Veulwijverij in de stad van allah

.

Zeebrugge heeft als eerste haven aan de Europese westkust een halalcertificaat ontvangen. Dat certificaat werd uitgereikt door de Halal Food Council of Europe. Met dit bewijs wil Zeebrugge zich verder ontwikkelen als Food Port.

De Halal Food Council erkent met het certificaat dat Zeebrugge beantwoordt aan bepaalde eisen zoals herkomst, transport, verpakking en behandeling. "Wij zorgen ervoor dat halal halal blijft doorheen de volledige procedure", duidt Joachim Coens van de haven van Zeebrugge.

"Zeebrugge Food Logistics heeft daarvoor een volledig nieuwe lijn opgestart zodat halalvlees zeker niet in contact komt met ander vlees. Bedoeling is dat we nu kunnen samenwerken met bedrijven uit het hinterland zowel voor import als export." Zeebrugge wil daarmee een nieuwe markt aanspreken. "Voorlopig lopen er een aantal projecten met een paar bedrijven, maar er zijn contacten, onder meer in het Midden-Oosten, om de intensiteit op te drijven", vertelt Coens. "Dankzij investeringen in de voedsellogistiek heeft Zeebrugge zich ontwikkeld tot een Food Port."

Met het halalcertificaat heeft Zeebrugge voor een primeur gezorgd aan de Europese westkust. Enkel Marseille, met zijn haven aan de Middellandse Zee, ging de West-Vlaamse haven vooraf.

Het ware interessant te vernemen via de lokale politici van Brugge hoeveel de havenautoriteiten betaald hebben voor dit cerrificaat, want gratis wordt dit niet verstrekt door de moslims die een business ontdekt hebben voor dit handeltje.  Wanneer volgen de andere Vlaamse havensteden ?

Belga

Kati Verstrepen is onlangs verkozen tot vicestafhouder, wat inhoudt dat zij mettertijd de huidige stafhouder opvolgt, zodat zij er thans reeds mee te koop loopt dat zij de eerste vrouwelijke stafhouder van Antwerpen wordt (wat trouwens alleen iets zegt over Antwerpen, in Brugge bvb. is dat al vele jaren geleden het geval geweest).

Nu echter blijkt dat mr. Kati Verstrepen een vals stuk gebruikt heeft en - vooral - zich na het ontdekken daarvan niet van haar cliënt gedistantieerd heeft, stelt zich de vraag of zij de nodige waarborgen van absolute rechtschapenheid biedt voor de functie van stafhouder ? (die bvb. zonder verantwoording een advocaat kan verbieden het gerechtsgebouw te betreden, een bepaalde zaak te behandelen, enz.)

(met dank aan lezer DP die ons deze info bezorgde)

De Heer Le Fou, granaat in de linkerhand, tijdens een van zijn spectaculaire gijzelingsacties

Al meer dan zestig keer veranderde Farid Bamouhammad – beter bekend als Farid le Fou – van gevangenis. Omdat hij totaal onhandelbaar is, vandaar ook zijn bijnaam. Hij bedreigt het personeel, vernielt het meubilair van zijn cel en weigert om gefouilleerd te worden. De voorbije periode zat hij in Leuven-Centraal, maar ook daar waren de cipiers zijn agressieve gedrag spuugzat. Vorige week legden ze daarom zelfs het werk neer.

Met succes, want vandaag wordt de crimineel nog maar eens overgeplaatst. Naar de gevangenis van Andenne, deze keer. Al hebben de cipiers daar nu al aangekondigd dat ook zij zullen staken als Le Fou te lang in hun gevangenis zou blijven. Normaal gezien verhuist hij daarom nog eens op 9 september, naar Namen.

Tegelijk wordt deze week ook zijn aanvraag tot penitentiair verlof behandeld. Een dag buiten de gevangenismuren, het is voor Bamouhammad immers al geleden van 2005, toen hij tijdens zo'n dagje zijn familie gijzelde. Sindsdien zijn al zijn aanvragen geweigerd.

En ook deze aanvraag leek weinig kans op succes te hebben. Tot de directie van de Leuvense gevangenis vorige week met een rapport over Farid Bamouhammad kwam. En daarin wordt een beeld geschetst dat je niet met zijn bijnaam associeert.

‘Hij is hier samen met zijn reputatie ontvangen, maar we hebben in de tweede maand een andere Farid Bamouhammad leren kennen. Zijn advocate heeft ons bevestigd dat hij in de afgelopen twaalf jaar nog nooit zo kalm is geweest.' Volgens de directrice die het document opstelde, zou zijn behandeling in Leuven-Centraal daar een rol in kunnen spelen. Mevrouw de directrice geeft zichzelf graag een bloempje.

De cipiers reageren furieus op het rapport. ‘Onlangs nog kleefde hij twee balpennen op zijn rug en verklaarde hij zelf dat hij ze wilde gebruiken om de ogen uit te steken van mensen die hem irriteerden. Is zo iemand rijp om terug in de maatschappij te komen?', zegt Luc Neirynck, nationaal secretaris van ACV-Gevangenissen. ‘Wat ik nu ga zeggen is niet mooi, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat hij dan naast de directrice gaat wonen die dat rapport heeft opgesteld. Dan zal ze snel beseffen wat ze heeft gedaan.'

Justitieminister Turtelboom wil eerst het dossier over het penitentiair verlof van Bamouhammad bestuderen voor ze reageert, het directoraat-generaal van het Gevangeniswezen probeert de gemoederen te sussen. En wij pleiten voor de onvoorwaardelijke vrijlating van deze Prachtmens : hij is zwaar genoeg gestraft.

Bron : Het Nieuwsblad

Kati en de 1001 sprookjes van Parwais

De Afghaanse modeljongen Parwais Sangari trekt naar UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties. Zijn advocate, Kati Verstrepen, heeft het hem ingefluisterd.  

Na het dagelijkse feuilleton in de gazetten en op tv, is het plots heel stil geworden rond Parwais, alhoewel er in Kaboel een aantal journalisten (en medewerkers) rondlopen die alle bewegingen van Parwais nagaan en tegelijk op zoek zijn naar verklaringen van Afghanen die Parwais gekend hebben en zijn trieste belevenissen kunnen bevestigen.  Misschien hoopten sommigen er stilletjes op, dat direct bij aankomst, er een dramatische gebeurtenis zou voorvallen. Om te bewijzen dat de hardvochtige belgische staat een zware vergissing heeft begaan met de uitwijzing van de kleine, brave lasser die zo goed Nederlands spreekt.  

Langzamerhand sijpelen echter berichten door die de horror-verhalen van de vluchteling tegenspreken of tenminste niet bevestigen. Correspondenten van De Standaard en De Morgen meldden dat het Afghaanse parlementslid, dat in een brief bevestigd zou hebben dat Parwais in zijn thuisland gevaar loopt, nog nooit van de 20-jarige Afghaan had gehoord. Dat vindt Kati niet leuk, maar in plaats van de versie van haar cliënt af te zwakken, beschuldigt ze de belgische instanties die het verhaal van Parwais niet voldoende zouden gecontroleerd hebben.  Ziet u, welk soort advocate Kati is ?  Volgens haar moet de staat de verhalen van de tienduizenden tafelschuimers die hier binnengeloodst worden en die allen om ter zieligste verhaal opdissen, grondiger laten natrekken.  Di Rupo als Hector Poirot en Maggie de Block als Mrs. Marple. Iedereen is in fout, volgens Kati, behalve haar leugenaars.  Wij hebben een voorstel : leg elke asielzoeker aan de leugendetector vast.  Dat zou pas handig zijn. Benieuwd wat de linkse kerkgangers hier van vinden. 

En wie volgens Verstrepen ook in de fout gaat, zijn de media. De journalisten hebben eerst goed meegewerkt met de nodige sensatieverhalen over de zielige jongen maar eens diezelfde media verder gaan met hun onderzoek en tot verrassende en vervelende resultaten komen, gaan ze hun boekje te buiten. Dixit Verstrepen die met haar naamgenoot uit het Vlaams parlement tenminste één zaak in gemeenschap heeft : ze is even onbetrouwbaar en opportunistisch. 

Maar er is meer. Wij citeren De Morgen. 

In de wijk Dehbori achter de Universiteit van Kaboel staan allerlei goed onderhouden woningen. Ergens in deze straten dichtbij het gebouw waar de vrouwelijke studentes hun ‘dormitory’ hebben op de universiteit moet Parwais Sangari (19) hebben gewoond. Het zou in dit gebied zijn geweest waar hun huis zou zijn afgebrand in 2008 en waar Parwais gewond zou zijn geraakt. De grote brandwond laat hij zien op de binnenkant van zijn arm. “En de littekens gaan verder tot onder mijn kleren’, wijst hij naar de linkerzijde van zijn borstkas. 

We vragen of hij mee wil naar zijn ouderlijk huis om te kijken hoe het daar nu is. Ook is de fotograaf geïnteresseerd in foto’s op de plaats waar het allemaal mis zou zijn gegaan voor hem, en waar hij het besluit maakte om te vluchten voor de Taliban, zoals hij stelde in de Belgische media. Maar Parwais slaat het verzoek op de dag van aankomst twee keer af. Hij zal de plek waar hij vier jaar geleden vertrok niet herkennen, zegt hij. 

Bij de brandweer in de wijk van Parwais vragen we naar een lijst met huizen die zijn afgebrand in deze wijk. De wijk met zeker tweehonderd huizen is niet klein, dus die vraag is misschien niet door iedereen zo gemakkelijk te beantwoorden. Toch is het niet zo dat er elke maand huizen tot de grond afbranden, en zeker niet na een explosie, zoals Parwais aangeeft. 

De brandweermannen vinden echter niets terug in hun boeken. 

Wat er precies is gebeurd met zijn vader - die volgens hem Abdul Qayoom heet -  is ook niet zo gemakkelijk boven te halen. Volgens Parwais zou de man in dienst zijn bij de geheime dienst, National Directorate of Security (NDS), en in Kabul zijn vermoord. Op de algemene Afghaanse persbureaus wordt hiervan geen melding gemaakt, ook al zo’n aanslag op een hoge official wel nieuws kunnen zijn omdat het niet regelmatig gebeurt. 

De werkgever van de vader van Parwais, de geheime dienst, mag formeel niet met journalisten praten. Een commandant die ons toch wat helpt, eist uitleg over wie Parwais is en laat weer gefrustreerd weten dat hij ‘zoveel Afghaanse vluchtelingen’ kent die een verhaal verzinnen. Het verzoek om zelf door zijn administratie te gaan wordt niet gehonoreerd. Volgens de commandant is het ook best mogelijk dat de vader naam niet correct is. 

Parwais zelf neemt de dagen intussen de telefoon niet meer op. Eerder zei hij dat hij zijn best wil doen om zijn leven weer op orde te krijgen. 'Ik ga nu een paar dagen niemand meer te woord staan omdat ik zie dat journalisten niet altijd behulpzaan zijn in dit geval. En ik moet een paar dingen op orde brengen.' En wellicht nieuwe verhalen verzinnen. 

Nu al de herrie en verontwaardiging over de uitwijzing geluwd is, lijkt het ons met de dag duidelijker dat de brave modeljongen over een uitgebreide fantasie beschikt en dat hij alle lichtgelovigen (en er zijn er velen) flinke oren heeft aangenaaid.  Ons verbaast het niet. Wie in een fanatieke en hypocriete islamitische omgeving opgroeit en doordrenkt wordt met gevoelens van minachting en haat voor de ongelovige honden van het Westen, aarzelt niet onze goedheid te misleiden. Het staat bovendien in het groene boekje. 

Wij hebben al meermaals korte gesprekjes gevoerd met jonge Afghaanse vluchtelingen hier in de stad van allah. Op een joviale, vriendelijke maar tevens eerlijke manier.  En elke keer hebben wij het onbehaaglijke gevoel gehad dat we te maken hadden met mensen die ons geslepen en vriendelijk een verhaaltje opdisten, dat ze samen in mekaar gestoken hebben, al dan niet met medeweten van hun advocaten.  Vorige week nog hoorden we dat een 14-jarige Afghaanse jongen gans alleen in een appartementje verblijft in Antwerpen-Noord  dat hem door het Antwerpse OCMW gratis verhuurd wordt.  Die jongen zoekt natuurlijk, wat heel normaal is, direct contact met lotgenoten en zo ontstaan groepjes vreemdelingen die losgelaten worden in deze multiculturele maatschappij die meer en meer op een jungle begint te lijken. 

Gelukkig zijn er voldoende advocatenhaaien, zoals Verstrepen, om de naiëve burgers van dit land voor te liegen. En een vraag die we al geruime tijd willen stellen : hoe komen die minderjarigen aan sommen van tienduizend euri of meer om de illegale reis naar het belgische paradijs te betalen ?  

Ray 

Luchthaven Antwerpen: een ramp voor de belastingbetaler

Het is reeds van 1967 geleden dat ik het mocht meemaken om de eerste naoorlogse regelmatige luchtverbinding vanuit de luchthaven van Deurne (Antwerpen) te mogen invliegen. Ik was er toen als afgevaardige beheerder van Delta Air Transport (DAT) in geslaagd om KLM te overtuigen dat we op eigen risico, als onderaannemer, voor hen zouden gaan vliegen. We behielden het lokale tarief tussen Antwerpen en Schiphol (Amsterdam) en ontvingen van KLM 5% op de ticketprijs van de door ons aangevoerde passagiers indien die verder naar een Europese of wereldbestemming door vlogen. Dit gebeurde in 99% van de gevallen.

We begonnen met een Beechcraft toestel dat 9 passagiers kon vervoeren en vlogen tweemaal per dag. Door het succes gingen we kort daarna driemaal en dan viermaal per dag vliegen. Maar meer en meer zakenlui uit onze omgeving kozen voor KLM i.p.v. het toenmalige sterk verfranste SABENA. Bovendien kon men vanuit Amsterdam vele wereldbestemmingen non-stop bereiken hetgeen vanuit Zaventem niet mogelijk was.

Onze Beechcraft werd te klein en we schakelden  van een toestel van 9 pax over op een van 28 namelijk de oerdegelijke DC3 (Dakota genaamd). Het succes bleef aanhouden en van de Dakota met 28 plaatsen gingen we voortaan met CONVAIRS 440 met drukcabine en uitgerust voor 50 passagiers vliegen. Bovendien hadden we ons inmiddels enkele DC6 toestellen aangeschaft en vlogen charters naar bestemmingen als Lourdes (Frankrijk); Oviedo (Spanje); Jersey en Southend (Engeland). We hadden toen werkelijk de wind in de zeilen en vervoerden toen soms méér dan duizend passagiers per dag naar en vanuit Deurne. We hadden 40% van de aandelen van DAT en de overige 60% waren in handen van de CMB (Compagnie Maritime Belge) of de grootste Belgische vervoersmaatschappij. CMB had haar zee- en binnenschepen; sleepdiensten (Union de Remorquage); havenbedrijven; wegvervoer enz. De hele top sprak, juist zoals bij SABENA of het bestuur van het luchtvervoer FRANS. Bovendien was CMB de enige privé-aandeelhouder van Sabena en had 5% van het kapitaal in bezit.

Nooit zal ik weten wat er toen allemaal door de corrupte overheid en in samenspraak met Sabena en het bestuur der luchtvaart tegen die blijkbaar succesvolle Vlaming werd bekokstoofd. Op een morgen in 1974 ontving ik een telex van het bestuur der luchtvaart met bijzonder slechts nieuws. Vanaf volgende week mag U niet meer vliegen op Lourdes; Oviedo; Southend; Jersey enz. omdat we hebben vastgesteld dat uw onregelmatige vluchten een te regelmatig karakter hebben gekregen en U dus tegen de wet die aan Sabena het monopolie van alle regelmatige luchtverbingen geeft, handelt. Dezelfde dag contacteerde de commerciele directie van SOBELAIR ( de charter-dochter van SABENA) alle DAT-klanten met de mededeling "U weet misschien reeds dat DAT vanaf volgende week uw opdrachten niet meer kan uitvoeren maar we kunnen U helpen tegen dezelfde prijs die U nu betaalt. Weliswaar moet U de passagiers van Antwerpen naar Zaventem brengen maar dat uur verlies maakt U terug goed omdat onze Caravelles één uur minder lang vliegen op Lourdes dan de DC6 toestellen van DAT (1u30 i.p.v. 2u30). Op enkele uren werden onze belangrijkste klanten door Sobelair dankzij een corrupte overheid gestolen. Ik haaste me naar de hoofdzetel van CMB en riep hun hulp in. Tot mijn verbijstering bleken ze op de hoogte van wat er gebeurde en ze vonden het niet erg.

CMB wou geen herrie met de overheid die haar met de regelmaat van een klok miljarden scheepskredieten toestak. Met de toenmalige BOELWERF had men alles zodanig geregeld dat de overheid i.p.v. de voorziene 90% scheepskrediet feitelijk volledig alles betaalde.
Ik kon toen horen dat "pour nous la DAT ne signifie pas grand chose!". De volgende dag legde ik mijn mandaat neer en ontving de startprijs van mijn kapitaal dat inmiddels feitelijk een veelvoud waard was maar gelet op die telex van het bestuur der luchtvaart snel zou verminderen.

Later kwam DAT in SABENA handen en veranderde na de faling van Sabena van naam in BRUSSELS AIRLINES onze huidige nationale maatschappij.

In die tijd was er een luchthavencommandant in Deurne met wat medewerkers en die beschikten over enkele voertuigen. Bagage werd met de hand op karren geladen en naar de vliegtuigen gebracht. De inschepingsvloer was relatief klein maar voldeed volledig aan al onze vereisten. Maar de laatste jaren heeft de overheid miljoenen gepompt in een volledige verniewing van de gebouwen; werd rond de hele luchthaven een dure omheining geplaatst; werd de inschepingsvloer vervijfvoudigd; er kwamen elektrische rolbanen voor de bagage; het aantal overheidsmedewerkers bleef maar stijgen; ze kregen een steeds groter wagenpark onder hun bevoegdheid enz.enz. Dit allemaal om steeds maar méér passagiers te kunnen vervoeren hetgeen de bedoeling van iedere luchthaven is. En hier nu juist wringt het schoentje.

Het belang van onze Antwerpse luchthaven smelt als sneeuw voor de zon. Voor de eerste zes maanden van dit jaar stellen we een nieuwe daling vast van 16,5%.  In 2012 heeft de luchthaven van één van de grootste wereldhavens nog ongeveer zoveel passagiers PER JAAR dan andere grote luchthavens bij wereldhavens PER DAG verhandelen.

Jammer dat we inmiddels zo oud zijn geworden want anders zouden we nog graag eens willen bewijzen dat het anders kan en dat met een fractie van de reeds verbraste belastinggelden wat anders zou kunnen verwezenlijkt worden. We begrijpen de leden van ATUV (Actiegroep tegen uitbreiding vliegveld) wanneer die zeggen dat een nieuwe investering van 40 miljoen Euro in de ondertunneling van de Krijgsbaan een zoveelste flater is van de overheid en een nieuwe verbrassing van belastinggelden.

Arm Vlaanderen.

Men zegge het voort...

Freddy Van Gaever 

De Franse rechtse partij Front National dient een aanklacht in tegen Madonna. De zangeres liet zaterdag tijdens haar concert in Parijs wederom beelden zien van partijleider Marine le Pen met een hakenkruis op haar voorhoofd.

'Wij kunnen een dergelijke hatelijke vergelijking niet accepteren,' zegt vicepresident van de partij Florian Philippot. De zaak wordt deze week aanhangig gemaakt.

Hitler
Tijdens het concert is een foto van Le Pen met een hakenkruis op haar voorhoofd een paar seconden in beeld. Daarna wordt een beeld getoond van een man die lijkt op Hitler. De video werd afgespeeld tijdens het nummer Nobody Knows Me.

Madonna heeft de video al eerder laten zien en was gewaarschuwd voor juridische stappen. Front National noemt de vertoning beledigend. 'Dit is niet alleen een ernstige belediging van Le Pen, maar ook een oorlogsverklaring tegen een deel van het publiek.'

Sexy
Le Pen reageerde eerder al boos op de actie van Madonna na het concert in Tel Aviv. 'We begrijpen wel waarom oude zangeressen zulke stunts nodig hebben. Als ze dit in Frankrijk doet zijn we nog niet klaar,' dreigde de politica.

Madonna probeert, ondanks haar leeftijd van 53 jaar, nog steeds provoceren.  Er was de laatste weken veel kritiek op Madonna omdat ze zich te sexy zou kleden voor haar leeftijd. Op de cover van haar single Girl Gone Wild staat de zangeres half naakt.

Bron : Elsevier

Jane Monheit (Oakdale (New York), 3 november 1977) is een Amerikaanse jazzzangeres. Ze heeft onder andere samengewerkt met Toots Thielemans, Sergio Mendes en heeft een duet opgenomen met Michael Bublé (I Won't Dance). Monheit werd voor 2 albums genomineerd voor de Grammy Award. Jane Monheit werd geboren in Oakdale op Long Island. Ze begon professioneel met zingen toen ze nog op het Connetquot High School zat, waar ze in 1995 haar diploma haalde. Op haar 17e begon ze te studeren aan de Manhattan School of Music in New York onder de begeleiding van Peter Eldridge. Tijdens haar studies, waar ze resoluut voor jazz koos, was vooral Ella Fitzgerald haar grote voorbeeld, maar ook de invloeden van Sarah Vaughan en Carmen McRae waren van groot belang. Op 20-jarige leeftijd werd ze in 1998 2e bij de Thelonious Monk Institute Vocal Competition. Ze behaalde in 1999 een bachelor-diploma in muziek. In 2001 bracht ze haar debuutalbum Never Never Land uit op het label Concord Records en daarna volgden de albums Come Dream With Me, In The Sun en Taking A Chance On Love. In 2005 bracht ze het kerstalbum Season uit en in 2007 verscheen Surrender dat veel standards en bossa nova's bevatte.

 Jane Monheit in de song "As time goes by" door Herman Hupfeld en vooral bekend dankzij de film Casablanca.

Een bisnummer : "Embraceable you" door George Gershwin.  Een grote dame deze Jane Monheit.

Savat

François Hollande maakt het alsmaar bonter. Hoe lang duurt het nog vooraleer Frankrijk het epicentrum van de crisis binnen de eurozone wordt ? Als het van de Franse president Hollande afhangt, is het antwoord op die vraag eerder een kwestie van enkele dan wel meerdere maanden, meent Johan Van Overtveldt (Knack) te weten.

De regering van president Hollande haalde de pensioenleeftijd terug naar beneden, voerde een verhoging van het minimumloon door, plant een forse verhoging van ontslagpremies, wil ontslagen sowieso veel moeilijker uitvoerbaar maken en zet een ganse trein belastingverhogingen op de rails.

Wat de gratis bijlage bij MO voorlopig nog wegmoffelt is het feit dat Hollande tijdens zijn verkiezingscampagne beloofd heeft om, wanneer hij tot president zou worden, de ontkenning van de Armeense volkerenmoord strafbaar te stellen. Hij zou zich aan deze belofte houden, werd er vanuit het kantoor van de president gemeld, volgens het Zwitserse  blad Blick. Nu zou het erom gaan om een manier te vinden dat de strafbaarheid niet tegen de grondwet zou indruisen. Het daartoe benodigde onderzoek zou op dit moment plaatsvinden.

De Armeense genocide door de Turken was een feit. Het ontkennen ervan is zinloos en weerzinwekkend. Maar daar is het Hollande niet om te doen. Want wat heeft het Franse volk en zijn burgers aan een bestraffing van de uiting van een volstrekt zinloze mening ? Niets, rien de rien. Wordt er één Christelijke Armeniër terug levend? Nee. Wordt er daadwerkelijk schade hersteld ? Nee.

Het enige doel van Hollande is één ongewenste meningsuiting te bestraffen en daarmee de vrijheid van meningsuiting in het algemeen aan banden te leggen.

Wetten die negationisme bestraffen zijn intrinsiek fascistische wetten die de poort openen tot het in een volgend stadium legaal intimideren en muilbanden van elke soort van kritiek die wel terecht is. De stap tussen de bestraffing van een “foute” mening die negationistisch is en de vermeende foute mening die het regime niet bevalt is bijzonder klein.

De echte vraag die moet gesteld worden is: heeft de overheid het recht meningen te verbieden door de uiting ervan te bestraffen? Alleen geesteszieken en links gehersenspoelde mensen zijn zo absurd te menen van wel.

Het plan van Hollande en al het overige crypto-communistisch en islamofiel politiek gespuis is hun eigen natte droom wat gemakkelijker en sneller te kunnen realiseren :

- Bij wet islamkritiek verbieden, bijvoorbeeld.

- Bij wet godslastering en belediging van moslims en de islam strafbaar stellen bij voorbeeld.

- Bij wet elke kritiek op het beleid, de machthebbers en de Europese zakkenvullers onmogelijk maken en strafbaar stellen, bijvoorbeeld.

- Bij wet het bekritiseren van ongerechtvaardigde geldstromen van Noord naar Zuid verbieden, bijvoorbeeld.

Daar is het deze Franse president om te doen. De osmose tussen het gedachtengoed van deze socialist François Hollande en de islamieten Abdullah Gül en Tayyip Erdoğan is daarmee zonneklaar aangetoond. Fascisten hebben overal dezelfde ambities, hun geestelijke membranen zijn aangetast door dezelfde collectivistische geestesziekte.

Lucky9

De Gentenaard Gerard Mortier (1943), die de Brusselse Munt nieuw leven inblies en die een grote internationale carrière uitbouwde als operadirecteur en intendant van de Salzburger Festspiele, werkt momenteel in Madrid als artistiek directeur van het Teatro Real.

Mortier heeft zich in de loop van zijn carrière vaak gemoeid met de politiek, ook in de vreemde landen waar hij tewerkgesteld was.  Zo lang hij in zijn artistieke functie méér geld vroeg (en dikwijls verkreeg) voor zijn opera,- concert- of theaterproducties, was daar niets verkeerds aan. Maar na verloop van tijd gedroeg  de Gentse wonderboy zich als een prima donna die over elk maatschappelijk en politiek probleem in de wereld zijn oordeel moest geven. 

De beroepspolitici vonden de interviews van Mortier niet steeds even grappig maar zijn ongevraagde bemoeienissen werden getolereerd, zoals de edellieden destijds hun hofnar lieten wauwelen.  In eigen land wordt Mortier graag als een orakel beschouwd, want hij spuwt regelmatig op Vlaams Belang en nationalisten zijn het gevaar voor deze wereld. In de Vlaamse regimepers wordt de Gentse ijdeltuit bij tijd en wijle opgevoerd. Voor een aantal jaren liet Mortier zelfs weten, dat hij graag minister van cultuur zou worden in de Vlaamse regering. Het zou wat geworden zijn met zijn gekrijs van verwende nicht telkens hij zijn zin niet krijgt.

Ook in Spanje laat Mortier van zich horen. De recente besparingsmaatregelen van de regering kunnen niet rekenen op de steun en sympathie van de operadirecteur.  Hij is boos omdat de BTW op spektakeltickets verhoogt.  Cultuur is zoals brood, beweert Mortier. Een lachwekkende uitspraak van een man die aan het hoofd staat van een artistieke instelling die er jaarlijks miljoenen doorjaagt en die zich hoofdzakelijk richt tot een elitaire en kleine groep bezoekers.

Ik ben zelf een doorwinterd en groot voorstander van opera en klassieke muziek.  Ik spreek dan ook met meer dan een oppervlakkige kennis over deze materie.  Het zou Mortier, die zijn ganse professionele bestaan geleefd heeft dankzij gulle subsidies, sieren, mocht hij zijn kwebbel dichthouden over politiek en besparingen, zeker met de huidige crisis.Hij heeft nooit anders gedaan dan de centen over de balk gegooid en zichzelf rijkelijk beloond. De ridicule praatjes over brood en cultuur klinken uit de mond van deze verkwister bijzonder ongeloofwaardig.

Ray

De toespraak vande Zweedse journaliste  Ingrid Carlqvist, die zij op 9 juli hield voor de “International Civil Liberties Alliance” in het Europees Parlement in Brussel.

Dames en heren, Mijn naam is Ingrid Carlqvist en ik ben in 1960 in Zweden geboren toen de sociaaldemocraten voor eeuwig en altijd zouden gaan regeren en toen ons land het mooiste en veiligste en meest vooruitstrevende land van de wereld was. Nu woon ik in Absurdistan – een land dat het hoogste percentage gerapporteerde verkrachtingen van de wereld heeft, honderden zogenaamde “No-Go-Areas” waar de mensen buiten de Zweedse maatschappij leven en met kranten die al deze gruwelijke feiten voor het volk verbergen.

Ik voel me net als Dorothy Gale in The Wizard of  Oz – er kwam een tornado aan en die blies mij mijlen en mijlen ver van huis en dumpte me in een land dat ik niet ken : “Toto, ik heb het gevoel dat we niet meer in Zweden zijn”.

Net als Dorothy ben ik op zoek naar een manier om mijn vaderland terug te vinden, maar ik kom op mijn weg alleen maar leeuwen zonder moed tegen, vogelverschrikkers zonder hersenen en tinnen figuren zonder een hart.

Toen ik opgroeide, was onze minister-president Tage Erlander, een sociaaldemocraat. In 1965 zei hij in het parlement, nadat er hevige rassenrellen in Amerika waren geweest:

“Wij Zweden wonen in zo’n oneindig gelukkiger situatie. De bevolking van ons land is homogeen, niet alleen op basis van ras, maar ook in veel andere aspecten”.

Nu woon ik in een land dat in geen enkel opzicht homogeen is. Olof Palme, die na hem kwam, besloot dat homogeen zijn een slechte zaak is en hij opende onze grenzen voor mensen uit de hele wereld. En van rechts tot links vertelden de politici ons dat er niet zoiets is als een Zweedse cultuur, dat er geen Zweedse tradities bestaan die het vermelden waard zijn en dat wij Zweden dankbaar zouden moeten zijn dat er zoveel mensen met een ECHTE cultuur en ECHTE tradities naar ons toe komen.

Mona Sahlin, een latere leider van de Zweedse sociaaldemocraten, zei in 2002 in een interview met het tijdschrift Euroturk op de vraag wat de Zweedse cultuur is:

“Die vraag is vaak aan mijn gesteld, maar ik kan niet iets bedenken wat met de Zweedse cultuur te maken heeft. Ik denk dat dit gemis ons afgunstig maakt op immigranten. Jullie hebben een cultuur, een identiteit, iets wat jullie met elkaar verbindt. Wat hebben wij? Wij hebben ‘Midzomeravond’ en dergelijke afgezaagde dingen”.

Zij zei ook: “De Zweedse bevolking moet integreren in het nieuwe Zweden. Het oude Zweden komt niet terug”.

In dit Nieuwe Zweden hebben wij, volgens een onderzoek van professor Liz Kelly uit Engeland, meer gerapporteerde verkrachtingen dan in enig ander land in de Europese Unie. In 2008 werden meer dan 5000 verkrachtingen of pogingen tot verkrachtingen gerapporteerd (het vorige jaar waren er meer dan 6000). In 2010 meldde een ander onderzoek dat slechts één land in de wereld meer verkrachtingen heeft dan Zweden en dat is Lesotho in Zuid Afrika. Op elke 100.000 inwoners heeft Lesotho 92 aangiften van verkrachting, Zweden heeft 53, de Verenigde Staten 29, Noorwegen 20 en Denemarken 7.

In 1990 telde de overheid drie “No-Go-Areas” in Zweden, wijken waar voornamelijk immigranten wonen, van wie slechts weinigen een baan hebben, waar bijna iedereen van een uitkering leeft en waar de kinderen geen diploma’s halen. In 2002 telde men 128 “No-Go-Areas”. In 2006 hadden we er 156 en toen werd er met tellen gestopt. In sommige steden zoals Malmö, waar ik woon, woont een derde deel van alle inwoners in een “No-Go-Area”.

Wat bedoelde Tage Erlander toen hij zei dat de Zweedse bevolking homogeen was, niet alleen op basis van ras maar ook in veel andere opzichten? Ik denk dat hij zaken als normen, waarden, cultuur en tradities bedoelde. Een gevoel van gemeenschappelijkheid. Dat we allemaal, in het Oude Zweden, een gelijksoortig beeld hadden van wat een goede maatschappij is en hoe we problemen oplossen. Hij WIST waar het in de Zweedse cultuur om draaide, in tegenstelling tot Mona Sahlin.

In het Nieuwe Zweden hebben wij gewapende politieagenten in onze ziekenhuizen nodig, omdat rivaliserende families met elkaar vechten in ziekenhuiskamers. Zij schieten elkaar op straat neer met een pistool en ze stelen en slaan oude mensen in elkaar. De criminaliteitscijfers stijgen met de minuut, maar de Zweedse politici en journalisten vertellen ons dat dit absoluut niets te maken heeft met immigratie. Het feit dat onze gevangenissen vol zitten met buitenlanders is alleen maar toevallig of wordt verklaard door sociaaleconomische factoren.

Jarenlang was ik een journalist in de mainstream media. Maar ik was altijd een beetje een onruststoker, altijd achterdochtig door mij af te vragen of datgene wat de mensen zeiden wel DE WAARHEID was. Als iedereen in dezelfde richting liep, ging ik de andere kant uit om te zien wat daar aan de hand was.

In januari 2011 gebeurde er iets wat mij mijn laatste hoop voor wat betreft de Zweedse journalisten deed verliezen. Ik was vicevoorzitter van Het Genootschap van Journalisten in Malmö en ik had de Deense journalist Mikael Jalving uitgenodigd om te komen spreken over zijn veelbelovende boek dat uit zou komen, “Absolute Sweden – a Journey in the Country of Silence”.  (Volstrekt Zweden   - een reis in het land van de stilte) Op een dag belde de voorzitter mij en zei: “We moeten Mikael Jalving afzeggen, omdat hij gaat spreken op een bijeenkomst die georganiseerd is door een krant die zich ‘National Today’ noemt”.

Het maakte voor hem of voor wie dan ook in het bestuur van het Genootschap niet uit dat Jalving over zijn boek zou gaan spreken. Als hij naar die bijeenkomst ging, zou hij beïnvloed worden door nationalistische ideeën en mogelijk zou hij een nazi worden. Weet u, iedereen in Zweden met een andere mening IS werkelijk een nazi! Zo functioneert het in het Nieuwe Zweden, het land dat ik Absurdistan noem. Het land van de stilte.

Ik was woedend en verliet het bestuur van dat Genootschap. Dat leidde ertoe dat ik werd uitgenodigd door “The Danish Free Press Society” om te komen praten over het vreemde land Zweden en dat opnieuw leidde ertoe dat ik de “Zweedse Free Press Society” oprichtte.

Zo vonden Lars Hedegaard en ik elkaar. Maar wij namen niet alleen genoegen met het leiden van elk een Free Press Society. Omdat wij beiden een solide achtergrond hebben als journalist besloten we om een krant op te richten. Een echte ouderwetse gedrukte krant. We besloten om die “Dispatch International” te noemen, omdat naar onze visie deze krant ooit wereldwijd zal worden. Maar eerst veroveren we Manhattan en dan Berlijn. Of liever – eerst Scandinavië en dan de wereld!

“Dispatch” zal in twee uitvoeringen worden gedrukt – één Deense en één Zweedse – maar alle verhalen zijn dezelfde. En op internet zult u de verhalen in het Engels en ook in het Duits kunnen lezen. We zullen over de politiek in onze landen en in de wereld schrijven. We zullen over al die zaken schrijven die de mainstream media nu zoveel jaar verborgen hebben gehouden. We zullen onderscheid maken tussen nieuwsberichten en commentaren en de toon zal gematigd zijn. We zullen de feiten laten spreken, de feiten die de mainstream media voor de mensen verborgen hebben gehouden.

De situatie in Zweden is veel slechter dan in Denemarken. In Zweden spreekt NIEMAND over immigratieproblemen, de mislukking van het multicultiproject of de islamisering/arabisering van Europa. Als u dat doet, dan zult u onmiddellijk een racist, een islamofoob of een nazi genoemd worden. Dat is wat men tegen mij heeft gezegd sinds ik de Free Press Society in Zweden oprichtte. Mijn naam is door de modder gehaald in grote kranten zoals Sydsvenskan, Svenska Dagbladet en zelfs in mijn eigen vakbondsblad, The Journalist.

Dus heb ik u allemaal nodig om mijn Glinda te zijn, de goede toverheks van het Noorden en mij helpen om mijn vaderland terug te vinden! Ik denk niet dat het zal helpen als ik de hakken van mijn robijnrode slippers driemaal aantik, zoals Dorothy deed om wakker te worden in haar slaapkamer in Kansas. Maar als u “Dispatch” steunt door een abonnement te nemen of door aandeelhouder te worden, dan zult u mij een stap dichter naar mijn vaderland brengen. Naar het Zweden dat er eens was, het Zweden dat ik terug wil hebben.

Ingrid Carlqvist

Vertaald uit het Engels door: Wachteres

http://ejbron.wordpress.com/2012/07/14/ik-wil-mijn-land-terug/#more-22829

Angeltjes dankt  Stradi

Eigenlijk is het heel eenvoudig: de wet is wat in de koran staat.  Allah heeft de wetten voor de aardse stervelingen persoonlijk vastgelegd, een engel als boodschapper naar de aarde gestuurd en de inhoud aan een mens – Mohammed, de Profeet – gedicteerd.  Hij was weliswaar analfabeet, maar net daarin schuilt het onvatbare mysterie van Allahs macht over de mens.
Het dilemma in de moderne tijden ligt in het feit dat de koran weinig informatie of oplossingen biedt over hedendaagse problemen.  Bovendien is de moslimgemeenschap verdeeld in sjiïeten en soennieten.  Die hebben dan op hun beurt ook nog een vier wetgevende richtingen.  Om actuele rechtsvragen te kunnen oplossen kan elke wetsrichting ten rade gaan bij een moefti, die het door Allah persoonlijk gelegitimeerde oordeel, in de vorm van een fatwa op de onwetende stervelingen loslaat. 

Een fatwa kan zowel over het begin als het einde van het leven handelen.  Alom bekend is de fatwa van ayatollah Komeini, die opriep tot moord op de schrijver Salman Rushdie omwille van de Satanische Verzen.  Een fatwa is echter slechts geldig in de eigen wetgevende richting.  Zo kan er wereldwijd verwarring ontstaan want de ene fatwa kan perfect de omgekeerde stelling verdedigen van een andere.  Laat er echter geen twijfel over bestaan dat alle fatwa’s via een directe lijn van Allah afkomstig zijn.

Vandaag gaan we uw kennis van de islam testen.  Na elke vraag volgen er drie mogelijke antwoorden. 

 
1. Een man gaat naakt slapen.  Eén verdieping lager doet zijn tante hetzelfde.  Het plafond stort in en de neef, die een erectie heeft, landt op zijn tante.  Zij krijgt nadien een kind.  Is dit volgens ayatollah Gilani een haramzadeh (bastaard) of een halalzadeh (legitiem) kind?

1.a: wettelijk kind

1.b: ik word wakker en heb geen zin

1.c: bastaard

2. Welke stelling verdedigt ayatollah Komeini in zijn boek “Antwoorden op vragen” van 1961 op “Indien een persoon geslachtsverkeer met een koe, een schaap of een kameel heeft…”?

2.a: moet hij zich nadien goed wassen

2.b: uw urine en ontlasting zullen onrein geworden zijn.  Gelieve veel melk te drinken om u binnenin te reinigen.

2.c: uw urine en ontlasting zullen onrein geworden zijn en het drinken van uw melk is verboden.

3. Uit hetzelfde boek komt deze stelling: “Industriële alcohol, die gebruikt wordt in de verfindustrie, is foutloos indien…”

3.a: buiten ermee gewerkt wordt waar de geest uit de fles de hemel beroert

3.b: indien minstens ¾ voor het werk en ¼ voor privé doeleinden gebruikt wordt

3.c: men zich er niet van bewust is dat men ervan in een roes kan geraken.

4. Wat vindt Komeini van kunstmatige inseminatie?

4.a: Het is niet tegen de wet als het zaad van de man zo brokkelig is als een korenveld in de herfst.

4.b: Het is niet tegen de wet als haar ouders erbij aanwezig zijn.

4.c: Het is niet tegen de wet als het zaad door middel van zuigapparatuur ingebracht wordt.

5. Mag een vrouw, die alleen met een man op kantoor te werk gesteld is, haar haren onbedekt dragen?  Dr. Izzat Atiya van de Al-Azhar universiteit in Caïro geeft goede raad:

5.a: Ja, op voorwaarde dat ze hem de borst geeft.

5.b: Ja, als zij mooie haren heeft en hiervoor een complimentje wil krijgen

5.c: Ja, als zij dringend met hem sex wil hebben.

6. Wat zegde diezelfde professor over echtelieden die naakt de liefde bedrijven?

6.a: Het is toegelaten, mits ze elkaars geslachtsorganen niet bekijken.

6.b: Alles wat hen dichter bij elkaar brengt is toegelaten.

6.c: Het huwelijk wordt ontbonden.

7. Wat denkt de Egyptische godsgeleerde Yousouf Al-Qaradawi over orale sex tussen man en vrouw?

7.a: Het mag zolang de man niet tot een orgasme komt.

7.b: Het mag zolang de vrouw niet tot een orgasme komt.

7.c: Het is slechts toegelaten in de aanwezigheid van een imam, die hiermee zijn goedkeuring verleent.

8. Volgens dezelfde Al-Qaradawi is zelfbevrediging toegelaten indien de persoon niet wil trouwen of / en gevaar loopt ontucht te bedrijven of ontrouw te worden.  Dit betekent echte geen carte blanche.  Wat kan en mag?

8.a: Het moet richting Mekka gebeuren.

8.b: Hij moet eerst proberen te vasten en zich mooie dingen zoals bloemen of andere zaken, die hem niet kunnen stimuleren, proberen voor te stellen.

8.c: Hij moet eerst de toelating van zijn ouders of van zijn echtgenote ontvangen.  Deze personen hebben recht op een financiële tegemoetkoming.

9.  De Marokkaanse imam Abdelbari Zemzani weet alles over masturbatie.  Weduwen, gescheiden vrouwen en deze zonder uitzicht op een echtgenoot, mogen zichzelf bevredigen.  Waarmee verraste hij zijn collega’s?

9.a: Hij stelde een lijst op met mogelijke attributen zoals flessen, stokken en bepaalde groenten.

9.b: Hij stelde de voorwaarde dat de vrouwen daarbij aan niets sexueels mogen denken, want “wiens geest rein is en een hand zo schoon als die van Fatima, zal door de poort van het Paradijs mogen gaan”.

9.c  Hij stelde een gebruiksaanwijzing op: “dan duw je met je hand de hemelspoort wijd open”.

10. De Indonesiër Cholil Ridman zorgde ervoor dat Lady Gaga een concert moest afgelasten: “Zij komt uit het westen en toont dikwijls haar genitaliën tijdens een optreden”.  Hoe weet hij dat eigenlijk?

10.a: Hij weet dat “van horen zeggen”.

10.b: Hij zou per ongeluk een video van haar gezien hebben in een homobar.

10.c: Hmm.  Euh.  Hmm.

Blijf Angeltjes lezen.  De enige juiste antwoorden volgen woensdag 18 juli

Wat vindt u voor een herfstige zondag in de maand juli van een wederuitzending van The Proms uit 2007 met de violist Joshua Bell en de Russchische lyrische sopraan Anna Netrebko ? (ze is inmiddels Oostenrijkse geworden). De ambiance van de Proms is uniek in de wereld. De Londense Royal Albert Hall zit afgeladen vol en op de parterre zijn de zetels weggehaald en staat het opgedirkte, verklede en met vlaggen zwaaiende volk klaar om te genieten van het BBC Symfonisch orkest. Maar ook buiten in Londen, Edinburgh en andere plaatsen volgen de mensen massaal op grote schermen het eerbetoon aan de muziek en de Britse trots, die het helaas op cruciale momenten wel eens durft te laten afweten. Deze video is van Russische makelij en vandaar dat het niet evident is de stukken te onderscheiden. U herkent alleszins muziek van Tsjaikovski, Rachmaninov, Bellini, Sousa, Lehar, Richard Strauss, sir Edgar Elgar en de grote tradionele finale met Rule Britannia (Britons never shall be slaves) en Jerusalem van Hubert Parry. De dirigent is Jiri Belohlovek en ik hoop dat u geniet van de fijne, professionele musici aan alle pupiters zonder een uitzondering. Van het publiek dat weet wanneer het stil moet zijn en van de prima combinatie van Joshua Bell met Miss Anna. Ihre Lippen, sie küssen so heiss ...

Savat

Gezien het prachtige weer en hoge temperaturen van rond de 13 graden, plaatsen wij vandaag al enkele stukken die normaliter pas morgen zondag zouden verschijnen, dit om onze lezers enige ontspanning te bezorgen.

Angeltjes ? Veel te goed voor deze wereld.

Deze morgen zijn wij op stap geweest in de Seefhoek en we hebben met onze goed vriendin Gina, die er pal middeninin woont, een stuk van ons programma doorgenomen voor onze wandeltocht op 14 september. Het zal wreed schoon worden : een zegetocht doorheen multicultureel Antwerpen.  Met een positieve apotheose.

Zoals beloofd, eind juli stellen wij u het definitieve programma voor zonder al te veel details om geen slapende honden wakker te maken.

Ray

De Amerikaanse miljardair Leon Black is de mysterieuze koper die afgelopen mei een recordbedrag van ruim 91 miljoen euro betaalde voor Edvard Munch's schilderij De Schreeuw. Dat schrijft de Wall Street Journal.

Volgens bronnen rond Black, een New Yorkse zakenman en fervent kunstverzamelaar, was hij degene die tijdens de veiling in het veilinghuis Sotheby's in Londen na twaalf minuten telefonisch het doek kocht. Nooit eerder werd op een veiling meer betaald voor een kunstwerk.

Sotheby's en Black weigeren commentaar te geven op het gerucht.

De Noorse schilder Edvard Munch (1863-1944) maakte in totaal vier versies van De Schreeuw. Het werk dat vermoedelijk gekocht is door Black, is als enige in particuliere handen. De vorige eigenaar was een Noorse zakenman, wiens vader bevriend was met Munch. De andere drie Schreeuwen hangen in Noorse musea. Eén ervan werd in 2004 gestolen en twee jaar later teruggevonden. 

(bron hln)