De Witte wil open grenzen

We zijn even op bezoek geweest bij de vrienden van SOS-Oesterreich en hebben een kort artikeltje in het Engels geschreven dat zij in het Duits vertaald hebben. Een kennismaking met onze multiculturele stad Antwerpen. (die Oostenrijkers kennen ontzettend goed Duits)

http://sosheimat.wordpress.com/2012/01/31/gruse-aus-antwerpen/#comments

Vlaanderen islamiseert. Niet enkel door massa-immigratie, de bouw van moskeeën en de invoering van halalvlees, maar ook door infiltratie van moslims en Moslimbroeders die als uiteindelijk doel hebben de sharia, de islamitische wet, bij ons te implementeren. Hun tactiek noemt men ook wel ‘stealth jihad’, oftewel ‘jihad onder de radar’: de geleidelijke islamisering en shariaïsering van het Westen, zonder terroristische aanslagen of haatprediken, maar door infiltratie van keurig en beschaafd ogende jihadistische moslims en Moslimbroeders. Een infiltratie die wordt bewerkstelligd in zo veel mogelijk belangrijke geledingen van onze westerse maatschappij - de politiek, de socioculturele sector, de juridische wereld en de academische wereld - om ze vervolgens van binnenuit te islamiseren.

Doordat jihadistische moslimgroeperingen als Sharia4Belgium zeer openhartig en onverbloemd van de daken schreeuwen wat hun antiwesterse en inhumane aspiraties zijn, zouden ze vrij gemakkelijk op te volgen moeten zijn door onze veiligheidsdiensten. Ook een islamitische haatprediker zoals Khalid Yasin maakt absoluut geen geheim van zijn verwerpelijke jihadistische, antiwesterse en inhumane ideeën. Maar zoals men in Vlaanderen veel te laks omspringt met Sharia4Belgium, laat men ook gewoon toe dat Khalid Yasin op 12 februari in Antwerpen, middels een lezing, de breinen van jonge moslims komt vergiftigen met antiwesterse en islamofascistische retoriek. Echter, dankzij zijn openheid (het internet staat er vol van) zou Khalid Yasin net zoals Sharia4Belgium een gemakkelijke prooi voor Vlaamse gezagsdragers moeten zijn. Het Vlaams Belang stelde over de komst van Khalid Yasin en zijn lezing in Antwerpen dan ook pertinente vragen aan Minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen, Joëlle Milquet. Zij laat hem echter, net zoals Sharia4Belgium, gewoon toe op ons grondgebied, en laat zijn verwerpelijke en opruiende lezing gewoon plaatsvinden. Of hoe onze misplaatste tolerantie en onze verkeerd begrepen humane waarden ons de nek omwringen en de islamisering van Vlaanderen faciliteren.

Tegelijkertijd doet ook de ‘stealth jihad’ zijn werk: op 1 februari doet Tariq Ramadan voor de zoveelste keer zijn intrede in Vlaanderen, wanneer hij een lezing geeft in Kunstcentrum Vooruit in Gent. Tariq Ramadan is niemand minder dan de kleinzoon van Hassan al-Banna, stichter van de gevaarlijke jihadistische en antiwesterse Moslimbroederschap. De Moslimbroederschap is op dit moment bezig van Egypte een shariastaat te maken, en heeft als leus: "Allah is ons doel, de Koran is onze grondwet, de Profeet onze leider, strijd onze weg, en dood voor Allah onze hoogste aspiratie." Tariq Ramadan moet worden beschouwd als een intelligente, aimabele, beschaafd sprekende en niet-carnavaleske versie van Sharia4Belgium/Khalid Yasin, en is dus zeer gevaarlijk. Dankzij zijn academische titel (hij studeerde filosofie en Franse literatuur) is hij als postmoderne Moslimbroeder geïnfiltreerd in de westerse academische wereld, alwaar hij in vele kringen op handen wordt gedragen. Door zijn verzorgd en beschaafd voorkomen, zijn prachtig Frans en zijn hoge aaibaarheidsfactor, windt hij naïevelingen van zowel islamitische als niet islamitische strekking rond zijn vinger. Vooral (islamitische) meisjes en vrouwen zijn dol op de aantrekkelijk man, en laten zich misleiden door zijn zeemzoete islamofiele en leugenachtige ‘islam is vrede’-praatjes.

Maar Tariq Ramadan is wat men noemt een ‘wolf in schaapskleren’, die als geen ander de islamitische huichelmethode - ‘taqiyya’ - aanwendt om niet-moslims te misleiden en zijn ware doelstelling te verbergen. In tegenstelling tot Sharia4Belgium en de islamitische haatprediker Khalid Yasin, liegt hij en misleidt hij op uiterst intelligente en geraffineerde wijze het westerse publiek, dat in de val trapt en denkt dat hij een ‘gematigde moslim’ en een of andere ‘gematigde islam’ representeert. Ramadan zou dé oplossing bieden voor een ‘samengaan van westerse en islamitische waarden’. Niets is minder waar. Caroline Fourest, een Frans feministisch journaliste en schrijfster, maakte een zeer grondige studie over Tariq Ramadan, met als veelzeggende titel: ‘Broeder Tariq: Discours, strategie en methode van Tariq Ramadan’ (Oorspr.: Frère Tariq: Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan, Grasset & Fasquelle, 2004). Daarin concludeerde ze dat ondanks zijn westers voorkomen en ondanks zijn veelvuldige pleidooien voor integratie, Tariq Ramadan in wezen een ‘islamist’ is. In 2003 reeds liet Tariq Ramadan in Frankrijk zijn ware aard zien, toen hij in een gesprek met president Nicolas Sarkozy zei dat hij voor “een moratorium (tijdelijke opschorting) op steniging” is, dus niet voor een totaal verbod! Ook in Nederland, waar Ramadan een tijd was aangesteld als zogenaamde ‘bruggenbouwer tussen moslims en niet-moslims’ (!), kent men sinds 2009 zijn ware aard: men ontsloeg hem vanwege zijn samenwerking met het Iraanse regime en vanwege het feit dat hij meewerkte aan een Iraanse televisieprogramma waarin de islamitische staat wordt verheerlijkt. De Nederlandse rechtsgeleerde en felle islamcriticus van Iraanse afkomst, Afshin Ellian,  die verder kijkt dan de mooie en misleidende praatjes, noemde Tariq Ramadan reeds in 2008 een ‘slechte leugenaar’.

Het doel van Tariq Ramadan is exact hetzelfde is als dat van de Moslimbroederschap, Sharia4Belgium en Khalid Yasin, maar hij is nóg gevaarlijker omdat zijn tactiek erin bestaat zijn ware aard en beweegreden te verbloemen en te verbergen. Ondanks zijn veelvuldige ontmaskeringen wint hij met zijn misleidende (mooie) praatjes nog steeds veel naïeve westerse zieltjes, ook in academische en politieke kringen. Kortom, hij is de vleesgeworden ‘stealth jihad’, en het zegt veel dat islamofiele gesubsidieerde organisaties zoals KifKif en MANA, evenals mensen zoals Eva Brems (die hem al eens in 2009 uitgenodigde) zijn komst toejuichen, en dat het politieke establishment blijkbaar niet inziet dat ze met hem een verdoken jihadist binnenhalen, die net zoals haatprediker Khalid Yasin de Vlaamse breinen komt islamiseren. Tot vorig jaar liet de Verenigde Staten Tariq Ramadan niet meer toe op zijn grondgebied wegens zijn steun aan islamitische jihadistische organisaties, zoals Hamas.

Het Vlaams Belang is van oordeel dat deze wolf in schaapskleren geen plaats heeft in Vlaanderen. Ramadan dient de toegang tot ons grondgebied te worden ontzegd.

Filip Dewinter

In het gratis 14-daagse  regimeblad De Nieuwe Antwerpenaar van januari waren wij verrast in de rubr!ek "Wie wenst u iets liefs ?"  de hartenkreet van Samir te ontdekken. Onze ijverige vriendin en lezeres Mieke, steeds begaan met de medemensch vooral als hij van allochtone oorsprong is, copieerde beeld en tekst en wij onderwerpen beide aan uw elegante oordeel :  lmag de wens van Samir ook de uwe zijn ?  Trouwen met een onbekende vrouw en gescheiden zijn van haar door de hardvochtige wetten van het land B, daar moet dringend wat aan gedaan.

Op een onbekende locatie in de woestijn ten zuiden van Las Vegas is het sinds enkele maanden een drukte van belang. Reservisten van het Amerikaanse leger bouwen de moderne Afghaanse samenleving na: een verharde weg, een meisjesschool, een dorpje en een veldje waar gewoon graan wordt verbouwd. Welkom in Afghanistan,Today.

“Over enkele weken is het openluchtmuseum operationeel”, zegt officier Steve McLoud. “Hier kunnen journalisten eindelijk zien hoe Afghanistan er de afgelopen tien jaar op vooruit is gegaan. Onze vrienden van de pers kunnen zien hoe meisjes naar school gaan en hoe in theehuizen beschaafde politieke gesprekken worden gevoerd.”

De Amerikanen besloten tot de bouw van het themapark, omdat ze de veiligheid van embedded journalisten niet meer konden garanderen, terwijl ze tegelijkertijd in Afghanistan vooruitgang zagen. McLoud: “Afghanistan is sinds kort het land van de ongekende mogelijkheden, van hoop, van geloof, van liefde. Dat kun je in het themapark ervaren.”

In een nabijgelegen trainingskamp oefenen Afghaanse jongetjes en meisjes op hun rol in het themapark. “Het is wel wennen om zonder gezichtssluier de straat op te gaan”, zegt de 11-jarige Sahi die een speciale werkvergunning heeft gekregen voor het park. Ze verheugt zich erop dat ze de komende maanden gewoon naar school kan gaan.

In een lokaaltje met zestien andere jongens leert Feisal (12) iedere dag de basisprincipes van de westerse democratie en rechtsstaat. “Ik begin ze aardig onder de knie te krijgen, maar het is wel wat droger dan de Hadith. Hopelijk kan ik binnenkort naar een echte school in de VS. Ik heb er altijd van gedroomd om in de VS op te groeien en dingen te bereiken.”

Journalisten zijn enthousiast over Afghanistan, Today. “Hoe moeilijk de verslaggeving uit oorlogsgebieden ook is,” zegt James Taranto van The Wall Street Journal, “het behoort tot de taak van de journalist om daar aanwezig te zijn. Verslag doen vanuit een openluchtmuseum is natuurlijk verre van ideaal, maar aan de andere kant kunnen nu een keer in alle rust en veiligheid met échte Afghanen praten.”

Bron : de speld

Het zou kunnen dat dit artikel satirisch bedoeld is.

De Vlaamse openbaarvervoermaatschappij De Lijn zal voortaan controles op zwartrijden op voorhand in de media aankondigen. Dat berichten Corelio-kranten dinsdag.

"Net zoals de NMBS via de gratis krant Metro op voorhand kenbaar maakt in welke stations er extra op vervoersbewijzen gecontroleerd wordt, zal vervoersmaatschappij De Lijn vanaf komende lente kenbaar maken op welke bus- en tramlijnen er controles plaatsvinden op zwartrijders", zegt woordvoerster Astrid Hullenhoven van De Lijn. "Dat zal niet betekenen dat de controles die dag enkel op die specifieke bus- of tramlijnen gebeuren, maar we willen via die aankondigingen duidelijk aangeven dat er een zeer reëel risico bestaat dat wie geen geldig vervoersbewijs heeft tegen de lamp kan lopen."

Het is nog niet duidelijk op welke manier De Lijn de controles zal communiceren. De Lijn past haar beleid aan omdat ze moet bezuinigen. Zo wordt het aantal controles opgetrokken met 5 procent, om zo dit jaar nog 200.000 euro extra boetes op te halen.

Tot zover dit heuglijke bericht uit Vandaag.be die het ook maar gehaald heeft bij De Standaard. Er zijn nogal wat zwartrijders die de gazetten niet lezen, om diverse redenen : omdat ze het niet verstaan, omdat het te duur is en omdat het meeste wat de gazetten drukken toch niet waar is.  Deze mensen worden gediscrimineerd. Beseft de Lijn dit ? Het wordt dringend tijd een bond voor de belangen van zwartrijders in het leven te roepen.

Ray  

Het was ditmaal een boeiende poll bij Angeltjes, waarbij de pro's en contra's mekaar een hele tijd in evenwicht hielden maar finaal behaalden de voorstanders van het behoud van de geïndexeerde lonen en vergoedingen, de meerderheid.

Moet de automatische indexering van de lonen verdwijnen ?

Ja  45 %
Neen  50 %
Waar heeft u het over, mijnheer Angeltjes, alstublief ?  5 %

In de Antwerpse wijk Seefhoek hebben een honderdtal lokale handelaars, buurtbewoners en sympathisanten maandagavond een  rinkelactie gehouden om aandacht te vragen voor de drugsproblematiek in Antwerpen-Noord. De ludiek actie was een initiatief van Unizo stad Antwerpen, bedoeld als "positief signaal". 

De sleutelbossen waarmee werd gerinkeld, stonden symbool voor alle vormen van eigendom die de buurt beter beschermd wil zien, zowel woningen, handelszaken als de straten en de buurt.

"Het is allemaal erg vreedzaam verlopen, zoals we ook gevraagd hadden. Er is een half uurtje met sleutels gerinkeld en we hebben onze eisen nogmaals kenbaar gemaakt", zegt de voorzitter van Unizo stad Antwerpen, Nico Volckeryck.

Tot die eisen hoort onder meer een grotere financiële inspanning om het imago van de buurt op te krikken, een harde aanpak van de drugsdealers en tegelijk een beleid van opvang en begeleiding voor de junkies die de vraag naar drugs hoog houden.

Op het stadhuis blijft men Oost-Indisch doof voor de terechte vragen van de Seefhoekbewoners. Reeds jaren wordt Antwerpen-Noord geplaagd door allerlei sociale overlast.  Dat deze te wijten is aan de talrijke vreemdelingen mag uiteraard niet gezegd worden, maar het is een feit, dat zelfs door Marokkaanse handelaars bevestigd wordt. Het aantal keren dat de stad verscherpte politiecontroles beloofd heeft, is niet meer bij te houden. Het scenario is gekend : maximum een week wordt de beveiliging enigszins opgedreven en dan verwatert de toestand opnieuw tot de volgende criminele climax.

Belga

Dat Bart de Wever soms vals zingt, is voor ons geen verrassing.  Dat hij huiverig en geschokt reageert als er gesproken wordt over "onze vrienden de allochtonen", ook als dit niet ironisch bedoeld is, zegt veel over de complexen die door Barts geest waren.  De man zit gevangen in een korset van dwangmatige ontkenning van een stuk realiteit.  Om vooral ernstig genomen te worden door de traditionele politici die klaar staan met de fuik om de afgeslankte vis te vangen.

Jean Pierre Van Rossem wil met zijn protestpartij R.O.S.S.E.M. terug naar de kiezer. Met een puur economisch programma wil hij vanaf mei het land afreizen om in 2014 opnieuw mee te dingen naar de gunst van de kiezer. In hoever is JP Van Rossem geloofwaardig ?

Het is een perverse situatie in Indië.  De miljoenen abortussen van vrouwelijke foetussen verhoogt de waarde van de in leven gebleven meisjes.  De moderne medische mogelijkheden van geslachtsbepaling tijdens de zwangerschap heeft ertoe geleid dat meisjes geaborteerd werden om de ouders de kosten van een bruidsschat en een huwelijksfeest te besparen.  Nu zijn de verhoudingen tussen trouwlustige mannen en vrouwen zo opvallend uit elkaar gegroeid, dat er zelfs al afstand gedaan wordt van de vereiste bruidsschat en dat de bruidegom de trouwkosten betaalt.  En, niet onbelangrijk in Indië, dat er zelfs bruiden in een andere deelstaat of uit een andere kaste gezocht worden.

In Indië wordt er traditioneel de voorkeur gegeven aan een zoon, omdat deze na het huwelijk bij zijn ouders blijft wonen en hen later, als ze oud zijn, onder zijn hoede neemt en voor hen zorgt.  Voor het uithuwelijken van een dochter moet echter een bruidsschat betaald worden, die dikwijls tot een financiële ramp van het gezin kan leiden.  Vrouwen staan bijgevolg onder enorme druk om toch maar een mannelijke opvolger op de wereld te zetten.  Mits enige hulp kan dit dikwijls geprogrammeerd verlopen.  De doding van pasgeboren meisjes is afgenomen en werd vervangen door veelvuldige abortussen.

Eigenlijk zou dit niet kunnen want sinds 1994 is het wettelijk verboden dat artsen hun patiënten het geslacht van het kind meedelen.  In de wet zijn zware straffen voorzien zowel voor de patiënten als voor de behandelende geneesheren, resp. hoge boetes en gevangenisstraf en het intrekken van de toelating der artsen.  In de praktijk is het misbruik wijd verspreid.  Volgens statistieken is het aantal abortussen van vrouwelijke foetussen nog steeds stijgend.  Een echo-onderzoek is zelfs in afgelegen plaatsen mogelijk en kost minder dan € 8.

Volgens een studie van het medische tijdschrift Lancet zouden er de laatste tien jaar alleen in Indië tot 6 miljoen meisjes geaborteerd zijn.  De wanverhouding van het aantal vrouwen / mannen neemt steeds toe. Enkele cijfers:  in de laagste leeftijdgroep (tot 6 jaar) werden bij de volkstelling van 1981 op 1000 jongens 971 meisjes geteld; in 1991 waren het er nog 945, in 2001 slechts 927 en verleden jaar nog 914.  Het meest opvallende onevenwicht vindt men in de rijke buurten van New Delhi en andere Noord-Indische grootsteden.  In het zuiden is de toestand anders.  In Kerala, de best presterende deelstaat qua scholing en ontwikkeling, vindt men zelfs een vrouwenoverschot: 1084 vrouwen t.o.v. 1000 mannen.

In de Noord-Indische deelstaat Haryana is het tekort opvallend.  Jonge mannen blijven ongehuwd ongeacht hun inkomen en hun kaste.  De ouders van trouwrijpe dochters kiezen voor de zekerheid: slechts grootgrondbezitters of staatsambtenaren komen in aanmerking als schoonzoon.  De meeste inwoners zijn eigenlijk boeren, maar omdat hun gronden bij elke generatie onder de erfgenamen verdeeld werden, blijft er dikwijls slechts een minuscuul stukje akker over.  De wanverhouding betekent hier meer dan een cijfer in de statistieken.  Haryana telt ongeveer 25 miljoen inwoners.  In de laagste leeftijdgroep telde men in 2011 830 meisjes t.o.v. 1000 jongens.  Concreet betekent dit dat er in de toekomst een tekort van 300.000 bruiden zal zijn.

Vermits er in Kerala een vrouwenoverschot is worden er nu via huwelijksbemiddeling bruiden geïmporteerd.  Toen de 34-jarige boer Birbal Choudhary zes jaar geleden bij de huwelijksceremonie kennis maakte met zijn bruid Srijja konden ze zelfs niet met elkaar praten, want hij sprak geen Malayam en zij sprak geen Hindi.  Dit huwelijk zorgde initieel voor de nodige opwinding in het dorp, want in Indië kiest men bij de – meestal gearrangeerde – huwelijken voor een partner uit dezelfde kaste, d.w.z. uit dezelfde regio.   Intussen hebben zes mannen uit het dorp zijn voorbeeld gevolgd.  De geïmporteerde echtgenotes fungeren als huwelijksbemiddelaarsters voor de trouwlustige vrijgezellen.

Er is weliswaar nog veel werk aan de winkel eer in Indië de geslachtsverhoudingen genormaliseerd zullen zijn, maar men stelt vast dat de uitwisseling van zuiderse, meer gecultiveerde, bruiden naar de minder ontwikkelde, traditionele noordelijke gebieden een positief effect gehad heeft op de samenleving.  De geïmporteerde echtgenotes geven hun dochters meer zelfbewustzijn mee, het rigide kastensysteem en de oude taboes worden doorbroken.  De vrijgezellen op vrijersvoeten doen er alles aan om toch maar aan een vrouw te geraken: zo verhogen ze hun aantrekkingskracht door het bouwen van een wc, zodat hun liefste niet afgestoten wordt door de normale toiletrituelen, die zich achter een boom of in een holletje in het veld afspelen. 

Floriaan Terbeke

Bron:www.nzz.ch

GroenLinks-wethouder Karin Dekker van Groningen wil een burqa aantrekken als protest tegen het aanstaande verbod op gezichtsbedekkende kleding. Ze roept vrouwen op haar voorbeeld te volgen.

‘Als het boerkaverbod er komt, zouden alle vrouwen terstond een boerka moeten aanschaffen en dragen. Wie doet mee,’ twittert Dekker, die in Groningen onder meer verantwoordelijk is voor Financiën, Verkeer en Milieu. ‘Goed zo, Karin Dekker,’ twittert Kamerlid Ineke van Gent.

Kritisch
De gemeenteraad reageert kritisch op de oproep van Dekker. 'Een partij die pretendeert voor vrouwenemancipatie te staan en vrouwen vervolgens oproept een mensonterende boerka te dragen, is geen knip voor de neus waard,' vindt de PVV.

Het CDA zegt er moeite mee te hebben dat een wethouder zich niet aan de wet wil houden en dat ze anderen oproept hetzelfde te doen. De VVD liet weten dat Dekker 'de weg kwijt is'.

Boete
De ministerrraad besloot vrijdag het op straat dragen van een burqa, of ander gezichtsbedekkend kledingstuk als een integraalhelm of bivakmuts, te beboeten met maximaal 390 euro.

In een open samenleving moeten mensen elkaar open benaderen,’ zegt verantwoordelijk minister Liesbeth Spies van Binnenlandse Zaken (CDA).

Dekker kwam eerder in opspraak toen zij het kabinet-Rutte ‘Bruin 1’ noemde. Ze moest verantwoording afleggen aan burgemeester Peter Rehwinkel (PvdA).

@ Elsevier