India : marktwaarde vrouwen stijgt
Het is een perverse situatie in Indië. De miljoenen abortussen van vrouwelijke foetussen verhoogt de waarde van de in leven gebleven meisjes. De moderne medische mogelijkheden van geslachtsbepaling tijdens de zwangerschap heeft ertoe geleid dat meisjes geaborteerd werden om de ouders de kosten van een bruidsschat en een huwelijksfeest te besparen. Nu zijn de verhoudingen tussen trouwlustige mannen en vrouwen zo opvallend uit elkaar gegroeid, dat er zelfs al afstand gedaan wordt van de vereiste bruidsschat en dat de bruidegom de trouwkosten betaalt. En, niet onbelangrijk in Indië, dat er zelfs bruiden in een andere deelstaat of uit een andere kaste gezocht worden.
In Indië wordt er traditioneel de voorkeur gegeven aan een zoon, omdat deze na het huwelijk bij zijn ouders blijft wonen en hen later, als ze oud zijn, onder zijn hoede neemt en voor hen zorgt. Voor het uithuwelijken van een dochter moet echter een bruidsschat betaald worden, die dikwijls tot een financiële ramp van het gezin kan leiden. Vrouwen staan bijgevolg onder enorme druk om toch maar een mannelijke opvolger op de wereld te zetten. Mits enige hulp kan dit dikwijls geprogrammeerd verlopen. De doding van pasgeboren meisjes is afgenomen en werd vervangen door veelvuldige abortussen.
Eigenlijk zou dit niet kunnen want sinds 1994 is het wettelijk verboden dat artsen hun patiënten het geslacht van het kind meedelen. In de wet zijn zware straffen voorzien zowel voor de patiënten als voor de behandelende geneesheren, resp. hoge boetes en gevangenisstraf en het intrekken van de toelating der artsen. In de praktijk is het misbruik wijd verspreid. Volgens statistieken is het aantal abortussen van vrouwelijke foetussen nog steeds stijgend. Een echo-onderzoek is zelfs in afgelegen plaatsen mogelijk en kost minder dan € 8.
Volgens een studie van het medische tijdschrift Lancet zouden er de laatste tien jaar alleen in Indië tot 6 miljoen meisjes geaborteerd zijn. De wanverhouding van het aantal vrouwen / mannen neemt steeds toe. Enkele cijfers: in de laagste leeftijdgroep (tot 6 jaar) werden bij de volkstelling van 1981 op 1000 jongens 971 meisjes geteld; in 1991 waren het er nog 945, in 2001 slechts 927 en verleden jaar nog 914. Het meest opvallende onevenwicht vindt men in de rijke buurten van New Delhi en andere Noord-Indische grootsteden. In het zuiden is de toestand anders. In Kerala, de best presterende deelstaat qua scholing en ontwikkeling, vindt men zelfs een vrouwenoverschot: 1084 vrouwen t.o.v. 1000 mannen.
In de Noord-Indische deelstaat Haryana is het tekort opvallend. Jonge mannen blijven ongehuwd ongeacht hun inkomen en hun kaste. De ouders van trouwrijpe dochters kiezen voor de zekerheid: slechts grootgrondbezitters of staatsambtenaren komen in aanmerking als schoonzoon. De meeste inwoners zijn eigenlijk boeren, maar omdat hun gronden bij elke generatie onder de erfgenamen verdeeld werden, blijft er dikwijls slechts een minuscuul stukje akker over. De wanverhouding betekent hier meer dan een cijfer in de statistieken. Haryana telt ongeveer 25 miljoen inwoners. In de laagste leeftijdgroep telde men in 2011 830 meisjes t.o.v. 1000 jongens. Concreet betekent dit dat er in de toekomst een tekort van 300.000 bruiden zal zijn.
Vermits er in Kerala een vrouwenoverschot is worden er nu via huwelijksbemiddeling bruiden geïmporteerd. Toen de 34-jarige boer Birbal Choudhary zes jaar geleden bij de huwelijksceremonie kennis maakte met zijn bruid Srijja konden ze zelfs niet met elkaar praten, want hij sprak geen Malayam en zij sprak geen Hindi. Dit huwelijk zorgde initieel voor de nodige opwinding in het dorp, want in Indië kiest men bij de – meestal gearrangeerde – huwelijken voor een partner uit dezelfde kaste, d.w.z. uit dezelfde regio. Intussen hebben zes mannen uit het dorp zijn voorbeeld gevolgd. De geïmporteerde echtgenotes fungeren als huwelijksbemiddelaarsters voor de trouwlustige vrijgezellen.
Er is weliswaar nog veel werk aan de winkel eer in Indië de geslachtsverhoudingen genormaliseerd zullen zijn, maar men stelt vast dat de uitwisseling van zuiderse, meer gecultiveerde, bruiden naar de minder ontwikkelde, traditionele noordelijke gebieden een positief effect gehad heeft op de samenleving. De geïmporteerde echtgenotes geven hun dochters meer zelfbewustzijn mee, het rigide kastensysteem en de oude taboes worden doorbroken. De vrijgezellen op vrijersvoeten doen er alles aan om toch maar aan een vrouw te geraken: zo verhogen ze hun aantrekkingskracht door het bouwen van een wc, zodat hun liefste niet afgestoten wordt door de normale toiletrituelen, die zich achter een boom of in een holletje in het veld afspelen.
Floriaan Terbeke
Bron:www.nzz.ch






























