Geachte Redactie - 24 april 2012

Het boegbeeld van het Vlaams Belang wordt doorgaans afgeschilderd als een monster. Maar érgens moet daar toch een mens achter schuilgaan? “Die vraag is me door journalisten nog nooit gesteld.” Tot nu.

"Mijn toenmalige lijfwacht heeft nog altijd een litteken van 10 centimeter in zijn kaak. Iemand stak met een mes in mijn richting en hij weerde dat af', vertelt Dewinter over de bedreigingen die hij in het verleden ontving. 'Er stond zelfs eens een gek met een shotgun in ons secretariaat." 
 
En de rst moet u lezen in P-Magazine

Bruges la Morte door Georges Rodenbach

Wat een gedoe allemaal : politiek en seks, even innig verbonden als politiek en geld.  Madammen komen af op geld en meneren graaien zo veel mogelijk centen bij mekaar om madammen te vangen. Daaroverheen komt nog de fictie van "macht" en de weireld draait dol door. In 2012 net zoals duizenden jaren geleden.

In De Standaard lezen we dat gisteren in Reyers Laat, Frank Vanhecke, de immer nog parate vernieler van Vlaams Belang, zijn expertenlicht mocht laten schijnen over de tastende handjes van Van den Driessche en diens schunnige taalgebruik.  Of is het normaal dat een man met een beetje beschaving en een hoge sociale functie als hoofdredacteur of senator aan vrouwen die hij nauwelijks kent of over wie hij een gezagsfunctie uitoefent, vraagt of het lang geleden is, dat ze nog een wip hebben gedaan ? 

Goed, dus Vanhecke zat er bij als expert, want naast politiek heeft Frank altijd oog gehad voor vrouwelijk schoon. En wellicht was hij ook gevraagd als mogelijk opvolger van Van den Driessche als Brugs kopman voor de N-vA. Dat werd uiteraard niet gesuggereerd, want ook op de Reyerslaan behoort schijnheiligheid en achterbaksheid tot de dagelijkse geplogenheden. Neen, Frank was er, omdat hij met Pol samen de kleuterschool had doorlopen. Een garantie om iemand goed te kennen dankzij mijnheer Fröbel. Hoe dan ook, in een hypocriete omgeving voelt Vanhecke zich thuis als een visje in de Damse vaart.

Frank zit nog steeds in de Europraatbarak (bij de fractie van de UKIP van Nigel Farage) op een zetel dankzij VB-stemmers en hij zit voortdurend te lonken naar Frieda Brepoels en de N-vA op te hemelen. Terwijl hij zijn vroegere partij blijft matrakkeren.  Zoals meerdere politici  die in onmin geraken met hun partij, vindt  Vanhecke, dat de kiezers hem ook nog leuk en aantrekkelijk vinden als hij solo gaat. Een zeteldief kent geen schaamte noch berouw, heeft weinig zelfkennis en leeft in een waan van zelfoverschatting.   Vanhecke heeft telkens hij de kans kreeg, opgeroepen om de N-vA te steunen, want Bart is een toffe jongen,  zijn partij is een verzameling van correcte idealisten en Vanhecke wil er dolgraag bij. En nu doet zich een unieke kans voor na de uitschakeling van PVDD in de stad waar FVH zijn carrière maakte en die hij inmiddels geruild heeft voor Schoten.

De huidige N-vA voorzitter en de vorige VB-voorzitter hebben één zaak in gemeenschap : een diep-diepe afkeer voor de republikeinen van Vlaams Belang.  Het is pathetisch te zien hoe een Vanhecke zich direct schaart achter elke VB-er die zijn partij verloochent.  Zoals het trieste Belfortgroepje uit Gent. Losers, die niet eens de betekenis van dat woord kennen.  Is die band tussen BDW en FVH hecht genoeg om de Bruggeling te vergeven dat ook hij gedurende jaren gelogen heeft over zijn relatie ?  Hij heeft daarover zijn spijt betuigd, dat doet elke brave moordenaar ook. Maar dat vermindert niet de felheid van de leugens en het bedrog.

En hoe zit het nu met Vanhecke ? Het zijn onze zaken niet, maar als je een politieke partij die je jaren geleid hebt, kapot maakt omwille van externe aangelegenheden, probeer dan tenminste een zweem van onkreukbaarheid te behouden.  Er hangt in Brugge klaarblijkelijk iets speciaals in de lucht.  De tijd van "Bruges la morte" is voorbij maar zou de lectuur van Georges Rodenbachs roman overeenkomsten met de realiteit van vandaag bevatten ?  Wij durven het niet veronderstellen.

Ray

Handtastelijkheden à la Pol Van den Driessche, daar tillen wij zwaar aan maar een lief zoentje is heel wat anders.

(foto Gazet van Janssens)

Vlaams volksvertegenwoordiger Joris Van Hauthem volgt aanstaande woensdag Filip Dewinter op als fractieleider in het Vlaams Parlement. Van Hauthem is historicus van opleiding (KUL) en was tijdens zijn studententijd actief in de Nationalistische Studentenvereniging.

Gerespecteerd door vriend en vijand

Zijn lange staat van dienst voor onze partij is opmerkelijk. In 1989 vertegenwoordigde hij het Vlaams Blok in de Brussels Hoofdstedelijke Raad en sinds 1992 in het Vlaams Parlement. Van Hauthem maakte de Sint-Michielsakkoorden (1993) van dichtbij mee en staat als Vlaams-Brabander bekend om zijn communautaire reflex. Zo was hij één van de voortrekkers om de ‘burgemeesterscarrousel’ in de faciliteitengemeenten op de politieke agenda te plaatsen, nam hij het op voor de geringeloorde Brusselse Vlamingen en waakte hij steeds over de beloften van de meerderheidspartijen om het zwaartepunt bij de deelstaten te leggen. Van Hauthem wordt dan ook door vriend en vijand gerespecteerd om zijn dossierkennis en zijn scherpe analyses.

Motor van de Vlaamse staatsvorming

In een reactie stelt hij dat er een zware taak op z’n schouders ligt om Filip Dewinter op te volgen. “Een reden te meer om me 110% in te zetten en van de gelegenheid gebruik te maken om Filip oprecht te danken voor zijn niet aflatende inzet die hij als fractieleider aan de dag legde. Als aanvoerder van de fractie van dé onafhankelijkheidspartij is het mijn betrachting de rol van het Vlaams Parlement als motor van de Vlaamse staatsvorming te blijven beklemtonen.” Wij wensen hem hierbij uiteraard alle succes toe.

Tijdens het televisie-journaal van 19 uur bij de 0000 ontspon zich een gesprek tussen Vim de Wilder in de studio te Brussel en Ivan Ollevier op het Binnenhof in Den Haag.

Vim : Hallo . Ollevier. Hoe.  Staan. We.  Ervoor.  In.  Den Haag ?  Heeft. De. Liberale. Premier. Mark.  Rutte. Nu. Eindelijk. Het. Ontslag. Van. Zijn.  Regering.  Ingediend. Bij.  De.  Koningin  Ollevier ? (Vim maakt een buiging als hij "de koningin" uitspreekt)

Ollevier : Ja, Vim, dat is deze namiddag gebeurd en morgen wordt in de Tweede Kamer gedebatteerd over een datum voor de verkiezingen, Vim.

Vim : En. Ollevier. Hoe. Zit. Het. Met. De. Verantwoordelijkheid. Van. De. Extreemrechtse. Populist. Geert. Wilders. Ollevier ? (Vim maakt een wegwerpgebaaar bij het uitspreken van de naam Wilders)

Ollevier : Ja, dat is me wat, hé, Vim.  Die extreemse rechtse sm ... ik bedoel Wilders is een abjecte islamofoob met meldpunten tegen iedere buitenlander maar vreemd genoeg is zijn partijprogramma inzake de bezuinigingen linkser dan dat van de brave en goede socialisten van de PvdA. Vim.

Vim : Dat. Kan. Ik. Niet. Begrijpen. Een. Extreemrechtse. Met. Linkse. Manieren. Dat bestaat. Toch. Niet. Ollevier. (Vim kijkt parmantig rond alsof zich iets onwelriekends in de studio bevindt)

Ollevier : Neen, dat begrijpen wij, goed geïnformeerde en objectieve journalisten niet. Hier klopt iets niet.  Wilders is een onbetrouwbare populist en laten wij hopen, Vim, dat volgende keer opnieuw de Socialisten het voor het zeggen hebben. Ik ga nu op stap met Jolande Sap, het lekkere wijfje van Groen-Links om mij objectief te informeren.  Maar daar kent gij niets van, nietwaar.  Dag, Vim, het zal laat worden vanavond.

Vim : Dag. Ollevier. Wij. Gaan. Nu. Naar. Onze. Zuiderburen. Waar. Het. Extreemrechtse. Front. National. Van De. Familie. Le. Pen. Schandalig. Hoog. Gescoord. Heeft. (Vim kijkt  scheel de camera in, bij wijze van afkeuring)

Etc

Wij zijn er voorstander van ons regelmatig te informeren bij de politiek-correcte media (er zijn er nauwelijks andere) om de gedachtengang te volgen van onze tegenstanders. Welke argumenten hebben deze mensen, wat zijn hun beweegredenen om ons in de afgrond te stoten, zijn zij zo dom als wij denken, of zijn ze bezopen en doordreongen van eigendunk  en machtswellust ?  Ik vrees dat het een mengeling van dit alles is, maar wij zitten wel opgescheept met dit zootje onverantwoorde barbaren.

In elk land zijn er gazetten die zichzelf verheffen tot kwaliteitskranten.  In Vlaanderen kunnen we daar flink mee lachen, als we de armtierige resultaten zoals De Morgen of De Standaard in handen krijgen. In Frankrijk is het niet beter gesteld met de voorlichting. Le Monde, eens een krant die een jounalistieke sérieux bezat, is al jaren gedevalueerd tot een spreekbuis van het linkse politiek-correcte janhagel.  Le Monde is wat ons betreft Het Laatste Nieuws zonder foto's met boezemrijke dames.

Hieronder volgt een plusminus getrouwe vertaling van een artikel over Europese reacties op de overwinning van Marine Le Pen. Poco-politici worden geciteerd door een poco-journalist. Kwaliteitsinformatie is het gevolg : nietszeggend, voorspelbaar, saai en dommig.

 Le Monde

Verschillende Europese landen hebben maandag 23 april hun ongerustheid uitgesproken na de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen, waarbij een historisch hoge score bereikt werd door eurosceptisch extreem-rechts. Marine Le pen behaalde 17,9% en is op de derde plaats geëindigd met zelfs 1 miljoen meer stemmen dan haar vader Jean-Marie in 2002 bij de confrontatie met Jacques Chirac tijdens een tweede ronde. Het Front National neemt een scheidsrechterspositie in bij de huidige tweede ronde tussen Hollande en Sarkozy en de partij predikt het uitschrijven van een referendum om uit de eurozone te stappen en zij wil de lidstaten hoger plaatsen dan Europa met een Franse wet die Europa ondergeschikt maakt.

De Europese Commissie heeft de Europese Leiders aangezet om niet toe te geven aan de populistische bedreigingen. "Het is evident dat de economische crisis sociale ongelijkheden in het leven roept en dat dit een voedingsbodem vormt voor de ontwikkeling van het populisme" heeft de woordvoerder van Barroso toegegeven. "Maar wij moeten eensgezind blijven en gezamenlijk reageren. Het goede antwoord is dat we meer Europa moeten in het leven roepen. Het terugplooien op zichzelf, het zoeken van nationale oplossingen in een mondiale omgeving, dat biedt geen afdoende oplossing."

Sarkozy is de oorzaak van het FN succes

De Buitenlandmininisters van de EU waren in Luxemburg bij mekaar en ook bij hen werd er uitvoerig gesproken over de Franse verkiezingen.  De Luxemburgse diplomaat Jean Asselborn heeft Sarkozy verantwoordelijk gesteld voor het succes van het FN, door van de immigratie een campagne onderdeel te maken. "Als men elke dag roept dat een harde migratiepolitiek nodig is, dat Schengen moet gewijzigd worden, dan is dat koren op de molen van het FN" sprak deze socialistische diplomaat.

Ook de Deense socialistische minister Villy Sovndal vond de uitslag zeer verontrustend en typerend voor de sfeer in Europa. "Ik ben verontrust over deze tendenz die in Europa opgang maakt tegen de open en vrije gemeenschap". Hij werd bijgetreden door zijn Zweedse Carl Bildt. 

De Zweedse Democraten, de erfgenamen van een neo-nazi partij, hebben onlangs hun intrede gemaakt in het Zweedse parlement.  In Nederland heeft de extreem-rechtse islamofoob Geert Wilders de regering Rutte tot ontslag gedwongen, uit oppositie tegen het Diktaat van Brussel om het begrotingstekort in te krimpen.  Extreem-rechts is ook zeer sterk aanwezig in Oostenrijk, Finland, Zwitserland (geen lid van de EU, nota bene) en Hongarije.

Altijd een verontrustend  onderwerp in de Europese politiek

De Oostenrijker Michael Spindelegger had het over "een niet mis te verstaan succes voor Le Pen, waarover wij moeten nadenken. De belg Didier Reynders  sprak over "een opstoot van extreem rechts, wat altijd een verontrustend onderwerp is in de Europese politiek".

Tot slot liet de woordvoerder van de Duitse kanselier Angela Merkel weten, dat de hoge score van het FN verontrustend is, maar dat de zaken tijdens de tweede ronde in orde  zullen komen.

Voor meer kwaliteitsvoorlichting en neutrale duiding kan u terecht bij Le Monde e.a. Sudoku-kampioenen.

Bron :http://www.lemonde.fr/election-presidentielle-2012/article/2012/04/23/les-dirigeants-europeens-mettent-en-garde-contre-l-extreme-droite_1689866_1471069.html

Psychologen waarschuwen voor te grote blootstelling aan politieke clichés

Uit een peiling van Nieuwsuur blijkt dat de Nederlandse kiezer mentaal nog niet klaar is voor verkiezingen. Ruim 73% van de kiezers geeft aan nog niet over hun ‘eigen schaduw heen te kunnen stappen’. Psychologen waarschuwen dat het onverantwoord is nu verkiezingen te organiseren.

In de huidige spanningen in Europa, de financiële en politieke crises vreest de kiezer dat politici gaan overcompenseren met maanden van holle retoriek, goochelen met cijfers en leiderschapdiscussies. “Ik kom net uit een scheiding”, aldus Jorieke Roelofs (37) uit Noordwijk. “Ik betwijfel of ik genoeg Prozac heb om mij door deze tijd heen te loodsen.”

Politiek psycholoog Bert Bokhoven waarschuwt voor een te grote blootstelling aan politieke clichés. “Hervormen, verantwoordelijkheid nemen, politieke wil tonen, over de eigen schaduw heenstappen, daadkracht tonen, de rekening niet doorschuiven, de kiezer laten spreken, financiële afspraken nakomen, dictaten uit Brussel, partijprogramma’s doorrekenen, een totaalpakket presenteren, drie procent regel, de crisis in de portemonnee voelen, de crisis bezweren, antwoord geven op de crisis, het vertrouwen van de kiezer terugwinnen. Dit soort retoriek vergt een psychische weerbaarheid die lang niet iedere kiezer heeft.”

Nederland wacht vijf maanden TV-debatten, Pauw en Witteman, De Wereld Draait Door, Nieuwsuur, Buitenhof, peilingen, tweets, politici die over het landsbelang praten en commentatoren die de strategische afwegingen duiden. “Kunnen ze die verkiezingen niet organiseren als het weer wat rustiger is?”, vraagt Theo Blijaard (53), “ik ben nu druk met het zoeken naar een nieuwe baan en ik heb geen behoefte aan politici die roepen dat Nederland weer aan het werk moet.”

“De kiezer zal oplossing na oplossing aangeboden krijgen”, verwacht Bokhoven. “Het is alsof je een doodzieke patiënt aan vijftien medische experimenten tegelijk onderwerpt, die allemaal niet werken. Nu een campagne organiseren zal tot ernstige klachten leiden. Dan moet je denken aan langdurige hoofdpijn, huidafwijkingen en maagklachten.”

Bokhoven: “Het zou goed zijn als we eerst een referendum houden om de kiezers te vragen of ze klaar zijn voor verkiezingen. Even vragen hoe het met mensen gaat is wel het minste wat ze kunnen doen na de afgelopen periode.”

Door Jochem van den Berg en Ijsbrand Nimmer • maandag 23 april 2012, 12:20

http://www.speld.nl/2012/04/23/kiezer-mentaal-nog-niet-klaar-voor-verkiezingen/

NvdR Angeltjes : het zou kunnen dat dit artikel satirische elementen bevat

Shanghai

De voorbije vijf jaar maakten de gedeputeerden van de provincie Antwerpen een dertigtal dienstreizen naar de meest verscheiden buitenlandse bestemmingen, waaronder Zuid-Afrika, de Verenigde Staten en China.

Dat laatste land was zonder meer een van de populairste bestemmingen. Alleen al in 2010 maakten – naast de gouverneur – vier van de zes Antwerpse gedeputeerden hun opwachting in de rode ‘Volksrepubliek’, samen goed voor bijna 30.000 euro.  

Het totale prijsplaatje voor de buitenlandse missies die de Antwerpse gedeputeerden de voorbije vijf jaar ondernamen, loopt op tot meer dan 80.000 euro. In dit bedrag zijn eventuele buitenlandse reizen van gedeputeerden die werden gemaakt op kosten van gesubsidieerde vzw’s, niet inbegrepen.

De grootste reislust werd zonder twijfel aan de dag gelegd door voormalig gedeputeerde Ludo Helsen (CD&V), die in de periode 2007-2011 welgeteld 13 keer naar het buitenland trok, goed voor 32.076 euro.    De provinciale overheid heeft er  alle belang bij dat ter zake de grootst mogelijke transparantie bestaat. Dat is echter niet het geval, zoals blijkt uit het antwoord op een schriftelijke vraag van provincieraadslid Dirk De Smedt. Desgevraagd blijkt er zelfs geen reglement voor buitenlandse dienstreizen te bestaan. Ook de opvolging laat meer dan te wensen over: een (gedetailleerd) verslag van dergelijke reizen wordt eenvoudigweg niet opgemaakt.   

Wij reizen om te leren, is het motto van de Bestendige Deputatie maar op kosten van de gemeenschap.  Laat dit een zoveelste bewijs zijn van de complete overbodigheid van het provinciale bestuur. Afschaffen die handel en de centenverspilling.

Bron : VB

Janin Bogaerts schilderde het kunstwerk “Di Rupo“.  Het schilderij symboliseert  Di Rupo als maatpop van de Parti Socialiste, het koningshuis en het grootkapitaal.  Het eurobiljetten rokje staat voor de liefde van de PS voor geld. Het hoofd is omkroond met een tricoloor aura, het symbool van de hardwerkende redder van het vaderland.  De maatpop steunt op één poot, de Vlaamse pers die Di Rupo rechthoudt. En het belgische strikje met Waalse haan verwijst naar de dominantie van de Franstaligen in het belgische huishouden.

Weet u waarom Bart de Wever 50 kilo is afgevallen ?  Omdat hij zijn lichaamstaal beter zou kunnen verbergen. Maar de afslanking is niet geheel en al gelukt : de schaduw van zichzelf die hij nu is, geeft zich nog meer bloot dan tevoren. Scherp als een Zwitsers zakmes met veel verborgen gereedschapjes valt de rancune nu nog meer op. De truken van de welsprekendheid verliezen hun effect.  Holle Bolle Gijs was grappiger het Zwitsers zakmes.

Goed, De Wever is nu kandidaat burgemeester in de stad van allah en in de Zevende Dag liet hij zich ontfutselen door Ivan de Vadder dat hij opnieuw met Janssens in coalitie wil treden, maar met meer N-vA invloed in het beleid. Dat is duidelijk en daar houden wij van. U toch ook ?  De N-vA wil een einde maken aan 80 jaar socialisme en daarom een coalitie vormen met de socialisten van Janssens. Vergeet ook niet, dat  al even lang de katholieken mede de dienst uitmaken in Antwerpen, als derde wiel aan de kruiwagen weliswaar en dat zij in het scenario De Wever ook nu weer zullen meespelen. Verandering van spijs doet eten, zingen de Strangers, maar helaas de spijs van De Wever is magere kost en de smaak is navenant. Verandering is tenslotte niet meer dan een zelfstandig naamwoord en in het politieke jargon dat de N-vA zich toeëigent, is het een aftandse Volksunieslogan, genre "niet warm, niet willen". De Vogelenmarktgangers weten dat deze kreet van een bekend standwerker over wafels gaat.

Wat ons erg trof bij onze aanstaande kandidaat-burgemeester, is de onredelijke en nauwelijks verborgen haat tegen Filip Dewinter. Eerlijk gezegd, als je burgemeester wil worden en openlijk dingt naar de kiezers van Vlaams Belang, dan zou je toch een zekere schroom en fatsoen mogen tentoonspreiden. Door Dewinter te beledigen, duw je ook zijn kiezers in de hoek.  Maar dat beseft de man met het scherpe zakmesprofiel niet, zo vol zit zijn schrale lijf met haat. 

Wat hij aan Filip Dewinter verwijt, stroomt bij hem uit al zijn porieën : onredelijke haat, onverdraagzaamheid en ongecontroleerde boosheid.  Dewinter heeft klare opvattingen over de pijnpunten in onze samenleving maar nog nooit hebben we hem tot dat lage niveau van onbeschaafdheid zien afdalen. Nog nooit. Dit zijn zeer slechte eigenschappen voor iemand die zich opwerpt als kandidaat burgemeester. Ongehoord, ongebruikelijk en vooral ongeschikt.

Overigens laten we ook duidelijk onderstrepen, dat de programmapunten die De Wever aankaart en waar hij zich probeert mee te profileren, verbleekte afdrukken zijn van het VB-programma. Zelfs De Strangers worden ingeschakeld door de N-vA ... en de 40-jarige De Wever uit de omgeving van het sjieke en verfranste Berchemse Pulhof heeft nu ook voor de eerste keer in zijn leven een geleide wandeling gemaakt door de Seefhoek. Hij was begeleid en kon niet verloren lopen. 

Het zullen ongetwijfeld boeiende maanden worden in Antwerpen.  De VRT biedt ruim kans aan de N-vA-er om zijn praatjes te voeren, zolang hij maar voldoende schimpt op Filip Dewinter.  Want dàt is de doelstelling van de openbare omroep : de republikeinen van VB uitschakelen en dan vervolgens een rood-groene coalitie aanmoedigen die de sleutels van 't Stad zal overhandigen aan allah. En dan zeggen we nog niets over de televisie fictiereeks (sic) Deadline 14/10, een ongetwijfeld tendentieus feuilleton dat op de buis komt bij VTM en bij het rode stadszendertje ATV, dat normaliter nooit fictie uitzendt.  De rol van de goede Janssens wordt vertolkt door de nobele Koen de Graeve, de jeune premier die alle vrouwenharten in beroering brengt, de Vlaams-nationalist van N-vA-signatuur is in goede handen bij Peter Van den Begin en dan komt er nog een duister figuur van extreemrechts ten tonele dat uiteraard behept is met een smerig karakter en dat dito handelingen stelt. 

En als dat allemaal niet helpt, dan hebben we nog Digipolis om de nodige correcties aan te brengen bij de uitslag.

De Wever heeft Di Rupo in het zadel geholpen en is vervolgens aan de zijlijn gaan staan, nu doet hij opnieuw hetzelfde voor Patrick Janssens. Een moedig politicus, onze Bart. 

Ray

Vorige week werd ik opgebeld door een vriend die me vroeg of ik hem een dienst zou kunnen bewijzen op zondag 22 april. Een kennis van hem zou verhuizen van een sociaal appartement aan de Jan De Voslei op Antwerpen-Kiel naar een nieuwe woning in Mol. De werkgever van deze kennis wou wel gratis een vrachtwagen ter beschikking stellen voor de verhuizing maar voor een vrachtwagenchauffeur zou zelf moeten gezorgd worden. Ik begreep direct wat mijn vriend had bedoeld.

Gisteren reed ik dus naar de Jan De Voslei. Aangezien het inladen een paar uur zou duren, besliste ik om in de omgeving een kop koffie te gaan drinken. Na reeds enkele honderden meter te hebben afgelegd, stelde ik tot mijn niet geringe verbazing vast dat ik nog steeds geen café in het vizier had gekregen. Ik wou dan ook aan een voorbijganger vragen of die me soms kon helpen. De eerste drie personen die ik had aangeklampt bleken geen letter Nederlands te kunnen of willen begrijpen. Een schouderophalen van de ene tot enkele totaal onverstaanbare woorden van de anderen waren het enige resultaat dat ik kon bereiken. De vierde voorbijganger, een oudere dame, zag er wel uit als iemand van bij ons. Opnieuw had ik me vergist, want ze sprak alleen Frans. Zo vernam ik dat er enkele cafés waren op de Boomse Steenweg naar waar ik me dus begaf. Enkele minuten later stapte ik er café "den Deugniet" binnen.

Wel was het me opgevallen dat twee van de vier vensterramen aan de straatzijde waren stukgeslagen. Binnen vernam ik van de uitbaatster dat een buurtbewoner de vorige voormiddag, toen het café nog gesloten was, zich had willen toegang verschaffen door middel van een betonblok. Daarvoor had hij reeds de ingangdeur zwaar beschadigd maar zonder succes. De totale schade bleek iets boven de 2000 euro te liggen. Aangezien de man werd herkend nam de politie van hem gewoon een verklaring af waarin hij toegaf de dader te zijn geweest. De politie deelde verder aan de verbouwereerde uitbaatser mede dat ze de man niet konden meenemen omdat er geen fysiek geweld werd gepleegd. Volgens de uitbaatster, die voor dergelijke tegenslag geen verzekering bleek te hebben, is het daar in de buurt "niet meer te doen". Die misdadiger is niet aan zijn proefstuk en bezit geen rooie duit. Ik kan nu enkele maanden voor hem gaan werken, besloot ze moedeloos. Bovendien werden er vorige week in deze buurt twee winkels in brand gestoken.° Zo kan het niet verder.

Op mijn terugweg zag ik overal zwerfvuil. Iemand had zelfs een volledige lavabo op het voetpad achtergelaten. Ook de verkrotte huizen met afgebladderde gevels vielen op. Ik zou hier geen dag kunnen wonen, dacht ik bij mezelf. Waar is de tijd dat ik als kleuter enkele weken voor Pasen telkens meemaakte dat mijn moeder, zoals trouwens alle buurvrouwen, aan de "grote kuis" begon. Geen hoekje of kantje van het huis kon ontsnappen aan deze activiteit. Ik zie mijn moeder nog lade na lade ledig maken om er dan telkens een nieuw stuk geglaceerd papier in aan te brengen dat met vier duimspijkers in de hoeken werd vastgemaakt. Vooraf had ze van iedere lade met een lintmeter de maat genomen om de juiste afmetingen van een grote rol te kunnen knippen. Iedere tapijt of mat werd in de tuin afgeklopt, alle vloeren geschrobd of geboend enz. Tegen Paastijd blonk de hele woning als een spiegel. Hoevele van die bewoners hier weten nog wat "grote kuis" betekent dacht ik ?

Bij mijn aankomst aan de blok van Woonhaven werd ik door een bewoner aangeklampt met de vraag of ik soms van Woonhaven was ? Neen, dus. Zo vernam ik van die bewoner van de eerste verdieping dat deze reeds maanden met een zwaar beschadigd plafond zat als gevolg van waterschade. Een allochtoon, wiens huishuur door het OCMW werd betaald, en die op de derde verdieping woonde, was in januari met de noorderzon vertrokken zonder echter de kraan van de douche te sluiten. Het gevolg was zware waterschade. Spijts diverse bezoeken aan de kantoren van Woonhaven was de brave man, na vele maanden, nog niet verder geraakt met de oplossing van zijn probleem. Het zou nu een verzekeringskwestie zijn die nog lang kon aanslepen had men hem verteld. Het kan hier zo niet verder voegde, mijn toevallige gesprekspartner, er aan toe. En zeggen dat ze voor die werkloze Syriër met zijn zeven kinderen en die hier ook woont wel ongeveer iedere maand circa 3000 euro hebben klaarliggen. Een pure schande, Mijnheer ! Vorige week werd hier nog op een nacht voor de deur hard gevochten. Politie kwam er niet bij te pas en er lag  nog een grote bloedplas gedurende enkele dagen als stille getuige van dat incident. Het kan zo echt niet verder, Mijnheer.

Korte tijd later reed ik richting Mol.

Ik stelde me de vraag of al die beroepspolitiekers die ons deze verloedering van ons land hebben aangesmeerd nu echt nooit, en bovendien zwaar, bestraft zullen worden.

Men zegge het voort,

Freddy Van Gaever

* De brandstichtingen waar Freddy naar verwijst, grepen inderdaad plaats in de Abdijstraat

De politieaanwezigheid in de Belgisch-Nederlandse grensstreek wordt opgevoerd om de drugshandel en het drugstoerisme aan te pakken. De preventieve maatregel wordt genomen omdat Belgen vanaf 1 mei niet meer binnen mogen in de coffeeshops in de Nederlandse grensprovincies. Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet maakt de maatregelen zondag bekend.

In Zeeland, Noord-Brabant en Limburg zullen vanaf volgende maand enkel nog houders van een Nederlandse identiteitskaart voet in een coffeeshop mogen zetten. Milquet zet zich schrap voor nevenwerkingen als de verplaatsing van de illegale verkoop naar België, meer drugskoeriers of meer drugsproductie in ons land.
 
De minister treft daarom een reeks preventieve maatregelen, in samenwerking met de Nederlandse autoriteiten, de burgemeesters en korpschefs van de grensgemeenten en de federale politie. Onder meer zullen lokale en federale politieagenten meer aanwezig zijn op de wegen en in de treinen aan de Nederlandse grens.
 
Zij zullen controleacties uitvoeren met het doel 'snel tussenbeide te komen en duidelijk de boodschap mee te geven dat drugstoerisme niet zal worden geduld', zegt Milquet. Ook aan de Nederlandse zijde van de grens zullen meer agenten worden ingezet.
 
Nederland start eerstdaags met een sensibiliseringscampagne, ook in België, om het nieuwe beleid aan te kondigen. In 2013 zal geen enkele coffeeshop in Nederland nog toegankelijk zijn voor niet-Nederlanders.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120422_086

Samen met Carl Huybrechts op de Blancefloerlaan, kort na de start van 10 Miles

(tekst : Marc - afbeelding : Gazet van Antwerpen)

Betreft: Verkiezingen 14 oktober 2012 - informatie voor niet-Belgen verzonden aan alle Vlaamse gemeenten

Geacht college,

Op 14 oktober 2012 trekken alle Belgen naar de stembus voor de gemeenteraads- en provincieraadsverkiezingen. In onze samenleving wonen niet alleen Belgen, maar ook heel wat niet-Belgen. Daarom bepaalde de federale wetgever enkele jaren geleden in de Gemeentekieswet dat niet-Belgen die aan bepaalde voorwaarden voldoen, kunnen deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Ook op 14 oktober 2012 kunnen niet-Belgen dus hun stem uitbrengen.

Als Vlaams minister voor Binnenlands Bestuur wil ik in de aanloop naar deze verkiezingen alle niet-Belgen die hiervoor in aanmerking komen, aanmoedigen om hun stem uit te brengen. Om dat te kunnen doen, moeten de niet-Belgen geïnformeerd worden.
Daarom gaf ik de opdracht aan de Beweging voor een verstaanbare samenleving - Toemeka vzw om een laagdrempelige Nederlandstalige folder op te stellen.
Deze folder werd met veel zorg samengesteld en beantwoordt op een duidelijke manier drie belangrijke vragen die niet-Belgen zich kunnen stellen in de aanloop naar de verkiezingen van 14 oktober 2012:

1) Aan welke verkiezing kan ik participeren?
2) Wie mag stemmen?
3) Hoe schrijf ik mij in op de kiezerslijst?

De folder leent zich uitstekend om niet-Belgen te informeren over hun stemrecht. Ik zou u dan ook willen vragen om deze folder zoveel mogelijk te verspreiden bij niet-Belgen.
U kunt het gewenste aantal folders bestellen bij het verkiezingssecretariaat van het Agentschap voor Binnenlands Bestuur (binnenland-verkiezingen@vlaanderen.be)

U vindt bij deze brief bovendien enkele tips om met de folder verder aan de slag te gaan bij groepen niet-Belgen.

Ik wens u alvast veel succes met de organisatie van de lokale verkiezingen.
Hoogachtend,
J. Geert Bourgeois
Vlaams minister van Bestuurszaken, Binnenlands Bestuur,
Inburgering, Toerisme en Vlaamse Rand

De islamitische wereld is geen eldorado van godsdienstvrijheid, ook niet sinds de 'Arabische Lente'. Dat ondervonden onlangs twee jonge, Tunesische atheïsten, Jabeur Mejri en Ghazi Badji. Beiden kregen 7,5 jaar gevangenisstraf, wegens atheïstische opvattingen. Godsdienstvrijheid houdt ook de vrijheid in om niet in God te geloven. Voor Europese begrippen is dat een waarheid als een koe, in de moslimwereld daarentegen is het een onbespreekbaar taboe. De twee jonge atheïsten hadden, zo luidt één visie, de illusie dat Tunesië na de revolutie zo vrij was geworden dat ze hun opvattingen ongestraft op internet konden zetten. Het klinkt onwaarschijnlijk.

Daarvoor hadden ze vanwege hun overtuigingen al te veel ellende ondervonden, niet van de overheid maar van gewone mensen. Een culturele revolutie voltrekt zich trager dan een politieke omwenteling. De tirannie van ingewortelde opvattingen kan erger zijn dan de dwingelandij van een dictatoriaal regime. Misschien waren de twee godsloochenaars hun situatie gewoon beu, kon het ze allemaal weinig meer schelen en waren ze onverschillig geworden voor de mogelijke gevolgen. Voor die zienswijze pleit dat ze hun 'Facebook-zonden' pas vorige maand begingen, dus na de verkiezingszege van de islamitische partijen. Hun daad heeft iets suïcidaals, en doet denken aan de zelfverbranding op 17 december 2010 van Mohammed Bouazizi die de revolutie in Tunesië en tal van andere Arabische landen inluidde.

Het onlangs veroordeelde atheïstische tweetal is hoog opgeleid: Jabeur Mejri heeft Engels gestudeerd. Ghazi Badji is microbioloog, maar werkte noodgedwongen als kaartjesverkoper bij de metro, tot zijn collega's ontdekten dat hij atheïst was en hem wegpestten. Ook zijn dienstverband bij een bakkerij was om dezelfde reden van beperkte duur. Officieel zijn ze niet veroordeeld vanwege afvalligheid van de islam, maar omdat ze de goede zeden en de openbare orde schade zouden hebben berokkend, door hun aanvallen op de koran en Mohammed toe te vertrouwen aan hun Facebook-pagina's.

Ze zijn niet de enige Arabieren die tegen de lamp zijn gelopen via de sociale media. In februari overkwam dat de Saoedische journalist Hamza Kashgari die een antireligieuze uitspraak van de Duitse filosoof Nietzsche en ook eigen kritische opmerkingen over de profeet Mohammed, had getwitterd, Hij probeerde te ontkomen naar Nieuw Zeeland, maar werd opgepakt bij een tussenlanding in Kuala Lumpur. Maleisië stuurde hem terug naar Saoedi-Arabië, nota bene vlak voor het Maleisische hooggerechtshof, waar Kashgari's zaak aanhangig was gemaakt, dat verbood. Wat er met Kashgari is gebeurd, is onbekend.

Op 12 april kreeg de Koeweitse schrijver Mohammed Malifi 7 jaar cel vanwege een tweet. Hij is geen atheïst, zijn vergrijp was dat hij de tegenstelling tussen soennitische en sjiitische Koeweiters nader had belicht. Daarmee had hij volgens de rechter leugenachtige berichten over Koeweit verspreid.

Atheïsten in de moslimwereld staan bloot aan meer discriminatie en verguizing dan religieuze minderheden. Ze vormen de ergste categorie van geloofsafvalligen. Mensen die de islam inruilen voor een andere godsdienst, bijvoorbeeld het christendom, verdienen volgens de sharia de doodstraf, behalve als ze op hun stap terugkomen. Atheïstische afvalligen maken het in de ogen van de sharia nog veel bonter, door helemaal niet in God te geloven. Ze zijn de verschoppelingen bij uitstek in de moslimwereld. Toch krijgen ze minder internationale media-aandacht dan religieuze minderheden.

Deels komt dat, heel cynisch, doordat zij geen gebedshuizen hebben die kunnen worden opgeblazen. In Pakistan bijvoorbeeld vielen er in 2010 honderdtwintig doden bij aanslagen op drie moskeeën van de 'ketterse' ahmadi-moslims, en ruim honderd bij aanslagen op heiligdommen van mystieke soefi's. Er ontploffen ook geregeld kerken, vooral in Irak en soms in Egypte. Maar zulke publiciteit opleverende bloedbaden zullen zich nooit voordoen onder atheïsten, omdat zij eenlingen zijn. Hun 'samenkomsten' houden ze op rebelse internetsites. Atheïsten in de moslimwereld missen ook de steun van geestverwanten in het buitenland. Christenen krijgen hulp van geëmigreerde geloofsgenoten.  Egyptische kopten bijvoorbeeld die in de VS wonen, hebben een stevige lobby in Washington en brengen de noden van de christenen in hun land van oorsprong geregeld onder de aandacht van Amerikaanse politici.

Een vergelijkbare lobby in de westerse wereld bezitten atheïsten in de moslimwereld niet. Al op de universiteit probeerde een medestudent hem uit het raam te gooien, vanwege zijn opvattingen. Later werd hij achtervolgd door de politie en een groep vrijwilligers, die sinds de revolutie probeert zich te ontwikkelen tot een soort religieuze politie, zoals die al negentig jaar bestaat in Saoedi-Arabië.

In de deegfabriek viel Badji door de mand toen zijn collega's hem tijdens de ramadan op eten betrapten. Ze gaven hem de bijnaam Aboe Lahab, volgens de traditie een tegenstander en bespotter van de profeet Mohammed, toen die zijn prediking begon in Mekka. Badji's collega's dachten dat hij behalve godloochenaar ook homo was, een tweede reden om zijn bestaan te vergallen. Tijdens de revalidatie van een operatie aan zijn knie, schreef hij in het Arabisch zijn boek: 'De illusie van de islam'. Een progressieve Tunesische website laat nog wel het titelblad zien, maar de inhoud is effectief zwart gemaakt.

Badji dreigde indirect het slachtoffer te worden van de folteringen, die zijn vriend Mejri moest ondergaan. Mejri's boek, in het Engels geschreven, was op internet ontdekt. Mejri stelt daarin de gewelddaden en seksuele uitspattingen van Mohammed aan de kaak. Hij legt een verbinding tussen die overgeleverde verhalen en de schendingen van de mensenrechten en andere rechteloosheid in de huidige islamitische wereld. Zijn boek is te vinden bij: http://www.amsterdampost.nl/uploads/DARK-LANDS-BY-MEJRI-JABEUR.pdf .
Volgens Bahmut.blogspot.com zou Mejri ook een cartoon hebben gepubliceerd van een varken op de heilige ka'bah in de moskee van Mekka. Vreemd is dat zijn verhaal geen verwijzing bevat naar de Arabische revoluties. Het lijkt al voor die tijd te zijn geschreven. Waarom Mejri het niet heeft aangepast blijft onduidelijk. Onder de folteringen vertelt hij zijn beulen dat ook Badji een antireligieus boek heeft verspreid.

Badji informeerde op 9 maart bij de rechtbank naar zijn vriend en ontdekte daar dat ook hijzelf verdachte was. Eerst vluchtte hij naar Libië, een ongelukkige keuze omdat juist daar de islamisten machtig zijn sinds de ondergang van Kadafi. In Algerije deed hij een wonderlijke ervaring op bij een VN-kantoor, waar ze hem niet hielpen maar juist uitscholden vanwege zijn atheïstische ideeën. Hij vluchtte vervolgens naar Turkije, zwom de grensrivier over en bereikte op die manier Griekenland. Zijn toekomst is ongewis, maar voorlopig is hij beter af dan zijn waarschijnlijk al voor het leven gesloopte vriend Mejri.

Ingekort en bewerkt door Floriaan Terbeke

Bron: Trouw.nl en andere internationale media – in de Tunesische pers worden de feiten doodgezwegen.

Er is in dit stadium van mijn leven niets pijnlijker dan over straat te wandelen, voetstappen achter mij te horen en me opgelucht te voelen als ik me omdraai en merk dat er een authentieke Vlaming achter mij loopt. Is dit racisme ?