Het geval Frank Thevissen :
academische censuur rukt op in Vlaanderen.
Wat betekent intellectuele vrijheid nog in onze contreien, anno 2008?
Een buitenstaander zou verwachten dat de Vrije Universiteit Brussel vrij-zinnigheid en persoonlijk intellectueel engagement hoog in haar vaandel voert. Dit overeenkomstig haar lijfspreuk van Henri Poincaré: “Het denken mag zich nooit onderwerpen, noch aan een dogma, noch aan een partij, noch aan een hartstocht, noch aan een belang, noch aan een vooroordeel, noch aan om het even wat, maar uitsluitend aan de feiten zelf, want zich onderwerpen betekent het einde van alle denken.”
Merkwaardig genoeg komt hogervermelde instelling in flagrante tegenspraak met haar eigen mission statement. Prof. Frank Thevissen, hoogleraar communicatiewetenschappen, staat bekend als iemand met een onbevangen blik op de politiek-maatschappelijke scène. Hij is een onverbiddellijk analist met een scherpe pen. Als communicatiespecialist hekelde hij herhaaldelijk de inhoudloze imago-hype en het ‘spinning’-fenomeen in de partijpolitieke strategieën, wat hem vooral de banbliksems opleverde van die ene ‘Open’ partij die dit imago-denken tot haar huismerk heeft gemaakt.
Frank Thevissen houdt contact met vele politici, van links tot rechts, en laat zich niet inkapselen in één lobby, partij of belangengroep. Zo houdt hij de vinger aan de pols en blijkt goed geïnformeerd te zijn omtrent interne keukens. Hij is enorm begaan met de kwaliteit van het (hoger) onderwijs, en bekritiseerde onlangs de nivelleringstendensen die worden ingebouwd in de onderwijspolitiek van Minister Frank Vandenbroucke (SP.A). Een en ander leidde tot een vinnige polemiek in de pers. Twee opiniestukken in De Standaard, net rond dit thema, vormden voor de Vrije Universiteit Brussel aanleiding om een tuchtprocedure in te zetten tegen Prof. Thevissen.
Via een reeks negatieve evaluaties, waarin hem o.m. een ‘gebrek aan uitstraling’ werd verweten (!), vond men tenslotte redenen om hem per 1 maart a.s. te ontslaan. Bij het opstellen van dat dossier ten laste aarzelde men niet om studenten én personeel onder druk te zetten. Tenslotte werden zijn collega’s van bovenaf dringend verzocht om elk contact met Thevissen te vermijden. Bij dit alles werd betrokkene niet gehoord of uitgenodigd om zich te verdedigen.
Dit is een regelrechte blamage voor desbetreffende onderwijsinstelling, en een aanfluiting van alle democratische principes. Ondertekenaars van deze petitie drukken hun bezorgdheid uit omtrent deze vorm van academische censuur, de daarmee verbonden heksenjachtlogica, en het Berufsverbot dat wordt opgelegd aan onafhankelijke denkende wetenschappers.
Dit is, jammer genoeg, geen alleenstaand geval, maar een teken aan de wand: meer en meer wordt de intellectuele vrijheid uitgehold door partijpolitieke intriges en agressieve netwerking. Het voorval roept onvermijdelijk associaties op met het geval Rik Torfs, die omwille van zijn prominente rol in het maatschappelijk debat eveneens wordt geviseerd door het academisch establishment. Wij hechten wél waarde aan integriteit en academische vrijheid, en eisen dat dit ontslag wordt ingetrokken, of dat Frank Thevissen minstens de kans krijgt om zich openbaar te verdedigen.
Getekend:
Prof. Dr. Willem Elias, vice-decaan Faculteit Psychologie en Educatiewetenschappen VUB.
Er volgen dan honderde handtekeningen.
Reageren op deze tekst / Tekenen
2 reacties op dit bericht
Dank u voor uw waandacht :-)
Puntzak
Maar den Bjorn schrijft wel goed, dat staat wel vast. Hij zit dan ook in een mooie groene omgeving (met veel schoon meiskes