We hebben keuze uit meerdere pakkende titels, de ene al meliger dan de andere :
"Het kartel verliest het spel"
" 's Ochtends auto en chauffeur, 's avonds voor een gesloten deur"
"Bart en Marianne : ieder eet vis uit eigen pan".
U kan er zelf ettelijke verzinnen maar we kozen uiteindelijk voor de éénlijner van Filip Dewinter :
"NVA, de maagd in het bordeel".
"Is iedereen eroverheen geweest ? Wie wil nog eens ? Somers, gij zijt nogal een amateur ? Neen ? Niemand ? Zet ze dan maar aan de deur bij het grof vuil"
Marianne Thys die erg gesteld is op respect zou het bovenstaande afkeuren, we begrijpen haar, want het is natuurlijk geen fraaie beeldspraak en Marianne voelt zich zwaar getormenteerd, het is haar zelfs aan te zien. Waar is de Fleurige vrouw die zelfverzekerd en ernstig het voorzitterschap aanvaardde van het luxebordeel "CD ampersant V" met om het fraaie been een geel-zwarte jarretel ?
Iedereen zal zijn uitleg hebben en de verklaringen, interpretaties en toekomstvoorspellingen vliegen ons om de oren. Ik wil vanavond niet naar de wijsneuzen en allesweters van Terzake kijken, want die zijn alleen geïntresseerd in een bevestiging van hun eigen linkse opvattingen. En blij zullen ze ook zijn, want hun reacties en die van de Franstaligen lopen vaak gelijksporig.
Wij hebben dikwijls met de NV-A gelachen en er ons aan geërgerd en vandaag zinken we niet weg in medelijden. Bart Dewever vennte met zijn strategie van collaboratie-met-belgië als een radde stofzuigerverkoper van deur tot deur. Bart weet alles, Bart is niet alleen de beste debatter, hij denkt ook dat hij de beste strateeg ter wereld is maar na vele jaren sukkelen en wankelen en vooral veel toeteren en blazen, staat hij vandaag op de stoep van het bordeel. Met in zijn handje de geel-zwarte jarretel van Marianne. Que reste-t-il de nos amours ? Bartje heeft zijn maagdelijkheid verloren en hij heeft er geen cent mee verdiend.
De NV-A betaalt nu de prijs van de verkeerde tactiek, het bewijs is er. De grote droom van zovele Vlaamsgezinden, al van voor de Tweede Wereldoorlog, werd nog eens stevig overgedaan : de christen-democraten samen met een handvol Vlaams-nationalisten veroveren de macht in Vlaanderen, zoals de CSU in Beieren en zorgen voor welvaart en rust onder de kerktorens. Daar is niets mis mee. Helaas, dacht Bartje Dewever dat hij ook Franstalig belgië en de machtige kapitalistische families makkelijk omver kon kegelen met zijn welsprekendheid. Hij zou gelukken waar voor hem enkele leidinggevenden van het VNV mislukten en waar de veel slimmere Hugo Schiltz niet in slaagde, dat zou Bartje even met zijn grote onervarenheid oplossen. Bij de eerste tegenwinden die hij opving, lanceerde hij voor de goedgelovige Vlaamsgezinden de fabel van het verdampende belgië. Toen ik Willy Kuypers, oprichter, bezieler en uniek lid van zijn Fanclub in de Zevende Dag dat zelfde sprookje hoorde oprakelen, was het duidelijk, dat de heren mekaar hiermee lekker houden.
België zal een aantal bevoegdheden afstaan aan Europa maar zal steeds intern een eigen financiëel en fiscaal beleid voeren dat de transfers overeind houdt. Belieg julliezelf maar niet de mensen ! Het verdampen van belgië is ook een fabel die door de zogenaamd a-politieke Vlaamse Beweging verspreid wordt, u kent ze de mannen en vrouwen die geloven dat de navolgelingen van Che Guevara het hier zullen oplossen, terwijl zij onder de IJzertoren de French Cancan dansen.
We zullen afwachten wat de maagd die uit het bordeel gezet is, zal aanvangen met haar nieuwe sociale status. Ze kan parmantig aan de slag als Keetje Tippel of Qudje Tepel of ze kan zich bezinnen over de realiteit als hernieuwde maagd.
Savat