijn) na meer dan 70 jaar de machtsgeile socialisten en hun slippendragers, eindelijk het beleid overnemen.  Dit is de weg van de logica en van de democratische verzuchting van velen.

Als de N-VA stijfhoofdig blijft, is er slechts een conclusie : stemmen voor de N-VA is stemmen voor de Stadspartij van Janssens en zijn angsthazen, de Carrèrepartij voor uitgebluste politici.

Ray

 

Niet moeilijk dat er beschuldigingen van kiesvervalsingen in Rusland opduiken als zelfs TV-zenders onmogelijke kiesresultaten van in totaal 146.47% uitzenden.  De verkiezingen in Rusland worden begeleid met het vermoeden van manipulaties.  Oordeel zelf: volgens het beeld van Kanaal Rossija-24 heeft de regeringspartij van Poetin 58.99% der stemmen behaald, de zes andere partijen kwamen in totaal op 87.48% = totaal 146.47%. 

Ook voor minstens twee andere kiesdistricten noemde de zender uitslagen van meer dan 100%.  De reden voor deze pijnlijke panne blijft voorlopig onduidelijk.  Zou Muyters toezicht gehouden hebben ? 

Floriaan Terbeke

Bron: www.20min.ch

De regering Di Rupo, die in Vlaanderen over geen meerderheid beschikt telt 19 figuren van wie  5 exemplaren  nieuw zijn : Servais Verherstraete, Hendrik Bogaert, Maggie de Block, Monica de Coninck en John Crombez. De 14 anderen zijn oudgedienden, de ratten van het regime.

Monica de Coninck wordt extra-parlementair minister, gezien zij niet in kamer of senaat zetelt. Zij is voorzitster van het Antwerpse OCMW en ze is een grote vriendin van al wie godsdienstig is, we bedoelen de religie van de vrede. In Antwerpen wordt er nu met de ellebogen gewerkt om De Coninck te vervangen. Ook Maggie de Block is een verrassing op asiel en migratie. Wat gaat deze vrouw er van terecht brengen op deze aartsmoeilijke afdeling ?

PS: de grootste partij levert met Elio Di Rupo de premier en heeft daarnaast nog recht op twee ministerportefeuilles en een staatssecretaris. Laurette Onkelinx wordt PS-vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen. Paul Magnette wordt minister van Overheidsbedrijven, Wetenschapsbeleid en Ontwik­kelingssamenwerking, belast met Grote Steden. Philippe Courard wordt staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap, belast met Beroepsrisico's, toegevoegd aan de Minister van Sociale Zaken en Volksge­zondheid.

CD&V: krijgt twee ministers, twee staatssecretarissen en de Senaatsvoorzitter. Steven Vanackere wordt CD&V-vicepremier en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling, belast met Ambtenarenzaken. Pieter De Crem blijft minister van Landsverdediging. Nieuwkomers bij de Vlaamse christendemocraten zijn Kamerlid Hendrik Bogaert en Kamerfractieleider Servais Verherstraeten. Hun namen doken al eerder op in de lijstjes met "ministeriabelen". Bogaert wordt staatssecretaris voor Ambtenarenzaken en Modernisering van de Openbare Diensten, terwijl Verherstraeten staatssecretaris wordt voor Staatshervorming.

Open Vld: vaardigt twee ministers en een staatssecretaris naar de regering-Di Rupo I af. Vincent Van Quickenborne en Annemie Turtelbaum maakten al deel uit van de vorige regering, maar krijgen een nieuwe portefeuille. Van Quickenborne wordt vicepremier en minister van Pensioenen, terwijl Turtelboom Justitie als bevoegdheid krijgt. Een opgemerkte verschijning in de nieuwe regering is Maggie De Block. Het huidige Kamerlid krijgt de bevoegdheid voor Asiel en Migratie.

Sp.a: krijgt twee ministers en een staatssecretaris. Johan Vande Lanotte wordt sp.a-vicepremier en minister van Economie, Consumenten en Noordzee. Vande Lanotte was in het verleden al vicepremier, tot hij voorzitter van sp.a werd. De Antwerpse OCMW-voorzitster en schepen Monica De Coninck wordt minister van Werk. Vlaams parlementslid John Crombez wordt staatssecretaris voor de Bestrijding van de sociale en de fiscale fraude, toegevoegd aan de Eerste Minister.  

MR: zorgt voor drie ministers, maar geen staatssecretarissen. Charles Michel kon moeilijk om Didier Reynders heen, maar haast elke andere partij aan tafel wilde niet dat Reynders, die er al sinds 1999 zit, nog op Financiën bleef. Reynders wordt MR-vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken. Een andere opvallende ministerpost is die van Begroting, die voortaan wordt bekleed door Olivier Chastel. Chastel was in de vorige regering staatssecretaris voor Europese Zaken, om nadien ook minister van Ontwikkelingssamenwerking te worden. Minister van Middenstand, Zelfstandigen en Landbouw Sabine Laruelle behoudt haar bevoegdheid.

CDH: levert een minister en een staatssecretaris. Joëlle Milquet blijft cdH-vicepremier, maar wordt bevoegd voor Binnenlandse Zaken. Ook haar partijgenoot Melchior Wathelet blijft aan boord als staatssecretaris, maar in de regering-Di Rupo zal hij bevoegd zijn voor Leefmilieu, Energie en Mobiliteit.

Wij hebben met deze belgische ploeg geen enkele affiniteit.  Zeker niet met de Nederlandstaligen, die regeren tegen de meerderheid van de Vlamingen in.  Deze figuren werken mede aan de verdere Vlaamse uitholling én overbodige verrijking van Brussel en de uitverkoop van Vlaams Brabant. 

De namen van deze Judassen nog even op een rijtje, met als eerste twee, het oorlogszuchtige, moorddadige duo :

Steven Vanackere - Pieter de Crem en dan Servais Verherstraete - Hendrik Bogaert - Vincent van Quickenborne - Annemie Turtelbaum - Maggie de Block - Johan Vandela Notte - Monica de Coninck en John Crombez.

Ray

The Sound of Muslim

Het zou maar logisch zijn mocht, eenmaal de regering Di Rupo in gang geschoten (exusez le mot), de Vlaamse oppositie in de praatbarak zich enkel in het Nederlands tot de De Waalse vertegenwordigers zou richten, maar anderzijds de  Vlaamse (woeha!) ondertekenaars van het regeerakkoord ondervragen en toespreken in het Frans, desnoods via tolken. 

De regeringsonderhandelingen zijn immers ook in die sublieme übermenschliche koninklijke elitaire taal gevoerd. Ofwel hebben 'onze' onderhandelaars de zusterpartijen nageaapt en blindelings en in het grof alles ondertekend, ofwel hebben zij alles begrepen en vallen er dus geen lijken uit de kast. "Chère Caroline chérie, pouvez-vous m' expliquer... "

Moet kunnen, het wordt tijd dat diegenen die een onderdanigheidsattest met de PS ondertekenden ook de taal van hun meesters gaan hanteren en in die taal voort moeten in het politieke leven. Om het verschil van de différence duidelijk te maken :

La Voix de son Maître  op de melodie van "Mademoiselle d'Armentière, parlez-vous" 

Allez ! En van a ien, van a twie en van a drei...

 
Belgiek dat is een apekot, parlez-vous
De SP apen doen weeral eens mee, parlez-vous
De grootste aap die zit van voor
En doet de zotste kuren voor
Inke, pinke parlez-vous.

Jade

Geen toffe ministerjob voor Caroline, maar wel een roos van The Bachelor Elio : "Tot nooit meer, Caroline"

Verleden week brachten wij u op de hoogte van de bezetting der faculteit Letteren aan de universiteit La Manouba in Tunis door een groep moslimfundamentalisten: de salafisten.  Dit feit zou intussen quasi vergeten kunnen zijn, ware het niet dat dit geweld voor de vrijheidslievende Tunesiërs de spreekwoordelijke druppel werd. 

Als protest tegen de rellen veroorzaakt door deze, als Afghanen verklede radicale moslims, werd er prompt op 1 december een staking georganiseerd door de docenten, universiteitsmedewerkers en vakbondsafgevaardigden aan alle universiteitscampussen in het land.  Volgens docenten en personeel waren een aantal van de onruststokers niet ingeschreven als student, maar wel opgetrommelde ophitsers uit de arbeiderswijken vlakbij de Manouba campus. 

Schat, mag ik eens achter het gordijn piepen ?

“Hierover ging de revolutie niet”, meenden de studenten.  Het ministerie van onderwijs veroordeelde maandag de actie.  De reglementen van de universiteiten zijn duidelijk: ieder student moet om veiligheidsredenen kunnen geïdentificeerd worden bij het betreden van de campus, wat inhoudt dat een niqab verboden is.  Daar het postrevolutionaire Tunesië geen enkele wijziging aan de wetgeving omtrent het al dan niet toestaan van het dragen van verhullende kleding uitgevaardigd heeft,  past de rector een beslissing uit het jaar 2005 toe, waarbij studenten moeten kunnen geïdentificeerd worden. 

De studenten ergerden zich blauw over het stilzwijgen van de drie partijen die deel uitmaken van de constituante.  Abdennebi Benbeya, lector Engels,  verklaarde dat heel de heisa “belachelijk” is en dat niemand de betogers kent, dat ze gebruik maken van het politieke vacuüm dat er heerst sinds het verdwijnen van het oud regime in januari.  Tunesische salafisten zijn assertiever geworden de laatste maanden: zichtbaar aanwezig in de straten van Tunis en andere grotere steden tekenen zij present met gewelddadige protesten.  In Sousse bestormden een 200-tal islamieten in het begin van de maand november de campus nadat een studente, met een volledige gezichtsbedekking, bij de inschrijving geweigerd werd. In oktober werd een TV-zender aangevallen en in brand gestoken als protest tegen de film Persepolis, waarin Allah werd voorgesteld als een oude man met baard. 

Als er één land is waar de Arabische lente een kans maakt ooit een democratische omwenteling genoemd te worden, dan is het wel Tunesië.  Na een rotlente en –zomer, waarbij slechts de helft van het normaal aantal te verwachten toeristen het aandurfde hun vakantie in Tunesië door te brengen, keerde in de late zomer / begin herfst het vertrouwen terug. Club Med is eerder optimistisch.  Ondanks negatieve cijfers voor een totaal van € 20 miljoen in de eerste zes maanden van het jaar in Marokko, Tunesië en Egypte samen, gelooft deze hotelketen in een goed winterseizoen.  Ook officiële cijfers schijnen dit te bevestigen, voor Tunesië alvast. 

Volgens het ministerie van toerisme kon Tunesië in september 2011 méér toeristen begroeten dan in september 2010.  De hotels waren in september en oktober quasi volgeboekt door Europese toeristen die de herfst- en Allerheiligenvakantie in de zon wilden doorbrengen.  Nochtans staat Club Med alleen met die positieve mening voor de winter: grote hotelketens hebben er de voorkeur aan gegeven gedurende de wintermaanden te sluiten.  Een voor de hand liggende beslissing als er meer personeelsleden rondlopen dan er bedden bezet zijn. 

Als de situatie in Egypte zich verder bevestigt richting politiek moslimfundamentalisme, als Griekenland verder de stakingstrom slaat, dan heeft Tunesië een gouden kans zich te herstellen als een zonzekere, toeristvriendelijke vakantiebestemming op minder dan drie uurtjes vliegen.   De één zijn dood is de ander zijn brood – op voorwaarde dat het gezond verstand er weerkeert. 

De Tunesische economie heeft het moeilijker.  In april 2011 had het IMF nog met een groei van 1.3% gerekend – nu wordt dit cijfer op een realistische 0 % geschat.  Voor volgend jaar gaan de verwachtingen weer omhoog: 3 tot 3.9%.  Eigenlijk heeft Tunesië – ondanks de revolutiechaos – in het eerste halfjaar nog kunnen profiteren van een toename van de Europese vraag naar textiel en auto- en elektronicaonderdelen.  Deze meevaller werd in de tweede jaarhelft door de crisis in Europa weer teniet gedaan. 

De buitenlandse investeerders gingen meer op de rem staan dan in juni verwacht.  In vergelijking met het vorige jaar werd het investeringsbedrag met 21.6% verminderd.  Ondanks een merkbare verbetering van de situatie komen er nog steeds wilde stakingen en bedrijfsbezettingen voor – vooral dan in de fosfaat-, olie- en gasindustrie.  De rest van de exportindustrie wordt minder door sociale protesten en randverschijnselen beïnvloed.  In vergelijking met dezelfde periode 2010 kon men zelfs een stijging van de export met 18.4% noteren.

De landbouw profiteerde van het goede weder: daar viel een groei van 5% te noteren.  En de toeristische sector lijkt zich sinds augustus-september te herpakken.

De Libische stammenoorlog was ook een streep door de economische rekening:  Libië is een belangrijke handelspartner, investeerder en werkgever voor Tunesië.  Als dit land zich stabiliseert, is er reden voor hoop.  Tunesië heeft tijdens de Libische revolutie ca. 900.000 vluchtelingen onderdak verschaft en rekent erop dat het daarvoor bij de wederopbouw wel een graantje mag meepikken.  Dit zou door de voorlopige Libische bewindvoerders bevestigd zijn.  De Tunesische bedrijven en hun werknemers staan in de startblokken.  Dat belet echter niet dat er tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag aan de Tunesisch-Libische grens schoten gelost werden in de richting van een Tunesische grenscontrolepost vanuit Libische auto’s, die illegaal het land wilden binnenkomen.  Ze werden verplicht terug te keren naar hun eigen zandbak.  Aan een andere grenspost kwam het regelrecht tot een Libische aanval, die beantwoord werd vanuit Tunesië nadat een gerucht de ronde deed dat een Tunesisch jongetje omgekomen was bij een aanrijding door één van de twee auto’s, die later in brand gestoken werden. 

Zonder snelle maatregelen om de werkloosheid te verminderen en de regionale verschillen af te zwakken moet men nog steeds met sociale conflicten rekenen, die het omwentelingsproces kunnen afremmen of onmogelijk maken.  In het algemeen zien de economische ontwikkelingskansen voor het land er niet slecht uit.  Zodra de rechtsstaat blijvend hersteld wordt, zal het snel aan aantrekkingskracht winnen en dat is ook dringend nodig met een werkloosheidscijfer van om en nabij de 18%.  De vergelijkingswijze hoge industrialiseringsgraad en de altijd nog gunstige productievoorwaarden zijn zeker doorwegende pluspunten.  Naast de toelevering van auto-onderdelen kan ook de elektronindustrie uitbreiden.  Bovendien zijn er ca.1800 IT- en telecommunicatiebedrijven gevestigd die meer dan 17.500 mensen aan het werk zetten en geeft de dienstverlenende sector in 8 centra ondersteuning aan multinationals.  Vakkrachten zijn er ruimschoots voorhanden.  In het Global Competitive Report staat Tunesië wereldwijd op de 7de plaats met beschikbare ingenieurs.  En ondanks een bevolking van slechts 10.5 miljoen inwoners heeft Tunesië een plaats van betekenis in de gezondheidsmarkt verworven: binnen een periode van 20 jaar steeg het aantal privé klinieken van 21 tot 117.

Volgens berekeningen van het Tunesisch Bureau voor de Statistiek zijn de uitgaven voor de huishoudens in oktober 2011 met 4.5%, in vergelijking met dezelfde maand 2010, gestegen.  Dit betekent 1.1% meer dan in september 2011, de grootste stijging dit jaar.  Verantwoordelijk zijn de gestegen prijzen voor voeding en tabak, voor textiel en onderwijs.

De constituante deed vrijdag een oproep om de wet te eerbiedigen en veroordeelt elk geweld.  Ze bevestigt de vrijheden van het land te respecteren, vooral de vrijheid van meningsuiting en van vreedzame vergadering en - als antwoord op de universiteitsrellen – de integriteit van de onderwijsinstellingen.

We zullen zien, zei de blinde.

Floriaan Terbeke

Bronnen: La Presse.tn; Ansamed, Deutsch-Tun.Gesellschaft

Het Uitgebreid Bureau van het Vlaams Parlement bevestigt n.a.v. het onderzoek van het CGKR tegen de Roma-uitspraken van Filip Dewinter het principe van de parlementaire onschendbaarheid   

Vlaams Volksvertegenwoordiger Filip Dewinter richtte vorige week een schrijven aan de parlementsvoorzitter waarbij hij het voornemen van het CGKR hekelde om een onderzoek op te starten rond een door hem vertolkte mening tijdens het vragenuur op het spreekgestoelte van het parlement.

Dewinter wees er op dat op basis van artikel 120 van de Grondwet de Vlaamse parlementsleden dezelfde immuniteiten genieten als de federale parlementsleden. De grondwet kent aan de vrije meningsuiting in het kader van het parlementaire werk een absoluut karakter toe.

Parlementsvoorzitter Jan Peumans herinnert er het CGKR aan dat de parlementsleden niet vervolgd of aan enig onderzoek onderworpen kunnen worden n.a.v. een mening die ze in de uitoefening van hun functie hebben uitgebracht.

Dus geen dossier (ook niet in geniep) en geen "wetenschappelijk onderzoek" : Dewinter is geen curiosum dat moet bestudeerd worden zoals de nazi's het deden met bepaalde mensensoorten. Het Spionnencentrum CGKR heeft zich laten kennen zoals het is : een intolerant, overbodig groepje racisten met abjecte neigingen.

Ray

Niet dat het er veel toe doet, maar zonet werd medegedeeld dat na weer eens 19 uur vergaderen de Vlamingen door de knieën zijn gegaan voor de samenstelling van de regering : 6 Franstalige ministers + de Franstalige premier en 6 Vlaamse collaborateurs.

Dit zootje wordt aangevuld met 6 staatssecretarissen. Zowel de stoere CD&V als de flinke Open-VLD hebben steeds gezegd dat een regering van 15 ministers ZONDER staatssecretarissen in deze tijden van besparingen volstond.  Maar opnieuw heeft de Geniale Generatie partijvoorzitters zich laten rollen.  Zij hebben bakzeil gehaald inzake de pariteit, want ook al zijn er 2 ministers minder de Franstaligen behouden de meerderheid én de redelijke eis om het zonder staatssecretarissen te doen, werd ook opgegeven. De Vlaamse slaphangers zijn gezwicht omdat zij nu enkele partijvriendjes meer kunnen plezieren.

Alleszins, gefeliciteerd aan de franco-belgen die bewezen hebben uit het goede onderhandelingshout gesneden te zijn. Deze regering vertegenwoordigt 45,50% van de Vlamingen en omgerekend in Kamerzetels behoren 43 van de 88 Vlaamse zetels tot de meerderheid, wat eigenlijk gewoonweg de minderheid is.  Het is logisch dat in die omstandigheden de regering bestaat uit 7 Franstaligen en 6 Vlamingen.

Wat de staatssecretarissen betreft, zal het natuurlijk leuk zijn voor de uitverkorenen, maar ze lopen er bij voor spek en bonen en iedereen weet nu nog meer dan in het verleden, dat dit politieke wisselmunt is : een fooi voor de juffrouw van de vestiaire, een centje voor de toiletdame en wat muntjes voor de ober.

Wat de namen betreft, ach, wat doet het er toe ?  Dezelfde losers die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de fiasco's van de vorige regeringen, zitten opnieuw aan de vetpotten : Tjeef Vanackere (verantwoordelijk voor de dood van een ongekend aantal Libiërs), Annemie Turtelbaum, Laurette Onkelinx, Joëlle Milquet, pfft ... Witte rook ? Vuile smog zal u bedoelen.

Ray

 
Het moet niet altijd ernst en vertwijfeling zijn, daarom een  mop, een welgekomen afleiding in deze wankele tijden.

De kleine rode totentrekker uit Leuven, Brunooke Toebak heeft op het jongste partijcongres, waar met een Stalinistische meerderheid voor deelname aan het lot van fortuin werd gekozen, met zijn uitgestreken face en uitpuilende ogen, verklaard dat het moet gedaan zijn met graaien en grabbelen door de linxe mandatarissen, ja,u leest het goed !  Daarom is het ook een mop.

Net zoals EDR enkele jaren geleden  (tevergeefs blijkt nu) orakelde dat hij geen gepik en gepak, hoe dan ook meer zou dulden. Den Bruno gaat nu dezelfde emotionele toer op en liet verstaan dat gegraai en persoonlijke verrijking niet met het sossen- gedachtengoed te verenigen is.

Na het fraaie spektakel qua grabbelkultuur van Stevaert, Luc Vanden Bossche, Tuybens, Chorre El- Phukkel en de ganse rotzooi bij de Hasseltse linxe bende, gaat de kleine Toebak er met de grove borstel invliegen. In zoverre zelfs dat àls kameraad Van de la terug een ministerjobke krijgt,  hij alle nevenmadaten zal moeten vaarwel zeggen èn dat zal voor elke sos gelden die bestuursverantwoordelijk onder zijn gat geschoven krijgt.

Whoaaa...wat een giller zeg! Als Brunooke denkt dat hij die diep ingebakken pik-pak-plak cultuur bij de sossen gaat kunnen uitroeien kan hij beter zijn valiesje maken en aan de kust garnalen gaan kuisen.

Man toch, sossen èn poen : niet te doen! Nooit, jamais.

Senior

Burgemeester Patrick Janssens (sp.a) en de CD&V-schepenen Marc Van Peel en Philip Heylen willen hun partijen overtuigen om in 2012 met een gezamenlijke lijst naar de Antwerpse kiezer te gaan. Ze steken ook de hand uit naar Open Vld.

De drie Antwerpse toppolitici zijn tevreden over hun samenwerking in de voorbije jaren en willen die voortzetten in de komende legislatuur. De vraag is of de kiezers ook zo tevreden zijn over de aanpak door deze partijen : de stadsknoeiers op één lijst.

Daarom zijn ze van plan hun krachten te bundelen om samen de grootste fractie in de gemeenteraad te worden. Dat hebben ze zondagavond bevestigd aan Gazet van Antwerpen.

De nieuwe samenwerking is geen kartel, maar veeleer een stadslijst onder aanvoering van de burgemeester. De onderlinge verhoudingen sinds 2006 vormen de basis van de lijstvorming en de verdeling van eventuele mandaten na de verkiezingen.

Ter verduidelijking: sp.a heeft nu 22 zetels in de gemeenteraad en levert de burgemeester en vier schepenen, CD&V heeft vijf zetels en twee schepenen en de VLD heeft vier zetels en 1 schepen. Epo van Campenhout is gevlucht naar de succesvolle N-VA.

De drie politici zijn bereid om ook met Open Vld te praten, zodra die partij meer duidelijkheid heeft over haar strategie. De samenwerking tussen sp.a en CD&V geldt enkel voor het stedelijk niveau. In de districten mogen de afdelingen hun eigen strategie bepalen. En als de uitsklag niet beantoordt aan de verwachtingen, wordt er zo lang met de computers gespeeld tot alles in kannen en kruiken is.

Bron : GvA