Is er iemand thuis in het heelal ?


Een foto van de achtergrondstraling 379 000 jaar na de oerknal, gemaakt door het WMAP-team van de NASA. Aan de hand van de temperatuur van de kosmische achtergrondstraling kon worden berekend hoe oud het heelal is. Het moment van de bigbang werd bepaald op een ouderdom van 13,7 miljard jaar met een onzekerheid van 1% (ca. 137 miljoen jaar).
Het zal aandachtige lezers van Angeltjes niet ontgaan zijn in de loop der jaren, dat wij niet alleen verder kijken dan onze kerktoren, maar dat wij het zelfs wagen een blik in de ruimte te werpen en als er wat boeiends te melden valt over nieuwe ontdekkingen, spectaculaire beelden of ET's -buitenaardse allochtonen, om het politiek-correct te zeggen- dan zijn we d'er als de conciërge van dienst bij, u op de hoogte te brengen. Als je op de eigen planeet niet aan je trekken komt, dan ben je geneigd verder te kijken.
Voorlopig is de schoonheid van onze Aarde onovertroffen, ook daar getuigen we regelmatig over, maar helaas, er zit een levende soort op deze planeet die er alles aan doet om de delicate evenwichten te verstoren. En denkt u nu vooral niet, dat wij ons plots bekeerd hebben tot het groene geloof van de hogepriesters van het milieu die de mensheid terug naar de Middeleeuwen willen sturen, waar we ook de vrienden van de islam tegen het lijf zullen lopen. Natuurlijk niet, onze bekommernis geldt ondermeer de overbevolking en de uitputting van de aardse reserves. Voorlopig is er slechts 1 Aarde voor zover wij weten.
Terug naar de sterren dankzij de enorme vooruitgang van de wetenschap. U mag daar religieuze motieven achterzoeken, waarom niet ?, daar liggen echter niet onze prioriteiten. Vijftig jaar geleden was het not done te spreken over leven buiten de Aarde. Science-fiction was iets voor de kinderlijke breinen uit het verre Amerika, waar ook al de UFO's uit het heelal die ons bezochten, rondcirkelden, soms zelfs neerstortten (Roswell) en regelmatig landden om gesprekken te voeren met uitverkoren aardebewoners. George Adamski onderhield op zijn eentje een koerierdienst met Venus waar hij regelmatig heentrok en hij filmde UFO'tjes bij hem in de tuin, die verdacht veel leken op soepborden aan een draadje. Maar hij had zijn volgelingen.

Raël verschijnt steeds in witte uniform, kierewiet maar stinkrijk
In Frankrijk loopt er nog een kierewiet rond, een journalist, het mag u niet verbazen, Raël of Claude Vorilhon met zijn aardse naam, die een dikke boterham verdient met zijn sektegenoten toe te spreken als een goeroe : de Raëlisten, die niets te maken hebben met realisten. Wij hebben hier in Vlaanderen de Molenaars en de Brinkmannen die hun best doen ons hun sprookjes op te dringen, maar ze reiken nog niet tot de enkels van Raël.
Dit is het soort lieden (en er zijn er ettelijken) die de serieuze wetenschap een neus zetten en tegelijk het wetenschappelijk onderzoek in een belachelijk daglicht plaatsen. Daar waar in de jaren '50 van vorige eeuw misschien 15 tot 20% van de bevolking geneigd was buitenaards leven als evident te aanvaarden, ligt dit percentage momenteel heel wat hoger. Dit is niet dank zij de fantasten en geldkloppers maar wel een gevolg van de enorme vooruitgang van de astronomie en de talrijke vertakkingen die deze wetenschap heeft doorgemaakt in de voorbije decennia.
Het Hubble Ultra Deep Field, een miniem stukje van de zichtbare hemel uitvergroot door de Hubble ruimtetelescoop (Nasa & ESA, 2004). Bijna ieder ellipsvormig puntje is een afzonderlijk sterrenstelsel met elk circa 100 miljard sterren. Alleen de weinige exact ronde puntjes zijn sterren van onze eigen melkweg die op de voorgrond staan. In iedere willekeurige richting ziet men ongeveer hetzelfde beeld: een heelal gevuld met miljarden sterrenstelsels (bron : Wikipedia)
De zogenaamde Big-Bang theorie is nog steeds niet door elke wetenschapper aanvaard maar een meerderheid is wel zo ver om te veronderstellen dat ons heelal zowat 13,6 miljard jaren geleden is ontstaan uit de oerknal. Moeilijk te bevatten voor ons, kleine luitjes, want wat was er dan voordien ? Maar die vraag mag je niet stellen. De vrije onderzoekers lijken soms verdacht veel op predikers : zij mogen ons wijsmaken wat zij willen, maar kritische vragen zijn ongewenst. "Je vraagt toch ook niet welke kleur maandag heeft" sprak een Big-Bang aanhanger tegen een simpele geest zoals de onze. Een De Weveriaanse stelling, zo lijkt het wel. Het is wellicht voor sommigen een hele geruststelling dat aan de basis van de oerknaltheorie de Waalse priester-jezuiet Georges Lemaitre ligt. Vandaar dat de RK-kerk onmiddellijk is meegestapt in deze gedurfde theorie.
Onze Melkweg
Waar de leek beter bij kan, is de zoektocht naar exo-planeten : planeten buiten ons eigen zonnestelsel.
Wat wij sterren noemen, zijn eigenlijk zonnen en als daar planeten omheen cirkelen zijn het zonnestelsels en vele zonnestelsels bij mekaar zijn onderdelen van een Melkweg. Ons zonnestelsel telt 8 planeten en wij bevinden ons in onze Melkweg met circa 200 miljard andere zonnestelsels. Volgens recente gegevens kunnen het er ook 400 miljard zijn. Momenteel doen de wetenschappers zoals politici : het kunnen steeds een aantal miljarden meer zijn, zelden minder. Maar in de wetenschap kunnen we daar begrip voor opbrengen. Onze Melkweg heeft een diameter van 120.000 lichtjaren en is zowat 3000 lichtjaren dik. Een lichtjaar is een afstandsmaat en geen tijdsmeting.
In het Heelal bestaan er miljarden melkwegstelsels (of sterrenstelsels zo u wil), die elk op hun beurt uit miljarden zonnestelsels bestaan waarvan mag aangenomen worden dat de meeste, planeten om zich heen laten wentelen. Er zijn dus biljoenen planeten in ons heelal en nu is men op zoek (in de omgeving van onze Aarde) naar dergelijke planeten die mogelijk leven zouden bevatten. Omdat planeten uit zichzelf geen licht geven, kan men ze niet met de aardse telescoop ontdekken. In de jaren '90 van vorige eeuw werd een theorie ontwikkeld die inmiddels behoorlijk geëvolueerd is. Hiermede worden schommelingen in de baan van een zon geregistreerd die duiden op de aanwezigheid van planeten door de wederzijdse aantrekkingskracht en zo heeft men tot december 2012 reeds een kleine 900 exo-planeten ontdekt, gasachtigen en rotsachtigen. Er bestaan ingewikkelde maar degelijke formules om de omvang en andere details van deze verborgen planeten nauwkeurig te kunnen bepalen, zoals ondermeer de temperatuur, de chemische samenstelling, e.a. Alle afbeeldingen die getoond worden bij de ontdekking van exo-planeten, zelfs in wetenschappelijke uitgaven zijn ontsproten aan de fantasie van artiesten. En dat staat er meestal ook bij vermeld, want tot hiertoe heeft geen mens ooit een exo-planeet visueel kunnen aanschouwen.
De laatste in de reeks dateert van vorige week in het zonnestelsel Tau Ceti op 12 lichtjaren verwijderd van de aarde, een boogscheut. Een lichtjaar is de afstand die het licht aflegt gedurende 1 jaar van punt A naar punt B tegen 300.000 kilometer per seconde. De ruimtetuigen die de mens momenteel in de ruimte afschiet reizen aan circa 8 kilometer per seconde, wat een aanzienlijke snelheid is van afgerond 30.000 kilometer per uur. Politierechter D'Hondt uit Dendermonde zou bij dergelijke snelheden een stuk van zijn zelfzekerheid verliezen, alhoewel. Rond Tau Ceti cirkelen 6 planeten, waarvan één in aanmerking kan komen om leven te bevatten. Leven wil helemaal niet zeggen intelligent leven, zoals wij dit ervaren. Maar dat is natuurlijk nog steeds de stille hoop of achterliggende gedachte : zouden wij in dit voor een mensenbrein niet te bevatten heelal, echt de enigen zijn ? Nu kan deze vraag gesteld worden, zonder dat we op de brandstapel gezet worden maar tot voor pakweg 100 tot 150 jaar, was het algemeen aanvaard dat wij zowat in het centrum van het universum vertoefden. En dat heelal was beperkt tot wat men toen wist over onze Melkweg.
Als er een soort intelligent leven bestaat, zullen wij mekaar dan ooit ontmoeten ? Dit is met de huidige stand van ons wetenschappelijk onderzoek en onze technische mogelijkheden niet te beantwoorden, om niet te zeggen, dat het van onze kant uit onmogelijk is, gezien de onoverbrugbare afstanden.
Hoe het met "hen" staat om ons te komen opzoeken, is eveneens gissen. Zij zouden wel een heel stuk verder moeten staan dan wij en dan is de vraag of wij er in dat geval moeten naar uitkijken om door ver geëvolueerde buitenaardsen bezocht te worden ? Wij hebben toevallig al enige ervaringen met invasies, maar deze zou nog van een gans andere orde kunnen zijn.
En daar duiken de fantasten onder ons weer op. Zij die beweren dat ze regelmatig ontvoerd worden en onderworpen worden aan allerlei seksuele handelingendoor de "grijze mannetjes", of zij die koudweg beweren dat de buitenaardsen hier al rondwandelen. Met het opzoekwerk voor dit stukje stuitte ik op een hilarisch filmpje (althans zo komt het over, maar zo is het niet bedoeld) dat u hierboven vindt. Het zijn wel rare snuiters die deze theorie verkondigen, want je ziet enkel witte buitenaardsen. Als die van het Spîonnencentrum dit onder ogen krijgen, zal het er flink stuiven.
Bij de weblog van Frank Deboosere vonden wij onderstaande video die ons enig inzicht verstrekt over de afstanden in de ruimte. Boeiend materiaal en grafisch knap gemonteerd.
Intussen, vrede op aarde aan allen van goede wil en de anderen proppen we in de teletijdmachine : terug naar de Middeleeuwen.
Ray
Bijkomende info :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Buitenaards_leven
http://www.frankdeboosere.be/vragen/vraag191.php














