Bartje Rank Xerox Dewever

Roger Blanpain, emeritus KUL-hoogleraar arbeidsrecht, vindt dat de overheid de loodsen moet opeisen.

"Het gaat hier duidelijk om een misbruik van het stakingsrecht. Staking is immers het ultieme middel dat enkel rechtmatig is wanneer onderhandelingen uitgeput zijn", zegt Blanpain, verwijzend naar de lopende onderhandelingen tussen vakbonden en de Vlaamse overheid.

Gezien de buitengewone schade die "deze onwettelijke staking-langzaam aan actie" van de loodsen aan de economie berokkent, heeft de overheid volgens Blanpain zelfs de plicht om tot opeising van de loodsen over te gaan.

Laten we nogmaals herhalen dat het o.i. van de pot gerukt is, dat 300 beroepslui, die vinden dat zij misdeeld zijn, hun kennis en vaardigheid misbruiken om de havens van dit land lam te leggen en miljoenen euro's economische schade aan te richten. De meelijwekkende verhalen van de oude, stramme loods die zich bij storm en ontij langs een touwen laddertje aan dek moet hijsen, zijn goed om te vertellen bij vakbonds-barbecues. Dit vak heeft nu eenmaal zijn nadelen maar ook vele voordelen. Zijn pompiers niet aan gevaren blootgesteld ?  Hoe vaak gebeurt het helaas niet, dat brandweerlui omkomen ?  Heeft iemand ooit al gehoord dat een loods verdronken is ?  Ja, in de whisky of de cognac als hij van boord komt.

Komt er een einde aan de groene waanzin?

Er is blijkbaar geen enkele groep te vinden in onze samenleving die zo gemakkelijk, naarmate de omstandigheden, van mening verandert als de groep van de beroepspolitiekers. Vandaag steunen ze de kerk en morgen de homo-beweging. Vandaag zijn ze voor groene energie en morgen schreeuwen ze van de daken dat het verdere verbrassen van belastinggelden voor het toekennen van subsidies aan bouwers van windmolens en zonnepanelen moet stoppen.

Het enige dat voor hen telt is zich tijdig te kunnen aanpassen aan de modeverschijnselen. Beroepspolitiekers zijn feitelijk een ras van na-apers.

We schreven reeds meermaals over de totaal idiote beslissingen die werden genomen om miljarden subsidies toe te kennen aan bouwers van windmolens en installateurs van zonnepanelen. Zolang deze opwekkers van zogenaamde groene stroom er niet kunnen voor zorgen dat hun productie een permanent karakter heeft, zijn hun inspanningen totaal waardeloos en is iedere vorm van subsidies gewoon te bestempelen als verbrast geld. Niet alleen in ons land maar ook in de USA en vele andere landen maakten de beroepspolitiekers dezelfde fouten.

Zo heeft in de USA de zogenaamde groene macht het kunnen verwezenlijken om iedere bouwaanvraag van een nieuwe nucleaire centrale te kelderen. Meer nog. Zowel de Republikeinse als Democratische beroepspolitici hebben zich uit angst voor de groenen laten verleiden om miljarden dollars belastingsgeld ter beschikking te stellen van allerlei ondernemingen die massa's groene energie gingen produceren. Inmiddels zijn reeds vele van deze ondernemingen en zelfs na het ontvangen van enorme bedragen aan overheidssubsidies failliet gegaan. Dat er inmiddels een reeks beroepspolitieke raadgevers, beheerders en groene managers behoorlijk hun zakken op staatskosten hebben gevuld, blijkt de normale prijs te zijn die men bij dergelijke initiatieven moet incalculeren. Maar dergelijke liedjes blijven natuurlijk nooit eeuwig duren.

Zelfs in het land van waarschijnlijk de meest naieve kiezers ter wereld, drijft op zekere dag toch het gezond boerenverstand boven. Ook in de USA is men nu tot de vaststelling gekomen dat het werkelijke bereikte resultaat op gebied van electriciteitsproductie door groene energie en na fortuinen overheidssubsidies bedroevend laag is, om niet te zeggen verwaasloosbaar.

Daarom heeft men vorige week in de USA beslist om opnieuw de toelating te geven voor het bouwen van nucleaire centrales. Gedurende meer dan 30 jaar (vanaf 1978) had men dat onder druk van de groenen verboden en dit niettegenstaande het feit dat er gedurende die meer dan 30 jaar geen enkel dodelijk slachtoffer was gevallen in de meer dan 100 nucleaire centrales die in de USA dag en nacht voor een groot gedeelte van de electriciteitsproductie zorgen. Tijdens diezelfde periode diende men integendeel veel dodelijke slachtoffers te betreuren die het leven lieten door van een of andere windmolen in opbouw te vallen of van het ene of andere dak te schuiven waarop men zonnepanelen aan het leggen was.

Het valt als een overwinning van het boerenverstand te beschouwen dat vorige week de firma SOUTHERN CO uit de Staat Georgia de toelating heeft bekomen om twee nieuwe nucleaire centrales te bouwen in Vogtle ten zuiden van de stad Augusta. Deze nieuwe centrales zullen er reeds vanaf 2016 voor zorgen om zuivere, veilige en betrouwbare electriciteit te produceren. Het kostenplaatje bedraagt 14 miljard dollar en zorgt ervoor dat de USA op gebied van het bouwen van nucleaire centrales opnieuw een woordje zullen te vertellen hebben in deze sector.

De volgende kandidaat, South Carolina electric&gas Co, staat reeds klaar om in Jenkensville (South Carolina) ook nieuwe nucleaire centrales te gaan bouwen. Men spreekt nu reeds in de USA van een nieuwe nuclear renaissance en dit op een ogenblik dat landen zoals België en Duitsland hun nucleaire centrales, onder druk van de groenen, willen gaan sluiten.

We hebben reeds meermaals gedurende de vorige jaren gewezen op de stupide beslissing van onze beroepspolitiekers om de voorsprong die ons land had op gebied van nucleaire kennis te laten verloren gaan. Vele van onze schitterende ingenieurs en professoren op gebied van nucleaire kennis zijn inmiddels naar het buitenland uitgeweken.

Daarom maken we graag gebruik van deze recente beslissing in de USA om nogmaals de aandacht te vestigen op het probleem van onze toekomstige en noodzakelijke energievoorziening. We kunnen onze kinderen en kleinkinderen alleen helpen door zo vlug mogelijk de bouw van nieuwe en veilige kerncentrales mogelijk te maken ten einde hen de zekerheid te geven dat ze in de toekomst niet van het buitenland moeten afhangen voor wat hun energievoorziening betreft.

Men zegge het voort...

Freddy Van Gaever

Medewerkers van BNP Paribas Fortis, de vroegere Fortis Bank, krijgen in ruil voor 3 procent minder brutoloon niet alleen werkzekerheid tot 2016, maar ook een bedrijfswagen die het loonverlies compenseert : voor de bank een besparing van ettelijke miljoenen euro's. 

Minder uitgaven voor de bank betekent ook minder inkomsten voor de RSZ, volgens berekeningen een 3,5 miljoen euri in dit kalenderjaar.  Dit akkoord werd onderhandeld door de vakbonden met de directie van deze staatsbank.  Van de 18000 werknemers zouden er een tienduizend zijn die opteren voor een bedrijfswagen. De overigen kiezen voor een extra bijkomend pensioen.

In feite is er geen sprake van een looninlevering, want de 13de maand wordt in maandelijkse schijfjes uitbetaald met het maandloon, wat de zware bedrijfsvoorheffing die in december in 1 x geheven wordt, aanzienlijk vermindert.  Dus ook minder inkomsten voor de belastingen.

De leasingauto's worden opgenomen in de bedrijfskosten en brengen de winst van de bank naar beneden, wat ook minder belastingen betekent.

Bij de eerstvolgende index-aanpassing in de banksector worden de brutolonen opnieuw verhoogd, zodat het effect van de inlevering quasi opgeheven wordt. Wij gunnen de werknemers van BNP-etc hun variabele verloning maar wij zetten graag de puntjes op de financiële i's. Kortom, deze operatie uitgewerkt door de fiscalisten van de bank en de syndicalisten komt integraal ten laste van de staat : minder RSZ-inkomsten en minder belastingen.  En wie is de staat ? 

Ray 

Onze Oostenrijkse vrienden maakten ons deze video uit het Egyptische parlement over.  Hij is integraal in het Arabisch en er bestaat nog geen vertaling. Tijdens de vergadering staat plots een salafistische verkozene recht die oproept tot het gebed.  Zijn collega's zitten er beteuterd en lichtjes verveeld bij maar de parlementsvoorzitter (ook lid een kwezelpartij) wijst de janker terecht dat het hier niet de plaats  is voor zijn solo-nummertje. Geroep, gejank, door-mekaar-geschreeuw tot finaal enkele partijgenoten de godsdienstwaanzinnige wegvoeren.

Als echte nationalisten zijn wij van oordeel dat de Egyptenaren in hun land doen wat zij willen.  Als zij van hun natie een strenge kloosterorde willen maken, is dat hun zaak.  En als zij liever boerka's dan bikini's zien, hebben wij ons daar naar te schikken, als we er op vakantie willen gaan. Wat we niemand aanraden. 

Waar wij ons aan storen is de politiek-correcte meute die halsstarrig blijft volhouden dat deze exponent van de zogenaamde Arabische lente, alles te maken heeft met bevrijding of democratisering. Achteruitgang en godsdienstwaanzin worden verzwegen : de waarheid is enkel diegene die men wil zien.  En dat hebben wij van dag één af gezegd en herhaald. Onze grote hoop blijft gevestigd op Israël.  Als die moedige natie mocht ten ondergaan, dan wordt Europa binnen de kortste keren onder de voet gelopen door de waanzinnigen. Hun vijfde kolonne is al in groten getale aanwezig.

Ray

Ons politiek systeem is collectief verantwoordelijk voor alle ambtenaren die we in dienst namen door middel van vriendjespolitiek, voor de voordelen die we per wet toekenden, voor de schandalige eisen die we hebben ingewilligd van vakbondsleiders en zakenlui die we hebben bevoordeeld en voor de dieven die we niet in de gevangenis hebben gestoken.’

De voormalige socialistische Griekse premier Georges Papandreou erkende tijdens de nacht van zondag op maandag het failliet van het Griekse systeem en haar politieke klasse. Hij verontschuldigde zich voor het geïnstitutionaliseerde wanbeheer dat zijn land regeert sinds de val van de dictatuur in 1974.

Op zijn blog ‘Les Coulisses de Bruxelles’ betreurt Jean Quatremer dat deze bekentenis niet werd gemeld door de traditionele nieuwsagentschappen en dat enkel Griekse internauten het nodig vonden ze aan de Franse krant Libération door te spelen.

'Het gebeurt niet elke dag dat een voormalig premier de schuld voor het bankroet van zijn land en de alomaanwezige corruptie bij de politieke elite legt. Zou zulke verklaring de basis voor een rechtszaak kunnen vormen? Neen, denkt Quatremer... 'Het probleem zit in de corruptie van het Griekse gerechtelijke systeem, waarvan de zeldzame veroordelingen voor fiscale fraude het bewijs vormen.'

Bron : Express.be

Open brief aan staatssecretaris John Crombez

Beste John,

Wat hieronder staat behoort eigenlijk tot de rubriek “ van horen zeggen”. Mocht ik verkeerd geïnformeerd zijn, gelieve mij dan per kerende terecht te wijzen zodat ik ootmoedig mijn hoofd kan buigen en nederig door het rode stof kan kruipen.

Rode Rudy

Uw syndicale vriend Rode Rudy is aan de schandpaal genageld. De leeuw van de rode vakbond heeft zijn tanden stukgebeten  op de notionele intrest. Deze superbobo van het antikapitalistische protest heeft blijkbaar zelf zijn pollen in de fiscale vetpotten van zijn familiale patrimoniumvennootschap gestoken en amper 5,5 % belasting betaald. Voor de bouw van een paar winkels en een zestal appartementen heeft hij samen met zijn zus, een fiscaal expert onder de arm genomen voor fiscale “ Optimalisatie “ van zijn immoproject. Edel en wettelijk, ware het niet dat Rode Rudi te pas en te onpas het land lamlegt om zijn ongenoegen over de notionele intrest van de daken te schreeuwen. Deng Xioping zei het al: “Er is niets oneerbaars aan rijk worden”. Het rode jasje heeft meerdere vestzakken. Moraal van het verhaal: “ Luister naar Rudy’s woorden, maar kijk niet naar zijn daden. Rudy’s rode boekje staat vol Bijbelse spreuken . “

Johan de Rode Ridder

Als schildknaap van Rode Ridder Johan Vande Lanotte trekt u edelmoedig ten strijde tegen de managementvennootschappen. Beste John, ik heb horen zeggen dat je beter eerst de rode balk uit Johan’s oog kan pulken i.p.v. splinters te zoeken bij de hardwerkende medemens. Johan zou u naar verluidt les kunnen geven in vennootschapsspitstechnologie.
Even een korte historiek, enkel ter informatie. In 2007 richtte uw leermeester een paar vennootschappen op waarvan hij 99% van de aandelen had:  Bvba Ghent Public Law voor juridisch advies - altijd een mooie bijverdienste naast je job als professor – en JVL, een gcv of gewone commanditaire managementvennootschap. Gcv JVL had het nogal druk: voorzitter van nv Electrawinds ( duurzame energie), bestuurder bij nv Electrawinds Windpark Sint Lievens Houtem, afgevaardigde bestuurder bij nv Zon aan Zee ( zonne-energie)  en bestuurder bij NV Eldepasco (nu nv Northwind ) een windmolenpark op zee. Op 29 september 2011 liet Johan zijn bvba-tje Ghent Public Law opslorpen door zijn managementvennootschapje JVL. Op de valreep (27.12.2011) van het ministerschap verhuisde gcv JVL van Oostende naar Brugge ten huize van zijn accountant, de heer Stuyts, die met zijn NV Spoiano Johan vervangt als zaakvoerder en tevens de naam van de gcv JVL veranderde in gcv MABUSPO. Wat aan het oog onttrokken is ontsnapt aan elke sociale controle. Marijke Schaepelinck, de echtgenote van Johan Vande Lanotte heeft nu ook zo’n commanditair vennootschapje, Allo & Ko. Het doel van deze gcv is “opleiding en ondersteuning geven aan noodplanningsambtenaren van Waalse Gemeenten” (sic!). 

Honi soit qui mal y pense.

Ik weet het, beste John, een kat vindt er bijna haar jongen niet in terug, maar dat is de bedoeling. Het is zoals uw grote roerganger Mao al zei: “ Het is niet belangrijk of de kat zwart of wit is, als ze maar muizen vangt.” Gewone commanditaire vennootschappen, beste John, moeten geen jaarrekeningen en jaarverslagen opmaken, laat staan via neerlegging openbaar maken. Het zijn afkooksels van wat men in Liechtenstein Anstalten noemt of ook nog Delaware vennootschappen waarbij boekhouders optreden in naam van de verborgen aandeelhouders. Aan dergelijke constructies werden indertijd door Paars nog overheidsgebouwen verkocht voor sale-and-lease-back operaties zoals een optrekje aan de Rue des trois Boudins 10 te Bergen. Voor 9,4 miljoen euro verpatst aan BELGOV (BE) QRS 15-66, Inc, een vennootschap naar het recht van de staat Delaware. Dit laatste even terzijde, beste John, het is maar om aan te tonen dat er nog veel werk aan de winkel is als u begint te vegen voor eigen deur, van Oostende tot in Bergen bij Elio.
Mag ik u als nederige onderdaan van dit belastingsparadijs, voorstellen om alle gewone commanditaire vennootschappen wettelijk te verplichten om hun balansen openbaar te maken. Om uw carrière veilig te stellen zou ik toch voor alle zekerheid even advies inwinnen bij uw meester Johan, vooraleer enig initiatief te ondernemen. Indien u toch zijn fiat zou krijgen dan raad ik u ook aan terloops uit te pluizen hoeveel miljoenen euro’s subsidies, groene stroomcertificaten, belastingsvoordelen en tutti quanti bij nv Electrawinds & co zijn terechtgekomen.

Moniek en Charel 

Tot slot, beste John, sta me toe even persoonlijk te worden. In Eernegem, het landelijke polderdorp waar uw wieg stond, doen hardnekkige roddels de ronde. Het gaat over uw lieftallige ouders, Moniek en Charel. Echte Vlaamse werkmenschen, tegenwoordig een rariteit tussen de loftsocialisten . Moniek zou nu haar job kwijt zijn. Het menske waste, dweilde en sponste ten huize van plaatselijke notabelen, van de dokter tot de notaris en bij mening middenstander met een zwarte kas. Ik noem geen namen, ’t is te delicaat.(hoewel, breek me de bek niet open) Moniek zou van u,zoonlief, het borstelhok niet meer mogen uitkomen. Sedert u staatssecretaris  - in Eernegem zeggen ze Minister – en notoir fraudejager geworden bent , zou het te gevaarlijk zijn dat moeder in het zwart gaat bijklussen. Ikzelf kan dat niet geloven. Mocht het toch waar zijn – en ik herhaal, voor mij zijn het jaloerse kwakkels van roddeltantes – dan ben ik er heilig van overtuigd dat u met uw schamele” ministerwedde” een duitje in het zakje van moederke Crombez zal doen, ter compensatie voor het loonverlies.

Rechtvaardige Vlaktaks

Bijklussen in het zwart is een daad van wettelijke zelfverdediging in een land dat Olympisch kampioen is in de discipline lasten op arbeid. Ik ken meer pompiers die bijklussen dan branden blussen. Zwart werk is de olie van de economie, John, zeker voor mensen die de helft van hun inkomen door noeste arbeid aan de fiscus moeten afgeven. Zolang er geen rechtvaardige vlaktaks komt die alle aftrekposten en notionele bazaar overbodig maakt en zolang het door de te hoge lasten op arbeid interessanter is om te doppen dan te werken zal fraude welig tieren.

Geloof me, beste John, niemand beter dan ik kent de pijn van het rommelen in je privé-leven en nu voel ik me er ook niet goed bij. Toch is het beter een hardnekkige roddel de kop in te drukken dan leugenachtig te laten voortwoekeren. Voor wie het celibaat predikt voor een ander is het beter zelf maagd te zijn. Vraag het maar aan uw gevallen rode vakbondsvriend Rode Rudy. De Leeuw is nu zijn tanden en zijn klauwen getrokken.

Dus, John, eerst de dikke légumes aanpakken, zoals Steve Stevaert zo mooi kon zeggen, en dan pas de moedertjes.

Uw nederige belastingbetaler,
Jean-Marie Dedecker

http://www.jmdedecker.com/

De in Zwitserland asiel zoekenden, die vanuit Italië doorgereisd waren naar het Alpenland, mogen volgens de Schengen-Dublinakkoorden terug naar afzender.  Italië doet echter moeilijk: het zoekt allerlei redenen om hen niet te moeten opvangen.  Het haperde al geruimde tijd tussen de twee landen, maar nu gaat Italië in een hogere versnelling.  Volgens de Aargauer Zeitung accepteert het slechts nog 250 teruggestuurde asielzoekers en bovendien moeten die per se per vliegtuig naar Milaan overgevlogen worden.  Alle vluchtelingencentra in de buurt van Rome zitten overvol.  

De meesten van de in Zwitserland belande mensen zijn van Noord-Afrikaanse oorsprong en ze werden in de buurt van Tessino, dichtbij de Italiaanse grens, ondergebracht.  Heel de heisa met Rome heeft groteske gevolgen: ze moeten eerst van Tessino naar Zürich gebracht worden, omdat er van Tessino geen vluchten naar Milaan gaan.  Bovendien vreest men dat de afgewezenen snel weer de Zwitserse grens zullen oversteken met als gevolg dat heel het terugkeerspelletje van voren af aan herbegint.  Volgens de officiële migratiestatistieken keerden in 2011 14% van de 3500 naar het eerste Schengenland teruggevoerde asielzoekers terug naar het Alpenland.  75% van de afgewezen Tunesiërs duikt onder.  Men is zich wel degelijk bewust van de samenwerkingsmoeilijkheden met Italië: daarom besloot het Bureau voor Migratie dat er op het Zwitserse consulaat in Rome een bijkomende verbindingspersoon toegewezen wordt, die zich uitsluitend met de terugvoering van vluchtelingen naar Italië moet bezig houden.

In januari keurden beide parlementen een motie van de SVP-UDC goed, waarbij ontwikkelingshulp in de toekomst zal gekoppeld worden aan de bereidheid om afgewezen asielzoekers terug op te nemen in het land van oorsprong.  Bij een weigering wordt de ontwikkelingshulp geschrapt.  De SVP-UDC legitimeerde deze motie door te stellen dat de buitenlandse politiek en ontwikkelingshulp in de eerste plaats Zwitserland ten goede moeten komen. 

In juli 2011 maakte de CVP het partijstandpunt bekend dat landen, waar christenen vervolgd worden, ook niet meer op ontwikkelingshulp moesten rekenen: wereldwijd worden 200 miljoen christenen vervolgd, jaarlijks worden er 100.000 gedood.  De partij noemde expliciet Egypte, Pakistan en Afghanistan.

Verder dient onderzocht te worden of men het aantal voor hulp in aanmerking komende landen niet moet beperken, bv. tot maximaal 12.  Zouden EU-landen ook in aanmerking kunnen komen als we beloven onze asielzoekers in eigen land te houden?

Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min. online

Sommige tortelduifjes in Indonesië zullen helaas geen chocoladehartjes, liefdesbrieven of rozen ontvangen van hun anonieme liefde. Moslimgeestelijken in het grootste moslimland ter wereld hebben in verschillende provincies de viering van Valentijn verboden.

Volgens Trouw vinden enkele geestelijken het zeer ongepast voor moslims om Valentijn te vieren. Niet alleen geestelijken, maar ook de volgelingen vinden de feestdag niet kunnen. Vandaag gingen tientallen vrouwen in de stad Malang de straat op om te protesteren tegen Valentijnsdag. Volgens de dames is Valentijn niet-islamitisch, bevordert het alcoholgebruik en rampetampen mensen er, te wijten aan Valentijn, maar vrolijk op los. En vrolijk zijn, dat strookt niet met de natuur van de islamsekte-aanhangers.

Tot zover dit vrolijke bericht bij Spitsnieuws.

"Alstublief, schatje, gelukkige Valentijn"

 Bron : Spitsnieuws

Valentijn voor gevorderden

laat ons samen dromen
van een mooie oude dag

laat ons leven verder stromen
tot het einde komen mag

dan zullen we zweven
naar dat mooie land

en ons begeven
naar dat strand

waar we gaan rusten
en elkaar beminnen

in eindeloze lusten
en het leven overwinnen

https://blog.seniorennet.be/johan1944/

De foto toont een van de vele wachttorens en torenruïnes langs de Middellandse Zeekust van Spanje tot Italië. Hij ligt drie kilometer voor Marbella aan de drukke kuststraat. Miljoenen onwetende Spanjaarden en toeristen hebben hem gezien en er verder niet bij nagedacht. Al deze torens dienden namelijk bijna uitsluitend ter verdediging tegen islamitische plunderaars en slavendrijvers – 200 jaar geleden nog een vreselijke pest, totaal onbekend bij de huidige Europeanen. Geen thema op school, geen thema in de pers, geen thema aan de islamofiele universiteiten.

De werkelijkheid zag er zo uit :

De landingsoperaties op de kusten van Zuid-Spanje en op de Balearen, vooral echter in het zuiden van Italië, waar in 1543 ongeveer 12.000 Korsaren aan land gaan, lijken op militaire invasies. De Noord-Afrikanen dringen 30 kilometer het land binnen; een keer zelfs tot 20 kilometer voor de poorten van het Vaticaan.  In 1544 maken de mensenjagers 7000 gevangenen in de Bocht van Napels, in 1554 deporteerden ze 6000 mensen uit Vieste in Apulië, in 1566 vallen 4000 mensen in het Andalusische Granada aan hen ten prooi. Wanneer de schepen van zulke rooftochten terugkeren, dan “regent het christenen in Algiers” en op de slavenmarkten van de Maghreb geeft men nog maar “een ui voor een Europeaan”, berichten getuigen uit die tijd.

En de briljante Egon Flaig zegt hierover:

 … omdat er in de 19e eeuw definitief een einde werd gemaakt aan de Noord-Afrikaanse piraterij. Dat hebben we aan de Amerikanen te danken, die tussen 1795 en 1815 tweemaal oorlog voerden tegen de piratenemiraten van de Maghreb om een einde te maken aan deze slavenhandel. Ook de Engelsen moeten bedankt worden, die in 1819 Algiers bombardeerden, en niet in de laatste plaats de Fransen, die in 1830 eindelijk Algiers veroverden. Na het einde van de piraterij van de Maghreb was Europa voor het eerst veilig voor de slavenhandel van de moslims. En op het moment dat het gevaar minder werd, begon de romantisering – bijvoorbeeld in de opera´s …

Zo is het ! Hoe de Europeanen door de moslims gekweld, veroverd, geplunderd, verkracht, vermoord en tot slaaf gemaakt werden, weet niemand, dat wordt verzwegen. In plaats daarvan beheersen tegenwoordig romantische leugens de scene. Koopt u het boek “Weltgeschichte der Sklaverei” van Egon Flaig als u dat nog niet gedaan mocht hebben!

Bron: Posted on 6 februari 2012by E.J. Bron (vertaling van PI)

    Op 25 maart 2011 werd op het Amsterdamse Mercatorplein de 26 jarige cabaretière Floor van der Wal aangereden. Een zwarte VW raakte haar zo hard, dat ze een flink stuk door de lucht werd gecatapulteerd. Zij raakte zwaargewond en zou in het ziekenhuis overlijden aan haar verwondingen. De 25 jarige Mohammed Sabba, die de fietsende van der Wal aanreed, reed door en kon niet veel later worden aangehouden: hij was zijn nummerbord op de plaats delict kwijtgeraakt. Aanvankelijk ontkende hij ook nog.

Deze door justitie omgedoopte Mohammed S., die dus gewoon “Sabba” heet, is op 6 september 2011 veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Daarnaast werd hem voor 5 jaar de rijbevoegdheid ontzegd. De rechters zijn uiteraard “onafhankelijk,” en behoren vaker tot de club van Pechtold dan goed is voor die branche, getuige o.a. deze uitspraak.

Mohammed Sabba loopt momenteel vrij rond. U gelooft dat niet, maar het is echt waar. Op moord staat in Nederland een half jaartje bajes.

De moordaanslag waarbij Floor van der Wal om het leven kwam, valt Mohammed aan te rekenen en zwaar ook. Dat hij nu al vrij komt is hem echter niet te verwijten. Hij maakt dankbaar gebruik van de gelegenheid die hem ruimhartig wordt geboden. Ik acht het weinig aannemelijk dat het voor Mohammed een leerzaam en verhelderend proces is geweest. Ik geloof wel dat de naaste familie van Floor van der Wal deze samenleving heel anders bekijkt. U waarschijnlijk ook.

En zo ploeteren wij voort in een land wat langzaam degenereert tot wat nog een schim van rechtvaardigheid is. Tot wat nog een fractie van een “zorgzame” maatschappij is. Waarin de daders alles wordt aangedragen om de gebeurtenis te kunnen verwerken, opdat zij “volwaardig in deze maatschappij terugkeren.”

De manier waarop de nabestaanden van het slachtoffer, zelf dus ook slachtoffer, effectief uit de maatschappij zijn verwijderd deert de rechters niet. Zij hebben onafhankelijk recht gesproken.

http://www.artikel7.nu/maatschappij/mohammed-re-integreert.html.

De scheepvaart en andere gebruikers van de Antwerpse haven zijn verbolgen over de stakingsacties door de loodsen. "Voor de derde maal in nauwelijks twee maanden tijd schiet de openbare dienstverlening tekort en wordt de scheepvaart gegijzeld", reageren de Antwerpse Scheepvaartvereniging (ASV), de private havenkoepel Alfaport Antwerpen en de Nationale Federatie der Verenigingen van Scheepsagenten en -makelaars (Naves).

De havengebruikers hebben het over een "onbegrijpelijk gebrek aan verantwoordelijkheidszin" van de loodsen en de vakbonden. "Voor de scheepvaart is het essentieel dat er een betrouwbare, technisch hoogstaande dienstverlening wordt geboden en dit tegen een marktconform tarief. Wij moeten vaststellen dat de betrouwbaarheid van deze openbare dienstverlening in de feiten niet meer gegarandeerd is. Wij stellen dan ook ons huidig standpunt pro een openbaarheid van dienstverlening voor de beloodsing in vraag", stelt directeur-generaal Xavier Van Engelen van ASV en Naves.

De motor van de Vlaamse economie is nog steeds de haven van Antwerpen (gevolgd door Zeebrugge en Gent). Uitgerekend op het moment dat Antwerpen zijn tweede Europese plaats als containerhaven moet afstaan aan Hamurg en dat een grote rederij haar trafiek naar de Scheldehaven halveert, maken 300 (driehonderd) a-socialen misbruik van hun monopolie-positie om de havens en het land verder te ontwrichten.  Privatisering dringt zich op. Tot 1988 was het Nederlandse loodswezen een overheidsinstelling wat het Belgische nu nog is.

Wil u meer vernemen over loodsen, de geschiedenis en de evolutie naar de huidige toestand dan bevelen wij u de lectuur aan op de webstek : http://auto-en-vervoer.infonu.nl/verkeer/50414-loodsen-ook-bij-nacht-en-ontij-op-de-verraderlijke-schelde.html