http://multiblog.vrt.be/derkjaneppink/2008/04/28/kwik-kwek-en-kwak-in-kongo/Weblog Derk-Jan Eppink
Kwik, kwek en kwak in Kongo
28 / 04 / 2008
De missie was gedoemd te mislukken. Karel De Gucht, Pieter De Crem en Charles Michel trokken naar Kinshasa om president Kabila in eigen land op diens plichten te wijzen. Drie beterwetende neefjes uit Brussel. Kwik, kwek en kwak kwamen naar Kongo maar kregen er een koude douche in tropische hitte. Eerlijk gezegd, ik heb hartelijk gelachen. Wat een klucht. De afstraffer was dik verdiend.
Onmetelijke intelligentie
De Gucht wordt alom onmetelijke intelligentie toegedicht maar ik heb er nooit veel van gezien. Hij heeft nog steeds niet in de gaten dat het internationale podium wat anders is dan het partijbureau van de VLD. Hij kon dissidente VLD-leden uitkafferen en buitengooien. Maar Kabila niet. Die laat kwik, kwek en kwak een dag wachten tot ze gaar zijn. Dan luistert hij een uurtje naar het trio om vervolgens in Le Soir bij Madame Colette te klagen dat elke delegatie met De Gucht leidt tot een demonstratie van ‘arrogantie’.
Arrogantie
De Gucht vertolkt die arrogantie. Hij zegt dat Kabila een ‘soevereinistische houding’ inneemt. Ja logisch, Congo is onafhankelijk sinds 1960. Hij spreekt over een ‘engagement met het Congolese volk’. Maar bestaat het Congolese volk wel? Het land is een juridische fictie: zonder staat en een veelheid aan volkeren. Veel van die volkeren zijn opgelucht dat het centrale gezag in Kinshasa ver weg is en zwak. Zij herinneren zich Mobutu’s gezag met moord en doodslag.
De Gucht eist
De Gucht eist in Congo ‘transparantie, rechtstaat, goed bestuur en juridische zekerheid’. Dat zegt een minister uit een land dat volgens de globale perceptie bezig is uit elkaar te vallen. Dat zegt een minister uit een kakelbonte regering met beperkte houdbaarheidsdatum die een federale begroting vol fouten produceert.
De Gucht wil een ‘mentaliteitswijziging’ in Congo zodat het land ‘voorbeeld is voor een democratie in Afrika’. Dat wilde George Bush ook in Irak. Wellicht begint de mentaliteitswijziging beter eerst bij De Gucht.
Congolezen denken: waar bemoeien die neefjes zich mee? Hun vroegere vorst Leopold II heeft van Congo een ‘slavernij staat’ gemaakt. Het werd zo erg dat de Belgische staat het moest overnemen. Kabila liet de neefjes nerveus ijsberen en tijdens een ceremonie speelde het orkest de Marseilleise. Waarom niet? Premier Leterme zingt het ook. En ze halen een portret van Koning Boudewijn boven. De laatste Belgische vorst die Congo bezocht.
De Chinezen
De Gucht waarschuwt Congo voor de Chinezen. Kijk, hier komt de ware aap uit de mouw. China komt grondstoffen halen en stelt geen vragen. Kabila heeft ineens een alternatief voor de Belgische grondstofdelvers. Chinezen sturen geen geld naar Congo want ze weten dat het verdwijnt in de zakken van de leiders. Dat is namelijk gebeurd met het Westerse ontwikkelingsgeld. China stuurt Chinezen - hun nationale grondstof - en die bouwen wegen, spoorlijnen en stadions.
Uitgerekend Johan Van Hecke, de grote kameraad van De Gucht, heeft er bezwaren tegen en stelt het aan de orde in het Europees Parlement. Dat is de heer Van Hecke die zelf een hotel kreeg van de Oegandese leiders nadat hij de verkiezing van president Museveni ‘vrij en eerlijk’ noemde nog voordat de stembussen waren gesloten. Van Hecke grossiert in gratis reisjes naar Oeganda.
Van Hecke en Michel
De Chinezen laten in Congo ten minste nog wegen en spoorlijnen achter. Van Hecke laat een spoor van vernieling na. Waarom spreekt het Europees Parlement niet over Van Hecke’s Oeganda-connectie?
Neem dan Papa Michel, de vader van Charles. Als Chef de Jodoigne weet hij Kabila beter te paaien. Europees Commissaris Louis Michel kreeg twee keer een reprimande van het Europees Parlement omdat ook hij de verkiezing van Kabila ‘vrij en eerlijk’ noemde terwijl de verkiezingen nog bezig waren. Maar Kabila weet dit te prijzen. Loulou hoeft nooit te wachten. Vervolgens behartigt Michel de belangen van de Waalse grondstofdelver George Forrest International (GFI), met het hoofdkwartier in Wavre. Dat ligt in zijn kiesdistrict.
In het Europees Parlement deed Michel altijd erg ‘vaag en ontwijkend’ over zijn verhouding met GFI. Sommige parlementsleden vermoeden dat hij geld krijgt van zijn vriend Forrest. Michel werd gefotografeerd met een GFI-petje op in Congo. Loulou aan het werk! Als klap op de vuurpijl nam Michel een ‘speciale adviseur voor het Afrika-beleid’ in persoonlijke dienst bij de Europese Commissie. Wie dacht U? Burggraaf Etienne Davignon. Moeten we hier nog een tekening bij maken?
Een open dialoog
Charles Michel houdt uiteraard zijn mond over de expeditie met De Gucht. Hij meldt zijn papa welk een ‘kluns’ de burgemeester van Berlare weer was. Il n’a rien compris! De Crem zei dat er een ‘open dialoog’ was geweest met Kabila. Hij kan het weten. De Crem heeft in het Cremlin in Aalter ongeveer evenveel oppositie als Kabila in Kinshasa. Het klinkt alsof Sjef Tavernier in Het Volk beweert dat hij De Crem tot de orde heeft geroepen tijdens een ‘open dialoog’ in het Cremlin.
Moralisme, mensenrechten? Het gaat allemaal om de delving van grondstoffen. Kabila is die lesjes van kwik, kwek en kwak beu. Hij kan beter overweg met ‘Gu, Gao en Geng’ uit Peking. Het koppel Papa Michel-Davignon probeert nog wat voor George Forrest International (en zichzelf) in de wacht te slepen. Maar De Gucht raakt steeds verzeild in een klucht.
Geklungel in de Congo
Zolang De Gucht ‘paternalistisch’ doet in Congo en de jonge Kabila toespreekt als een rebels VLD-parlementslid blijft het geklungel in de Congo. De Gucht stelt Kabila voorwaarden ten aanzien van ‘transparantie’ en ‘goed bestuur’ die hij in eigen land niet kan realiseren. Kabila is boos want de pot verwijt de ketel dat die zwart ziet. En De Gucht is té intelligent om zijn eigen onkunde te bevatten. De Chinezen lachen en delven vrolijk voort.
De tweede staatsgreep
4 reacties op dit bericht
Oeps foutje
De langs de lijnschreeuwer
wansmakelijk
en dan te weten dat er nog onnoemelijk veel kiezers rondlopen die geloven dat alles de schuld is van het "ondemocratische" Vlaams Belang, die in hun onnozelheid zweren bij Leterme en De Wever, en zelfs met bloemen en vlaggetjes staan zwaaien voor de King, die niet eens zijn buitenechtelijke kinders durft te erkennen, de valsen hypocriet.
dat het maar rap gedaan is met den Belgique, hoe eerder hoe beter want wie weet wat "ze" eerst nog rap naar de kl*ten helpen en welke rampzalige toegevingen die slapjanussen nog doen.
Viva Vlaanderen!
Chaos