Espera! ¡Espera! - Stan Lauryssens

Een treinmachinist en een conducteur zijn vrijdagochtend in de trein van Lelystad naar Almere mishandeld door een 19-jarige man die op proefverlof was. Ook sloeg hij zijn begeleider meermalen. De politie heeft de man opgepakt.

Volgens de politie was de man in Lelystad aan zijn begeleider ontsnapt en wist hij in de trein te komen. De begeleider ging hem achterna en kreeg op het balkon van de inmiddels rijdende trein diverse klappen.

De machinist greep in en werd ook geslagen en bedreigd. De hoofdconducteur die iets later tussenbeide kwam, kreeg een vuistslag in zijn gezicht. Op station Almere-Buiten wachtte de gealarmeerde politie de man op om hem te arresteren.

Bron : Het Parool
 

De onderhandelingen op de Europese top in Brussel zijn mislukt. Het is de regeringsleiders niet gelukt overeenstemming te bereiken over de Europese meerjarenbegroting. Begin volgend jaar komt er een vervolgtop, meldde Herman van Rompuy vanmiddag na afloop van de mislukte bijeenkomst.  Een persoonlijke blaam voor de zogenaamde president van Europa.

De leiders bereikten geen overeenstemming over de EU-financiën voor de peiode 2014 - 2020. Een deel van de EU-lidstaten wil meer geld van Brussel ontvangen,  de andere willen juist minder aan Brussel afdragen. Maar eigenlijk wil iedereen vooral enkel krijgen ... De solidariteit schijnt vooral iets te zijn voor de Europese elite-politici, dat bestaat om de burgers uit te knijpen als citroenen.

De Europese Commissie stelde een budget voor van ruim 1000 miljard euro. Van Rompuy, de voorzitter van de top, stelde 920 miljard voor.  Van Rompuy gaat de komende weken alle regeringsleiders afzonderlijk benaderen om de meningsverschillen te overbruggen. 'We gaan de komende weken door met het zoeken naar overeenstemming tussen de 27 EU-leiders over het budget', aldus de president.

Hoe het inmiddels verder moet met het tekort op de begroting 2012 (7 of 9 miljard euri al naargelang de interpretatie) en de begroting voor 2013, eveneens met een verleis van circa 9 miljard is niet duidelijk.  Gaat Europa verder met voorlopige twaalfden zoals het eerste, het beste sukkelland ? 

Het EU-project zinkt dieper het moeras in.  Zo lang de arrogante paljassen maar tijdig  hun weddes en vergoedingen ontvangen is er niets aan de hand.

Merry Christmas !  Of mag ik dat niet meer zeggen ?

Ray

Twee knappe kerels

De Europese Unie moet  fors besparen, zeker op een ogenblik dat de lidstaten de buikriem moeten aanhalen. Naar aanleiding van de Europese top over de meerjarenbegroting 2014-2020 pleitte minister-president Kris Peeters voor 100 miljoen euro bijkomend Europees geld voor steun aan de provincie Limburg. Herman Van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad, reageerde hier al afwijzend op, waarna premier Di Rupo verklaarde dat het voorstel dat nu ter tafel ligt 'niet goed genoeg' is. Niet alleen blijkt er niets mogelijk voor Limburg, het aandeel dat België van zijn doaunerechten mag houden zou teruggebracht worden van 25% naar 15%.
 
Nu behoren wij al bij de grootste nettobetalers per hoofd van de bevolking  in de Europese Unie en de kloof gaat nog verbreden. Het isonaanvaardbaar dat de afdrachten als gevolg van de meerjarenbegroting 2014-2020 nog verder zouden stijgen.
 
Di Rupo moet niet bedelen voor extra middelen voor Limburg, of voor het behoud van 25% van de douanerechten. Hij moet een structurele maatregel bedingen door een substantiële korting te eisen op de afdrachten aan de EU. Meerdere nettobetalende lidstaten hebben al jaren zo'n korting op zak. Nederland bijvoorbeeld wist al te bedingen dat zijn jaarlijkse korting van één miljard euro behouden blijft.
 
De Belgische (dus vooral Vlaamse) afdrachten aan de Europese Unie moeten dringend uit de taboesfeer. Terwijl de meeste andere regeringen hun eigen belangen verdedigen, maakt de Belgische regering zich belachelijk door nooit de transfers in vraag te stellen en dan - zonder succes - te bedelen om wat eigen geld terug te krijgen. Met het geld dat bespaard zou kunnen worden door de korting op onze EU-afdrachten, kan de Vlaamse regering zelf steunmaatregelen nemen voor Limburg en voor de Vlaamse landbouwsector. Dat is efficiënter, sneller en goedkoper.
 
Philip Claeys
Europees parlementslid

In het fragment zien we ook heel even kardinaal Merecier (de vriend van de Vlamingen) en koningin Elisabeth (de vriendin van vele heren).

Herkennen onze lezers nog andere figuren in dit korte filmpje ?  De dikke man naast Foch in de openingsbeelden ?  Een voorganger van Mijnheer Louis ?

De crisis grijpt niet alleen om zich heen in de landen van de eurozone, ook Europa zelf moet besparen. Daarvoor ziet men ruimte bij de salarissen van de Europese ambtenaren. Een salarisknip van 5 tot wel 25 procent, een werkweek van 40 uur en pensioen op 65 in plaats van op 61 liggen op tafel.

De ambtenaren zelf hebben al duidelijk laten weten dat ze daar niet mee akkoord gaan, en legden prompt het werk neer. Agim Islamay van de Union Syndicale Brussels  gaf zijn mening al in het journaal: "Je moet weten dat de lonen van de ambtenaren maar 3% zijn van het Europese budget. En we hebben al bespaard in 2004." Maar hoeveel verdienen ze nu eigenlijk écht?

Personeelsleden
In totaal werken 55.000 personeelsleden voor de Europese instellingen, waarvan 10.000 contractuelen. 58% van de ambtenaren werkt in Brussel. De Europese Commissie heeft veruit de meeste personeelsleden in dienst: 33.033 om precies te zijn.

Hun salaris
Een contractuele medewerker verdient minimaal 1.847 en maximaal 6.599 euro bruto per maand. Voor de Europese ambtenaren zijn er zestien salarisschalen. In de laagste schaal, waar bijvoorbeeld bodes en archivarissen werken, verdien je 2.654 euro bruto per maand. In de hoogste schaal, die van de directeurs-generaal, verdien je 18.370 euro bruto per maand.

Belastingvrije vergoedingen
Maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Bovenop het basissalaris krijgen ambtenaren, Europese commissarissen, vicepresidenten en de president enkele belastingrije vergoedingen. Ten eerste is er de 'kostwinnersvergoeding' van 170 euro plus twee procent van het basissalaris. Ten tweede krijgt de ambtenaar 373 euro per maand per schoolgaand kind. Er komt ook een representatievergoeding bij van 911 euro per maand. Voor ambtenaren die afkomstig zijn van een ander land dan waar men werkt is er ook de zogenaamde expatvergoeding, goed voor 16% van het basissalaris. Al deze extra vergoedingen zijn belastingvrij, waardoor het nettoloon van sommige ambtenaren hoger ligt dan hun brutoloon.

Europarlementariërs die deelnemen aan een vergadering krijgt daar een dagvergoeding van 304 euro voor. Hij krijgt ook 4.299 euro voor algemene onkosten.  Een parlementariër die maandelijks tien vergaderingen bijwoont kan zo tot wel 9.200 euro netto extra per maand krijgen. Meer details over de lonen en belangrijke vergoedingen vindt u via onderstaand bruggetje :

http://assets.vacature.com/sites/default/files/loon_ambtenaren.jpg

In de Chinese stad Wenling weigert een stel akkoord te gaan met de onteigeningssom geboden door de gemeente om hun appartement te verlaten wegens de bouw van een snelweg. Daarom werd de weg rondom hun woning aangelegd.  Rustig zal het niet worden eens de snelweg geopend wordt.

Europa trekt na Griekenland, Spanje en Portugal ook de buidel voor Cyprus. Het eiland krijgt ongeveer 17 miljard euro noodsteun, weet De Telegraaf vandaag te melden.

Het neiuws is uitgelekt via staatszender CNA. Volgens CNA speelde president Panicos Demetriades van de Cypriotische centrale bank een sleutelrol in de onderhandelingen met de trojka van IMF, ECB en EU.

De zender meldde ook dat het akkoord later op de dag officieel bekendgemaakt wordt, maar ambtenaren konden dat niet bevestigen. Het verdeelde eiland zou 17 miljard euro steun ontvangen.

Wie si de volgende ?

Donderdag vond in de Kamer het langverwacht begrotingsdebat plaats. Wie dacht dat Vlaanderen eindelijk kreeg waar het nu al jaren om vraagt, komt opnieuw bedrogen uit. “Deze begroting is het zoveelste bewijs dat wat we als Vlamingen nodig hebben op het vlak van arbeidsmarktbeleid, fiscaal beleid en sociaal-economisch beleid nooit in een Belgische begroting zal staan. Een eerbaar compromis is in een Belgische context onmogelijk”, stelde kamerlid en begrotingsexpert Hagen Goyvaerts in het halfrond.

Meer lasten

In zijn tussenkomst hekelde Goyvaerts de afwezigheid van structurele maatregelen en het blijvend aanmodderen met ‘one shots’. Bovendien laakte hij de afwezigheid van een besparing op de veel te omvangrijke overheidsuitgaven. “Terwijl Nederland 16 miljard bespaart door 75 procent te knippen in de overheidsuitgaven, zoekt u het geld bij de nu reeds zwaar getroffen Vlaamse middenklasse door ze nóg zwaarder te belasten.”

Energiedrank

Ook inzake het wegwerken van de loonhandicap en het herwaarderen van onze concurrentiepositie gaf Di Rupo niet thuis. Het Vlaams Belang had hier nochtans een voorstel ter tafel gelegd dat zuurstof geeft aan de bedrijven en dus jobs creëert. Zo zou een hervorming van de index gericht op een indexering op het netto-loon de binnenlandse loonkost in lijn brengen met deze in de ons omringende landen. Centen in plaats van procenten, daar draait het voor de man en de vrouw in straat om de eindjes maand na maand aan elkaar te kunnen knopen.

“Deze begroting geen energiedrank voor het bedrijfsleven, dit is gewoon slappe koffie zonder suiker. Daar kikker je misschien even van op maar je geraakt er geen 100 meter mee vooruit”, besloot Hagen Goyvaerts.” 

Wij hebben uiteraard Gerolf Annemans gemist met zijn haarscherpe en genadeloze politieke analyses, maar het rustige en technische betoog van Hagen Goyvaerts was even duidelijk in zijn veroordeling van dit broddelwerk. 

Lees hier de volledige tekst van Hagen Goyvaerts.

Paul Weston schrijft op “Gates of Vienna” dat waar ook in de Westerse wereld grote groepen moslims zijn daar is ook proportioneel een groot percentage aan groepsverkrachtingen. De daders zijn moslims en de slachtoffers lokale blanke meisjes.
 
Westerse vrouwen en meisjes zijn er zich nog niet van bewust dat volgens de islam zij zich moeten hullen in lagen van zwarte kledij om zich te beschermen tegen de seksuele drang van mannelijke moslim roofdieren. Na een epidemie van groepsverkrachtingen in Australië verklaarde de in Sydney wonende Sheik Taj Din al-Hilali het volgende:
 
“Als je onbedekt vlees buiten zet, op straat, of in de tuin, of in het park, of in je achtertuin zonder het te bedekken en de katten komen en eten het op…wie zijn fout is het dan, die van de kat of die van het bloot vlees? Het bloot vlees is het probleem….als zij in haar kamer was, bij haar thuis, in haar hijab dan zou er geen probleem geweest zijn.”
 
Duidelijker kan hij niet zijn.

Foxy
 
http://gatesofvienna.blogspot.be/

De EU heeft deze week in Straatsburg een verslag voorgesteld waarin alweer gesteld wordt dat de EU verder moet uitbreiden en dat Turkije welkom is. Philip Claeys (VB) keurt dat volledig af. Zijn er geen andere prioriteiten ? Een eurocrisis, bijvoorbeeld?

Onze onvolprezen, neutrale openbare omroep, VRT, houdt ons dagelijks op de hoogte van de ontwikkelingen in het Midden-Oosten en van de laffelijke, fascistische aanvallen van Israël op het verdrukte volk in Gaza.  Niemand minder dan de sterjournalist en vriend van de verdrukte Arabieren en moslims, Rudi Vranckx, waagt dagelijks zijn leven om ons op de hoogte te houden. Hier ziet u Rudi in zijn journalistenplunje met de neutrale Hamasbadge, de Hamasdoek om het hoofd, de AK14 en de VRT-microfoon. Rudi bevindt zich bij de zij-ingang van het vijfsterren Beach Hotel waar hij een van de 22 kamers bezet. Laten we hopen dat de smeerlappen van Israëli geen gerichte bom afvuren op dit hotel, want het is een pareltje. Het hotel, maar ook Rudi.

 http://www.gazatoday.com/hotels/beach-hotel---orient-house

(studio Rony)

"België is een van de belangrijkste transitlanden voor operationele terreurnetwerken". Dat zegt de Belgische staatsveiligheid in haar jaarrapport. Hoewel de veiligheidsinstantie naar eigen zeggen verschillende aanslagen heeft verijdeld, waarschuwt ze voor een opvallende stijging van het islamradicalisme die de kiemen van toekomstige aanslagen in zich dragen.

Ook het lakse justitiebeleid wordt zwaar op de korrel genomen. Zo worden veroordeelde terroristen te snel vrijgelaten en blijken ze na hun korte celstraf lang niet minder gevaarlijk te zijn. In het rapport verwijst de staatsveiligheid naar een terreurcel die werd opgerold na de verwoestende aanslagen van 2004 in Madrid. En wat blijkt? “Het overgrote deel van de veroordeelden is intussen opnieuw vrij. En dit terwijl één van hen op heterdaad werd betrapt. Anderen hebben opnieuw contact met salafistische pro-jihadi-bewegingen.”

Hiermee is nog maar eens bewezen dat het Belgische justitiebeleid de veiligheid van ons allen ondermijnt. Door het lakse vrijlatingsbeleid wordt een arrestatie immers gezien als een berekend risico.

Niet toevallig waarschuwden de Amerikaanse veiligheidsdiensten afgelopen zomer nog voor de lakse houding van Europa tegenover moslimextremisten: “We gaan ervan uit dat men op elk moment in Europa kan toeslaan, zonder waarschuwing vooraf”, verklaarde Daniel Benjamin van de Amerikaanse anti-terreurcel (De Morgen, 17.08.2012). Moet er nog zand zijn?

Bron : vb

De Franse vaderlandse mars tegen het islam-fascisme op 10 november 2012

 (dank aan Hubert)

 
Dit is een artikel van Daniel Greenfield waarin hij de moeilijke situatie waarin Israël zich bevindt toelicht en hoe de wereld de situatie totaal verkeerd bekijkt. Hij toont aan hoe er met twee maten en gewichten wordt geoordeeld en hoe men tracht om “een beetje” oorlog te voeren maar niet teveel.

Het Westen wordt ondermijnd door allerlei verdraaide begrippen. De Verenigde Staten hebben bv hun ROE (Rules of Engagement, of reglement voor het aanbinden van de strijd.) Het verplicht soldaten eerst om toestemming te vragen om een vijand te mogen aanvallen of uitschakelen voor ze zelf door die vijand worden uitgeschakeld en waardoor het risico voor die soldaten enorm verhoogt. Het Belgisch leger bestaat meer uit hulpverleners dan soldaten enz. Het is moreel beter verslagen te worden dan te winnen. Men moet moreel gezien hoger staan dan de vijand. Dit kadert in het behouden van wat men in het Engels de “moral high ground” noemt of het hogere morele niveau behouden en betekent dat men eerlijker en beter moet zijn dan de anderen.

Vindt deze heer  ook dat hij moreel beter is dan de anderen ?

De eeuwige tegenstelling tussen het goede en het kwade. Zelfverdediging kantelt op het randje van de toelaatbaarheid want als men zich verdedigt en zijn tegenstander of aanvaller doodt dan is men slechter of tenminste toch even slecht als hij. En dat is precies wat Israël doet, waartoe het gedwongen wordt. Het verdedigt zichzelf tegen aanvallen vanuit de omringende landen en gebieden en wordt daarvoor ten onrechte veroordeeld.

Het is verwarrend want men heeft altijd sympathie voor- en empathie met een slachtoffer maar niet met de agressor. Hier wordt echter het slachtoffer, het kleine dappere Israel, opzettelijk afgeschilderd als de agressor terwijl het enkel handelt uit zelfverdediging. Als het dan dubbel zo hard terugslaat wordt dat door de politiek en media gemanipuleerde massa op gehuil van verontwaardiging onthaald. Het is het zoveelste gevolg van de hersenspoelingen die waarden en definities omdraaien tot in het absurde om zo de massa tot een gemakkelijke prooi te kneden.
 
In onze moderne tijd dienen dingen niet langer waarvoor ze ontworpen werden. Wasmachines worden niet ontworpen om kleren te wassen maar om water en energie te besparen. Voedsel dient niet om te eten maar om het niet te eten. En legers zijn er niet om oorlogen te winnen maar om moreel verantwoordelijk en beter te zijn. En het moreel verantwoordelijke leger vecht nooit in een oorlog. Wanneer het toch in een oorlog moet vechten, dan vecht het zo weinig als het proportioneel mogelijk is, het vertraagt wanneer het aan de winnende hand is om de vijand de kans te geven op adem te komen, te hergroeperen en op zijn beurt een even proportioneel aantal slachtoffers te maken.

Een beetje winnen behoort niet tot het moreel hogere niverau 

Vergeet het opstormen van een heuvel. Legers stormen op de glibberige zijde van het hogere morele niveau en ze proberen niet om het van de vijand te veroveren want dat zou de beste manier zijn om het hogere morele niveau te verliezen. Door te weigeren om ervoor te vechten proberen ze het hogere morele niveau in te nemen en om het hogere morele niveau op te eisen dat ze echter niet kunnen bezitten omdat ze weigeren ervoor te vechten.
 
Het hoger morele niveau is voor het moderne Israel wat het land was voor hun pionier-voorvaderen :  zij hebben moerassen gedempt, wegen  gebouwd en bandieten gedood.  Sommige van die bandieten bleken later te behoren tot de onderdrukte volkeren uit de regio.  Pas aangekomen uit Syrië of Jordanië, protesterend tegen de Joodse nederzettingen die verrezen waren op het stuk moeras dat in hun aangepaste verhalen voorbestemd was als eigendom van hun overgrootouders.

De enige manier om het hogere morele niveau te winnen is spijtig genoeg door te verliezen. Kijk even naar de enorme grote Arabische legers die Israel herhaaldelijk binnenvielen, die hun best deden om het land te overrompelen met de hulp van de beste ijzeren Sovjet tuigen die de bevroren fabrieken van de Oeral konden voortbrengen en die toch nog hun doel om de Joden in zee te drijven verloren, maar ze wonnen het hogere morele niveau. Daarna werd het hogere morele niveau gewonnen door de gemanipuleerde terroristen die gedurende tientallen jaren vliegtuigen vol met burgers kaapten, Olympische atleten vermoordden en oude mannen in rolstoelen van op het dek van een schip over boord duwden.
 
Al deze moordpartijen hebben absoluut niets nuttigs bereikt, buiten het doden van Joden wat voor een bepaald soort geesten een nuttige zaak is. Al dat onnodig en wreed gedoe verleende aan de gemanipuleerde terrorist het hogere morele niveau. Het falen om een oorlog te winnen door het kapen van bussen vol vrouwen en het gijzelen van schoolkinderen bevestigde de morele superioriteit en de nobele geest van de terrorist.
 
De wereld was diep ontroerd toen Arafat het UN podium opwaggelde, met zijn pistool en een misplaatste katoenen handdoek om hethoofd. Een symbool dat voor tientallen jaren later een deel zou worden van de mode uitrusting van iedere hippie en progressieve eencellige die  in een alternatieve supermarkt voor 20 dollars een blikje “fair trade” Lima bonen gaat kopen.

"Is dat uw pistool, Mr Arafat ? Dat is in orde, hoor"

In het begin van de jaren 70, nadat Israël een paar oorlogen teveel had gewonnen, stelde Henry “Houthakker” Kissinger Israel voor om een oorlog te verliezen en zo de sympathie van de wereld te winnen. Golda Meir was niet laaiend enthousiast over dat idee, maar met de oude houthakker als baas over het uitdelen van bijlen was er niet veel keuze.

In 1973 werd Israel bijna vernietigd, maar juist wanneer het de sympathie van de wereld had kunnen winnen werd het tij gekeerd door zijn leger van jonge mannen die uit de synagogen liepen en in overvolle taxi’s sprongen om naar het front te gaan. Israël won. De houthakker van Washington verloor en de schroothopen in Israel werden gevuld met Sovjet staal wat goed nieuws betekende voor de robuuste zwetende mannen die er werkten maar slecht nieuws voor hen die smachtten naar de verheven fjorden van het hogere morele niveau.
 
In 1991 beschikte Israel over atoomwapens en besloot het om Arafat te verslaan met zijn eigen spelregels. Rabin en Peres overtuigden de oude terrorist om naar Washington DC te komen waar ze zich aan hem overgaven tijdens een officiële ceremonie in de Rozentuin van het Witte Huis onder het oog van een stralende Bill Clinton. Eindelijk had Israël het hogere morele niveau gewonnen. En, de Verenigde Staten hadden tevens een groot stuk van dat heerlijke hogere morele niveau voor zichzelf gereserveerd, zelfs wanneer Clinton op zijn stoel in Oslo zenuwachtig moest toekijken hoe zijn Nobelprijs aan de vettige terrorist werd gegeven, hoewel hij die nederlaag ook kon beschouwd hebben als een andere overwinning van het hogere morele niveau.

Geef mekaar een handje, we worden er allen beter van
 

Maar het hogere morele niveau bleek notoir moeilijk bereikbaar voor de Joodse Staat. Er was een korte stilte toen het leek alsof boetedoening voor de erfzonde van terugslaan gedaan werd in de Rozentuin van het Witte Huis; maar dan begonnen de terroristen weer met Israëli’s te doden en de Israëli’s stonden er op om terug te vechten. Op zeer korte tijd werd het morele hogere niveau afgesloten met koorden en een speciaal gereserveerde plaats voor terroristen met de boodschap: “Israëli’s worden niet toegelaten tenzij ze verzaken aan hun regering, het zionisme en het recht op zelfverdediging.”
 
Vrede was de laatste beste hoop van het nieuwe Israëlische volkslied (Hatikvah), niet om een vrij volk te zijn in hun eigen land, maar om een moreel hoogstaand volk te zijn in een land dat aan niemand in het bijzonder toebehoorde maar waar ze met optimisme dachten dat iedereen in harmonie kon samenleven. Maar vrede met terroristen betekende niet terugvechten en er was een grens aan wat 70 percent van het land, dat niet al slapend fantaseerde over vrede, kon aanvaarden in de naam van vrede.
 
En zo doden de terroristen Israëli’s, Israëli’s doden de terroristen en het deel van de wereld gelegen in een lelijk modernistisch gebouw aan Turtle Bay, een baai die de schildpadden graag voor zichzelf zouden terug hebben, veroordeelde Israel en eiste dat het de zaak op een vredevolle manier zou oplossen door meer land aan de terroristen te geven om hen zo het vertrouwen te laten terugwinnen in de toewijding van Israel voor een vredevolle oplossing.
 
Van de terroristen werd geen tegemoetkoming verwacht om het vertrouwen van Israël op te bouwen in hun toewijding voor een vredevolle oplossing omdat zij het hogere morele niveau al bezaten door het verliezen van de laatste dertig schermutselingen met het IDF (Israëlische Verdedigingstroepen) inbegrepen de strijd van de school waar ze hun scherpschutters hadden zitten, de kerk die ze hadden ingenomen en het hospitaal dat ze gebruikten als opslagplaats voor ammunitie.
 
Het grote dilemma voor Israëlische leiders is hoe een oorlog te winnen zonder het hogere morele niveau te verliezen. Het is een netelige zaak die vereist om de oorlog te winnen en tevens de vrede te winnen. En je kunt beide dingen niet samen doen.
 
De oplossing van Israel was om beperkte oorlogen te voeren en tegelijkertijd de vrede volledig toegewijd blijven. Zodra een oorlog begint wordt er druk uitgeoefend om een staakt het vuren te aanvaarden. Om zijn toewijding aan de vrede te tonen wordt van Israel verwacht om het staakt het vuren te aanvaarden. Op dat ogenblik begint Hamas terug met het vuren van raketten en de hele zaak herbegint. Israël heeft het moeilijk met een staakt het vuren te weigeren want de Israëlische leiders geloven nog altijd dat ze het hogere morele niveau kunnen bereiken met aan te tonen dat ze meer toegewijd zijn aan de vrede dan de anderen.
 
De vrede kan echter niet gewonnen worden. Vrede bestaat ofwel als een gegeven conditie of anders wordt ze onderhouden door een sterk leger en de bereidheid tot afschrikking. Vrede wordt niet gevonden op het hogere morele niveau, daar bevinden zich alleen de bergen van graven van de doden.
 
Het hogere morele niveau zoeken is een speurtocht van een gek. Oorlogen kunnen niet gevoerd worden zonder iemand pijn te doen. En door het uitbazuinen van je eigen moraliteit maak je het je vijanden al te gemakkelijk om je van hypocrisie te beschuldigen. De man die het meeste en luidste protesteert om te zeggen dat hij geen dief is, dat hij nooit een cent heeft genomen die aan een ander toebehoorde en dat hij bereid is te zweren op een stapel Bijbels die van de vloer tot tegen het plafond reiken, lijkt schuldiger dan de man die boos kijkt en tegen zijn beschuldigers zegt dat ze zich met hun eigen zaken moeten bemoeien. Hoe meer Israël zijn eigen moraliteit verdedigd, hoe meer het de kettingen van zijn beschuldigers rond zijn eigen nek draait.
 
De verfijning van het oorlogsvoeren met de intentie om een echte morele oorlog te vechten leidt tot verfijnde technieken die terroristen doden maar die toch nog andere slachtoffers maken, en tot soldaten die banger zijn om te schieten dan zelf omvergeschoten te worden. En al die moeilijke inspanningen leiden tot niets want voor de vijanden van Israël maakt het geen verschil of ze een foto van één of van duizend dode moslims boos in de lucht kunnen zwaaien. Beide resulteren in dezelfde aanklacht. Met het doel om de vrede te winnen verliest Israel de oorlog, net zoals alle moderne Staten.
 
De vader van een Israëlische soldaat zegde tegen zijn zoon, nadat hij was opgeroepen, dat hij hem liever in de gevangenis zou bezoeken dan op het kerkhof. “Als men op je schiet, schiet dan terug.” Dat is een goede raad niet enkel voor die jonge man maar voor het ganse land en voor de hele geciviliseerde wereld. Het is beter zelf te schieten dan neergeschoten te worden. Het is beter als een crimineel beschouwd te worden dan in een Holocaust museum herdacht te worden. Het is beter om het hogere morele niveau over te laten aan hen die de romantiek van eindeloos bloedvergieten  aanbidden. Het is beter om de vrede te verliezen en de oorlog te winnen.
 
Bewerking & Vertaling : Foxy

http://sultanknish.blogspot.be/

Goede morgen lieve vrienden,

Heel af en toe krijg ik een bloemetje van een Wurlitzerfan, een e-bloemetje, maar dat doet even goed deugd.  Of een verzoeknummer: daar zal ik zeker later op ingaan.  Het keuzelied van vandaag zal jullie hopelijk ook plezieren.  Het was immers een reuzeschlager op het einde van de vijftiger jaren / begin zestiger jaren.  Ik begin met het vermelden van de doopnaam van de artiest – geen mens weet nog wie er achter hem schuilt - Rolf Erich Osterwalder werd op 18 februari 1922 in Bern geboren en hij overleed op de gezegende leeftijd van 90 jaar op 26 februari van dit jaar in Luzern.  Als kunstenaarsnaam koos hij voor Hazy Osterwald en nu zou er wel een belletje moeten gaan rinkelen.  Alhoewel het er in zijn jeugd helemaal niet naar uitzag dat hij in de artiestenwereld naam zou maken.  

Hazy was de zoon van boekhouder en internationale voetballer Adolf Osterwalder, die ook de bijnaam Hazy droeg.  Hazy Jr. dribbelde liever met een bal dan naar de pianoles te gaan.  Hij maakte het zo bont dat hij zelfs van de les uitgesloten werd.  Maar de muziekmicrobe kreeg hem toch te pakken: hij koopt zich een trompet en onder druk van zijn medeleerlingen wordt hij pianist in het schoolorkest, waarvan hij in 1939 dirigent wordt.  Vanaf toen was er geen weg terug.  Hij schrijft zich in in het conservatorium en hij timmert aan zijn carrière als 2de trompettist in het orkest van Fred Böhlers Big Band en verandert zijn naam in Hazy Osterwald. Zijn muzikale loopbaan wordt echter onderbroken door de militaire dienst, waarna hij in 1944 lid wordt van Reddy Staufers Band. Hij droomt er evenwel van zijn eigen orkest op te richten en op 1 september 1944 is het zo ver: met een 8-mans orkest treedt hij op in Bern, met Kitty Ramon als zangeres. Het succes blijft, mede door de naoorlogse situatie, beperkt tot Zwitserland en als zijn orkest alsmaar groter en bijgevolg ook duurder wordt, besluit hij het in 1949 te herleiden tot een sextet met Ernst Höllerhagen (°1926-+1956, klarinet), Pierre Cavalli (gitaar), Gil Cuppini, Hazy Osterwald., Sunny Lang (bass) en Francis Burger (piano) als leden.  In datzelfde jaar kan hij optreden bij het Festival International 1949 de Jazz in Parijs, waar de jazzgroten der aarde, bv. Sidney Bechet, aanwezig zijn.  

Dit levert hen o.a. contracten op voor het Amerikaanse leger en opent de weg naar het buitenland. In de VS worden hun optredens evenwel geboycot door de artiestenvakbond.  Daarom concentreert zich de band op Europa en treedt er in quasi alle West-Europese landen op.  In 1953 volgt de eerste opname voor een plaatje van het Oostenrijkse merk Austroton.  In 1954 mogen ze present tekenen in een Duitse film en in 1955 gaat voor hen de Duitse schlagerpoort open als ze een contract tekenen voor Polydor. Van dan af aan zijn ze niet meer weg te branden uit de Duitse showbusiness. Ook in Frankrijk gaat het hen voor de wind: in 1957 staan ze op de planken van de Olympia aan de zijde van Gilbert Bécaud en Sacha Distel.  In 1958 staan ze er weer op de bühne, maar dit keer hebben ze hun eigen allergrootste hit "Kriminal Tango". Begin 1960 staan ze er ook mee in de Benelux hitparades. Deze compositie van Kurt Feltz, Piero Trombetta en Aldo Locatelli is ook een onvervalste jukeboxhit. The Beatles waren immers nog ver weg en het Hazy Osterwald Sextett kreeg een plaatsje naast andere Duitse schlagergrootheden als Freddy Quinn, Caterina Valente, Conny Froboess en Peter Kraus.  In 1961 werd er zelfs een film gedraaid over hun succesverhaal: Musik ist Trumpf.  

In de zestiger jaren gaat het oostblok voor hen open en in de zeventiger jaren staan ze in de VS op de planken als het “Hazy Osterwald Jetset”… Ze waren o.a. de officiële band van de Olympische Spelen van 1972 in München en van 1976 in Innsbruck.  Ze werden graaggeziene gasten in de populaire tv-shows.  De muzikanten worden regelmatig gewisseld.  Het was een internationaal gezelschap dat in 1989 hun 45-jarig jubileum kon vieren.  N.a.v. zijn tachtigste verjaardag ondernam Hazy een wereldtoernee met het “King of Swing”-orkest.  In 1999 verscheen zijn autobiografie “Kriminal Tango – Die Geschichte meines Lebens”.
Hazy Osterwald was een duizendpoot; misschien heeft het dribbelen van zijn kindheid hem geholpen bij wat men nu “multitasking” noemt.  Hij fungeerde in zijn sextet als trompettist, pianist, vibraphonist, dirigent, componist, tekstschrijver, choreograaf, arrangeur, regisseur en producent.  Quasi een eenmanssextet.  Op het hoogtepunt van zijn carrière, in de zeventiger jaren, had Hazy zijn eigen platenmerk en een reeks nachtclubs in Zwitserland.
Genoeg gepalaberd: tijd voor Hazy Osterwald met zijn onvervalste Kriminal Tango.

Kusjes van Lolita 

 
Dag na dag stellen we vast dat ons land meer en meer naar een toestand van "ondemocratie" naar het toegroeien is. Het is een sisteem waarbij de minst talentvolle beroepspolitiekers meer en meer het heft in handen nemen. Deze laatsten werden hoofdzakelijk verkozen door een snel groeiende groep van mee-eters en profiteurs die weinig motivatie vertonen om te gaan werken en die steeds méér geld opeisen van een snel krimpende groep productieven. Deze evolutie is nefast voor de hele samenleving.
 
Men moet stekeblind en moedwillig zijn om niet te willen toegeven dat het niet meer vijf voor twaalf is maar dat men de slagen van het middaguur reeds kan horen. We vestigen nogmaals de aandacht op een toestand die met de dag erger aan het worden is. De vakbonden zorgen er voor dat staatsbedrijven zoals de NMBS of De Lijn enerzijds meer en meer geld opslokken en anderzijds een steeds dalende service aan de bevolking geven. De beroepspolitiekers, die al dat verbrassen blijven in de hand werken, zorgen er voor dat allerlei belastingen sterk stijgen of dat er nieuwe belastingbronnen worden aangeboord. Deze ondragelijk geworden belastingdruk begint nu het ene na het andere bedrijf te wurgen met een ondragelijke en snel stijgende werkloosheidsgraad als gevolg.
 
Deze nefaste evolutie brengt ons land dichter bij een toestand waarbij de productieven zich ofwel gaan revolteren om de macht terug in handen te kunnen krijgen ofwel massaal zullen afhaken en desnoods het land, dat ons land niet meer is, zullen verlaten. Beide mogelijkheden zouden een werkelijke ramp voor ons land betekenen maar indien nu niet snel wordt ingegrepen zal er geen andere mogelijkheid meer overblijven. Dat een partij zoals NVA tot nu toe zo goed als niets heeft aangevangen met het ruime vertrouwen en met de mogelijkheden die haar werden geschonken is onbegrijpelijk en deze houding ligt mee aan de basis van de huidige rampzalige toestand.
 
Men zegge het voort,

Freddy van Gaever