Men zegge het voort (nr 805)

De gemeente Jette gaat op het gemeentelijk kerkhof, naast de bestaande urnenmuur, twee percelen (percelen AS en AT) exclusief inrichten als islamitische percelen.

Van aan de Laarbeeklaan zal zuivere grond worden aangevoerd, die gekeurd werd door een imam. Nieuwe grond dus, want de islamitische doden in Jette mogen blijkbaar niet begraven worden in dezelfde grond als diegene waar “ongelovigen” hebben in gelegen, zodat de percelen eerst tot maar liefst drie meter diep dienen afgegraven te worden.

Daarenboven zullen de percelen van de rest van het kerkhof worden afgescheiden door hagen.

Enkel Vlaams Belang stemde afgelopen woensdag op de gemeenteraad tegen deze plannen. Vanuit de gemeente wordt steeds de nadruk gelegd op integratie. Door te voorzien in aparte percelen, duidelijk afgeschermd van de percelen van de “ongelovigen” drijft men in tegendeel de segregatie ten top.

Begraafplaatsen waren tot in de 19e eeuw een louter katholieke zaak en niet-katholieken kwamen in het ‘verdoemhoekje’ van het kerkhof terecht. Onder druk van de vrijzinnigen werden begraafplaatsen geseculariseerd en hield de apartheid in de dood op te bestaan. Moslims willen dat nu omkeren en terug verschillen maken tussen de doden. Voor Vlaams Belang is dat alvast niet aanvaardbaar.

Jette heeft geen ‘multilevensbeschouwelijke’ begraafplaats nodig want al onze begraafplaatsen zijn dat. Dat staat zo in de wet. Het begrip ‘multilevensbeschouwelijk’ wordt misbruikt om precies het tegenovergestelde in te voeren en om de seculiere maatschappij en de scheiding tussen godsdienst en staat weer een stukje verder uit te hollen. De islam eist altijd meer en meer toegevingen op basisprincipes. Gisteren aparte zwemlessen voor mannen en vrouwen, enkel vrouwelijke artsen voor moslima’s, hoofddoeken in de ambtenarij en de scholen; vandaag een aparte begraafplaats en apart onderwijs; en wat zal het morgen zijn? De islam zal zich – net als de katholieke kerk vroeger – enkel onder druk aanpassen. De halfzachte mentaliteit van de traditionele partijen heeft het tegenovergestelde effect.

Blijkbaar beseffen die partijen dat zelf ook, want eerder deze week vond het Jetse College het in de bevoegde Commissie nodig om rond het hele verhaal een zwaar mistgordijn te hangen, en zelfs botweg te liegen in haar antwoorden op pertinente vragen die Vlaams Belang over dit dossier stelde.

Dominiek Lootens
Brussels parlementslid

Gisteren maakte de minister van religieuze zaken, Suryadharma, van Indonesië bekend dat de regering overweegt korte rokjes te verbieden. "We denken dat er algemene regels moeten komen voor de manier waarop vrouwen zich kleden", vertelde de minister woensdag in Jakarta. "Rokjes zouden bijvoorbeeld onder de knieën uit moeten komen".  

De kledingvoorschriften zouden een onderdeel zijn van het anti-pornobeleid – een “task force” werd daartoe opgericht.  Op dit moment is men bezig om uit te zoeken wat precies onder de hoofding “pornografie” kan ondergebracht worden.  De minister gaf toe dat een definitie van pornografie nogal subjectief kan zijn.  Input van het publiek is welkom: “Er moet een universele maatstaf komen”. 

Zou Valentijn ook hierbij geklasseerd worden?  Indonesische moslimgeestelijken vinden immers dan Indonesiërs geen Valentijn mogen vieren.  In de provincies Banten en Palembang werd de viering ronduit verboden en de raad in Atjeh heeft formeel laten weten dat dergelijke viering een ongepaste bezigheid is voor moslims.  

Indonesië is officieel een seculier land met 240 miljoen inwoners.  De overgrote meerderheid van de bevolking is moslim.  In Atjeh is de sharia van kracht. Wie wil er met ons in een “task force”  meewerken aan het opstellen van een universele maatstaf van de korte rokjeslengte ?

Floriaan Terbeke

Bron: De Pers.nl

NvdR Angeltjes : Wij publiceren dit stuk omdat we onze lezers willen informeren over de gang van zaken in de Prachtlanden. Indonesië is het grootste moslimland ter wereld.  Voor de rest zijn wij van oordeel dat elke natie het evidente recht bezit de regels van het maatschappelijk verkeer vast te leggen volgens de eigen inzichten, zonder dat wij er ons moeten mee bemoeien. Als Egypte bijvoorbeeld de bikini verbiedt, moeten wij dat aanvaarden. Het is hun land en wij moeten ons niet in te laten met hun beleid. Het vervelende is echter dat een aantal moslims hun Prachtlanden ontvluchten naar het Westen en hier hun achterlijke regels en gebruiken willen opleggen.  Dat is een andere discussie.

(Mieke)

 Voor de Brusselse raadkamer zijn eind maart 2012 de debatten verder gezet rond de vijftien burgemeesters uit het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde die in 2010 weigerden de federale verkiezingen te organiseren. De raadkamer beslist op 26 april of de burgervaders voor de strafrechter moeten komen. Een Franstalig gemeenteraadslid uit Overijse had bij het Brussels gerecht klacht ingediend tegen vijftien burgemeesters en gemeenten omdat ze onder andere geen kieslijsten hadden opgesteld of oproepingsbrieven hadden verstuurd. De betrokken burgemeesters vonden de verkiezingen ongrondwettelijk omdat B-H-V niet gesplitst was. De Brusselse raadkamer zal op 26 april beslissen of het tot een proces komt. Het parket vroeg vandaag alvast de buitenvervolgingstelling van de burgemeesters en hun gemeenten, die op hun beurt een schadevergoeding vragen aan het gemeenteraadslid uit Overijse voor tergend en roekeloos geding.

(dank aan Benny)

Johan Van Dyck, de voormalige Duvel Moortgat-topman bracht op 9 maart het legendarische Seefbier opnieuw op de markt. Met onverwacht succes, zo blijft nu, want drie weken later is het bier nauwelijks nog te krijgen.

"In het begin van de twintigste eeuw leefde de Antwerpenaar in een rijkelijke stad. In het stadscentrum werden langs de boulevards luxueuze warenhuizen en brasseries opgetrokken. Toch hadden de meeste Antwerpenaren geen boodschap aan deze rijkdom. Ze woonden in vervallen wijken in de binnenstad: de zogenaamde faubourgs, of zoals Antwerpenaren het zeggen het faboert. Ook in de wijk Seefhoek waren de meeste bewoners voornamelijk arm. Seef was ook de naam van een licht, schuimend troebel bier dat in de Antwerpse regio gebrouwen werd. Het bier was dusdanig populair dat de wijknaam Seefhoek, waar veel Seef gedronken werd, er naar vernoemd zou zijn. Amand De Lattin beschrijft in “Sinjorenstad” (± 1915) het Antwerpen van de jaren 1880 tot 1900. Hij heeft het over “een populaire buitenherberg, in een stadsgedeelte dat zich pas begon te ontwikkelen, was de Seefhoek, genaamd bij Trien uit de Pothoek en vooral geroemd voor zijn seef.”

Deze herberg zou zich op de hoek van de Lange Beeldekensstraat en de Pesthofstraat hebben bevonden. Ook dokters en personeel van het Stuivenbergziekenhuis kwamen er hun seefbier drinken.

Vanaf 9 maart 2012 wordt het bier weer verkocht. Het initiatief kwam van Johan van Dyck die de Antwerpse Brouw Compagnie had opgericht om verdwenen bieren nieuw leven in te blazen. Seefbier is het eerste product dat het bedrijf op de markt brengt. Burgemeester Patrick Janssens was in het stadhuis degene die de eerste slok mocht nemen, en doopte het prompt tot tweede stadsbier van Antwerpen. Het eerste stadsbier is het gekende Bolleke van De Koninck (inmiddels ook overgenomen).

Rond de receptuur van Seefbier heeft altijd geheimzinnigheid bestaan. Zo noemt Hendrik Verlinden - de man die onder andere de bieren van de trappisten van Westmalle op punt stelde - in 1916 het Seefbier 'het Bier van de Toekomst'. Tegelijkertijd geeft hij aan dat de receptuur geheim gehouden wordt: ..."Over de bereidingswijzen van het Antwerpse Troebelbier of Seef is er bij mijn weten nergens iets te lezen; brouwers hebben er altijd een geheim van gemaakt, iets wat achterlijk en onzinnig is. Op zulke wijze kan een product niet verbeterd worden". Wanneer de kleinere Antwerpse speciaalbierbrouwers uit Antwerpen verdwijnen onder druk van de opkomst van pils, de grote industriële brouwerijen en de beide wereldoorlogen, wordt de receptuur verloren gewaand.

Na een zoektocht[7] van bijna drie jaar in familiearchieven, het stadsarchief, de heemkundige kringen en bij oude brouwersfamilies, vindt Johan Van Dyck - op dat moment directeur bij brouwerij Duvel Moortgat - de receptuur terug. Het document, dat dateert van eind 19e eeuw, bevat de details van het recept, beschreven naar de technieken uit die tijd. Met hulp van Dr. Ir. Filip Delvaux van biercentrum Delvaux, worden de eerste brouwsels gemaakt in een testbrouwerij van de K.U. Leuven.

Voor de gist wordt een beroep gedaan op de gistcollectie van Delvaux, die een uitgebreid archief oude Belgische brouwersgisten bevat. Seefbier is een bier van hoge gisting, met hergisting op fles. Het wordt gebrouwen met Belgische hop uit Poperinge.

Historisch gezien bestond er Seef en dubbele Seef. Het eerste aftreksel van het brouwproces, rijk aan suikers en smaak-aroma's, werd duurder verkocht als dubbele Seef: het was voller van smaak en had een hoger alcoholpercentage (6-7 %). Na dit eerste aftreksel werd het brouwsel verder 'uitgewassen'; een proces waarbij het 'wort' verder werd aangelengd met water. Het zo verkregen resultaat is lager in concentratie aan suikers en heeft een lichter, lager alcoholpercentage (2-3%). Waar dubbele Seef voor speciale gelegenheden gedronken werd, was Seef een meer alledaagse drank. Het Seefbier dat gebrouwen wordt door de Antwerpse Brouw Compagnie, is gebaseerd op de dubbele Seef, d.w.z. 6,5%.

Het woord seef zou afgeleid zijn van het Latijnse woord sapa. In het Frans wordt dat sève. Een plantensap dat levenskracht en veerkracht verwekt. Seef is dus een “voedende” drank getrokken uit wortels en stengels van verschillende planten. Afgeleid van dit Franse woord, betekende het woord seve gewestelijk "aroma, smaak, geur." Het werd gebrouwen met 50% gerst en tarwemout en had slechts 1% alcoholgehalte. Het was een lichtkleurig, zoet, troebel en sterk schuimend bier.

De brouwerij Saveniers & Van Riel (1915-1932) in Wijnegem brouwde diverse bieren (Blond, Bock, Export, Flora, Munich, Tripel, maar ook tafelbier en Seef.[10] Om die reden zou men zich kunnen afvragen of de benaming Seef misschien uit de familienaam Saveniers afgeleid zou kunnen zijn. Vergelijkbaar in dit verband is brouwer J. H. Severans, die (volgens J. B. Stockmans) in 1827 vergunning kreeg voor een bierbrouwerij in het nabije Borgerhout.

Daarnaast vragen sommigen zich af of er een verband is met salie. Het woord Seef of selve zou namelijk Oudnederlands zijn voor deze plant.  De Latijnse naam (Salvia officinalis) komt van het Latijnse woord salvare en betekent redden, verlossen of heilbrengen. Bij de Romeinen was salie al bekend om het verhogen van de vruchtbaarheid. Het Engelse woord voor salie, sage, betekent ook wijs of wijze. Naast de klankovereenkomst is een verband met het seefbier eerder onwaarschijnlijk.

Van enkele Vlaamse schrijvers is bekend dat zij dit bier hebben gedronken. Domien Sleeckx vermeldt: “Een der gehuchten, welke wij op dergelijke wandelingen het liefst bezochten, was het Eksterlaar. . . . Men tapte er een wit bier, dubbelde seef geheeten, dat schuimde als Champagne, naar ’t hoofd liep als Porto, en tien cents den liter kostte.” En Lode Baekelmans schrijft: “in het naar huis gaan hadden zij een stoop seef leeggedronken, die fel schuimde en den neus prikkelde. Dat is de champagne der arme luizen, de champagne van de vijfde wijk”; “Willen wij naar de Pothoek seef gaan drinken en een stukske eten”.

Bron : Wikipedia

Er was ooit de muur van Berlijn en er is nog altijd de muur van Geraardsbergen. Verder dan het woord muur mag de vergelijking nochtans niet gaan, want de eerste is afgebroken en de tweede bestaat nog altijd. Ook al is het geen echte muur, en heeft het erg steil stuk weg veel van zijn invloed verloren. Toch in het wielrennen, want niet meer behorende tot het parcours van de in België wereldberoemde Ronde van Vlaanderen... 

Het wielerseizoen is in Vlaanderen enkele weken geleden op gang geschoten door wat vroeger naam maakte als Omloop Het Volk maar om comerciële redenen nu omgedoopt werd tot omloop Het Nieuwsblad. Het is de traditionele openingsklassieker van het nieuwe wielerseizoen en zowel renners als wielerliefhebbers kijken er elk jaar reikhalzend naar uit. Vandaag zijn echter alle ogen gericht op 'Vlaanderens mooiste' koers, de Ronde van Vlaanderen, die zondag wordt verreden. Meer dan ooit, en misschien ook méér om andere dan louter sportieve aspecten. Eén daarvan is dat gedreigd wordt op de laatste kilometers van het parcours punaises uit te strooien ten einde van de eindstrijd een chaos te maken. De dreiging wordt ernstig genomen, en de politie zal de uren voor de wedstrijd de laatste kilometers bijzonder in het vizier houden. 

Hoe komt het dat wielersupporters een boeiende finale met wellicht de momenteel beste renners ter wereld willen verstoren?  Enige achtergrondinformatie is nuttig.  

De kiem ligt in het breken met de traditie. Waar vroeger de supersteile helling van de 'Oudenberg' in deze stad het begin betekende van een finale die eindigde in het enkele tientallen kilometer verder gelegen Meerbeke, ligt dat nu helemaal anders. De plaats van aankomst werd verlegd naar Oudenaarde - die wellicht meer geld, 150.000 euro, over had voor de organisatoren - en de beruchte muur speelt helemaal niet meer de rol van 'scherprechter'. Oudenaarde spint er intussen garen bij, want via de televisie zal de stad te zien zijn van Australië tot in Canada door zo’n 80 miljoen kijkers. Citymarketing mag wat kosten... 

In de streek van Ninove en Geraardsbergen blijft de gramschap onwezenlijk groot. Een oude traditie moest wijken voor het geld, en dat is een vlek op het sportgebeuren. Dat achter de argumenten ook commerciële redenen schuilgaan kwam minder aan bod. Want de cafés in Meerbeke maakten alleen al door het verteer – en in die streek kennen ze er wat van - van het publiek méér dan hun jaar goed. Op de 'Oudenberg' idem dito. De eigenaar van een domein naast het parcours zette er een VIP-dorp neer van waaruit men voor een smak geld het beslissende moment van de koers van op enkele meter afstand kon meebeleven. Intussen weigerde hij wel een bijdrage te geven aan de organisatoren, ofschoon het aan hen te danken was dat hij mooi geld kon verdienen. 

Over die organisatie is intussen ook iets te melden. Oorspronkelijk was de inrichter Het Nieuwsblad, van de krantengroep Corelio. Maar een paar jaar geleden werd de Ronde overgemaakt aan de organisatie Flanders Classics, een koepel waar ook andere bekende Vlaamse voorjaarswielerwedstrijden, zoals o.a. de Omloop, Dwars door Vlaanderen en Gent-Wevelgem bijhoren. En wie is de man achter Flanders Classics? Niemand minder dan Wouter Vandenhaute, van journalist uitgegroeid tot de baas van Woestijnvis, tot voor kort - o.a. als leverancier van het populaire tv-programma Man bijt hond - het bevoorrechte productiehuis van de VRT. Tot voor kort omdat het ambitieuze Woestijnvis of zijn holding De Vijvers eigenaar werd van de te koop gestelde tv-zender VT4. Woestijnvis wil op die zender ook zijn ding gaan doen en dat betekent concurrentie voor de VRT. 

Het belet nochtans niet dat de VRT volop reclame maakt voor de koers van zondag. Om nog te zwijgen van Het Nieuwsblad. Al dagen op voorhand en in een mate die het maatschappelijk belang ver overschrijdt, worden pagina’s volgeschreven met reportages over het toekomstige evenement. Corelio moet ook belangen hebben in Woestijnvis. 

Het spreekt dat de organisatoren voor de vernieuwde ronde aan zichzelf en aan het publiek verplicht zijn uit te pakken met een parcours dat de vorige edities in de schaduw stelt. De fameuze muur en dus ook Geraardsbergen zijn er niet meer bij, maar vervangen door de Kwaremont, een andere Vlaamse ‘berg’. De renners moeten er drie keer over, tot vreugde en vermaak van de toeschouwers die een plaats veroveren in de voor de gelegenheid uitgedachte ‘beleveniscentra’. Ter zijde: ook de kasteelheer van het domein aan de muur in Geraardsbergen richt er met zijn vennootschap Vieux Mont – Oudenberg klonk wellicht te Vlaams - een tentendorp op, een aanduiding dat er aan de rand van de Ronde toch wel geld te verdienen valt. Zal hij nu een bijdrage leveren aan de organisatoren?

Dat het publiek in de beleveniscentra de renners verschillende keren zal zien passeren en ook kan volgen op grote schermen is exemplarisch voor de ‘vermarking’ van Vlaanderens mooiste. ‘Public viewing dat ingeburgerd is in het voetbal en het veldrijden zal eindelijk in het wegwielrennen zijn intrede doen’, zegt een verdediger van de vernieuwde Ronde van Vlaanderen. Voorspeld wordt dat koersen waarbij men de renners maar één enkele keer ziet voorbijflitsen hun beste tijd hebben gehad. De kosten voor de omkadering (politiebegeleiding, verkeersregeling, veiligheidsmaatregelen, seingevers e.d.m.) lopen steeds hoger op en de sponsoring en tv-inkomsten volgen niet. Vandaar de optie het parcours te concentreren, zodat de wielerfan de coureurs meer dan één keer kan zien. En dus meer waar voor zijn geld krijgt. Inderdaad voor zijn geld, want het ligt voor de hand dat hij in de toekomst zal moeten betalen voor het wielerspektakel. 

De bekende televisiecommentator Michel Wuyts lijkt het publiek al voor te bereiden. ‘Op plaatsen waar je de renners drie keer ziet voorbijkomen is inkomgeld vragen best verdedigbaar. Voor het WK veldrijden tellen ruim 60.000 mensen vlot 25 euro neer. Ook voor een voetbalmatch wordt betaald. Het wielrennen kan niet achterblijven’, stelt hij in een interview...

29 maart 2012

Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.

TIJD OM TE BARBECUEëN

Hierbij is het erg belangrijk om te weten dat een man ook bepaalde kookkunsten kan vertonen. Zie hieronder de details van de ons allen zo bekende barbecue ceremonie, onderverdeeld in 24onderscheiden stappen en met duidelijke taakverdeling.

1. Man haalt barbecue en kolen uit de schuur.

2. Vrouw maakt de grill van de barbecue schoon.

3. Vrouw gaat naar de winkel.

4. Vrouw gaat naar de slager.

5. Vrouw gaat naar de bakker.

6. Vrouw maakt de salades klaar en bereidt de groenten.

7. Vrouw bereidt de diverse vleessoorten.

8. Vrouw legt al het vlees op een schaal samen met alle andere barbecue benodigdheden, zoals kruiden etc.

9.Vrouw brengt de schaal en de schoongemaakte grill naar de man die bij de barbecue staat te wachten met een biertje in z’n hand.
 
10.Man legt het vlees één voor één op de barbecue.
 
11.Vrouw gaat de tafel dekken.

12.Vrouw checkt de groenten die ze aan het koken is.

13.Vrouw bereidt het dessert.

14.Vrouw gaat naar buiten om de man te vertellen dat het vlees op de barbecue aanbrandt.
 
15. Man pakt het aangebrande vlees van de barbecue en geeft het op een schaal aan de vrouw.
 
16. Vrouw pakt de borden en serveert het serviesgoed uit.
 
17. Man schenkt de drankjes in.
 
18. Vrouw ruimt tafel af en gaat koffie zetten.

19. Vrouw serveert koffie en dessert.

20. Vrouw ruimt tafel weer af.

21. Vrouw gaat afwassen en de keuken opruimen.
 
22. Man laat de barbercue staan; er branden immers nog wat kooltjes.

23.. Man vraagt aan vrouw of ze vandaag blij is dat ze niet hoefde te koken.

24. Man ziet vrouw verbaasd kijken en concludeert dat het onmogelijk is om vrouwen gelukkig te maken.

(dank aan Mieke)
  

Anderstaligen verkiezen het werkwoord 'genieten' tot mooiste Vlaamse woord

 'Ik geniet van de ziekenkas, jij geniet van het OCMW, hij geniet van de dop, wij genieten...'

http://quotenon.blogspot.pt/2012/03/quote-non-vd-dag-69-zij-genieten.html

Er bestaan heel wat klassiekers in de filmwereld en wie zegt dat deze of gene de allerbeste is ?  Tot mijn Top-Drie behoren Gone with the wind, het Zevende Zegel van Ingmar Bergman en The Godfather van Francis Ford Coppola. Dit epische drama over de gangsterfamilie Corleone, naar het boek van Mario Puzo,  is 40 jaar geleden verfilmd en heeft nog niets van zijn grote artistieke waarde ingeboet. Een fenomenale rolverdeling met échte acteurs en geen door de studio's opgefokte minussen en met beklijvende muziek van Pietro Mascagni en Nino Rota. U hoeft het er niet mee eens te zijn.

Ray

Uit Hoffmann's Vertellingen van Jacques Offenbach de barcarole door de alt Elina Garanca en de sopraan Anna Netrebko. Een gefilmde studio-opname.

Als u ooit een hemel zoals deze ziet — neem er dan een foto van! Drie nachten geleden in IJsland werd een avontuurlijke fotograaf (op de voorgrond in de afbeelding) vergast op een hemel vol aurorae en deed precies dat. Daarna, door vijf afzonderlijke foto's digitaal aaneen te rijgen, recreëerde hij de hele door poollicht verlichte hemel in dit 180° bestrijkende panaroma vanaf de Vatnajökull-gletsjer. Poollicht wordt veroorzaakt door energetische deeltjes van de Zon die op de magnetische omgeving rondom de Aarde botsen. Dat maakt dat weer andere energetische deeltjes zoals elektronen en protonen richting de polen van de Aarde neerregenen en daar op luchtmolekulen in de dampkring botsen. Wanneer geëxciteerde electronen in aangeslagen molekulen in de lucht terugspringen naar hun grondtoestand zenden ze vooral groen licht uit. Aurorae kunnen vele vormen en kleuren vertonen.

Bron : http://apod.nasa.gov/apod/archivepix.html

Het is u niet onbekend, lieve lezeressen, beste lezers en tegenstribbelende politiek-correcte vluchtelingen van de waarheid, dat wij geen hoge pet hebben van minister van Financiën en CD&V-vicepremier Tjeven Vanackere.  De man heeft het definitief bij ons verkorven als politicus toen hij in de regering Leterme samen met de minister van Oorlog, Groot Gelijk en Zelfverheerlijking verantwoordelijk tekende voor bombardementen op Libië.  Het land B had daar NIETS te zoeken en de enige reden voor onze militaire aanwezigheid was, zoals Decrem het in een onbewaakt moment toegaf in een interview aan de Libre Belgique, een opsmukoperatie voor de belgische staat die internationaal een belabberd figuur sloeg met zijn jarenlange regeringsformatie. Daarvoor moesten een ongekend aantal Libiërs opgeofferd worden dankzij belgische bommen en granaten. Mensen zijn altijd mensen en worden niet behandeld als slachtvee. Dat is ons humanistisch oordeel.

Wie vandaag zit te roepen dat Leopold II de dood en verminking van zovele Conolezen op zijn geweten heeft, zou zich eveneens moeten afvragen hoeveel doden en fysiek gehandicapten  het christen-democratische trio Leterme, Decrem en Vanackere op hun CD&V-kerfstok hebben. 

Vanackere heeft een politieke bliksemcarrière achter de rug. De man praat als Brugman en hij heeft zich ontwikkeld tot sterkhouder van het regime. Ongeacht wat er ook gebeure, de tjeven vinden in deze verbrusselde West-Vlaming hun àlles goedpratende advocaat.  Onder het mom van een toegankelijk en empatisch standwerker schuilt een onwrikbare carrièrist, die vooral de belangen van zijn partij en het ACW door elke politieke storm loodst. Bovendien is Vanackere een zuivere belgicist. Onlangs betreurde hij zelfs dat de  traditionele politieke partijen ooit gesplitst zijn geworden.  Hij is dan ook een fervent voorstander van één politieke kieskring over het nationale grondgebied : de grote staatsmannen (u kent ze, wij vertikken het enkele namen neer te schrijven van deze onzalige figuren) willen zich in Vlaanderen, Wallonië en Brussel door het plebs laten verkiezen en zij streven naar miljoenen bolletjes achter hun naam. IJdelheid gecombineerd met belgische grootheidswaanzin.   Deze nationale kieskring druist lijnrecht in tegen de autonomie van de gemeenschappen en gewesten en wie zich achter dergelijk voorstel schaart, negeert  de moeizaam verworven eigenheden van de Vlaamse Gemeenschap en dito Beweging.

In het Dexiadossier heeft Vanackere een grote rol gespeeld. Daar moet niet aan getwijfeld worden.  De Vanackerse netwerken lopen uiteraard tot diep in het ACW-bolwerk, een van de machtigste instituten in het federale belgië. Vanmorgen hoorden we op Radio één de huichelachtige Vanackere beweren hoe ontgoocheld en gekwetst hij is door de aanvallen die hij te verwerken krijgt over zijn rol en de winst die de christelijke arbeidersbeweging via winstbewijzen maakt in Belfius. "Graaicultuur, onder één hoedje spelen, ... Het is bijzonder laag om dat te beweren", vindt Vanackere. Ik heb geen enkele moeite, zeker niet met het oog op de naderende Paasperiode, mij de treurende gelaatsuitdrukking van de financieminister voor te stellen, als hij deze woorden uitspreekt.

Het ACW kwam de voorbije dagen terecht onder vuur te liggen nadat bekend raakte dat een deel van de winst van Belfius terug naar de beweging stroomt via de zogenaamde winstbewijzen. En dat terwijl de overheid miljarden op tafel legde om Dexia te redden en voor Arco, de coöperatieve pijler van het ACW, een beschermingsregeling uitwerkte die goed is voor 1,5 miljard euro. Vanackere probeert de goegeemente diets te maken, dat in het politiek comité van het ACW nooit met één woord gerept werd over winstbewijzen. Ik had daar tot voor kort nog nooit over gehoord, beweert hij. Op de vraag wat er met de winstbewijzen gaat gebeuren, reageert Vanackere verontwaardigd. "Wat wil je dat ik daar over zeg? Denk je dat ik tijd heb om me met winstbewijzen bezig te houden ? Dat zullen de mensen van het ACW zelf doen. Zij zullen zelf uitmaken wat ze nodig vinden".

Hoe zouden wij een kerel die niet aarzelt om uit naam van het staatsbelang een ongekend aantal mensenlevens op te offeren, geloven als het gaat over duizenden miljoenen euri die zijn partijvrienden ten goede komen ?  Vanackere bezit niet de buffelstijl van Jean-Luc Dehaene, maar zijn streken en doelstellingen zijn niet verschillend. De tjeven hebben de gouden lepeltjes van de rijstpap al op zak voor ze ooit aan de hemelpoort komen.

Ray