19-09-2008 - Johan Sanctorum - In Flanders fields
Op 13 september j.l. ontving Filip Dewinter in Firenze de 'Oriana Fallaci'-prijs 'omwille van de moed waarmee hij oproeit tegen de vloedgolf van de politieke correctheid’.
Oriana Fallaci, overleden in 2006, was een Italiaanse oud- verzetsstrijdster, journaliste en publiciste, die zowat alle groten der aarde aan een diepte-interview heeft onderworpen, en op het einde van haar leven enkele spraakmakende islamkritische boeken publiceerde.
Voor zover ik kan nagaan heeft geen enkele Belgische krant, weekblad, radio- of TV-zender melding gemaakt van de prijsuitreiking.
Ik kan dat moeilijk anders kwalificeren dan als een vorm van (auto)-censuur die deel uitmaakt van het globale democratisch deficit in dit land.
Men moet geen fan van Dewinter zijn, om vast te stellen dat we hier met desinformerende journalistiek te maken hebben, gericht op een politiek-correcte uitfiltering van nieuwsitems. Het weggommen van Fallaci, een absoluut journalistiek icoon uit de vorige eeuw, omwille van een ‘foute’ laureaat, is daarbij grotesk en lachwekkend.
Het is ongeduldig wachten op een nieuw persinitiatief dat dit soort blunders afstraft én rechtzet.
Kom terug, Anthierens, waar ge ook zit, het is vergeven en vergeten...
***
Precies omdat ik steeds een groot bewonderaar ben geweest van de ijdeltuit en buitengewone taalkunstenaar Johan Anthierens, ben ik wat blij dat uitgerekend hij er niet meer is om de pers te wijzen op een gewilde verzwijging van een nieuwsfeit betreffende Filip Dewinter. Wat niet wil zeggen dat ik Anthierens' heengaan toegejuicht heb. Integendeel.
Gelukkig hebben we nog de wijze filosoof Johan Sanctorum om tussendoor de maatschappij bij te lichten met zijn genereuze rechtvaardigheid, ook als hij zich vergist in het uitzoeken van medestanders uit het hiernamaals.
Ray