Men zegge het voort (nr 798)


Onze vorige bijdrage handelde over de talrijke, en meestal totaal onbegrijpelijke, geschenken; benoemingen; of aanstellingen die President Obama voor een vijftigtal van zijn grootste sponsors heeft geregeld na zijn verkiezing en natuurlijk op kosten van de belastingbetalers! Wij noemden geen namen of gaven geen duidelijke voorbeelden van deze onsmakelijke vorm van corruptie. We willen vandaag nog eens terugkomen op deze vorm van politieke corruptie die niet alleen in de Verenigde staten blijkt te bestaan maar die ook naar o.a. ons land blijkt te zijn overgewaaid.
We hadden vorige week het genoegen om ter plaatse met enkele Amerikaanse insiders te praten. We wisten dat het erg was maar trokken toch nog grote ogen toen we het volgende voorbeeld, van één van de belangrijkste Obamasponsors, hoorden. Zelf had ik nog nooit gehoord van een zekere George Kaiser een oliemagnaat uit de Staat Oklahoma. Deze man had samen met enkele vrienden beslist om te investeren in een fabriek voor het produceren van zonnepanelen. Het nieuwe kindje kreeg de naam SOLYNDRA. Onze George wist blijkbaar uit ervaring dat het toestoppen van geld aan machtige politiekers de grootste garantie biedt om gigantische rendementen te kunnen realiseren. Daarom besloot hij om, samen met enkele andere aandeelhouders, belangrijke bedragen te stoppen in de campagnekas van Barrack Obama. En onzen Barrack werd verkozen tot President eind 2008 en schoot snel in actie om voor de Amerikaanse kiezer voor "change", zoals hij had beloofd, te gaan zorgen. En met "change" bedoelde hij zeker geen wisselgeld!
Als handige politieker had Obama ook vastgesteld dat in vele landen beroepspolitiekers de mantra van de groenen begonnen te volgen en op de meest idiote manier reuzebedragen belastinggelden begonnen te verbrassen voor het opwekken van zogenaamde "groene" energie. Dat de productiekosten van deze zogenaamde propere en eeuwigdurende en hernieuwbare energiebronnen nog steeds de pan uitswingden, en in geen enkel geval met de traditionele vormen van energieproductie konden wedijveren, was hem worst. Hij wou en hij zou zijn vrienden helpen.
Als beroepstateraar loofde hij in toespraak na toespraak de grote toekomstige mogelijkheden van electriciteitsproductie door gebruik te maken van de natuurlijke elementen zoals zon en wind. Deze nieuwe productietechnieken zouden niet alleen electriciteit opleveren maar ook de zo broodnodige jobs of arbeidsplaatsen. Obama zou gaan zorgen voor enorme subsidies voor deze sector met in het achterhoofd natuurlijk zijn vrienden. Daarom regelde hij het dat de eerste grote steun van de overheid via het Department of Energy (DOE) naar SOLYNDRA, een onderneming die nog nooit één cent had verdiend, zou gaan. Daarom diende hij zijn eigen belofte om van het Office for Management and Budget (OMB) een transparante instelling te maken met de voeten te treden. Het OMB staat de president bij om het budget op te stellen en te controleren of er geen misbruiken ontstaan in de diverse ministeries. Toen het via vice-president Jo Biden was uitgelekt dat Solyndra zou geholpen worden gingen de poppen voorgoed aan het dansen. Op vragen van het OMB in verband met de solvabiliteit van Solyndra kwam geen antwoord. Integendeel werd aan verschillende ambtenaren van het OMB duidelijk gemaakt wat de president wou. En zo werd aan deze onderneming enkele maanden later niet minder dan 535.000.000 dollar belastinggeld geleend zonder enige vorm van waarborg. Vice-president Biden sprak via sateliet de onderneming toe bij het bekendmaken van de lening en bezocht later de onderneming.
Met zoveel geld, dat een veelvoud was van wat de aandeelhouders er zelf hadden ingestoken, was véél mogelijk. Men bouwde een nieuwe fabriek en Obama himself kwam deze inhuldigen en vertelde toen dat "the true engine of economic growth will always be companies like SOLYNDRA". Wat was dit mooi gezegd!
Met belastinggeld is alles mogelijk en zeker als er grote pakken binnenkomen mogen er grote pakken buiten gaan. Tientallen kaderleden ontvingen maandwedden van 20.000 a' 40.000 dollar. Omdat dit blijkbaar onvoldoende was smeet men nog regelmatig met bonussen. Zo ontving de vice-president marketing Karen Alter, om er maar één uit het pak te noemen, op 15 april 2011 een bonus van 55.000 dollar en reeds drie maanden later op 8 juli opnieuw hetzelfde bedrag. Dit alles als premie in een onderneming die dag na dag en week na week grotere verliezen maakte die nu begonnen op te lopen tot een paar miljoen dollar PER DAG.
Na het bezoek van OBAMA hield de onderneming het nog een jaartje uit en ging vorig jaar in september over de kop. Deze vriendendienst heeft aan de Amerikaanse kiezer meer dan een half miljard dollar gekost en uiteindelijk geen enkele arbeidsplaats opgeleverd. Wel werd onzen George Kaiser in die periode niet minder dan 16 maal op het Witte Huis ontvangen. In plaats van véél electriciteit te produceren heeft men dus het licht uitgedraaid. Dit is nu niet het enige schandaal dat OBAMA aan het achtervolgen is.
Maar dat de Amerikaanse media er weinig belang aan hechten komt alleen door het feit dat ze zelf de grootste profiteurs zijn van de miljarden die tijdens die presidentiele campagnes worden uitgegeven enerzijds en dat ze de wetenschap hebben dat het in alle partijen, dus ook in diegene wiens mening ze aankleven, hetzelfde is anderzijds. Men zou feitelijk de naam van Kaiser kunnen vervangen door Dehaene; SOLYNDRA door DEXIA en de USA door Belgie.
Men zegge het voort...
Freddy Van Gaever






