Afscheidsbief schepen Luc Bungeneers

In Antwerpen is er een discussietje aan de gang tussen de verschillende ondemocratische partijen (de sossen,  de kadodders, de blauwen, de groenen en de tv-flaminganten) om het straatbeeld niet te ontsieren door aanplakborden te plaatsen. 

De straat niet ontsieren ?  De straten van Antwerpen behoren tot de vuilste van het land : niet alleen door de rommel, de papieren, de blikjes die overal rondslingeren maar vooral de schandelijke graffiti die zowel privé als openbaar bezit schaamteloos bevuilen en bezwadderen. Ook trams en bussen worden niet ontzien en vuilnisbakschepen Lauwers doet zijn ogen dicht.  Het stadsbestuur stimuleert zelfs de graffiti-spuiters door hen goedlachs te omschrijven als "artiesten".  De politieke klooiers nemen het op voor de straatklooiers.

Ik liep vanmorgen langs de half-heropende de De Keyserlei, die op het brede wandelgedeelte bedekt is door een gele puddingkleurige massa.  Vorige zaterdag was het plechtige inhuldiging. Vandaag is de pudding een vuile, gevlekte grijze boel. Het was te voorspellen (wat wij ook deden voor enige tijd) dat vrolijk gekleurde straatbekleding na korte tijd verdwijnt. Het stadsbestuur weet echter alles beter. 

Moeten er nu aanplakborden komen of niet ?  Als dat de enige zorg zou zijn in deze verkommerde stad, stonden we er goed voor.

Ray

Europees parlementslid Philip Claeys (Vlaams Belang) maakt  zijn besparingsplan bekend voor de EU-instellingen. Hij vindt het ongehoord dat de Europese Unie de burgers allerlei besparingen oplegt, zonder het goede voorbeeld te geven en zelf de buikriem aan te halen.

Het Vlaams Belang stelt een jaarlijkse besparing van bijna 1,2 miljard euro voor, louter op de interne werking van EU-instanties. De belangrijkste besparingen kunnen zijn:

- afschaffing van de maandelijkse verhuis van het Europees Parlement tussen Brussel en Straatsburg (180.000.000 euro per jaar)

- afschaffing van nutteloze instellingen als het Comité van de Regio's (86.503.483 euro) en het Europees Economisch en Sociaal Comité (128.816.588 euro)

- verkleining van het EU-personeelsbestand - vandaag ongeveer 56.000 eenheden - met 10% (208.000.000 euro)

- besparing op de weddes van europarlementsleden (3.467.786 euro) en hogere ambtenaren (45.724.103 euro)

- afschaffing van de carrièrelange ontheemdingspremies van EU-ambtenaren (240.135.000 euro)

- afschaffing van de informatiebureaus van het Europees Parlement in de lidstaten (45.710.139 euro) en die van de Europese Commissie (13.750.000 euro)

- afschaffing van de financiering van paneuropese politieke partijen (18.900.000 euro) en hun stichtingen (12.150.000 euro)

- schrapping van peperdure prestigeprojecten als het Huis van de Europese Geschiedenis (totale kostprijs 164.000.000 euro + jaarlijkse operationele kost van 14.500.000 euro) en het eivormige gebouw van de Europese Raad (totale kostprijs 290.000.000 euro).

"Er wordt momenteel veel te veel geld verspild door de Europese Unie. Enkel door zelf de tering naar de nering te zetten, kan de Europese Unie een begin maken van het terugwinnen van enige geloofwaardigheid bij de burgers en belastingbetalers in de lidstaten," aldus Philip Claeys.

Is het u ook opgevallen, dat de media, de 0000 op kop, omstandig en uitgebreid aandacht hebben besteed aan de besparingsvoorstellen van Philip Claeys ?  Ja, ja, op de voorlichting van de burgers valt niets aan te merken.

Ray

  Ontevredenheid is de eerste stap naar vooruitgang van een mens of volk.
 

Oscar Wilde
 

*****

Liever een strijdbare vrijheid, dan een vreedzame slavernij!

 Frans Daels
 
*****
 
Godsdienst is de geslachtsziekte van de mensheid. Politiek is er de kanker van.

- Henry de Montherlant, 1896-1972, Frans schrijver, Carnets
 
*****
 
Terugkeer tot de wortels, dat is stilte. Men noemt dat : terug naar het wezenlijke.

- Lao Tse, +/- 600 v.c. Chinees filosoof 

*****

Wij vernemen het plotse heengaan van VB-gemeenteraadslid en gewezen federaal volksvertegenwoordiger uit Antwerpen, Staf Neel op 68-jarige leeftijd.

Staf was socialistisch gemeenteraadslid van in 1971 tot hij in 1992 die partij de rug toekeerde en overstapte naar het Vlaams Blok.  Dat noopte het toenmalige college om beroep te doen op de Volksunie om de legislatuur te kunnen uitdoen. Staf, een kind uit het volkse Sint Andrieskwartier werd telkens met veel stemmen verkozen bij het VB en hij bracht het in 2003 tot volksvertegenwoordiger. 

Met Staf verdwijnt een overtuigde en trouwe Vlaming met een groot sociaal hart, die steeds opkwam voor de gewone man en vrouw en die zijn afkomst niet verloochende.

Angeltjes biedt aan echtgenote Yvonne, de kinderen en Stafs tweelingbroer Theo zijn oprechte blijken van deelneming aan.

Ray, hoofdredacteur Angeltjes.

Verregaande strategische overwinning voor de Franstaligen
 

Senator

Wij vielen bijna van onze stoel toen we volgend bericht ontvingen van het Antwerpse gemeenteraadslid Wim van Osselaer over kindhuwelijken in de stad van allah.

Het is inderdaad mogelijk dat een kind dat in Antwerpen woont en dat een buitenlandse nationaliteit heeft een huwelijk afsluit in dat andere land wanneer dat land kindhuwelijken toelaat.  

De schepen Leen Verbist  bevestigde dat dergelijke kindhuwelijken inderdaad worden geregistreerd in de registers van de Antwerpse burgerlijke stand indien ze conform zijn aan de Belgische openbare orde. In de jaren 2010 en 2011 werden in Antwerpen 9 dergelijke kindhuwelijken geregistreerd. De jongste huwelijkspartner was 16 jaar en 3 maanden. De minderjarige huwelijkspartners hadden de nationaliteit van Macedonië (1), Nederland (1), België (3), India (1) en Marokko (3).

Het aantal in Antwerpen geregistreerde kindhuwelijken blijft gelukkig voorlopig nog beperkt. Toch is waakzaamheid en een strenge beteugeling geboden. Te vrezen valt immers dat met de groeiende invloed van de islam in bv. Noord-Afrika het aantal kindhuwelijken de komende jaren wel eens zou kunnen toenemen. Hetzelfde geldt voor de in het buitenland afegsloten polygame huwelijken, die eveneens in Antwerpen worden geregistreerd in de registers van de burgerlijke stand.

Ook in de stad Eeklo wordt de politieke correctheid en de multikul al jaren lang opgedrongen aan onze jeugd. Eerder viel een leerling van een school in Eeklo een straf te beurt, toen deze weigerde een moskeebezoek af te leggen in het kader van de lessen geschiedenis. De leerling in kwestie voelde zich niet comfortabel de gebedsruimte van een Antwerpse moskee binnen te gaan en haalde hiermee de woede van de leerkracht en de directeur op de hals die hem een woensdagnamiddag lieten nablijven. Volgens een brief aan de ouders (zie hieronder) waren de leerlingen al een hele semester bezig met begrippen als integratie, respect en openheid voor andere culturen.

Een andere Eeklose school liet kinderen dan weer deelnemen aan een islam-belevingsles, inclusief het omdoen van een hoofddoek, symbool voor de onderdrukking en discriminatie van de vrouw. De foto’s kunt u bekijken via de volgende link: schoolbezoek. Let wel: wij vragen uitdrukkelijk deze foto’s niet als aparte bestanden te verspreiden, omwille van het gebruiksrecht en om de leerlingen geen schade te berokkenen. Ook laten wij de namen van de betrokken scholen bewust onvermeld om de debatfocus op de multiculturele indoctrinatie in het onderwijs te houden.

Welke meerwaarde heeft zo’n bezoek immers? Wij moeten de leerlingen op de eerste plaats en vooral vertrouwd maken met onze eigen culturele identiteit (i.e. de Europese, de Vlaamse), onze waarden en normen, i.p.v. de multiculturalistische obsessie met de islam achterna te hollen. Hoe bedroevend is het niet dat - ondanks het drukke leerprogramma in het onderwijs - de leerlingen tegen wil en dank ook nog eens gedwongen worden in een geforceerde mars voor een éénzijdige verdraagzaamheid te lopen.

Andere culturen leren kennen is een absolute verrijking. Het is echter maar de vraag of verplichte halalbarbecues, zich ritueel reinigen voor een moskeebezoek of het aan proberen van een gelaatsluier daar iets toe bijdragen. Het aantal culturen in de wereld wordt geschat op om en bij de 10.000, maar het begrip ‘multicultuur’ wordt door enerzijds de massale migratie van moslims naar Vlaanderen en anderzijds het opdringerige en veroveringsgezinde (jihadistische) karakter van de islam verengt tot het in Vlaamse scholen onderrichten van islamitische gebruiken.

Gebruiken als de hoofddoek en halal voedsel maken deel uit van de orthodoxe islam, die in essentie haaks staat op onze cultuur. Ze horen met andere woorden niet thuis in onze samenleving, en het is dan ook allesbehalve de taak van een school om kinderen te verplichten eraan deel te nemen.

 Peter Pauwels - Voorzitter Vlaams Belang Eeklo

Vroeger waren het in India de dorpspriesters, de huwelijksmakelaars en de oude tantes die uitzochten of iemand wel geschikt was om je kinderen mee te laten trouwen. Is het meisje zedig? Verdient de jongen genoeg geld? En hebben ze verborgen medische problemen?

Vandaag de dag worden echter steeds vaker detectives ingehuurd om dergelijke prangende vragen te beantwoorden in een land waar mensen nog massaal uitgehuwelijkt worden (slechts 10 procent van de gesloten huwelijken is uit liefde). Potentiële partners moeten worden gezocht in grote steden, waar mannen en vrouwen ook nog samen op de werkvloer zitten en je de familie in kwestie niet persoonlijk kent Het is voor ouders moeilijk om op een andere manier te controleren of een kandidaat wel echt degene is die hij of zij zegt te zijn.

De Indiase Associatie van privédetectives is van 13 leden in 2005 uitgegroeid tot 1200 leden, en veel van het werk zit in het bespioneren van potentiële huwelijkskandidaten, zo schrijft de LA Times vandaag in een grote reportage. Veel ouders willen graag vantevoren weten of hun aanstaande schoondochter rookt of  bier drinkt met collega's.

Orthodox
'India is erg orthodox', zegt software consultant Tanmoy Bhattacharya tegen de LA Times die zelf opdracht heeft gegeven om de verloofde van zijn nicht na te trekken. .

Onderzoek kost 150 tot 300 euro en neemt zo'n tien dagen in beslag. Detectives volgen iemand 12 tot 18 uur per dag en praten met collega's, huishoudelijk personeel en doen zich bij de buren voor als handelaars. In 60 procent van de gevallen komt er iets boven water dat voor serieuze problemen zorgt. In 10 procent van de gevallen is het zo erg, dat het huwelijk kan worden afgeblazen.

De LA Times interviewde een jonge vrouw die alleen haar voornaam, Priya, wilde geven, die drie potentiële echtgenoten die ze op het internet had leren kennen liet natrekken. De eerste bleek over bijna alles gelogen te hebben. De tweede was alleen maar vriendelijk tegen zijn moeder,  waar hij zich slaafs tegenover gedroeg. De derde bleek in orde te zijn. Daar is ze nu mee verloofd.

http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3279187/2012/06/29/In-India-huur-je-eerst-een-detective-in-daarna-ga-je-pas-trouwen.dhtml

Ook de absolute topvrouw van het IMF is niet vrij van zonden, weet Van Cauwelaert: "Het ergert me dat mevrouw Lagarde iedereen de les spelt en geen belastingen betaalt maar de Grieken wel oproept dat te doen, maar wel als minister van Economische Zaken in Frankrijk een gat achterliet van 40 miljard euro."

De reden voor die straffeloosheid is dat alle topfiguren in "dezelfde groepjes" zitten, zoals de Group of 30. En die mensen beschermen elkaar.

Ook in België ziet Van Cauwelaert een gebrek aan verantwoording: "We hebben onderzoekscommissies gehad in de zaak Dexia. Maar is er al iemand tot de orde geroepen? Voor al die financiële schade die is aangericht bij Dexia, bij Fortis, bij KBC? Is er al een toezichthouder gevraagd waarom hij zijn werk niet heeft gedaan ?"

@ Knack 

Soms, dames en heren, als ik zwaar getafeld heb, stel ik me weleens voor wat er gebeurt als Nederland na de verkiezingen opnieuw in handen zou vallen van de eurofielen en de geldweggevers.
Ik schrik dan zwetend wakker, omdat ik Mark Rutte weer in het torentje zie zitten. Bij de voordeur hangt een pinautomaat. Een flappentap van de Staat die ons Nederlandse geld uitspuugt. Ernaast hangt een groot bord met de volgende tekst in het Grieks, Portugees en Spaans. “Pin hier voor gratis geld, alstublieft en veel plezier ermee. Mark”

Voorzitter, het euro-project is mislukt. Maar de Brusselse ondemocratische elite weet van geen ophouden. Nog luider dan voorheen krijsen ze: Meer Europa!
Daar komt minister Schäuble met een plan voor een Europese regering.
Daar komt de heer Van Rompuy met een plan om landen te verplichten hun pensioenstelsels te hervormen.
Daar komt de Bende van Vier – Barroso, Van Rompuy, Juncker, Draghi – met een masterplan voor een bankenunie en een begrotingsunie.
Daar komt mevrouw Merkel die in Bondsdag, het Duitse parlement, letterlijk zegt: “Méér Europa, niet minder Europa.”
En daar komt minister-president Rutte die één dag later zegt: Merkel zegt hetzelfde als ik: Als Merkel zegt méér Europa, bedoelt ze net als ik minder Europa.

Vz, die gekkigheid, die schizofrenie moet stoppen. Wij willen de Nederlandse soevereiniteit niet in de uitverkoop doen. Wij leveren ons land niet uit aan Brussel. Niet rechtstreeks en niet via Berlijn, niet nu en ook niet in stapjes binnen 10 jaar.
Alles wordt beslist in onderonsjes. Maar, wat gek, Nederland zit nooit aan tafel. Niet op de top in Rome vorige week vrijdag van Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje, niet op de ontmoeting van de ministers van financiën van diezelfde vier landen gisteravond. En ook niet vanavond bij het gesprek tussen Duitsland en Frankrijk. Het gaat steeds op de een of andere manier over bevoegdheden en geld, maar Rutte wordt nooit uitgenodigd, behalve als hij zijn handtekening onder een cheque moet zetten. Dan is hij van harte welkom. Ons geld willen ze wel, maar een uitnodiging zit er niet in.
Premier Rutte is een man met twee gezichten. Hij is de politicus die eerder naar de kiezer ging met de slogan “Wij werken hard voor Europa, laten we dat eens omdraaien.” En tegelijk is hij de politicus die nu de sleutel van onze schatkist aan Brussel geeft. Door het ESM te aanvaarden, schrijft hij de grootste overdracht van Nederlandse soevereiniteit ooit op zijn conto.
Hij is de minister-president die in zijn regeerakkoord zei: geen bevoegdheidsoverdracht. En tegelijk is hij de minister-president die 40 miljard euro – 2500 euro per Nederlander – toezegt aan het ESM-noodfonds zonder dat Nederland in noodgevallen – het zijn altijd noodgevallen – zeggenschap heeft over de besteding van dat geld. De premier zegt A en de premier doet B.

Vz, ik heb een nieuwtje. Er is weer een concept van een campagneposter van de VVD uitgelekt. Vraag me niet hoe ik eraan kwam, maar hij lag opeens op mijn bureau, één van de nieuwe conceptposters van de VVD. VZ, hier is ie: “Wij houden van Europa, laten we nog meer betalen.”  Het zou zomaar een echte poster van de VVD kunnen zijn, dan zou ik het wel waarderen dat ze deze keer wel eerlijk zijn over de inzet van deze campagne.

Vz,
Vijf landen hangen inmiddels al aan de flappentap. Bijna 1 op de 3 eurolanden leven nu van ons geld. Griekenland is er nog erger aan toe dan twee jaar geleden. Het lapt alle afspraken aan zijn laars, heeft nog altijd evenveel ambtenaren als voorheen, maar wij betalen de salarissen.
Inmiddels heeft ook Cyprus noodhulp nodig. Spanje staat op omvallen. Straks volgt wellicht Italië. En wij maar betalen. De Europese transferunie verscheept miljarden van noord naar zuid. Premier Rutte is daarvoor medeverantwoordelijk.
Wij hebben het eerder gezegd, mijn collega Van Dijck heeft het eerder gezegd, het ESM is nog eerder leeg dan het van kracht is geworden.
Spanje heeft twee weken geleden 100 miljard toegezegd gekregen. Dat geld moet uit het ESM komen. Nog geen halve dag later schoten de Spaanse rentes omhoog. Het helpt allemaal niet. Wij mogen straks via het ESM heel Europa overeind houden.
En daarom roep ik de minister-president nogmaals op, ik ga door tot het bittere einde: Kom tot bezinning. Teken de ratificatie van het ESM-verdrag niet voor 12 september.
Ik hoop dat de minister-president de beleefdheid heeft nog even te wachten en op die vraag van ons in te gaan.
Terwijl Duitsland, Frankrijk en Italië een veto hebben, heeft Nederland dat niet. Weer hebben we niets te zeggen. Wij kunnen verplicht worden om, tegen onze wil in, miljarden in een bodemloze put te storten. Weg, Nederlands veto. Weg, Nederlandse zeggenschap over ons eigen geld. Weg, soevereiniteit.

Vz, terwijl die transferunie volop draait, hopen de eurofielen morgen met de bankenunie en de begrotingsunie nieuwe stappen te kunnen zetten naar hun einddoel: een politieke unie. De Franse president Hollande wil meer geld voor het zuiden, en de Duitse kanselier Merkel wil in ruil daarvoor, als we de kranten mogen geloven, meer bevoegdheidsoverdracht naar Brussel.
En wij, de Nederlandse burgers, zijn straks dus twee keer de klos: wij betalen twee keer.
Eén keer met geld aan het zuiden; en nog één keer met bevoegdheden voor Brussel.
Europa zuigt ons alsmaar dieper en dieper het moeras in. We raken als het zo doorgaat de bevoegdheid over onze begroting en banken totaal kwijt. Terwijl de kern van het probleem – de euro – niet wordt aangepakt: Landen die in de euro zitten en niets kunnen doen met hun munt of de foute dingen doen met hun munt.
De mening van de burgers wordt nooit gevraagd. En als dat bij wijze van hoge uitzondering tóch gebeurt, dan wordt dit genegeerd. Zoals na het referendum over de Europese Grondwet in 2005. De kiezer wil niet meer Europa. De kiezer wil minder Europa.
Wat zijn de feiten? Griekenland hangt intussen al aan het infuus voor 240 miljard euro, Ierland voor bijna 70 miljard euro, Portugal voor bijna 80 miljard euro, Spanje krijgt binnenkort 100 miljard euro.
En terwijl Frankrijk de pensioenleeftijd vrolijk verlaagt van 62 naar 60 jaar, wordt in ons land de pensioenleeftijd verhoogd. Terwijl de mensen in Zuid-Europa met een wijntje in de zon mogen gaan zitten, moeten Nederlanders van het kabinet langer werken tot ze erbij neervallen – met het vriendelijke doch dringende verzoek – het moet tenslotte ook allemaal betaald worden, dat geld aan Griekenland, Spanje en Portugal – om ook de reiskosten voor woon-werkverkeer zelf te betalen! De BTW wordt verhoogd, de rollator uit het basispakket gehaald, het eigen risico gaat naar 350 euro, men morrelt aan de WW en het ontslagrecht, en schaft de verzorgingstehuizen af. Allemaal om maar te kunnen betalen aan Griekenland, Spanje en Portugal.

Vz, de Partij voor de Vrijheid zegt: Nee tegen dit alles.
Nee tegen de transferunie.
Nee tegen hier bezuinigen en mensen in hun portemonnee raken en ondertussen betalen voor landen die hun broek niet zelf kunnen ophouden en de boel voor de gek hebben gehouden.
Nee, wij laten de hardwerkende Nederlander niet bloeden voor Brussel, Athene, Lissabon, Madrid of Nicosia.
De PVV zegt: Wij moeten een soeverein land blijven. Geen geld naar de EU of welk fonds dan ook. We hebben ons geld nodig in Nederland.
De EU is verantwoordelijk voor de crisis. Niet Nederland.

Vz, Nederland kan deze crisis overleven. Maar alléén als het zich losmaakt van Brussel.
In zijn zogenaamde State of the Union zei commissievoorzitter Barroso eerder dit jaar over de unie: We zwemmen samen of we verdrinken afzonderlijk.
Maar de realiteit is natuurlijk net omgekeerd; Samen verdrinken of afzonderlijk zwemmen.
Dát is de keuze op 12 september.
En een sterk en soeverein Nederland overhouden, dat is waar de PVV voor kiest, en waar de kiezer zich op 12 september voor uitspreekt.

Tot zover deze tussenkomst van de PVV-leider in de Tweede Kamer. Hefet iemand in het land B ook ene mening ?

.

Eén van de klachten die Luc Rademakers, hoofdredacteur van VRT Nieuws, tegen het boek «De keizer van Oostende» naar voor bracht, was dat het te weinig wederwoord bevatte. En dat zou niet stroken met de normen die de nieuwsdienst van de openbare omroep probeert na te leven. Voor wie al ooit gehoord heeft van het cordon médiatique is dit natuurlijk maar een lachertje, en een eenvoudig overzicht over het aantal politieke gasten in het politieke discussieprogramma De Zevende Dag reduceert zijn uitspraak tot haar ware proporties: een platte leugen.

Voor we de cijfers induiken is het misschien goed eerst even stil te staan bij de vraag welke verdeling over de verschillende politieke partijen we eigenlijk zouden mogen verwachten voor De Zevende Dag . Zo mag je enerzijds verwachten dat grotere partijen ondervertegenwoordigd zouden worden, omdat je nu eenmaal niet met jezelf in debat kan treden, en een discussie met bijvoorbeeld alle fractieleiders een behoorlijke scheeftrekking inhoudt. Anderzijds mag je ook verwachten dat regeringspartijen oververtegenwoordigd zijn, omdat het in zo’n discussieprogramma niet onnatuurlijk is dat een minister al eens op z’n eentje door een journalist aan de tand gevoeld wordt. Maar van partijen die in eenzelfde situatie verkeren, bijvoorbeeld wanneer ze ongeveer even groot zijn en allebei binnen of buiten de meerderheid verkeren, daarvan mag je wel verwachten dat ze min of meer in dezelfde mate uitgenodigd worden. We merkten in januari van dit jaar al op dat dit voor het herfstseizoen van 2011 niet bepaald het geval was, en dat vooral Open Vld wel erg vaak uitgenodigd werd. Wat zijn dan de resultaten voor het pas afgelopen lenteseizoen?

Dit seizoen telde ik in totaal 191 politieke gasten in De Zevende Dag, een voldoende groot aantal om te mogen verwachten dat de gasten min of meer evenredig over de politieke partijen verdeeld zouden zijn. De tijdsspanne van zes maanden is naar mijn mening ook groot genoeg om te kunnen stellen dat de invloed van toevallig brandend actuele onderwerpen beperkt zou moeten zijn. Kijken we dan naar de absolute getallen, en vergelijken we ze met de verkiezingsuitslag van 13 juni 2010 voor de Kamer, dan blijkt meteen dat Open Vld oververtegenwoordigd is met maar liefst 14 gasten. Sp.a mocht 10 keer vaker dan verwacht kon worden komen debatteren, Groen 4 keer, en CD&V 2 keer. PVDA was met 2 uitnodigingen min of meer correct vertegenwoordigd, ook al is die partij niet in het parlement vertegenwoordigd, terwijl LDD eigenlijk een keertje meer had mogen komen dan het uitgenodigd werd. Maar opnieuw zijn het N-VA en Vlaams Belang die stiefmoederlijk behandeld werden door De Zevende Dag: Vlaams Belang werd 12 keer uitgenodigd, precies de helft van waar het volgens de verkiezingsuitslag recht op zou hebben, terwijl N-VA 17 keer te weinig uitgenodigd werd. Opmerkelijk: N-VA is in de Kamer afgetekend de grootste Vlaamse partij, maar moest in aantal gasten toch sp.a en Open Vld voorbij laten gaan. Vooral het contrast tussen N-VA en Open Vld valt op: beide partijen zitten in evenveel regeringen (N-VA in de Vlaamse, en Open Vld in de federale), en toch mocht de half zo grote Open Vld vaker naar de studio’s komen dan de N-VA. Dit kan je op geen enkele objectieve manier verklaren, tenzij een politieke agenda van de makers van het programma.

Wat die absolute cijfers echter niet vertellen, is welke partij werkelijk slechter behandeld werd dan een andere. Hoeveel slechter is bijvoorbeeld Groen vertegenwoordigd dan sp.a, als je weet dat Groen maar half zo groot is als sp.a? En wat met de verhoudingen tussen Vlaams Belang en N-VA? Een relatieve afweging, zoals de tabel in bijgevoegde figuur, geeft duidelijk aan hoe de steel precies in de vork zit. De getallen in de tabel kunnen gelezen worden als de mate waarin een stem voor de ene partij beter vertegenwoordigd in De Zevende Dag dan een andere. Het resultaat is bijzonder ontluisterend voor de wederwoordnorm van Luc Rademakers.

Zo is het duidelijk dat De Zevende Dag volgens de VRT in de eerste plaats een blauwe dag is, terwijl Vlaams Belang bijzonder sterk ondervertegenwoordigd blijft. Vergelijken we even de twee uitersten, dan blijkt dat Open Vld per stem drie keer vaker naar De Zevende Dag mocht komen dan Vlaams Belang. Die factor is veel te groot om door de federale regeringsdeelname alleen verklaard te kunnen worden. Ook vergeleken met CD&V en N-VA is Open Vld trouwens duidelijk oververtegenwoordigd in De Zevende Dag.

Op de tweede plaats, na Open Vld, volgen sp.a en Groen, die min of meer evenredig vertegenwoordigd zijn. CD&V was in absolute cijfers wel oververtegenwoordigd, maar tegenover Open Vld en sp.a is ze wel duidelijk ondervertegenwoordigd. Over LDD en PVDA is het dan weer moeilijk uitspraken doen omdat ze zo klein zijn, en slechts één enkele uitnodiging meer of minder kan al snel een groot verschil maken.

Aan de kant van de ondervertegenwoordigden is het echter duidelijk dat N-VA sterk ondervertegenwoordigd is tegenover Open Vld, en duidelijk ondervertegenwoordigd tegenover alle andere partijen, met uitzondering van Vlaams Belang. Vlaams Belang is sterk ondervertegenwoordigd tegenover Open Vld, sp.a, Groen en CD&V, maar is ook duidelijk ondervertegenwoordigd tegenover de N-VA. Merk op dat het feit dat de N-VA in de Vlaamse regering zit enerzijds, en dat ze dubbel zo groot is als Vlaams Belang anderzijds, twee aspecten zijn die mekaar gedeeltelijk neutraliseren. Bovendien houdt deze tabel geen rekening met de wijze waarop Barbara Pas in de uitzending van 29 april belandde, d.w.z. pas nadat Sarah Smeyers van N-VA geweigerd had in debat te treden met Dirk Kops over de zaak–Scott Manyo. In tegenstelling tot wat de absolute cijfers suggereren, is het dus wel degelijk Vlaams Belang dat het zwaarst getroffen wordt door het gebrek aan wederwoord in De Zevende Dag.

Wat is dan van dit alles de conclusie? Dat De Zevende Dag in de eerste plaats een Belgische dag is, met dan nog een overwegend blauw tintje. Zowel N-VA als Vlaams Belang worden op schromelijke wijze achteruit gesteld. Wat Vlaams Belang betreft is de scheeftrekking zo stuitend, dat je je afvraagt waar Luc Rademakers eigenlijk het lef vandaan haalt om nog maar het woord «wederwoord» in de mond te nemen. Een politiek of journalistiek fatsoenlijke verklaring voor het feit dat Groen, per slot van rekening nog altijd een kopje kleiner dan Vlaams Belang en even goed zowel Vlaams als federaal een oppositiepartij, zelfs de helft vaker aan tafel mocht aanschuiven dan Vlaams Belang, die bestaat niet.

Filip van Laenen

http://vlaamserepubliek.wordpress.com/2012/07/02/de-belgische-blauwe-zevende-dag/

.

Over 1 week !

Vandaag vernemen wij dat Vlaams Belang senator Jürgen Ceder, die zich van zijn partij heeft losgescheurd, maar vergeten is, zijn mandaat af te staan, op de N-vA lijst verschijnt in Dilbeek.

Ceder behoorde tot het kliekje ontevredenen die dankzij het Vlaams Belang enige naambekendheid genoot als politicus maar niet opgewassen bleek tegen de bejegening door het cordon sanitaire.  De moed van de overtuiging en de volharding ontbraken hem.  Een intelligent maar karakterloos man kiest de zijde van de TV-flaminganten. Nu nog de Grote Zeteldief uit het Euro-parlement naar de zwakkelingen van de N-vA,  u weet wel, die met zijn pril nieuw relatietje volgens de boekjes, en die pijnlijke episode is hopelijk voorbij.

Ray

Geert Wilders wil dat Nederland uit de Europese Unie stapt. De PVV-leider wil dat zijn land ook de euro afschaft en de gulden opnieuw invoert.
 
Nederland moet opnieuw onafhankelijk worden van  Brussel en uit de Europese Unie stappen. Dat betoogde PVV-leider Geert Wilders in een toelichting op het verkiezingsprogramma van de PVV, dat de titel "Hún Brussel, óns Nederland" heeft gekregen.

Onafhankelijkheidsverklaring

Voor Wilders is het stuk nog meer een "onafhankelijkheidsverklaring" dan een verkiezingsprogramma.  De verkiezingen van 12 september zijn volgens hem een referendum over Europa.

Gulden

Wilders pleitte er begin dit jaar al voor dat Nederland uit de eurozone en uit de Europese Unie stapt en de euro inruilt voor de gulden.

Wilders zei in een persconferentie dat hij geen breekpunten heeft. Maar als het nodig is, is hij bereid nee te zeggen en de uiterste consequentie te nemen, zei hij, verwijzend naar het Catshuis-beraad met VVD en CDA dat Wilders in april afbrak.

@ Knack

Er is tenminste nog één iemand in de EUSSR-Praatbarak die de moed heeft om de reddingsoperaties om de financiële crisis te keren, te benoemen voor wat zij zijn : amechtige pogingen die de bevolking sussen maar die voor de rest tot niets leiden.