Annie M.G. Schmidt lost het op.
Gisteren was het verhaal te lezen over een 15-jarige jongen die in een winkelcentrum ruim een uur wordt gegijzeld door een aantal jongeren, die, u raadt het al, overwegend van Marokkaanse afkomst zijn. Gedurende de tijd, dat ze hem vast weten te houden wordt hij gedwongen een aantal malen te pinnen. Nadat hij weet te ontkomen, belt hij 112.
Dit vond plaats in de gemeente met een van de meest ‘krachtdadige’ burgemeesters die ons land rijk is, Utrecht. De vader wenst anoniem te blijven, maar door een samenloop van omstandigheden zijn de crimineeltjes toch achter het adres van de jongen gekomen en een grote steen is al tegen het huis gegooid. De politie ‘vermoedt’ in welke hoek ze moeten zoeken, kortom het zijn ‘bekenden’.
Door dit bericht kreeg ik een artikel in Het Parool onder ogen. Het is weliswaar uit 2008 maar m.i. zeer actueel. Daarin stelt Prof. Dr. Theo Doreleijers, dat criminele stoornissen erfelijk zijn bepaald. “In Nederland zitten momenteel 2500 kinderen tussen de twaalf en achttien jaar een straf uit in een jeugdgevangenis of zitten daar met een kinderbeschermingsmaatregel. Marokkaanse jongeren zijn oververtegenwoordigd. De helft van deze kinderen recidiveert binnen twee jaar. Binnen vijf jaar blijkt zelfs tachtig procent te zijn gerecidiveerd.”
Maar nu komt het dames en heren, dit keer is het niet de schuld van Geert Wilders, maar het is onze eigen schuld, zegt de prof. Want: Het komt doordat hun ouders ‘veel stress’ hebben. ”Ze werden uit het arme, eenzame Rifgebergte naar Nederland gehaald, zonder enige begeleiding. Is het gek dat er nu problemen zijn? De Marokkanen zijn erg bang voor elkaar, maar nog meer voor de buitenwereld. Hun kinderen houden er een dubbele moraal op na. Ze liegen over alles. Ook de ouders ontkennen de problemen, uit diepe schaamte voor hun kinderen.”
Dus, WIJ haalden ze uit het Rifgebergte, WIJ joegen ze met zweepslagen, overvolle vliegtuigen in om hier te werken en in veel gevallen uitkeringstrekker te worden. WIJ hebben de crimineeltjes zelf gemaakt.
Gelukkig reikt deze kundige professor ook nog een oplossing aan.
Die bestaat uit een dagbehandeling voor de kinderen. Waarin wordt gewerkt aan zaken als communicatie tussen ouders en kinderen en sociale vaardigheden. “Laat de kinderen aan hun ouders, en omgekeerd, Annie M.G. Schmidt voorlezen om het taalbegrip te verbeteren en ook nog iets van de Nederlandse cultuur te leren. Laat ze met elkaar zwemmen en stuur de ouders mee. Dan leren ze meteen dat ze hun handen thuis moeten houden als er meisjes in het zwembad zijn. Geld speelt geen rol in deze kwestie,” vindt Doreleijers.
Fijn voor die 15-jarige jongen in Utrecht die zijn huis niet meer uit durft te komen, dat Annie M.G. Schmidt redding biedt. Ik wil niet spreken voor anderen, maar IK denk dat IK gek ben geworden…














