Onze maatschappij is al jaren het slachtoffer van een opgedrongen tweedeling die de bevolking tegen mekaar opzet. In vorige tijdperken waren er ook geprononceerde tegenstellingen : arm tegen rijk, katholiek tegen protestant, socialisten tegen liberalen, arbeid anti kapitaal, een strijd die trouwens nog niet gans voorbij is en vele andere. Al die polarisaties werden met de tijd opgelost in ons beschaafde Westen en hebben geleid tot overeenkomsten die algemeen bekeken pluspunten opleverden, parels aan de kroon van onze ongeëvenaarde Westerse cultuur : sociale welvaart, geestelijke tolerantie en een respectvolle maatschappij met grote wetenschapppelijke, technische en artistieke verwezenlijkingen.
Dit klinkt niet nieuw, het is een credo dat ik al meermaals bij Angeltjes heb laten weerklinken. Het is misschien een eenvoudige visie, maar je kan er mee aan de slag, met deze goedkope verpakking voor het extreme luxeproduct dat onze Westerse beschaving is. Beschaving die thans weer zwaar onder druk staat. Ik ben geen cultuurfilosoof, daarvoor moet u bij Johan Sanctorum zijn, die deze dingen gefileerder kan uitleggen en situeren. Ik doe het op mijn manier : een beetje wroeten met het hakmes, dat trouwens een gedoogd gereedschap is in de nieuwe samenleving die ons opgedrongen wordt. Wie gaat er tegenwoordig niet de deur uit met een vlijmscherp mes op zak ?
Intussen gaat het dag na dag bergaf met de waarden die zorgvuldig opgebouwd waren door vorige generaties :
- de sociale rechtvaardigheid is een instrument geworden in handen van politici en syndicalisten dat de goede leerlingen uit de klas straft en de slechten beloont. Herverdeling van rijkdom, zegt u ? Dan bent u een blind kalf. Er wordt nog niet te veel eerlijk herverdeeld, er wordt vooral handel gedreven in sociale voordelen : de gepolitiseerde wereld kent profijten toe op eigen houtje aan zij die er geen rechten op kunnen laten gelden, en de centen worden ontvreemd aan de productieve massa, die daardoor zelf in de verdrukking komt. Ook als de kassa leeg is (en met een staatsschuld van 366 miljoen euri, is er geen twijfel aan die lege schatkist) wordt er verder geknoeid en gesold alsof er niets aan de hand is. Op iets meer dan 60 jaar tijd werd ons streven om via een solidaire sociale zekerheid een beter leven te scheppen, naar de vaantjes geholpen door sukkels en onkundige flapdrollen uit de wereld van de politiek. De tekorten in de RSZ en de plundering van de sociale OCMW-kassen zeggen voldoende over de manier waarop goedbedoelde systemen de dieperik in gaan.
- de geestelijke tolerantie is een sado-masochistisch spel geworden. De verdraagzaamheid wordt in dit land gesymboliseerd door zowat alle politieke partijen die zich laten vertegenwoordigen door een opgeblazen kortzichtig personage, Jozef Dewitte. Een man die alle elementen van het totalitaire denken beheerst. De waardevolle elementen uit onze beschaving worden voorgesteld als verdacht, a-sociaal, contraproductief, extreem egoïstisch en bekrompen, en Jozef, de Koning van de Vogelenmarkt, biedt ons in ruil een gemuilkorfde pers en een woestijnreligie die de mens herleidt tot een primitieve wrede haatbol. De pretenties van deze gemandateerde usurpator gaan zo ver, dat zelfs het bedrijfsleven gehinderd wordt in zijn economische en industriële doelstellingen. En sullige ministers, wij noemen geen namen, zitten ijverig te knikken in het bijzijn van deze totalitaire figuur, dat zij mee op kruistocht gaan om de bedrijven de duimschroeven aan te zetten. Het algemeen belang wordt geofferd op de pijnbank van de misdaden die bijvoorbeeld een Leopold II op zijn onbestaand geweten had. Onze voorouders waren met zijn allen koloniale wreedaards en slavenhandelaars en daarom moeten wij de plaats ruimen voor hedendaagse bebaarde fanaten in jurken, die nooit verloochend worden door hun beter geëmancipeerde lotgenoten. De meerderheid van de witte massa slikt deze waanzin.
Gisteren kregen wij op de redactie, waar tegenwoordig tientallen lezersbrieven per dag toekomen, een ware hartenkreet onder ogen van onze oude, trouwe lezer, Capricorn. Het is zijn reactie die de aanleiding heeft gevormd tot deze overwegingen over het land van leugen, list en bedrog. Het land van de tweedeling, van de ontkenning van de realiteit, maar ook van de ontmaskering. Gelukkig maar, we leven niet met 11 miljoen lijdzame idioten binnen de onbegrensde ruimte van het land B.
Het land B (bijna schreef ik, "ons land", maar dat is het niet en daar ben ik trots op) wordt overrompeld door vreemde mensen. Ik noem het al jaren de invasie, deze toestroom. En velen zijn het hier volmondig mee eens. Luid instemmend, sommigen stilletjes knikkend en anderen ontkennend. Want daar gaat deze tweedeling van onze bevolking over : zij die vaststellen, kritiek uitoefenen, de grenzen dicht willen, zij die de belachelijke toegevingen aan de islam streng afkeuren en deze sekte willen ontdoen van haar religieuze dekmantel tegenover een overwicht aan onbegrijpelijke regimepolitici en dito persmuskieten. De invasie mag echter geen naam hebben volgens de poco-simpelen, de invloed van de moslimkwezels mag niet besproken worden en de misdaden begaan uit naam van allah of van een of andere achterlijke traditie, moeten zo vlug mogelijk uit onze geheugens gewist worden, het zijn minieme feitjes die niet veralgemeend mogen worden. Pas toch op, mensen, negeer de werkelijkheid, aanbid de science-fiction verhalen van Verhofstadt, Van Rompuy en de Waalse supernicht.
Eén recent en duidelijk voorbeeld zijn de ijselijke gebeurtenissen in mekaar gezet door het Beest van Toulouse. Het was te voorspellen dat het regime en zijn slippendragers, het scenario van Anderlecht met de eenzame brandstichtende salafist zou hernemen. Het Beest handelde als een enkeling, het Beest heeft geen banden met terroristische en islamistische moordenaarsbendes, het Beest is weliswaar een moslim maar dat is een toevallige omstandigheid. Zo wordt de onmenselijke moord op 7 geviseerde slachtoffers de geschiedenis ingeschreven door Sarkozy en consoorten, een individuele daad, om vooral de grote groep moslims in Frankrijk en de rest van Europa niet te culpabiliseren. Deze zwijgende meerderheid allah-aanbidders laat zich deze behandeling best aanleunen en op deze manier is zij ook niet verplicht spijt uit te drukken voor de wandaden van haar geloofsgenoot.
Wie er op wijst, dat het Beest van Toulouse zeker niet solo optrad maar minimaal kon rekenen op de daadwerkelijke steun van een broer wordt als spelbreker het zwijgen opgelegd. Het wordt evenmin op prijs gesteld te vermelden dat de kerel in Zavidovici in Bosnië is geweest gedurende de voorbije maanden bij de groep "Uitnodiging in het Paradijs". Dit werd bevestigd door ene Dževad Galijašević, een lid van een expertenteam werkzaam in Zuid-Oost Europa dat jaagt op terroristen.
Het politiek-correcte sprookje van de gestoorde enkeling moet overeind blijven, de moslimgemeenschap moet gespaard worden.
Hoe lang kan men de bevolking een rad voor ogen blijven draaien ? Hoeveel doofpotten worden er inmiddels verstopt ? Niet uitsluitend over de multicriminele mislukking, maar over de totale mislukking van de traditionele regimepolitici die met de EU op kop, de democratie in Europa versmachten ? En die weldra ook de vrije meningsuiting via internet aan banden zullen leggen. De gestroomlijnde kranten, weekbladen, tv-zenders en radio-omroepen hebben reeds lang de kant van de eenzijdige voorlichting gekozen. De volgende stap is het vrije internet.
Zo lang wij gezond en wel zijn, laten wij onze stem opklinken, laten wij onze lezers aan het woord, bevechten wij de charlatans van de valse berichtgeving en klagen wij de misdaden aan begaan uit naam van de misselijke sekte die de islam is. En wie het met ons niet eens is, kan de boom in. Ons gelijk wordt dagelijks bewezen door de ongefilterde waarheden die we op het internet kunnen volgen.
Ray