
For the love of God (ANP)
Het is alsof je het Heilige der Heiligen betreedt. Door het detectiepoortje, langs het fouilleren, de trap op, door de museumzalen, een smalle gang in, de hoek om, in totale duisternis, en dan schittert midden in de donkere, vierkante zaal de schedel For the Love of God van Damien Hirst.
Het kostbare voorwerp, een platina afgietsel van een mensenschedel ingelegd met 8.601 diamanten, leunt een beetje achterover in een vierkante glazen vitrine en wordt permanent geflankeerd door twee bewakers.
De schedel (productiekosten 17 miljoen euro, geschatte marktwaarde nu meer dan 63 miljoen euro) laat zich in eerste instantie alleen van de zijkant bewonderen. Hij is kleiner dan zijn beeltenis op plastic tasjes en affiches doet vermoeden, maar ook schitterender, met uiterst verfijnde edelstenen ingelegd in regelmatige, decoratieve patronen. Hij tovert dankzij een tiental lichtbundels honderden rood-blauw-groene vonken de ruimte in.
De voorkant is de beste kant. Daar prijkt het grote pronkjuweel op het voorhoofd, daar liggen de diepe oogkassen, daar gaapt het gat van de neus met het schotje er nog in, daar zijn de licht verwonderde grijns en de – echte – tanden te zien van de man die tweehonderd jaar voor ons moet hebben geleefd.
En toch gaat tijdens de presentatie een golf van teleurstelling rond. ‘Is dit alles? Het is wel knap vakmanschap, maar het windt mij niet op.’ ‘Het hoort eerder thuis op een juweliersbeurs.’
De teleurstelling is begrijpelijk en dat komt niet alleen door de hooggespannen verwachtingen, het woedende debat over kunst, kitsch of commercie en de extreme expositievoorwaarden, waarin onder meer staat dat niemand de schedel mag fotograferen.
Hirst zou met de diamantenschedel, net als met zijn haai op sterk water, een blik willen bieden op de vergankelijkheid en de kwetsbaarheid van het leven. Hij zou de mensen heel dicht bij het geheim van de dood willen brengen, terwijl het glas voor afstand en onaanraakbaarheid zou zorgen, zei museumconservator Ludo van Halen nog maar eens.
Maar alles wat naar dood en vergankelijkheid verwijst, is gesmoord in decoratieve patronen en in perfecte, door geen spoor van tijd aangetaste diamanten. Zelfs de tanden – het enige echte aan de schedel – zijn gebleekt en geperfectioneerd, alsof ze nep zijn. Weg dubbelzinnig spel met leven en dood, weg stoet aan associaties. Ook de schittering van de diamanten is zoals te verwachten valt van diamanten: imponerend maar ook een beetje saai.
Met de schedel hoopt het Rijksmuseum een nieuw publiek warm te maken en met andere ogen te laten kijken naar oude meesters. Om die reden laat Hirst in een belendende zaal zijn keuze zien uit de 17de-eeuwse collectie.
Zestien werken – van de jachttaferelen van de familie Weenix tot het meisjesportret van Gerard ter Borch – zijn door Hirst opgehangen en van commentaar voorzien. Dat zal de jonge kijker zeker amuseren. Zo ziet Hirst in het juridische spottafereel van Johan van Oldenbarnevelt een man die ‘te veel paddo’s heeft gegeten.’ En over Het Toilet van Jan Steen zegt hij: ‘Sexy. Een vrouw of man die zich aan- of uitkleedt, zal altijd een goed onderwerp voor een schilderij blijven.’
Of deze ietwat platvloerse blik tot een andere manier van kijken leidt, is de vraag. Maar het debat gaat voort. Want ter ere van de schedel heeft het Rijksmuseum een interactieve website geopend (www.fortheloveofgod.nl), waarop iedereen na het kijken in de tot Hirst Space omgedoopte informatietent zijn mening mag geven.
Een oplichter, zegt journalist en BN’er Jort Kelder alvast. Een van de mooiste kunstwerken die ik in mijn leven heb gezien, zegt dj-fotograaf Krijn van Noordwijk.
@ de Volkskrant
8 reacties op dit bericht
Zeker eens lezen
De graaicultuur van FORTIS en DEXIA,...
... stuur dit het land maar eens rond...!!!
België....het 'Rusland' van West -Europa.
De graaicultuur van FORTIS en DEXIA
Gisteren vond in de Kamercommissie Financiën een debat plaats over de financiële crisis en de aanpak ervan door de regering-Leterme. Leterme, in een vorig leven boekhouder bij het Rekenhof, garandeert dat niemand de dupe zal worden van het schandalige management van Fortis en Dexia. De staat, u en ik dus, pompt dus enkele miljarden eurootjes in die twee banken. Terwijl voor de Fortis-top riante vertrekpremies worden voorzien (Verwilst bijna 5 miljoen euro; Votron 2,3 miljoen euro), blijft het voor de gewone spaarder onzekerheid troef.
Herman Verwilst, ooit nog gecoöpteerd senator voor de SP, ja ja een socialist, mag het afstappen met een slordige 200 miljoen oude belgische frankskes.
Het doet ons denken aan de uitspraak van Helmut Kohl:
“Het is makkelijker een hond voorbij een hotdogkraam te loodsen,
dan een socialist voorbij een pak centen”.
Neem nu de Raad van Bestuur van Dexia. Deze raad is volgestouwd met politici (democratische weliswaar) van allerlei kleur. Ook daar kent de graaicultuur geen grenzen. De raad kwam in 2006 zevenmaal bijeen. Gezien er buiten de normale bezoldigingen ook presentiegelden (2000€ per vergadering) uitbetaald worden, bedroeg de presentiegraad 85%. De raad heeft 'zichzelf' ook de bevoegdheid gegeven om 'de praktische modaliteiten voor deze bezoldiging en de toekenning ervan uit te werken'. Zeg maar, zichzelf riant bedienen.
Enkele bekende profiteurs die zetelen in de raad van Dexia:
Jan RENDERS, algemeen voorzitter van het ACW, was goed voor 32.000€.
Dat maakt dat de man met 5.333€ per vergadering naar huis gaat.
Dat zijn 213.333,-oude franken voor enkele uurtjes !
Nog erger is het gesteld met Francis Vermeiren (Open VLD). De groot cumulerende burgemeester van Zaventem is tevens Vlaams volksvertegenwoordiger en bestuurder van vennootschappen. Bij Dexia heeft de man een vaste en een variabele bezoldiging. Bovendien passeert hij aan de kassa als lid van het Strategisch Comité en nog eens als lid van het Benoemingscomité. Voor dit alles kreeg de man 40.000€ uitbetaald. Per vergadering is dat 228.571,-bfr.
Andere armoezaaiers (ik beperk me tot politici) die hun rekeningen zien aanvetten zijn: Frank Beke ( tiens, nog een socialist) moet het stellen met 56.500€ en Serge Kubla (MR)moet tevreden zijn met 32.000€.
Dan spreken we nog niet over de snoepreisjes, etentjes en andere zaken! die het leven wat aangenamer maken !
Enkele gewezen leden van de 'Pak de Poenshow' zijn onder anderePatrick van Antwerpen,
Di Rupo, De Gucht en Denys.
Uiteraard heeft de Kamer van volksvertegenwoordigers niet ingestemd met het voorstel om een parlementaire onderzoekscommissie in het leven te roepen. De tsjeven en liberalen hadden zogezegd slechte ervaringen met onderzoekscommissies
“De beerputten moeten immers gesloten blijven”.
Walgelijk land.
Roeland Van Walleghem
roelandvanwalleghem@telenet.be
Doofpot
En letop binnen een paar weken komt den paardentand terug als redder van ons land, allé, gekent hem toch, de gene die ons opgescheept heeft met een put te graven waar hij 8 aan gewerkt heeft, enz enz enz.
nog een ideetje
Nicht schiessen bitte....
Dedju, ver.....
OF.....
.....is het de bedoeling om van Braband één groot gewest te willen maken zoals de drie stukken Limburg, één in Nederland.,één in de kempen en één in Duidsland.
.....Of zoals één groot gewest met Oost en West en Frans Vlaanderen.
Economisch en taalkundig kan dat niet slecht slecht zijn, Brussel en de rand is dan zeker Vlaams en blijven de Fransquillions er met hun poten af.
Als dat de bedoeling is juig ik het initiatief toe.
b. barst !
ik vraag me af of ze op die manier de pers eens willen halen. maar voor mijn part mogen morgen de provincies afgeschaft worden. voor de rest mag alles blijven zoals het is! behalve b.! dàt mag barsten !! liever vandaag dan morgen.
Nogmaals groot gelijk Ray !!
Groot gelijk Ray!
Ach, Yves Desmet of Mia Doornaert of de Molenaar zullen eertsdaags wel wakker schieten. Jakkes.