In tien jaar tijd zijn alle Vlaamse partijen van naam veranderd, sommigen zelfs vaker dan één keer. Maar de geloofwaardigheid is enkel verzwakt want elke traditionele partij kampt met een ideologisch deficiet. Men wil overal voor staan, dus staat men nergens voor. Er ontstaat een wazigheid, een politiek vacuum en wie treedt daarin op als corrector? De oude garde die bromt tussen de nieuwe leuzen.
Neem nu de SP.A
Neem nu de crisis rond de naam van SP.A. Jarenlang heette die partij gewoon Socialistische Partij. Helder en duidelijk. Maar na de nederlaag van 1999 moest het allemaal anders. Hoe anders was niet duidelijk, maar de partij ging gewoon ‘Anders’ heten. De generatie-Stevaert kwam met haar babes op vooruitgeschoven posities. Uiteindelijk is een van hen, Caroline Genez, nu voorzitster en zij wilde in een verruimingspoging een vreemde eend in de bijt halen: Bert Anciaux.
Hij wilde komen maar dan moest de partij weer van naam veranderen. Dus werd het Socialistisch Progressief Alternatief. Daar kwam de oude garde met Tobback, Willockx en Claes grommend uit de oude doos. Een naamverandering: over hun lijk. Uiteindelijk wordt de slogan wat veranderd. Anciaux mag blijven maar zijn welkom is even groot als dat van Johan Van Hecke ooit bij de VLD.
‘Hij is niets’
Wat is Anciaux? Nationalist? Socialist? Hij kan het allemaal niet meer uit zijn mond krijgen want hij is niets, behalve de voortzetting van zichzelf in een andere partij. Hij ging van VU naar Id-21, naar Spirit, naar Vl.Pro en nu naar SP.A! Ik kan de woede van Tobback wel begrijpen. Anciaux heeft vanuit de volksunie jarenlang gescholden op de Vlaamse socialisten (‘Belgicisten’) en nu springt hij aan boord, onder voorwaarde dat het reddingsschip van naam wijzigt.
De heisa maakt twee dingen duidelijk. De SP.A zit in een enorme identiteitscrisis. De oude garde heeft een ‘veto-recht’. Zoals bij de christen-democraten de oude garde regeert als vanouds, regeert in de SP.A de oude generatie over haar graf. De jonge politieke generatie heeft immers geen compas.
Oud versus nieuw
Dat probleem vind je terug bij alle traditionele partijen. Na de nederlaag van 1999 herdoopte de CVP zich in CD&V. De ‘V’ van vernieuwing. Die V brengt zoveel vernieuwing dat anno 2008 Wilfried Martens een regering formeert om premier Herman Van Rompuy in het zadel te helpen nadat Dehaene niet wilde. V = de oude generatie aan de macht. Het kartel dat een electorale win-formule was, is gebroken. De staatshervorming die werd aangekondigd, is een fopspeen. CD&V wilde nieuw zijn, maar is weer CVP. Van Rompuy doet overigens geen enkele moeite om dat tegen te spreken. Hij vond die naamverandering flauwe kul. Maar electoraal staat de CD&V op drijfzand.
Idem bij de VLD. Die heet nu ‘Open VLD’. Was de VLD dan voordien ‘Gesloten VLD’? Het was wel opmerkelijk dat de VLD zich ‘Open’ noemt, nadat vrijwel de hele liberale rechtervleugel buiten de deur werd gezet, soms afdelingsgewijs. Bedoelt men met ‘Open’ de open deur naar de exit? En ook hier is de oude generatie terug, of zelfs nooit weggeweest. Verhofstadt vertoont zich als een artistieke bourgeois met de bril van Woody Allen. De nieuwe Verhofstadt? Welnee, gewoon Guy in een nieuw jasje. Patrick Dewael zit ondergedoken in de Kamer en De Gucht blaast van zich af alsof hij het Orakel van Berlare is. Hij bekritiseert de regering waar hij zelf in zit. Wie staat ook op de voorgrond? Herman De Croo.
Ideologische verdamping
Andere partijen veranderden ook van naam. Vlaams Blok werd Belang, maar dat was na een juridische procedure. En Agalev werd Groen! omdat niemand nog wist wat Agalev eigenlijk betekende. Toen Agalev ministers leverde in Verhofstadt-1 bleken die weinig anders te leven dan andere ministers. Na de knock-out van 2003 werd het Groen!
Opiniepeilingen laten nu zien dat geen partij nog meer dan twintig procent haalt. SP.A en Groen! - dus roodgroen - haalt zelfs samen niet meer dan 20 procent. Dat is vooral gevolg van een ideologische verdamping en een vlucht naar voren met woordenspelletjes om vooral ‘nieuw’ te lijken. Je moet niet nieuw of modieus willen zijn; je moet ergens voor staan en dat helder naar voren brengen. Naamveranderingen brengen naamsverwarring en politieke ellende. Anciaux wordt bij de SP.A een blok aan het been.
@ Derk-Jan Eppink


Steun voor het monster van Dendermonde ...












5 reacties op dit bericht
@ Marc
@ Joos
Dutroux krijgt wel regelmatig huwelijksanzoeken. Wat zegt dat over de geestelijke gezondheid van de "aanvraagsters"??
het is reeds lang geweten
terzake
Deze week eens gekeken naar terzake (per uitzondering)
Gesprek reynebeau en verstraeten :
Ik vat samen :
We zijn geshockeerd maar ook gefascineerd. Als er een ongeval gebeurt dan ontstaat er een kijkfile. Dit fenomeen zien we ook in Dendermonde. De samenleving kan ook overdrijven.
Er sterven zo veel kinderen in het verkeer en daar maakt men zich niet zo druk over.
We moeten leren aanvaarden dat zulke dingen, hoe gruwelijk ook, gebeuren en voortaan deel uitmaken van onze samenleving.
De twee”slimste menschen” bijeen en wat een vernuftige analyse
Het gaat niet over racisme en ze vinden dat het nu welletjes is geweest in kranten en op tv.
Ze hebben ook een site “uw mening” ...Ik lees daar een brief van iemand die de journalisten van terzake incompetente sukkels vindt. Een voorbeeld van 21 januari : "Op de puinen van Gaza vraagt men aan de wanhopige in lompen geklede Palestijnen of ze de verkiezing van Obama gezien hebben. Hoe idioot moet je daarvoor zijn "!
Totalkiller-Almortex
ik hoor ook altijd een stem in mijn hoofd , nl,die van mijn geweten.
Mvg