Het was toch weer een staaltje van benijdenswaardige staatsmanskunst, dat we konden beleven in de Kamer van Volksbedriegers woensdagnamiddag.
Onze premier, Nonkel Kruk, heeft zichzelf overtroffen. Die man is een Geschenk uit de Hemel voor de CD&V. Gelooft u het maar : Yves Leterme wàs in de hemel en daar heeft men hem naar beneden gekieperd. Sinte Pieter riep door een spleet in de wolken tegen de bazen van de staatskatholieke club : "Onderuit, hier is een Geschenk uit de Hemel voor jullie". De tjeven die al acht jaar als kindjes in een Roemeens wezenhuis door Paars waren behandeld, dankten op hun beide knieën voor de Vreemde Bleke Man die hen in de schoot geworpen werd.
- En wat kende gij zoal, mijn jongen ? vroeg de voorzitter van de club aan de nieuwkomer.
- Ik was geitenhoeder en in het Rekenhofje was ik de eerste, sprak de Bleke en hij veegde enkele zweetdruppels weg onder zijn neus. En ik doe alles verkeerd, lachte hij.
Na acht jaar de Paarsen knarsetandend te hebben laten voorgaan, hadden die van de CVP zelfs Boer Charel tot kopman gemaakt, als ze maar terug aan de macht konden komen. Nu, na 345 ongelukkige uitspraken, 217 versprekingen, 38 acties om door de grond te gaan van schaamte, dringt het tot Marianne Thyssen door, dat zij inderdaad meer succes zou gehad hebben met Boer Charel, dan met Nonkel Kruk.
De volgende kopman van de CD&V wordt voorgesteld
Zo gezegd, zo gedaan.
De honger naar de macht doet vreemde dingen met de mens : het electorale succes van Leterme, is tegelijk de ondergang van zijn partij en vermoedelijk van hemzelf. Die man is het schoolvoorbeeld van het Peter Principe : opklimmen in de hiërarchie tot je het niveau van je incompetentie hebt bereikt. Het is gewoonweg schrijnend om deze eerste-minister bezig te zien.
Geen enkele verkiezingsbelofte werd ingevuld, u zal het ons niet euvel duiden, dat we de voornaamste niet nog eens op een rijtje zetten. Het clubje dat bij mekaar zit en zichzelf "de belgische regering" noemt, is een verzameling ruziemakers, dwarsliggers, incompetente vliegenvangers en arrogante kwasten die zelfs niet in staat blijken hun primaire driften binnenskamers te houden. Leterme staat aan het hoofd van deze bende narren en heeft geen idee hoe hij moet omgaan met deze vicieuze egotrippers.
Ook al zijn er momenten dat we bijna medelijden voelen, toch is dit sentiment misplaatst. Met Piet Kwabbernoot kan je lachen en compassie hebben, niet met een eerste-minister die de grootste bank van het land verkwanselt, de werkgelegenheid van duizenden op het spel zet en van wie uitgerekend in deze tijden van crisis leiding mag verwacht worden.
De invloed van de voze partijpolitiek op de rechtspraak is nu openlijk het onderwerp van debat. Wat Vlaams-nationalisten al tientallen jaren beweren, helaas in een aantal gevallen uit eigen ervaringen, dat justitie zich met handen en voeten overlevert aan de politiek, is op een ontluisterende en amateuristische manier geopenbaard. Door de premier met een nota die hij liet ronddelen in de Kamer. Met de bedoeling zichzelf vrij te pleiten van beïnvloeding, leverde hij het onomstotelijke bewijs van zijn bemoeienis.
Er zal gewrongen en geïntrigeerd worden achter de schermen om deze schade proberen te beperken en verdere onthullingen te verdonkeremanen.
Het is niet de taak van de Vlaams-nationalisten om in deze pijnlijke afgang het beleid verder op zijn krukkige beloop te gedogen. Meer dan ooit moeten alle krachten verzameld worden om via democratische verkiezingen (zonder stemcomputers, die makkelijk te manipuleren zijn) het einde van het land B te bewerkstelligen en de Vlaamse Republiek op te richten.
Vlaanderen zelfstandig, weg met de knoeiers.
Ray
Leterme & belgië : internationaal
