Al geruime tijd wordt het geschreven en gedrukt dat we met zijn allen langer aan de slag zullen moeten blijven. En toch kwam en komt dit voor velen aan als een donderslag bij heldere hemel. Edoch ... laten we hier niet flauw over doen,het stond in de sterren geschreven.
Het systeem zoals het vroeger op poten is gezet, is niet langer betaalbaar. Minder werken en vroeger op pensioen gaan, was in het verleden hèt stokpaardje van de pakbonden toen er nog sprake was van hoogconjuctuur en er werkaanbiedingen waren op elke hoek van de straat. Maar wat Bredero ooit zei, is nu ook van toepassing :het kan verkeren. De jaren dat melk en honig bij beken vloeide, zijn voorbij.
De oorzaken van dit alles zijn m.i. velerlei, maar de hoofdreden is de hebzucht in al de gelederen van de maatschappij die de laatste 30 jaar zijn intrede gedaan heeft. Na mei '68 werden de plaveien gelegd die ons nu zuur opbreken. De pakbonden met op kop de linkse uitmelkers waren niet meer tevreden met genoeg of voldoende maar eisten telkens meer en meer. Per slot van rekening waren volgens hen de boazen smeirlappen die de weirkmensch een goed leventje ontzegde.
Stakingen bij de vleet was het hoofdingridiënt op het pakbondsmenu (zelfs nu nog). De bazen bogen het hoofd en gaven toe. Toen ook de politiekers hun duit in het zakje deden met hun beruchte "wafelijzer"-politiek, was het hek helemaal van de dam en werd het startsein van het huidige hallucinante tekort in de staatskas gegeven. Het kon niet op !
Wallonië dat begon te slabakken werd overeind gehouden met jaarlijks doorgestorte miljarden belastinggeld (transfers). De Belgische staat leende zich in het buitenland te pletter om Sinterklaas te kunnen blijven spelen. De Walen konden zich best vinden in deze gang van zaken en schaften zich massaal een hangmat aan. Toen het wat eentonig begon te worden voor de linkse horde werden ganse legioenen allochtonen binnengehaald om de boel wat kleur te geven. Ook zij mochten mee aan de dis om zich op kosten van derden vol te vreten en te genieten van het -niks- doen-voor- poen.
Maar het begon te kenteren. De grote spelers van de Pak de Poen Show hadden zich verbrand. Plots was het over en out met de dagelijkse pensenkermis en kwam de geur van mest ons reukorgaan prikkelen. De linkse loeders die de bui zagen hangen, smeten nog gauw alle grenzen open en lieten nog tienduizenden landlopers en tafelschuimers het land binnensluipen, want zij zagen er potentiële kiezers in voor het behoud van hun macht.
De gevolgen van deze opperste daad van waanzin en landverraad worden ons nu dagelijks aangeboden. Het kostenplaatje om deze overbodige ballast te laven en te voeden bedraagt nu reeds om en bij de 65 miljoen euri per maand.
De buitenlandse investeerders die het hier vroeger best naar hun zin vonden, kregen genoeg van de steeds weerkerende pakbondseisen en de immer stijgende loonkost. Vele grote bedrijven zijn het in de loop der jaren al afgebold en vele zullen nog volgen. Nu de "naakte waarheid" steeds duidelijker wordt en we willens, nillens toch langer aan de slag zullen moeten blijven, opdat er misschien, héél misschien, binnen 2O jaar nog een pensioen zou bestaan, blijken de pakbonden het nog steeds niet begrepen te hebben en gaan ze lustig door met hun tactiek van de verschroeide aarde.
In plaats van te redden wat er nog te redden valt, blijven ze maar hardnekkig verder de patrijspootjesvan een zinkend schip open zetten. Vandaag zijn het de dikkenekken van de onderwijspakbond die te vuur en te zwaard ten strijde trekken tegen het besluit dat er twee jaar oftewel 24 maanden langer zal moeten les gegeven worden. Ik wil niet cynisch doen in deze, maar gezien het aantal verlof- en vakantiedagen van het onderwijs, mogen we gerust stellen dat de gevraagde twee jaren langer voor de klas staan geen enorme opgave betekenen, vergeleken met( andere beroepssactoren die ook hard en lastig werk moeten verrichten. (sorry, voor hen met lange teentjes )
De "vette" jaren van eisen en afdwingen zijn voorbij. Het kon zo niet verder blijven duren. Glijdende werkuren,v aderschapsverlof, loopbaanonderbreking, sociaal verlof, half-tijds, brug-pensioen enz : het waren en zijn luxe artikelen die buiten categorie vallen in de toestand waarin we nu terecht gekomen zijn. We kunnen nog uren doorbomen in deze materie met zijn pro's en contra' s maar één raad wil ik de jongere generatie gratis meegeven. Stop met buitennissige eisen en smijt die pakbonders buiten, hun tijd is om en ... begin alvast zo vroeg mogelijk zelf te sparen (^robeer het) en leg zelf een"buffer" aan tegen je ooit in pensioen kan gaan.
Senior
NvdR Angeltjes : copeer deze wijze woorden van Senior voor uw Juniors.