Men zegge het voort

De Antwerpse afdeling van de Orde van Geneesheren krijgt jaarlijks tientallen klachten over onterechte ziektebriefjes "Jaarlijks krijgen we alleen in onze provincie tientallen klachten van scholen, de overheid of werkgevers. Jaarlijks nemen we ook tientallen sancties tegen artsen na een onderzoek. Dat kan gaan van een waarschuwing tot een schorsing van een paar dagen of langer.

De federale ministerin van Justitie Annemie Turtelbaum verhuist naar Antwerpen om de wankele situatie van haar liberale partij op te schroeven. Een nieuwe hulporganisatie zoiets als Ministers zonder Grenzen of Bluepeace.

De socialistisch-katholieke Patrickpartij was zo ontdaan door deze onverwachte Blijde Intrede  van mevrouw Turtelbaum, dat men het liberale boegbeeld stante pede de tweede plaats aanbood op de kieslijst.  Wat zou het een verrijking en vergemakkelijking betekenen voor de burgers, de drie traditionele partijen samen op één lijst. Enigszins een verenging van de democratie maar wie maalt daar nog om ? 

Helaas voor de idealisten van de Patrickpartij, het aanbod werd afgewezen. De schuchtere blauwen, zoals zij lang geleden nog betiteld werden, en die inmiddels omgedoopt zijn tot de blauwe ruziemakers, treden de kiezers solo tegemoet. Turtelbaum bestudeert  volop het stratenplan en zij leert een aantal praktische standaarduitdrukkingen die haar van pas zullen komen tijdens de campagne. Zoals daar zijn :  "gaai de maain" als een sos haar een compliment probeert te maken ;   "dikke masjoefel" als de problemen van migratie ter sprake komen ;  "jao, veur ne frang meude me maai  muizeke ies zieng" als ze gaat dansen in Café Beveren en "in Vloandere vloms en oep 't sint-anneke mossele" bij een ontmoeting met Dewinter & C°.  Het zal haar weinig stemmen opleveren, maar mevrouw Turtelbaum heeft nog andere velletjes op haar zolder hangen.

Uit de ruïnes van de Antwerpse Open-VLD, na het vertrek van het bijna-echtpaar Epo van Campenhout-Annick de Ridder, heeft de lijsttrekster de knapste kop uitgekozen als haar toy-boy, zeg maar  haar speeltje : de allochtonenvriend Kris Luyckx.  Claude Marinower kon ook, maar die slaagde niet in de estetische proef.

Zo gezegd, zo gedaan.

Turtelbaum heeft haar grote campagnelijn  bepaald op veiligheid, een thema dat de Antwerpenaars nauw aan het hart ligt.  Het erkennen van het probleem, is op zich al een verdienste en weerlegt de flauwe praatjes van de linkselingen die alles afschuiven op de nek van de burgers die niet tolerant genoeg zijn  of die het zelf uitlokken, zoals de warm-charismatische Procureur Herman Dams het elegant uitdrukt : "Ieder zijn eigen huis, dat is vragen om bestolen te worden, bende egoïsten".  Antwerpen is niet enkel het zogenaamde laboratorium van de politiek, sommige exemplaren uit de zoo lopen vrij rond in 't stad.

Om enigszins de exotische ijdelheid van de Sinjoren te strelen, komen de liberalen op de proppen met een Japans veiligheidsconcept : de koban. Het is een systeem van plaatselijke politiekantoortjes die 24/24 en 7/7 geopend zijn. De burgers uit de wijk kunnen er terecht met hun klachten, die doorgespeeld worden naar het politiekantoor. In Japan functioneert deze sociale beveiliging al sedert een aantal eeuwen en zij is gebaseerd op de cultuur van strenge wederzijdse controle en verklikking.  Wie niet in de pas loopt (en het gaat niet enkel over misdaad) wordt aangegeven.

Mocht Filip Dewinter het idee van de koban lanceren, de storm van protesten was niet te overzien.  Turtelbaums speeltje, Kris, doet er nog een schep bovenop :   "Waarom zou je een illegaal die een misdrijf heeft gepleegd bijvoorbeeld niet tien jaar de toegang tot het land ontzeggen ?" De dikke masjoefel kan dat wel fiksen.  Verder wil Luyckx ook een efficiënt uitwijzingsbeleid maken en alternatieve straffen opleggen. Het lijkt hem het beste om mensen die uitgewezen worden rechtstreeks terug te brengen naar hun land van herkomst. Het is niet origineel maar het klinkt als straffe kost.  Kris kennen we vooral van zijn optredens tijdens het tv nieuws :vaak als er buitenlands tuig voor ernstige misdrijven in het Vlinderpaleis voor de rechter verschijnt, is meester Luyckx aanwezig om procedurefouten te bepleiten en zijn cliënten te behoeden voor het trauma van de opsluiting.  Als politicus gaat diezelfde meester nu pleiten voor strengere straffen. Geloofwaardigheid opnieuw troef bij de Antwerpse Open-VLD. We hadden niet anders verwacht.

Ray

Shogun Turtelbaum en haar toy-boy Samoerai Luyckx

Laat dit bericht nu wél echt waar zijn:

'Virus sluit op 7 maart computers af van het internet'

Het Belgische computernetwerk wordt bedreigd door een virus dat op 7 maart tal van computers in ons land kan afsluiten van het internet. Dat meldt de federale overheidsdienst CERT.  De CERT vraagt daarom elke computergebruiker in ons land om vóór 7 maart even naar de website www.dns-ok.be te surfen om te zien of het virus de computer heeft aangetast en, als dat het geval is, het te verwijderen.

Wij vroegen Pascal Vyncke meer uitleg:  "Meestal gaat het bij dit soort meldingen wel om een Hoax, maar dit keer niet.

Het virus heeft door een kleine aanpassing een omleiding gemaakt in het DNS systeem. Wat is dat? Als je naar een website surft geven wij in de browser meestal een URL in, bijvoorbeeld www.seniorennet.be.
In werkelijkheid werken websites met een reeks van 4 groepjes van getallen bv 192.168.0.1. Er zijn miljarden van die adressen. Omdat die getallen niet te onthouden zijn, kopen we een domeinnaam waarbij zo'n getal wordt omgezet naar letters. Dat systeem om van letters naar een getal te gaan heet DNS.

Als we de website ingeven gaat de computer op zoek naar de bijbehorende getallen. Dat doet de computer met de DNS server, meestal via de eigen provider.

Het virus stuurt de computer nu via een kleine aanpassing niet naar de eigen provider, maar naar een gehackte provider. De FBI heeft het misbruik ontdekt maar ervoor gezorgd dat die gehackte server blijft werken. Zo krijg jij de kans om het virus – als het aanwezig is- van je computer te verwijderen. Maar volgens de wet mag de FBI de foute server maar 120 dagen later werken, tot 7 maart dus. Als het virus op je computer actief is krijg je dus vanaf 7 maart geen antwoord meer van die gehackte computer en kan je niet meer op internet.
De CERT vraagt daarom elke computergebruiker in ons land om vóór 7 maart even naar de website www.dns-ok.be te surfen om te zien of het virus de computer heeft aangetast en, als dat het geval is, het te verwijderen.

Je hoeft je geen zorgen te maken als je een virusscanner hebt op je computer. Die heeft het virus sowieso al automatisch opgespoord en onschadelijk gemaakt!"

Overgenomen uit Nieuwsbrief Seniorennet

www.quotenon.blogspot.com

Quote Non vd dag #36 - Bart De Wever in letternood
'

"Twitter, ach, da's geen goed politiek medium. Een bericht beperkt zich tot amper 140 tekens. Voor Freya Van den Bossche is dat misschien voldoende, maar om mijn programma duidelijk uit te tweeten heb ik bijna het dubbele nodig."

Freya boven en onder

Bart de Wever na

Het Geweten (EHRM) heeft vandaag de mazen in het asielnet weer wat groter gemaakt.  Italië – en alle andere Europese landen – is het niet toegestaan vluchtelingenboten op zee (in internationale wateren) te onderscheppen en ze te verplichten terug te keren naar hun vertrekplaats.  Integendeel: men is verplicht alle minderbedeelden van de wereld op te nemen en elke asielzoeker apart een dossier te laten indienen.  Uiteraard moet men een positieve benadering hanteren: ervoor zorgen dat ze zich welkom voelen en hen ervan overtuigen dat de financiële crisis in Europa niet van toepassing is op ieder die onze cultuur en levensstandaard wil ondergraven. 

Als motivering voor hun oordeel wordt o.a. de kans op een slechte behandeling in hun oorsprongsland aangevoerd.  Aan zo’n vonnis hangt een prijskaartje: Italië moet per hoofd € 15.000 betalen en € 1575.74 voor kosten en uitgaven.  De jury bestond uit 17 rechters, o.a. Françoise Tulkens voor het land b.  Deze dame is ondervoorzitter en, zoals het in een internationaal gremium hoort, Franstalig. 

Floriaan Terbeke

Bron: http://www.echr.coe.int/echr/

Bij sommige huisdokters in Brussel kan je op eenvoudig verzoek en tegen betaling van 5 euro een doktersbriefje krijgen, ook al ben je niet ziek. Dat blijkt uit een undercover-reportage van de RTBF. Minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx neemt de zaak ernstig en wil iets doen aan deze vorm van sociale fraude.

Met name in scholen in Brussel circuleren namen van huisdokters die tegen de betaling van 5 euro in het zwart een doktersbriefje afleveren. De RTBF ging langs bij een arts in Laken, en stond enkele minuten later alweer buiten met een doktersbriefje voor drie dagen. Volgens de Franstalige openbare omroep gaat het wel degelijk om een geconventioneerde arts, met RIZIV-nummer, wiens naam in de databank van de Orde van Geneesheren zit.

In een reactie aan Belga zegt minister Onkelinx geschandaliseerd te zijn door de inhoud van de reportage. Ze spreekt over valsheid in geschrifte en sociale fraude en zegt een klacht tegen onbekenden te zullen indienen als de identiteit van de huisdokter in kwestie onbekend blijft. Ze wil met de Orde van Geneesheren ook bekijken of het mogelijk is de wetgeving te verbeteren en de controles op te drijven. Dokter Roland Lemye van de Belgische Vereniging van Artsensyndicaten zegt tegenover de RTBF dat de arts in kwestie een disciplinaire sanctie riskeert van de Orde van Geneesheren. Die kan gaan tot twee jaar het beroep van geneesheer niet meer mogen uitoefenen. Volgens hem wordt de ethiek duidelijk met voeten getreden, maar blijft het een uitzonderlijk geval.

http://www.knack.be/belga-algemeen/huisdokters-in-brussel-leveren-doktersbriefje-voor-5-euro/article-4000049271346.htm

U weet wat wij over zeteldieven of  partijpolitieke overlopers denken, ongeacht wiens carrièreplanning hem of haar doet weglopen naar om het even welke andere partij. Het is en het blijft kiezersbedrog.

Best mogelijk dat een mandataris om welke reden dan ook, in onmin geraakt met zijn partij, als het conflict onoverkomelijk wordt, neem je ontslag en laat je het mandaar over aan een opvolger. Dat is politiek fatsoen, neen, dat is menselijk fatsoen. Er zijn er weinigen die dit kunnen opbrengen en al wie in dat geval verkeert, vindt zichzelf belangrijk genoeg om het op eigen houtje te proberen en vervolgens over te stappen naar de concurrentie. Want de ijverzucht en de drang om er bij te horen, primeert op fatsoen.

Freya Vandenbossche heeft ontdekt dat er nogal wat VB-ers tevoorschijn komen op N-vA lijsten en dat stemt haar kregelig. De N-vA heeft een toezichter-portier aangeduid om de overlopers aan een test te onderwerpen, in hoever hun ontrouw aan het VB diepgemeend is en of er voldoende berouw aanwezig is.  Het is zoals verschijnen aan de hemelpoort : mag ik erin of moet ik wachten in het vagevuur ?  De N-vA Sint Pieter heeft het over een 20-tal geslaagde kandidaten en hij weet terloops te vermelden dat hij gruwt van de VB-taal.   Ook Bart de Wever bemoeit zich nu in het twistgesprek. En Freya, de Gentse Dancing Queen (remember, lezers ?) blijft maar gif spuien over het vermaledijde Vlaams Belang. 

En de zeteldieven kijken en luisteren toe wat er over hen zoal verteld wordt, hoe hun ontrouw geëvalueerd wordt. Wij brengen enkel minachting op voor dit soort figuren. Diep misprijzen.

Ray

De 20-jarige Brit Alex Rawlings leerde maar liefst elf talen spreken. Hij won onlangs in Groot-Brittannië de titel ‘meest veeltalige student van het land’. Moeiteloos springt hij over van de ene taal op de andere en legt hij uit wat hem bewoog om onder meer Nederlands te leren.
Rawlings spreekt: Engels, Grieks, Duits, Spaans, Russisch, Nederlands, Afrikaans, Frans, Hebreeuws, Catalaans en Italiaans. Het Nederlands trok hem, vanaf het moment dat hij op zijn veertiende in ons land op vakantie was met zijn ouders. Hij hield direct van de taal, zegt hij.

En dan geldt voor Rawlings: even oefenen, en hij spreekt de taal vloeiend. Hij leerde de taal met behulp van wat cd’s en boeken. Een klein accentje heeft hij wel. Maar goed, een kniesoor die daar op let.

Bij elf talen zal het overigens niet blijven, Rawlings wil binnenkort een begin maken met het leren van Arabisch.

In Turkije en binnen de Turkse gemeenschap in Nederland is woedend gereageerd op een filmpje dat PSV op de eigen website heeft getoond. In een sfeerimpressie vanuit Trabzon, vorige week op de dag van de heenwedstrijd tegen Trabzonspor opgenomen, is anderhalve seconde lang te zien hoe een man vanaf de waterkant in de Zwarte Zee staat te plassen.

De Turken nemen het hoog op, vinden dat het beeld wordt geschetst dat zij overal maar hun behoefte doen en niets op hebben met de natuur. Een Nederlandse fan van Trabzonspor was zelfs van plan om vanavond te protesteren voor de ingang van het Philips Stadion.

Binnen PSV is er begrip voor de reactie de Turken. Er is intern gesproken over het filmpje, dat ook van de website is verwijderd.

http://www.ad.nl/ad/nl/1058/Europa-League/article/detail/3197220/2012/02/23/Turken-woedend-op-PSV-na-plasfilmpje.dhtml

Gisteravond werd Napoleon de Gucht opgevoerd in het politiek-correcte 0000-avondjournaal.  Hij kwam de kijkerds vertellen, dat naar aanleiding van de ACTA-maatregelen (bestrijding van namaakgoederen) geen haar op zijn hoofd er aan denkt, de acties uit te breiden om controle te krijgen op het internet. Een man die in zijn privéleven herhaaldelijk in opspraak komt wegens financiële praktijken met een kwalijke geur, bezit nog weinig geloofwaardigheid. Bespaar ons aub beeld en geluid van dit hoofd van het Incassobureau De Gucht & C°.  Vroeg of laat loopt het fout met dat arrogante mannetje dat zichzelf verheven acht boven de wetten voor het klootjesvolk.

Hierna het officiële Belga bericht.

De zaak rond Europees commissaris voor Handel Karel De Gucht, die vervolgd wordt voor belastingontduiking, is voor onbepaalde tijd uitgesteld. De Gentse rechtbank wil eerst het eerste vonnis, dat oordeelde dat het bankgeheim mocht worden opgeheven, behandelen alvorens dieper in te gaan op de zaak rond de belastingontduiking. De Bijzondere Belastinginspectie (BBI) beschuldigt De Gucht van belastingontduiking en wil daartoe de bankrekeningen van de Europees commissaris en zijn vrouw gebruiken als bewijs. Maar Karel De Gucht beroept zich op zijn bankgeheim.

De BBI haalde het in een eerste rechtszaak voor de rechtbank van Gent, die niet inging op de vraag om de nieuwe wet rond de opheffing van het bankgeheim voor te leggen aan het Grondwettelijk Hof. De Gucht ging in beroep tegen dat vonnis. "Een datum voor deze behandeling voor het hof van beroep van Gent is er echter nog niet, waardoor de zaak ten gronde voor de rechtbank van eerste aanleg voorlopig voor onbepaalde tijd is uitgesteld", aldus Mieke Dossche, persrechter bij de Gentse rechtbank, vandaag.

Belga

Terwijl de Griekse situatie steeds grimmiger wordt, gaat het in IJsland steeds beter. Blik op een klein economisch wonder.

Vraag een IJslander hoe het gaat met zijn land en hij begint over vis. Zo ook Bjarni Brynjólfsson. ‘De visserij gaat goed’, is het eerste wat hij zegt. ‘En er zijn meer dingen die hier momenteel eigenlijk best goed uitpakken. We consumeren weer wat meer. Het toerisme trekt aan. Er zit beweging in de onroerendgoedmarkt en de IJslanders reizen weer.’

Hoewel, bij dat laatste heeft Brynjólfsson een kleine kanttekening. ‘Als we naar het buitenland gaan voelen we ons arm. Een biertje in Kopenhagen kost ons nu omgerekend 1.600 IJslandse Kroon (bijna 9 euro), dat is twee keer zoveel als voor de crisis.’

Cowboys

Ruim twee jaar geleden sprak De Pershem ook. Toen lag zijn land aan diggelen en was Brynjólfsson nog hoofdredacteur en columnist bij het Engelstalige tijdschrift Iceland Review in Reykjavik. In scherpe bewoordingen bekritiseerde hij destijds de veroorzakers van de IJslandse bankencrisis. Hij vertelde hoe een klein groepje ‘financiële cowboys’ zijn land ruïneerde. ‘Ze leenden en leenden en namen alles over wat ze voor de voeten kwam. Het was één groot piramidespel.’ De toekomst zag hij somber in. ‘Wij willen als IJslandse burgers niet opdraaien voor de wandaden van een groepje van misschien vijftig IJslanders, die dachten dat ze wel even in een paar jaar de hele wereld konden opkopen.’

De Brynjolfsson die nu aan de telefoon hangt heeft een nieuwe baan. Lachend: ‘Ik werk nu bij het grootste bedrijf in IJsland.’ (Hij is hoofd communicatie bij de gemeente Reykyavik). Ook is hij optimistischer. ‘We klimmen hier langzaam uit.’

Zijn optimisme lijkt terecht. Kredietbeoordelaar Fitch verslapte vorige week nogmaals zijn cijfermatige wurggreep op het eiland. Het oordeel werd naar boven bijgesteld, van BB+ naar BBB-. ‘De vooruitzichten voor IJsland zijn stabiel’, aldus Fitch.

Daarnaast kwamen begin deze week de werkloosheidscijfers naar buiten. Klein minpuntje: er zijn iets meer langdurig werklozen. Aan de andere kant: er kwamen vorig jaar ruim duizend banen bij. Dat lijkt weinig, maar IJsland telde eind 2011 in totaal 12.700 officiële werklozen (op een beroepsbevolking van 183.200 mensen). In 2011 lag het werkloosheidspercentage rond de 7 procent, in 2010 was dat nog 7,6 procent.

Maar het zijn vooral de algemene cijfers over de 13 miljard dollar grote IJslandse economie die verwondering wekken. In 2009 kromp die nog met 6,7 procent. Vorig jaar schreef het eiland een groei van 2,9 procent in de boeken. Trefwoorden: aluminium, visserij en groene stroom. Volgens schattingen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) zal de IJslandse economie ook dit jaar en volgend jaar met 2,4 procent groeien. Voor de Eurozone voorspelt de OESO een magere groei van 0,2 procent.

Gevraagd door de BBC naar de wonderbaarlijke herrijzenis van zijn land, antwoordde de IJslandse minister van Financiën Steingrímur Sigfússon vorige week met een misschien wel typisch IJslandse open deur: ‘Een klein bootje draait nu eenmaal sneller om dan een groot schip.’ Toch had ook dat kleine bootje nu lekgeslagen naast de zinkende Griekse olietanker kunnen liggen. Of erger nog: op de bodem van de zee.

Waarom dat niet gebeurde? De IJslanders dachten eerst aan zichzelf. Voor een bail-out van hun zwaargetroffen banken was geen geld, dus die lieten ze – met een schuld van 85 miljard dollar – omvallen. Vervolgens nam het land razendsnel een noodwet aan die bepaalde dat de tegoeden van gewone IJslanders bij banken als eerste moeten worden uitbetaald. Dit gebeurde nog voordat andere (buitenlandse) schuldeisers – waaronder de Icesave-spaarders – konden aankloppen. Daarnaast sloten de banken een deal met de regering om huishoudens een groot deel van hun schulden kwijt te schelden. Ook werd de IJslandse kroon gesteund en werden aan buitenlandse valuta gekoppelde leningen verboden.

De val van de kroon had een bijzonder gunstig effect op de export. ‘Daardoor was er veel onzekerheid, de economie kon wel doordraaien’, zegt Brynjólfsson.

Bescheiden

En dan rijst dus de vraag: is het IJslandse recept ook iets voor Griekenland of andere getroubleerde eurolanden? Volgens de IJslandse minister Sigfússon niet. ‘Mensen moeten voorzichtig zijn met vergelijkingen tussen IJsland en Griekenland, Portugal, Spanje en Ierland’, zei hij vorig jaar tegen persbureau Bloomberg. ‘IJsland moet bescheiden zijn met adviezen aan andere landen, zeker wanneer het om bankieren gaat. Pogingen om onze omstandigheden van toen tot een soort exportproduct te maken zijn onverantwoordelijk.

Bron : http://www.depers.nl/economie/632209/IJsland-herrijst.html

Hoe kwam het ook al weer ? Een ‘drijvend hedgefonds’ werd IJsland wel genoemd. Zo groeide Icesave-moeder Kaupthing van 2000 to 2006 (op geleend geld) met maar liefst 100 procent. Van 2004 tot 2008 werden meer huizen gebouwd dan in het hele voorgaande decennium. Er werden in IJsland meer Range Rovers verkocht dan in ?Denemarken en Zweden ?samen. En toen stortte alles in. Inmiddels heeft het IJslandse Openbaar Ministerie meer dan negentig verantwoordelijken aangeklaagd, onder wie de bazen van de toenmalige grootste banken. Ook oud-premier Geir Haarde wordt vervolgd – het eerste voormalige staatshoofd dat zich moet verantwoorden voor zijn rol in de crisis. PST : Bij leven en welzijn zal de Angeltjesredactie zich tijdens de jaarlijkse vakantie de visu gaan overtuigen hoe het er aan toegaat in IJsland.

Dat de 130 miljard euri die Europa Griekenland toestopt een plaaster op een houten been is, wordt vandaag bevestigd door het ratingbureau Fitch, een collega van Standard & Poors. 

Hellas zakt helaas verder de dieperik in  met een compleet ongeloofwaardige C-classificatie. Fitch doet dat niet zomaar om de Grieken nog wat verder de chaos in te trappen, maar haalt geloofwaardige argumenten aan. Een van de voornaamste is dat het land op korte termijn opnieuw in gebreke zal blijven.  Wat onze Nederlandse blogcollega Xander al wist te vertellen de dag van het grote akkoord door de Euopese financieministers en dat wij volmondig bijtraden. Over een aantal maanden, wellicht eerder, zal er opnieuw een vraag komen voor een bedrag van 50 tot 100 miljard.

De bijdrage van het land B beloopt in de laatste reddingsoperatie 2,75 miljard of € 250 per inwoner. 

Hierna de tekst van het artikel over Finch dat we vonden bij Beursduivel :

Kredietbeoordelaar Fitch heeft de kredietstatus van Griekenland woensdag verlaagd van CCC naar C. Die status wijst erop dat Fitch verwacht dat Griekenland op korte termijn in gebreke zal blijven.

De Metropolitan Police Service (MPS) lijkt wel verlamd.  Zoals een konijn naar een lichtbak staart de “Met” naar het politiek-correcte dogma. 

De MPS heeft nochtans een geschiedenis om trots op te zijn.  Opgericht door Sir Robert Peel in 1829, telde de dienst einde 2011 ca. 49.000 personeelsleden binnen een gebied van 620 sq mi (1.606 km2) met 7.2 miljoen inwoners.  Vergane glorie: de MPS struikelt van de ene zelf veroorzaakte crisis in de andere en verzwakt daarmee haar vermogen de echte misdaad te bestrijden.  De politiediensten zijn veel te lang in de ban geweest van een gevaarlijke cocktail van slecht bestuur, politiek-correcte dogma, verkeerde prioriteiten en tactische incompetentie.

Kevin Hurley, voormalig Detective Chief Superintendent, windt er geen doekjes om:

De tekortkomingen van de MPS kunnen niet beter geïllustreerd worden dan door het geval Jamshid Ali Dizaei, de notoir corrupte politie-officier met dubbele Iraans-Britse nationaliteit, die op 13 februari voor de tweede keer naar de gevangenis gestuurd werd wegens obstructie van het gerecht.  Slechts een organisatie, die geobsedeerd is door het credo van diversiteit en gebrek aan morele integriteit kon toestaan dat een opschepperige, criminele bullebak als Dizaei zo hoog in de hiërarchie kon opklimmen tot een leidinggevende positie.  Zijn carrière leest als een science fictionverhaal: de laatste jaren werden getekend door diverse aanklachten tegen hem met als gevolg processen tegen de MPS, tegen de media, tegen privé personen, veroordelingen, vrijspraken, dreigementen en racismeverwijten, tv- en radiogesprekken, boekpublicaties… met telkens een promotie als gevolg.  Hij is binnen de MPS het symbool geworden van de politiek-correcte verrotting.  Telkens hij van een crimineel feit beschuldigd én veroordeeld werd ging hij in de tegenaanval met het mantra “racisme”.   Er wordt te dikwijls vergeten dat de plicht van de politie eruit bestaat de Britse bevolking te beschermen. 

In plaats van grondige beslissingen te nemen, zoals Dizaei tot de orde te roepen, zinkt de politietop weg in politieke manoeuvers om hun eigen vel en carrière te redden.  De top van de Met is besmet met een cultuur van lafheid die verpakt wordt als pragmatisme, waar criminaliteitsbestrijding niet meer op de eerste plaats komt.  De grootste verliezers van deze aanpak zijn niet alleen de Britse burgers maar ook de agenten op straat, die door hun egoïstische, carrièrejagende leidinggevende officieren ondermijnd worden. 

Kevin Hurley zegt dat hij niets dan afschuw voelt voor de Dizaei saga.  In 2008 beschuldigde Dizaei een Iraaks zakenman van aanranding, een leugenverhaal dat tot twee processen en de tweede veroordeling van Dizaei zou leiden.  Eigenlijk ging het gewoon om geld.  Dizaei had toen intern al een reputatie van oneerlijkheid, corruptie en misbruik van zijn ambt.  Praktisch iedereen wist dat hij niet deugde, maar hij speelde telkens de racismekaart uit om zijn doel te bereiken, ongeacht de rechtmatigheid of integriteit van zijn methodes.  In een klimaat van beschuldigingen van “geïnstitutionaliseerd racisme” voldeed hij aan de wensen van de politietop die wanhopig op zoek was naar officieren uit etnische minderheden. 

Dizaei was een absolute meester in het bespelen van racismeschuldgevoel om elke beschuldiging van zijn agressieve houding de kop in de drukken.  Zo was hij voorzitter van de National Black Police Association, een uitgelezen instrument om de MPS naar zijn pijpen te doen dansen. 

Dizaei zelf werd de wet.  De terughoudendheid van de MPS om tegen hem in te gaan droeg ertoe bij dat hij zich onoverwinnelijk beschouwde.  Zelfs de Onafhankelijke Politie Klachtencommissie, die meestal maar al te bereidwillig de politiek-correcte code hanteert, drong aan om disciplinaire maatregelen te nemen maar de top was te bang want het zou hun eigen carrière kunnen beschadigen.  Zij waren niet bereid risico’s te nemen door de strijd aan te gaan met een tegenstander die elke kritiek tot een racismeklacht omboog.  Ieder ander zou ontslagen geweest zijn.

Hij promoveerde met een proefschrift waarmee hij de MPS rechtstreeks racisme verweet en in 2007 schreef hij een autobiografisch boek “Not one of us”, met zware kritiek op de MPS.  In plaats van ontslagen te worden wegens grof onloyaal gedrag kreeg hij een promotie.  Ongelooflijk: kunt u zich een firma voorstellen waarin een stafmedewerker geld verdient door de reputatie van zijn werkgever om zeep te helpen?  Zijn onschendbaarheid kweekte een ego die legendarisch was in politiekringen.  Zo beschuldigde hij bv. twee agenten zijn privé wagen beschadigd te hebben.  Na onderzoek bleek dat de schade veroorzaakt was door één van zijn vele maitresses. 

Zijn arrogantie was torenhoog; hij had geen enkel gevoel voor de openbare dienst, geen enkel besef van fatsoen, een bruut in uniform, die ooit de moeder van één van zijn minnaressen bedreigde haar “als een hond” te zullen ombrengen.  Maar hij was intelligent, zo intelligent dat hij meer dan tien jaar de MPS onder druk kon zetten. 

En politieke correctheid lag – natuurlijk – aan de basis van de lafhartige manier waarop de razende bendes plunderaars en brandstichters, vele van allochtone afkomst, werden behandeld tijdens de rellen afgelopen zomer.  Verlamd door politieke correctheid en racismebeschuldigingen, bang om verantwoordelijkheid op te nemen voor controversiële maatregelen om de openbare orde te herstellen, liet de politietop toe dat het tuig de straten gedurende vijf dagen terroriseerde vooraleer in te grijpen.  De bevolking verdient een andere politiemacht. 

De nieuwe commissaris, Bernard Hogan-Howe, die Liverpools straten schoon veegde, is de nieuwe hoop van de Met.  Hij zoekt niet de verering van de politici en hij heeft echte ervaring van operationele acties.  Veel te veel hoge officieren bezitten niet zijn qualificaties.  In feite is het dikwijls eerder omgekeerd: juist door het vermijden van confrontaties zijn ze op de hoogste treden van de politie-rangorde geraakt. 

Londen hoopt dat de komst van Bernard Hogan-Howe en de neergang van Dizaei een nieuw tijdperk inluiden, een tijdperk dat tegemoet komt aan de verwachtingen van de bevolking in plaats van aan de eisen van de politiek.

Floriaan Terbeke

Bron: Dailymail, Wikipedia