In de voet geschoten

 
Een Canadese man die al langer dan een decennium in vegetatieve staat zou verkeren, heeft wetenschappers deze week laten weten dat hij geen pijn heeft. Dat meldt BBC News. Het is de eerste keer dat een patiënt met een dusdanige hersenbeschadiging, die in principe niet in staat is te communiceren, klinisch relevante, belangrijke antwoorden heeft kunnen geven. Volgens zijn dokter reden om de medische handboeken te herschrijven.
De naam zegt het al: vegetatieve staat. Het houdt in dat iemand als een plant leeft. Vegetatieve patiënten leven in een vorm van coma waarin ze ademen, de ogen open hebben en soms zelfs om zich heen lijken te kijken. Ze gapen of grimassen, ze slikken soms eten door, maar echt contact is niet mogelijk. Ze worden verondersteld geen besef van hun omgeving of hun eigen bestaan te hebben.

Scott Routley blijkt nu wel degelijk bij bewustzijn te zijn.

Scott Routley is 39. Twaalf jaar geleden liep hij in een auto-ongeluk ernstige hersenschade op. Nu werden hem, terwijl hij in een MRI-scanner lag die zijn hersenactiviteit registreerde, ja/nee-vragen gesteld.

Bekijk hier het fragment waarin hij antwoord geeft:

Scott Routley geeft antwoord door aan verschillende dingen te denken als hij ja of nee wil zeggen. Als hij bijvoorbeeld nee wil zeggen, moet hij denken aan het spelen van tennis. De hersenactiviteit die dan op de scans te zien is, geeft aan waar hij aan denkt. En dus of hij ja of nee zegt. Sindsdien is er fysiek niets aan Routley veranderd. Hij is nog steeds niet in staat om op andere wijze te communiceren.

‘Routley is geen vegetatieve patiënt’
Volgens neurowetenschapper prof. Adrian Owen, die het team leidt dat het onderzoek uitvoerde, is Scott Routley dan ook geen echte vegetatieve patiënt.

“Scott heeft kunnen laten zien dat hij een bewuste, denkende geest heeft. We hebben hem meerdere keren gescand en zijn hersenactiviteit geeft aan dat hij er duidelijk voor kiest antwoord te geven op onze vragen. We denken dat hij weet wie en waar hij is.”

Grensverleggend dus. Dit zou het mogelijk maken meer te weten te komen over comateuze patiënten, en hun levenskwaliteit te verbeteren.

De ouders van Scott Routley dachten altijd al dat hij wel bij bewustzijn was. Hij zou communiceren door zijn duim op te tillen of zijn ogen te bewegen. Zijn dokters geloofden van niet, omdat het symptomen waren die pasten bij zijn diagnose als vegetatief patiënt. Zijn toestand onderschrijft die diagnose nog steeds, alleen blijkt hij toch te kunnen communiceren.

Christa Lilly werd wakker uit haar coma
De precieze definitie van een vegetatieve toestand, hoe die wordt bepaald en in hoeverre deze onomkeerbaar is, ligt wel vaker onder vuur. In 2007 werd Christa Lilly, die al lange tijd in vegetatieve staat verkeerde, drie dagen lang wakker. Ze praatte en was volledig bij bewustzijn – ze at zelfs cakejes na jaren van sondevoeding – en viel na drie dagen weer terug. Ook toen konden dokters niet verklaren hoe dit kon.

Een maand geleden barstte het debat nog los in Denemarken na een documentaire. De hersendood verklaarde patiënte Carina Melchior in Denemarken zou haar leven volgens haar dokters alleen nog “als kasplantje” slijten. Toen ze van de beademing werd gehaald om haar organen te laten doneren, ontwaakte ze alsnog. Een jaar na die gebeurtenis loopt en praat ze weer, en rijdt ze weer paard.

Hoe pijnlijk het debat over de ernst van vegetatieve toestand kan worden, bewijst de langlopende zaak-Terri Schiavo. Zij kreeg in 1990 een hartstilstand en raakte in coma. Twee maanden later opende ze haar ogen, maar communicatie bleef onmogelijk. Daarop volgde een jarenlange strijd tussen de echtgenoot, die haar niet als “plant” in leven wilde houden, en haar ouders, die nog hoopten dat ze ooit zou herstellen. Inzet van de strijd was in feite ook hier of de vegetatieve toestand nog een vorm van bewustzijn kon betekenen. In 2005 werd de sondevoeding bij haar uiteindelijk gestaakt, zonder dat men kon weten wat zij daarvan vond, of zij daarvan iets vond.

Bron :  Anouk van Kampen  http://www.nrc.nl/nieuws/2012/11/15/kijken-vegetatieve-patient-vertelt-dat-hij-geen-pijn-heeft/

Dat Israël zou terugslaan na toenemende raketbeschietingen vanuit de Gazastrook, was al lang duidelijk. Maar Palestijnse machthebbers kunnen voordeel halen uit een nieuwe confrontatie met het veel sterkere Israëlische leger

Vier jaar na de laatste grote militaire operatie maakt Israël zich op voor een nieuwe inval in Gaza. De afgelopen dagen werden al doelen in het Palestijnse gebied bestookt en werd een Hamas-leider uitgeschakeld.

Operatie Verdedigingszuil komt niet als een verrassing: herhaaldelijk waarschuwden hoge Israëlische militairen en politici dat de aanhoudende rakettenregen op Israëlische dorpen en steden niet wordt getolereerd.

Dat bleek aan dovemansoren gericht: de beschietingen door leden van Hamas en andere jihadistische organisaties namen de afgelopen weken alleen maar toe. Hamas heeft daar de nodige redenen voor.

De opkomst van de Moslimbroederschap in verschillende Arabische landen - vooral in Egypte - heeft het zelfvertrouwen van Hamas versterkt. Niet voor niets komt de Egyptische premier Hesham Qandil vandaag op bezoek in de Gazastrook.

Bovendien kan Hamas wel een succesje gebruiken: in de Gazastrook duiken steeds meer rivaliserende bewegingen op. Een confrontatie met Israël moet de Gazanen duidelijk maken dat Hamas de ware machthebber is.

En ten slotte valt er ook in het Westen sympathie te halen bij een inval van het Israëlische leger. Te midden van kapotgeschoten huizen - waar de meeste lanceerinstallaties voor raketten staan opgesteld - kunnen de Palestijnen laten zien dat zij de slachtoffers zijn.

Dat levert sympathie op van de rest van de wereld, en mogelijk politiek voordeel in de onderhandelingen met Israël - als die ooit weer zullen beginnen. Dat deze raketannvallen op Israël inmiddels dood en vernieling zaaien, ook in het eigen kamp, zal de Palestijnen wordt wezen. Het is eens te meer het bewijs dat er bij hen geen enkel respect bestaat voor leven. Primitievelingen en fanatici.

Robbert de Witt @ Elsevier

Wie vandaag zaterdag vroeg opstaat kan de sterren uit de hemel zien vallen. Net voor zonsopkomst regent het vallende sterren. Per uur zijn er ongeveer 10 tot 15 meteoren te zien, als de bewolking het toelaat.

Elke maand november vliegt de aarde door de stofstaart van een komeet. De stofdeeltjes verbranden in de dampkring. Voor ons ziet dat eruit als vallende sterren.

De sterrenregen heet de Leonidenzwerm, omdat de meteoren uit het sterrenbeeld Leeuw lijken te komen. 'Je ziet de vallende sterren als je zaterdag hoog boven je naar het oosten kijkt. De Leoniden zijn heel mooi, snel en helder', zegt sterrenkundige Jaap Vreeling van de Nederlandse Onderzoekschool voor Astronomie.

De Leonidenzwerm komt van de komeet Tempel-Tuttle. Die draait in 33 jaar om de zon. 'In 1999 was de komeet dicht bij ons. Door de hitte van de zon verloor Tempel-Tuttle veel stof. In de jaren erna waren er dus veel Leoniden', vertelt Vreeling. In 1966 was de sterrenregen helemaal bijzonder. Toen waren er duizenden vallende sterren per minuut. Volgens Vreeling 'leek het of de hemel naar beneden kwam'.

Commentaar Floriaan Terbeke : naar verluidt mag je bij elke vallende ster een wens doen.  Ik weet wat ik zou wensen... per ster een volle jumbojet met passagiers voorzien van een retourticket naar een of ander Prachtland.  Men zegge het voort...

Bron : Trouw

De macht verliezen, herleidt de meest gehaaide dictator tot een hoopje ellende.  Kijk naar Patrick Janssens, die zich jaren gedragen heeft als de onaantastbare Nero van Antwerpen. Hij dacht dat hij de verkiezingen ging winnen door 14 dagen voor datum een magazine uit te geven met zichzelf en zijn naakt nazaatje op de cover.  En binnenin een resem lofzangen door klanten van zijn politieke winkeltje : halve artiesten, hele fantasten en niet te vergeten Patricks laatste aanwinst, de ravissante Yasmine Kherbache die niet langer op schoot wilde zitten bij Di Rupo.

Het volk van Antwerpen heeft zich niet laten vangen aan de humbug van Janssens en zijn lijst met katholiek samenraapsel.  De nederlaag was totaal : op de linkerflank verschijnt plots de communistische PvdA met 4 zetels in de raad en van de 17 Stadslijstverkozenen zijn er slechts 12 socialisten. 

Patrick Janssens die tien jaar geleden een stadsgreep pleegde door Leona Detiège (en met haar een hele rist vrouwen) uit het schepencollege te wringen, kan nu zelf afdruipen.  Hij mag nadenken en een opstel schrijven over het onderwerp : *Hoogmoed komt voor de val*.

In de eerste dagen na de nederlaag, probeerde hij zich nog te positioneren door de eerste viool te spelen bij de onderhandelingen over een nieuwe coalitie.  Even leek het er op, dat niet Bart het stadhuis binnengedragen werd door zijn troepen, maar dat Janssens nog altijd aan zet was, bijgestaan door de Antwerpse Onbetrouwbaarheid in Persoon, Tjeef de Peel, die de deur van het stadhuis hardhandig barrikadeerde voor De Wever. Helaas ook die droom werd aan flarden geschoten en Janssens mocht ten tweede male met de staart tussen de benen opstappen.  De Nv-A die niet uitbinkt in strategisch doorzicht, kreeg een eerste gratis cadeau aangeboden, de toponderhandelaar van de tegenstrevers had zichzelf uitgeschakeld. 

De rest van de perikelen kwam in een stroomversnelling terecht.  De paniek sloeg toe : om de diepe verdeeldheid bij de socialisten te verbloemen, blies de oud-vakbondsleider Voorhamme de Stadslijst op en hypocriet de Peel, de expert in het vreemdgaan, schrok zich een hoedje door deze onverwachte wending.  Als u nog een greintje geloof bezit in partijpolitiek na deze Antwerpse farce, dan bent u wel erg naiëf.

De Wever krijgt op een gouden schaaltje een politieke meerderheid aangeboden, niet door de eigen sluwe maneuvres of opvallende rechtlijnigheid maar door de paniek en de verdeeldheid in de rangen van de tegenstrevers. Laten we het er positief op houden, dat de feiten ook in dit geval belangrijker zijn dan de burgemeester (van Antwerpen). En dat we nu vertrokken zijn voor een nieuwe bestuursperiode, een ander beleid en hopelijk  een meer democratische stijl.   Na 88 jaar zijn de socialisten eindelijk veroordeeld tot een rol in de oppositie. Hiermede heeft Bart de Wever zich een plaats in de geschiedenis veroverd. Hoe dat beleid er zal uitzien, moeten we afwachten maar twee zaken zijn duidelijk :

- eindelijk wordt Antwerpen bestuurd door iemand die niet behoort tot de Rode garde en dat is een pluspunt ;

- De Wever & C° wordt zeer nauwlettend op de vingers gekeken door de bevolking die zich niet opnieuw in de luren wil laten leggen en gesust kan worden met one-liners. Verandering wordt verwacht, verandering moet er komen ! 

De Nv-A zal het niet onder de markt hebben met de stedelijke administratie die zeker aan de top in handen is van socialisten en ACOD-ers.  Of die even vlug en paniekerig zullen capituleren als de politieke leiders, valt af te wachten. Zij zullen echter uit hun doppen moeten kijken, want de dames en heren zullen nu moeten bewijzen dat zij als neutrale ambtenaren moeten functioneren ten dienste van de bevolking en niet ten bate van het socialistische paradijs.

Ray

Charel wou zijn dag vroeg beginnen en had zijn wekkerradio (made in Japan) op 6 uur gezet. Terwijl zijn koffiezetapparaat (made in China) pruttelde, was hij zich aan het scheren met zijn elektrisch scheerapparaat (made in Hong Kong). Hij trok zijn hemd (made in Sri Lanka) aan en zijn jeans (made in Singapore) en zijn tennisschoenen (made in Korea).

Nadat hij zijn eten had klaargemaakt in zijn microgolfoven (made in India) nam hij zijn rekenmachine (made in Mexico), om te berekenen hoeveel hij die dag kon uitgeven. Hij zette  zijn horloge (made in Taiwan) juist volgens zijn radio (made in India) stapte in zijn auto (made in Japan) tankte hem vol met benzine (van Saudi Arabië) en ging verder met zijn zoektocht naar een goed betalende job in België.

Na een ontmoedigende en vruchteloze zoektocht kwam hij thuis en keek zijn mails na op zijn computer (made in Malysia). Charel wou nu even rusten. Hij deed zijn sandalen (made in Brazil) aan en goot zichzelf een glas wijn (made in Chili) in en zette zijn TV (made in Indonesia) aan en vroeg zich af waarom hij in België geen goed betaalde job kon vinden.

Res

Naar aanleiding van het artikel uit Xandernieuws: “22 Amerikaanse Staten willen weg onder Obama” wil ik aantonen dat ook Amerikanen een sterk gevoel voor vrijheid hebben, net zoals de Britten, en waarom.

22 Staten zijn minder dan de helft wat bewijst dat een groot deel van de Amerikaanse bevolking gehersenspoeld is, zoals in Europa, maar het is niettemin een aanzienlijk aantal en als ze zich afscheiden dan zal dat een pluspunt zijn voor de vrije wereld.
 
De nieuwe wereld werd voornamelijk gekoloniseerd door Spanjaarden, Fransen en Engelsen. Getuige daar van zijn de namen van bepaalde Staten zoals bv Virginia, genoemd naar Koningin Elizabeth I, ook gekend als “The Virgin Queen”, Georgia, genoemd naar Koning George II van Engeland, Louisiana, genoemd naar Lodewijk de 14de van Frankrijk, California, Colorado en Montana, zijn namen van Spaanse herkomst. Namen van vele andere Staten zijn dan weer gebaseerd op de naam van de autochtone Indianen of de naam die zij aan een bepaald gebied hadden gegeven zoals Alabama, Kentucky en Massachusetts.
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_U.S._state_name_etymologies

Terwijl het Engelse Imperium uitbreidde en groeide werd de invloed van Engeland sterker en machtiger in hun kolonies. Meestal begon de kolonisatie met een handelspost. Na een tijdje groeide dat verder tot een kleine gemeenschap en naar een meer prominente en belangrijke aanwezigheid. Dan kwam er geleidelijke inmenging in het lokale bestuur om tenslotte de touwtjes volledig in handen te krijgen.

In Amerika verschilde dit scenario enigszins omdat het land zo enorm uitgestrekt is. De inheemse bewoners, de Indianen, waren vooral nomaden die zich verplaatsten voor het vergaren van voedsel, met de seizoenen voor gewassen en met de kudden bizons voor vlees en huiden. Alleen de kuststreken waren bevolkt met stammen die min of meer ter plaatse bleven. 

De Staten die gekoloniseerd werden door Engelsen waren trouw verschuldigd aan de Engelse Kroon en werden verplicht taksen te betalen aan Engeland, en in dit geval om de verliezen van een Engelse oorlog te dekken. Hoe meer taksen Engeland opgelegde, hoe intenser weerstand vorm nam onder de Engelse kolonisten die vonden dat de verre regering in Londen beslissingen nam zonder rekening met hen te houden. Het kwam tot een opstand met de slagzin: “No taxation without representation” (geen taks zonder medezeggenschap) die tenslotte naar de strijd voor onafhankelijkheid van Amerika zou leiden in 1776.

 Op 16 december 1773 kwam er een politiek protest van Engelse kolonisten tegen de Britse regering en de Oost Indische Compagnie in verband met een nieuwe directe taks te betalen in Engelse ponden en een taks op de invoer van thee. Dit protest zou de geschiedenis in gaan onder de naam: “The Boston Tea Party” omdat de protesterende betogers in de haven van Boston volledige scheepsladingen thee in het water kieperden. De Britten gebruikten daarop militair geweld en de kolonisten vochten terug. Op 4 juli 1776 werd de onafhankelijkheid van Amerika uitgeroepen. http://en.wikipedia.org/wiki/Boston_Tea_Party
 
De onafhankelijkheidsverklaring werd opgesteld door John Adams, Benjamin Franklin, Thomas Jefferson, Robert R. Livingston en Roger Sherman.
Na een inleiding waarin de noodzaak tot onafhankelijkheid wordt uitgelegd en een verdere verklaring waarom een revolutie gerechtvaardigd is, volgt een gedetailleerde aanklacht tegen de koning van het onrecht en de door hem wederrechtelijke toe-eigening van Amerikaanse rechten en vrijheden. In de conclusie staat dat de ondertekenaars verklaren dat onder bepaalde voorwaarden het volk verplicht is om een regering te vervangen, dat de Britten zulke voorwaarden hebben gecreëerd en dat het noodzakelijk is voor de kolonies om hun politieke banden met de Britse Kroon te verbreken en dat ze onafhankelijke Staten moeten worden.
Deze verklaring werd ondertekend door vertegenwoordigers van 13 Staten.
Thomas Jefferson baseerde zich op de grondwet van Virginia en de Verklaring van Rechten van Virginia. Deze twee documenten waren dan weer gebaseerd op de Engelse Verklaring van Rechten van 1689.
http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Declaration_of_Independence
 
De grondwet van de Verenigde Staten werd opgesteld en de tekst begint met deze woorden: “We The People of The United States…”
Wij, het Volk van de Verenigde Staten…
Deze grondwet is gedeeltelijk gebaseerd op de Magna Carta uit 1215.

 
Deze kleine samenvatting heb ik gebruikt om aan te tonen dat Amerikanen net zoals de Britten een enorm belang aan hun vrijheden hechten. De ontwikkelingen van de laatste decennia zijn ook in Amerika niet in de goede richting geëvolueerd maar ik hoop dat ook zij het niet zullen toelaten dat al deze vrijheden, die met veel bloed en tranen werden verworven, zullen verdwijnen of door een onbekwame regering afgeschaft of ingeperkt zullen worden.

Daarom deed het me plezier om te lezen dat 22 Staten zich willen afscheuren van Obama. Ik hoop dat het gebeurt en ik hoop dat het zonder burgeroorlog zal zijn.

Foxy   

De Cerberus Tobbacus is de Leuvense verwant van de Griekse Kerberos welke werd geschapen door Echidna en Typhon. Spijtig genoeg is de Cerberus Tobbacus geen mythisch wezen.

De Cerberus Tobbacus ontstond in de chaotische moederschoot van de PS (de vermoedelijke vader ontkent alle betrokkenheid).  Niettegenstaande de houdbaarheid reeds lang verlopen is, houdt het wezen zichzelf nodeloos in stand. Het heeft niet de mogelijkheid een normale discussie te voeren en uit zich daarom in oneliners, als het woest wordt, wat regelmatig gebeurt, blaft het. Spreek het nooit over de HST want dan wordt het razend.

Het stelde zichzelf aan als onnodige bewaker van socialistische discipline in de steden Aalst en Antwerpen, waar de partijtucht zou kunnen verslappen bij gebrek aan voldoende lucratieve postjes.

Wes Hardin

(Ontwerp Studio Rony)

Als burger zou ik denken dat een dure overheidsinstelling zoals de Raad van State zich alleen met ernstige zaken bezig zou houden en dat de talrijke leden van deze illustere groep geen zin hebben om zich met details in te laten. Maar zoals het meermaals het geval is wanneer het over onze overheden of de instellingen handelt, slaan we de bal mis.
 
Vandaag vernemen we dat de Raad van State een beslissing heeft genomen in verband met een klacht van een 17-jarig meisje dat in een school in Genk een C-attest kreeg en daarmede niet kon akkoord gaan.
 
Het wicht in kwestie had niet minder dan 4 onvoldoendes bij haar laatste examens. Steunend op haar studieresultaten besloot de klassenraad, waarvan we veronderstellen dat deze uit meerdere leerkrachten bestaat, om haar niet toe te laten naar het zesde middelbaar over te gaan. Onze 17-jarige was de mening toegedaan dat de leerkrachten haar onvoldoende hulp hadden gegeven om haar te helpen met haar leerproblemen. Men zou kunnen denken dat het natuurlijk onmogelijk is dat een Raad van State zich met dergelijke zaken zou gaan bemoeien. Er zijn nu eenmaal leerkrachten die moeten oordelen over de afgelegde examens en bovendien is er nog een klassenraad waarvan men mag veronderstellen dat deze op een objectieve wijze beslissingen neemt.
 
Indien morgen iedere student meent een kans te krijgen van onze rechtbanken indien hij de door een leraar gegeven punten onvoldoende acht om aan een pak geld te geraken is het hek van de dam. En dit is nu juist wat er is gebeurd. Ons hoog rechtscollege is de mening toegedaan dat het onverantwoord was om deze studente niet toe te laten tot het volgende jaar in dezelfde richting door haar een c-attest af te leveren.

Wij menen dat het niet de rol is van de RvS om in dergelijke zaken tussen te komen en het gezag van de leraars in het algemeen en de klassenraad in het bijzonder aan te tasten. Bovendien kunnen we die Raad van State helemaal niet volgen wanneer men kijkt naar de inhoud van het gevelde vonnis. Niet enkel maakt men onze leerkrachten feitelijk belachelijk; niet enkel verplicht men een school om op de genomen beslissingen terug te komen; niet enkel geeft men die 17-jarige uitblinkster gelijk en verplicht men de school haar spijts de minder puike resultaten om toch te mogen overgaan naar het volgende jaar maar als kers op de taart besliste onze topmagistraten (what's in a name!) dat de aanlegster een schadevergoeding moet worden uitbetaald van 1.250 euro voor IEDERE DAG dat de school deze zaak niet geregeld heeft.
 
Als in een land dergelijke zaken mogelijk zijn kan er volgens ons geen twijfel meer bestaan en heeft dat land recht op de titel van "apenland in het kwadraat".
 
Men zegge het voort,

Freddy van Gaever

We staan er goed voor

Het rapport van de trojka over de inspanningen van Griekenland om zich aan de gemaakte afspraken te houden, is positief. Dat zei Jean-Claude Juncker, premier van Luxemburg en voorzitter van de Eurogroep, vandaag in Brussel.

Het langverwachte rapport van de Europese Centrale Bank, de Europese Unie en het Internationaal Fonds is 'in de basis positief' omdat Griekenland zijn beloftes is nagekomen. Het rapport is afgelopen nacht naar de verschillende Europese regeringsleiders gestuurd. De aanhoudende problemen in  Griekenland staan maandag centraal op een vergadering van de ministers van Financiën van de eurozone in Brussel.

'Nu is het aan ons om onze beloftes na te komen, maar eerst hebben we behoefte aan opheldering over de houdbaarheid van de Griekse schuld', aldus Juncker.

Griekenland zit te wachten op een volgende tranche uit het noodpakket, met een waarde van 31,2 miljard euro. Dat bedrag moet voor vrijdag zijn overgemaakt, omdat Griekenland anders niet aan zijn betalingsverplichtingen kan voldoen.

De eurogroep van ministers van Financiën van de 17 eurolanden buigt zich later maandag over de bevindingen van internationale geldschieters over de ontwikkelingen in het noodlijdende land. Alleen als de regering in Athene keihard saneert en bezuinigt, komt er een nieuwe miljardeninjectie.

Juncker verwacht niet dat de eurogroep maandag al een besluit neemt over de vrijgave van het volgende krediet van 31,5 miljard euro. 'We hebben nog wat vragen', aldus de Luxemburger. Hij sprak zich er al wel over uit de Grieken 2 jaar extra tijd te geven om orde op zaken te stellen.

Tot zover deze beschouwingen uit Trouw, die opvallen door hun goedwillendheid en gematigheid.

Uit verklaringen van Luc Coene, de voorzitter van Nationale Bank kunnen we opmaken, dat er binnen de EU-elite (waar Coene deel van uitmaakt) een stilzwijgende afspraak bestaat om een groot deel van de Griekse schuld kwijt te schelden. Deze verklaring komt net op het moment dat we met  de landen van de Eurozone een periode van recessie (*) binnenrijden.  Al twee kwartalen op rij krimpt de economie in de eurozone, in het derde kwartaal met 0,1 procent.

Ten opzichte van een jaar geleden is de economie 0,6 procent kleiner geworden. De economie van de 27 Europese lidstaten liet nog wel een heel kleine groei zien van 0,1 procent.

Het Europese bureau voor de statistiek, heeft Griekenland vergeleken met vorig jaar en stelde een krimp van de economie vast  met 7,2 procent %.  De grootste groei is weggelegd voor Letland met 5,3 procent.

Ray

(*) Recessie betekent letterlijk 'teruggang' of 'achteruitgang'. In de economie betekent dit dat de economische groei daalt en lager is dan gemiddeld. In de praktijk wordt meestal van een recessie gesproken als de groei van het bruto nationaal product gedurende twee of meer opeenvolgende kwartalen negatief is (Hebbink & Van Velthoven, 2003, p. 153). Wanneer de productie van een economie langdurig en sterk daalt, is er sprake van een depressie.

Bronnen : Trouw, NOS, De Standaard, Wikipedia
Afbeelding : de Dolhuys Kermis

dag der dynastie

het is vandaag de dag der fossielen
met wazige blik en klakken der hielen
een ezel, een clown en een trol
maken het familiefeestje vol

langs de weg roept de opgeroepen kliek
"vief le rwa en vief den belgiek"
de kardinaal doet zijn obligate plicht
als hij het woord tot de bijna slapenden richt

en als ik in de kerk die smoelen zie
de verzamelde leugen van de democratie
dan versta ik eindelijk de betekenis:
dat het kalf al lang verdronken is

Johan

 Villa Schonenberg, het gratis optrekje van Astrid en Lorenz

Astrid werd geboren in 1962, na Philippe en voor Laurent. In 1984 is zij getrouwd met Lorenz van Oostenrijk-Este, die door zijn huwelijk prins van belgië is geworden. Hij is de enige van de familie die een job heeft en wat voor één.

De schoonzoon van de keuning zit steeds op de achtergrond. Hij is een Habsburger maar een bijzonder intelligent man, dit in tegenstelling tot zijn schoonfamilie, waar het licht in de bovenkamer al eens gedood wordt.  Het gezin telt 5 kinderen die het behoorlijk schijnen te doen met hun studies. 

Lorenz is de kostwinner en hij behoort tot de topverdieners in het land B.  Hij is mede-eigenaar van de Bank Gutzwiller in Basel, Zwitserland, een privébank die zich uitsluitend bezighoudt met vermogensbeheer. Het is géén Dexiaatje dat door de CD&V-graaiers naar de afgrond wordt gebold en waar heel het land B nog tot in 2099 mag voor opdraaien.  Gutzwiller is een discrete bank waar je enkel binnenkomt als klant met voorspraak en een goed gevulde portefeuille.  De aansprakelijkheid van de eigenaars is onbeperkt, als het fout loopt, draaien de vennoten voor de volle 100% op voor de verliezen.  Je kan enkel mede-eigenaar worden, als je héél rijk bent. De vennoten worden dan ook meer dan behoorlijk betaald.

Omdat het om een privébank gaat zonder aandeelhouders, bestaat er geen publicatieverplichting, maar volgens gespecialiseerde Zwitserse financiële journalisten zouden de vennoten jaarlijks tussen de 2,5 tot 4 miljoen euri verdienen.  Dat komt overeen met een gemiddeld maandsalaris van circa 250.000 euri.  Lorenz zetelt bovendien in diverse Raden van Bestuur van geen kleine jongens : UCB, Suez Environnement, BNP-Paribas en misschien nog enkele die we niet kennen.  Hoe dan ook, de opbrengsten hiervan worden geraamd op nog eens € 20.000 per maand. Astrid ontvangt nog steeds een dotatie die neerkomt op € 26.000 per maand.

 Het echtpaar komt vermoedelijk niets te kort met zowat 300.000 euri per maand.

En het is niet alles.  Toen de Salische wet afgeschaft werd, kwam Astrid plots als tweede troonsopvolger in aanmerking. Zij woonde tot dan met haar man en kinderen in Basel, maar vader Albert wilde haar van dan af dichter bij zich en heel de Habsburgse stam kwam wonen in hartje Brussel.  Wie daar beslist niet gelukkig mee was, u kan het zich voorstellen, was Philippe die heel goed beseft dat zijn zus heel wat beter ligt bij het publiek dan hijzelf.  Astrid is een erg sociale en communicatieve vrouw die op dat vlak goed gelijkt op de papa. 

In het begin woonde de familie in Brussel op een ruim appartement maar met al die kinderen, was dat geen ideale oplossing. We hebben daar uiteraard zeer veel begrip voor.  Albert gaf bevel aan de Koninklijke Schenking (*) om in Brussel een geschikt landhuis te bouwen op een groot terrein dat nu aangelegd is als een privé-park. Het gaat om de Villa Schonenberg (zie foto bovenaan)  met binnenzwembad en vele kamers. De bouw heeft zowat 1,8 miljoen euri gevergd, de grond was gratis en de familie betaalt uiteraard geen huur. De naam Villa Schonenberg verwijst naar het Weense Schonnbrun, dat ondermeer de verblijfplaats is geweest van keizerin Sissi, maar die woonde op vele plaatsen.

Bij de Koninklijke Schenking werken een 80-tal personeelsleden die instaan voor het onderhoud van alle koninklijke onroerende bezittingen.  Ook Lorenz en Astrid moeten nooit telefoneren naar de loodgieter, de timmerman of de elektricien : elk akkefietje wordt op staande voet opgeknapt of vernieuwd zonder kosten.  

(*) De Koninklijke Schenking is een Belgische autonome openbare instelling die de talrijke gronden, kastelen en andere gebouwen beheert die koning Leopold II van België in 1900 aan de Belgische staat schonk. Onderstaand bruggetje leidt u naar de lijst van bezittingen. Of hij volledig is, betwijfelen we, want Villa Schonenberg is nog niet opgenomen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Koninklijke_Schenking

Ray