Mag ik eens iets vertellen over Hitler ? Ja ? De staatsveiligheidsvolgers van deze blog en de linkse roepers mogen hun oren spitsen en hun potloden slijpen (en het verstand op nul, hé mannen, zoals altijd) : es folgt eine Sondermeldung ! Neen, de anderen hoeven niet in de houding te springen en die rechterarm mag naar beneden.
Adolf had iets tegen de Joden, de zigeuners, de homo's en eigenlijk tegen heel de wereld die er niet uitzag zoals hijzelf : Teutoons, groot van gestalte, blauwe ogen, blond haar en een opgewekte optimist. Naast de luttele goede dingen die de man gedaan heeft, waren er opmerkelijk veel archi-lelijke en boosaardige zaken die Snorremans op zijn actief had. Wie de oorlog verliest heeft altijd ongelijk en wie Hitler heet ,blijft ze,r lang de vette kluif van links.
Hitler vond dat kunst die Joden bracht nooit goed kon zijn, en nochtans leefden er heel wat Duitse kunstenaars met Joodse wortels. "Nein", brieste de kleine gek, "das ist alles Entartete Kunst", ontaarde kunst. En hij verbood, verbande, verbrandde, censureerde, en ging tekeer zoals bij ons een aantal socialisten nu, het is trouwens familie, laat nationaal weg en u bent er.
Het verbieden van die kunst was een formidabel onrechtvaardige stommiteit van de bovenste racistische plank, en ze te bestempelen als Entartet (ontaard) is ziekelijk ,zeker als we nu weten wie allemaal geslachtofferd werd op het altaar van Snorremans' slechte smaak.
Inmiddels is de term Entartete Kunst zowat een kwaliteitsmerk geworden voor velen, een geuzennaam. Talrijken hebben Duitsland achter zich gelaten toen de gek weer eens een aanval kreeg en zij hebben zich zowat overal gevestigd, hoofdzakelijk in de Verenigde Staten waar de opkomende filmindustrie gretig gebruik maakte van de Europese talenten op het vlak van tekstschrijvers, acteurs, componisten en regisseurs die zich aanboden.
Een van hén was de jonge, getalenteerde Erich Korngold, die als Duits wonderkind zijn eerste passen zette op het aartsmoeilijke pad van de operacompositie. Over hem hebben we het straks, dit stukje was meer om de socialisten een pee te stoven en tegelijk iets over een vooroorlogse kunstperiode te vertellen.
1897 - 1957
Ray
Orange : stille verkiezingsuitslag
4 reacties op dit bericht
Ave,ave.
@ Philip
Dat zal even duren, want Orange was natuurlijk een gekend voorbeeld, terwijl we ons voor de andere uitslagen moeten wenden tot Synthèse Nationale. We gaan niet te paard, want onze knol Ludo heeft zijn poten verstuikt, maar onze vrienden van Synthèse zitten druk-druk met de verkiezingen. Zo vlug mogelijk ? Le plus rapidemnt possible ? As oon as possible ? SO SCHNELL WIE MOEGLICH ! Presto come la rondine. Is het goed ? Bedankt voor je reactie(s)
Vraag voor angeltjes ook
Angeltjes, hou me ook op de hoogte van andere "rechtse" steden, die een FN of MPF burgemeester hadden!
nieuwsonderbreking(en)