Ach, die discriminerende racisten toch ...

Het is mooi en wel om van de daken af te schreeuwen dat we met zijn allen enthousiast de multiculturele maatschappij moeten omarmen : zo is de trend, die is onontkoombaar en wie niet met ons is, is verzuurd.

Op vele terreinen blijkt echter dat de progressieve voorstanders van de "weireld is van iedereen" niet bij machte zijn oplossingen te bieden voor  de problemen die de gemengde gemeenschap met zich brengen : het beleid ondergaat lijdzaam en negeert.  De burger echter  moet zich doorheen deze vaak ongewenste samenleving waden en er het beste proberen van te maken.

Er wordt gejuicht als uit een criminaliteitsstatistiek blijkt dat er 2% minder handtassen geroofd zij dan vorig jaar (bij wijze van spreken) terwijl er veel meer gewelddadigheden en vandalisme plaatsgrijpt op andere terreinen. De statistieken zijn de medicijnen om de gemeenschap te genezen en burgemeesters zoals Patrick Janssens of het Brussels zuipschuitje spelen mijnheer doktoor voor hun stedelingen.

Kan iemand zich voorstellen, dat pakweg 10 jaar geleden de chauffeurs van het openbaar vervoer in staking zouden gaan, omdat zij niet langer de baldadigheden van een deel van de reizigers willen ondergaan ?

De grote progressieve politici zitten verscholen in hun kantoren en gemeentehuizen de resultaten af te wachten van een zoveelste door hen bestelde studie, waaruit zij hoop kunnen putten dat er een procentje naar + of naar - verschoven is. En o wee, als zelfs een professor die tot de club van de progressieven behoort, met een tendentieuze studie uitpakt (betaald door de Nationale Loterij, de melkkoe van de politiek-correcten)  waaruit blijkt dat zowat de helft van de Vlamingen een afkeer vertoont van de islam, dan ziet men dat niet als een vingerwijzing, maar dan moeten er maatregelen getroffen worden om de "verkeerd denkenden" op andere gevoelens te brengen. De islam-afwijzers moeten leren de ogen te sluiten voor de realiteit en dan is het probleem van de baan.

Intussen barsten de gevangenissen uit hun voegen, sluiten de scholen stille overeenkomsten met de politie om opstandige en vechtende jongeren af te voeren zonder dat er ruchtbaarheid aan gegeven wordt.  Geen vermeldingen, geen statistieken, we zijn op de goede weg.

Idemdito met de jeugdhelpverleners, die met hun handen in het haar zitten en niet weten wat aanvangen met de "verloren jeugd". Zie Het Nieuwsblad.

Het beschavingsverval in Europa is onloochenbaar.  Het wordt momenteel begeleid door de treurmars van een economische en financiële wereldcrisis.

Als wij niet de moed hebben om onze grenzen te sluiten en verdere immigratie af te grendelen, zullen we niet meer in staat zijn de complete chaos af te wenden. 

Savat

Bij zijn terugkeer in Istanboel werd premier Erdogan door duizenden opgewonden Turken ontvangen als een held.  In de Palesijnse kwestie wordt het met de dag  duidelijker dat Turkije nadrukkelijk de kant kiest van de broeders uit Palestina. 

http://www.welt.de/english-news/article3117997/Turkish-PM-returns-to-heros-welcome-after-Davos.html

www.bloggen.be/manten/

Petroleum-Zuid en Germinal-Beerschot ’t is een verhaal apart uit Antwerpen

Na jarenlang palaberen, politieke spelletjes, touwtrekken, inmenging van allerlei belangengroepen en meer van dat fraais, is de kogel eindelijk door de kerk: het nieuwe voetbalstadion zal gebouwd worden op Petroleum-Zuid.

Tot voor kort waren er nog drie andere mogelijkheden: het Eilandje, De Droogdokken en het Lobroekdok.  Dit laatste werd als eerste reeds weggewimpeld vanwege ongeschikt.  Bleven nog over: het Eilandje, De Droogdokken en Petroleum-Zuid zelf.

Het werd dus uiteindelijk Petroleum-Zuid, waar vooral GBA Beerschot niet rouwig zal om zijn.

Vanwaar de behoefte aan een gloednieuwe voetbaltempel?  Eerst en vooral: het is al jarenlang een ware schande dat Antwerpen, de grote economische draaischijf van belgië, als enige grootstad verstoken blijft van een voetbalstadion die naam waardig. Bovendien wordt er reeds uitgekeken naar de Olympische Spelen van 2018, die wij, in samenwerking met onze Noorderburen, netjes verdeeld over Nederland en belgië, naar hier zouden willen halen. Te dien einde is er een capaciteit nodig van minstens 25000 toeschouwersplaatsen.  En tenslotte, maar niet minder belangrijk, het is de ambitie van GBA om op termijn door te groeien tot een der topclubs van het land.  Dat is alleen financieel haalbaar op basis van van 25000 plaatsen, zoals dit onder meer reeds in Anderlecht, Brugge, Luik en Genk het geval is. Momenteel kan het huidige Olympisch Stadion slechts 15000 mensen herbergen, vandaar.

Waar blijft de naam van Antwerp in dit verhaal?  Wel Antwerp-voorzitter Eddy Wouters verkiest vooralsnog te wachten met een reactie tot hij van de nieuwe stand van zaken officieel ingelicht wordt. En dit schijnt tot heden toe niet te zijn gebeurd. Maar nu mag reeds verwacht worden dat hij zijn onvrede zal uiten omtrent de gekozen geografische ligging. Die zou zich in vogelvlucht situeren op nauwelijks een vijfhonderdtal meters van de huidige locatie, meer bepaald bezijden de Generaal Armstrongweg en in de onmiddellijke omgeving van het Kielsbroek. Met andere woorden dit is niet Petroleum-Zuid, maar wel degelijk Antwerpen Kiel. Aldus Eddy Wouters En daar heeft hij natuurlijk een punt.

Al tientallen jaren bestaat er een nog steeds aanzwellende animositeit tussen de twee clubs. De Antwerp-aanhang van de in de noordelijke kant van ’t stad gelegen (en grondig verkommerde) Bosuil zou zij het node vrede kunnen nemen met Het Eilandje als nieuwe ligging.  De GBA-fans daarentegen zijn uiteraard in hun nopjes met het dichterbij gelegen Petroleum-Zuid.

Nog iets: officieel heet het dat op termijn  de twee clubs zouden fuseren.  Dat veronderstelt een gezonde dosis rationeel denken.  Maar kent u één supporter die rationeel denkt?  Ik niet.  De echte clubfanaat is één brok emotionaliteit.

En er is nog meer: langs GBA-zijde ziet men het absoluut niet zitten dat Antwerp samen met hen het stadion deelt.  Ook zij hebben in zekere zin een punt: zij spelen in de hoogste afdeling, Antwerp in een categorie lager.

Enzovoort, enzovoort.  Vast staat dat in dit netelige dossier het laatste woord nog niet gezegd en geschreven is.

Zoals men in Antwerpen zegt: we zijn nog niet aan de nieuwe patatten.

 Geg

Wat hebben wij malkander gemist, nietwaar, lieve lezers van dezen Prachtblog.  U stuurdet talrijke electronische jammerklachten naar de redactie dezes met bange vragen : "Waar is den Platenruiter ? Hem toch niets overkomen zijnde ?".  Neen, lezer, hier is ik met alweder een prachtig stukje mooie zang, bel canto, waar uw hart zal van bonken, uw oren tuiten en de buren kloppend op de muren uitroepen: "Kan het wat stiller ?"

De mooie sopraan Waltraudt Meier en de tenor José Cura zingen het befaamde duet uit Cavalleria Rusticana van Pietro Mascagni.  Drama, passie, jaloersheid, hartstocht, goesting en afkeer, het borrelt op uit deze heerlijke muziek van de grote mijnheer Mascagni en let u even op de overgave van Waltraudt.  Bij ons moet zij nooit de keuken in : wij bereiden voor haar de heerlijkste gerechten, terwijl zij rustend op het bankstel haar notenbalken streelt.  Wij hopen haar smaakpapillen te beroeren met onze loodzware Paling in Roomsaus, gevolgd door hemelse tiramisu. Zou Waltraudt wellicht liever Bratwurst smikkelen mit Sauerkraut ?  Kein Problem ! Zolang ze maar de sterren van het firmament zingt. En mijnheer Cura mag ondertussen de trapzaal poetsen en zwijgen, want hij knijpt noten af als waren het katjes in het donker.  Geniet u toch even mee ?

De brochure, die een oplage van 6,6 miljoen exemplaren krijgt, wordt vanaf vrijdag in Emmen gedrukt. De coördinator van de campagne, voorzitter Kees van Helden van de vereniging Bijbel & Onderwijs, zei dat de evolutieleer een geloof is en net zo min te bewijzen als de scheppingsleer.

Sticker

Aanhangers van de evolutieleer hebben een sticker ontworpen om te voorkomen dat zij de brochure in hun brievenbus aantreffen. De eerste oplage daarvan is inmiddels uitverkocht. Ook de organisaties achter de brochure komen met een sticker: 'Ja schepping, nee evolutie'.

Op 12 februari wordt herdacht dat de bedenker van de evolutietheorie, Charles Darwin, tweehonderd jaar geleden werd geboren.

Ongeveer dertig organisaties steunen het Actie Comité Schepping, dat voor de campagne is opgericht. Zij financieren de actie, die 250.000 euro kost. Verder hoopt het comité op giften. ,,Er is nu al veel vraag naar de brochure vanuit kerken en scholen. Nog voor zij is verschenen, is er al ontzettend veel aandacht voor. Dat is geweldig'', aldus Van Helden.

,,Ons doel is een discussie in gang te zetten'', zegt de coördinator. ,,Op veel scholen wordt de evolutietheorie als waar gezien. Er wordt misschien wel aandacht aan de scheppingsleer besteed, maar er wordt bij gezegd dat die niet waar is. Bovendien komt die leer niet terug in de examenstof. Volgens ons hebben kinderen recht op onderwijs over beide theorieën.''

Het Actie Comité Schepping is op 13 maart aanwezig op een symposium in museum Naturalis in Leiden. Dat wordt georganiseerd door de Raad van Kerken in Leiden.

@ Spitsnieuws.nl

Dat heeft het kabinet vrijdag bekendgemaakt na afloop van de wekelijkse ministerraad. Met de straatcoaches, gezinsmanagers en praktische hulp aan gemeenten willen de verantwoordelijke ministers de overlast van Marokkaanse probleemjongeren terugdringen.

Het kabinet wijst niet alleen op de vernielingen en intimidatie door de jongeren, maar ook op hun problemen. Volgens minister Eberhard van der Laan voor Wonen, Wijken en Integratie moet vooral hun gebrekkige kennis van het Nederlands op vroege leeftijd worden aangepakt.

@ Spitsnieuws .nl

@ www.bloggen.be/manten/

Tot welke verrassende vaststellingen het openen van een verloren gewaande  e-mail kan leiden.

En hoe een maatschappelijk fenomeen kan evolueren in nauwelijks enkele jaren tijd!

Dat zit hem zo.

We schrijven april 2003 en ik had mijn jongste zoon, die in Hoogboom woont en die kickt op filmdiva Charlotte Rampling, willen verrassen door het opnemen van een film waarin zij een hoofdrol speelde en door hem die vervolgens te laten bezorgen.

Tijdens dezelfde periode was ik jarig geworden en had ik van hem onder meer een e-mail ontvangen waarop ik als volgt reageerde: 

“Dag Son,

  Ik opende eindelijk nog eens mijn inkomende mail en las zojuist uw message van … dezer mij toegestuurd ter gelegenheid van mijn verjaardag. Wat een rake formulering! Als dat uit uw eigen vingers komt is dat gewoon prachtig. En als ge daarvoor ergens te leen zijt geweest, is dat nog altijd even mooi. Alleszins bedankt.

 Terloops gezegd en springend van de hak op de tak: ik vergat tijdens onze recente samenkomst te Hoogboom te peilen naar uw mening over de film met Charlotte Rampling die ik recentelijk opnam en met brother Dirk meegaf met de bedoeling hem bij u te deponeren langs de gebruikelijke kanalen. Ik weet dat Ramplingetje sinds heuglijke tijden een van uw uitverkoren actrices is. Na het bekijken van de tape begrijp ik waarom. Zij is eenvoudig  steengoed en als die dan ook nog eens meer dan gewoon oogt, is dat natuurlijk mooi meegenomen. Het verwonderde me wel dat een actrice van dat niveau het nog nodig vindt uit te kleren te gaan omwille van de kunst.  Zal wel veel te  maken hebben met filmmakers die al vroeg ontdekten dat veel bloot ook veel brood op de plank brengt. Ik vind het een minpunt dan weer dat het erop leek dat men uiteindelijk niet meer wist welke kant uit te gaan en dat men daarom ten einde raad maar besloten had het slot eraf te knippen. Daarmee blijkbaar een andere trend volgend die wil dat men het aan de kijker overlaat zelf maar iets te bedenken. Seksscènes kunnen niet expliciet genoeg zijn, voor de verhaallijnen daarentegen beroept men zich op de fantasie van een gewillig publiek.

Groetjes aan allen wie u lief zijn en tot binnenkort.”

 Tot daar de inhoud van mijn mail. Waarvan ik onthoud dat ik-weliswaar geen fervente cinefiel zijnde- het op dat tijdstip toch al heel verrassend vond dat topactrices het blijkbaar noodzakelijk vonden zich tot blootscenes te lenen om hun brooddoosje gevuld te krijgen. Terwijl men amper enkele jaren eerder al een gespecialiseerde bioscoop diende binnen te gaan om actrices van lagere rang zich aan dergelijke rollen te zien overgeven.

 Een voor mij volgende belangrijke stap in de opgang van naakt waren naar schatting amper een drietal jaren later op tv de beelden van zo’n tweehonderd bietekwieten (ik vind er geen ander woord voor) die ergens in Brugge gedurende ettelijke uren en bij een bijna ijselijke temperatuur in Adams- en Evakostuum voor de camera poseerden van een of andere Amerikaanse kunstpaus.  Gewaag u zelf maar even zonder kleren op straat en u vliegt sowieso het boekje op. Omwille van het toverwoord KUNST mag dit plots allemaal wel en liefst dan nog zo massaal mogelijk. A la bonheur.

Ik dacht dat we het hiermee stilaan gehad hadden, maar nee, het verschijnsel is zelfs de laatste tijd nog in een stroomversnelling terecht gekomen. Het volstaat even te vergelijken met de dag van vandaag: bloot, bloter, blootst. En het is niet met druppeltjesmaat dat het op ons afkomt, neen het is een ware stortvloed. Het is echt de spuigaten aan het uitlopen  Men moet al heel erg zijn best doen en heel veel geluk hebben om er niet mee rond de oren geslagen te worden. En ja, men heeft een nieuwe magische formule gevonden: liefdadigheid. Naakt omwille van het goede doel! En dit alles veelal om te behagen.

Ik erger me blauw aan de almaar oprukkende platvloersheid in de allereerste plaats op tv, ik heb tenvolle begrip voor de menselijke zwakheid, maar we moeten dit mankement ook niet verheerlijken zoals dat in praatshows, realityprogramma’s en spelletjes haast dagelijkse kost is  Al dat ambigu en seksueel getint geleuter, het zadelt me op met een onbehaaglijk en misselijkmakend gevoel.

            Wil dat nu zeggen dat we terug naar de tijd van de overplakte tepels moeten bij de ingang van de bioscoop? Dat zeker niet, alles volledig terugdraaien gaat nu eenmaal niet meer, wat niet belet dat een gulden middenweg altijd moet mogelijk zijn. Waar deze nieuwe richting ligt moet ieder maar voor zichzelf uitmaken.

            Ik weet het: belgië heeft niet de exclusiviteit van het fenomeen, het is integendeel wereldverspreid  Ik ben er me ook van bewust dat ik nu tegen de windmolens aan het vechten ben van zowel de geschreven als de beeldende pers, dat ik me bovendien blootstel aan de banbliksems van velen onder u (oubollig, enggeestig, verkrampt, belerend, opgeheven vingertje enz.) maar ik houd toch voet bij stuk: stop die ordinaire nonsens! Vandaag!

            Als afsluiter toch nog dit: het is een evidentie dat er ruimte moet blijven voor alle aspecten van het fenomeen, met alles evenwel op zijn juiste plaats: bloot krijgt een retourtje naar de blootbladen, seks hoort in de paringsclubs thuis en prostitué(s) vliegen terug naar hun schimmige etalages.

Raymond

De werknemers van de Lijn bezitten, in tegenstelling tot hun collega's van de NMBS, geen traditie van in staking te gaan om het minste of geringste. De chauffeurs van de Lijn staan bovendien meer bloot aan agressie van reizigers dan bij de spoorwegen.

Na diverse daden van geweld deze week, is het vanmorgen tot een plotse staking gekomen voor de diensten die richting Nederlandse grens rijden. Twee vakbonden steunen de actie. 

"Fysiek geweld en spuwen in het gezicht is tegenwoordig bijna dagelijkse kost en de vele duw- en trekpartijen worden zelfs niet meer geregistreerd"

Dat zegt een van de syndicalisten. Bijzonder vervelend voor de gebruikers maar begrijpelijk vanuit het standpunt van de chauffeurs.

Onze fantastische multicriminele maatschappij, waarover wij niet mogen klagen anders zijn we verzuurde racisten, verruwt in een ijltempo.  Zij die nauwelijks respect verdienen, zijn de grootste roepers en de meest onbehouwen figuren die de levenssfeer hier verpesten. Zolang men dit tuig blijft aanpakken met fluwelen handschoenen, zal er niets veranderen.

Wat de Lijn ook probeert, en hoe vaak de werknemers nog zullen staken, dat zal allemaal weinig zoden aan de dijk brengen.  Wij weten waarom. De Lijn ook en de meeste normale burgers.  Alleen de slapjanussen van de politiek weigeren de werkelijkheid onder ogen te zien.

Ray

+ Aanpassing 12 uur (uit de reacties weggeplukt)

Bij de lijn moet je zijn........

om te weten wat het is om als laatste hulpkreet de reizigers in gijzeling te nemen ,teneinde onze grieven kracht bij te zetten .Wanneer de overheid nauwelijks durft op te treden ,om een bepaalde bevolkingsgroep niet te stigmatizeren .De Lijn zelf treft in  deze geen schuld omdat ook zij dweilen met de kraan open .Vandaar maak ik gebruik om langs deze weg ex commisaris De Bie te vragen om zijn ervaringen de afgelopen jaren ,met het doofpot beleid van de Antwerpse burgemeester openbaar te maken .Het is reeds jaren een publiek geheim dat er regelmatig tusenkomst was vanuit het schoon verdiep ,om toch vooral op te passen met info naar buiten toe te lekken ,aangezien dat alleen maar voor onrust zou zorgen in de stad .En dat is de reden waarom er een stijging van agressie is tegen mensen van de Lijn,omdat er toch geen k....n aan gedaan wordt .De magistraat die een dorpsgek de toelating geeft om een verbalizerende agent zijn taak over te nemen ,moet zo snel mogelijk aan een psychisch onderzoek worden onderworpen ,en zo nodig op pensioen gestuurd ,om verder onheil uit te sluiten . Ik zou zeggen mr De Bie doe uw best ,en zorg dat onze geliefde RODE burgemeesterRODE oortjes van schaamte krijgt .Tot slot in naam van veel chauffeurs onze verontschuldegingen aan de gedupeerde reizigers ,en de hoop uitsprekend dat ook zij eens aan de juiste boom gaan schudden

Met islamieten is het altijd genieten

(om te onthouden)

Rudi Schuricke "Komm zurück", bij ons beter bekend als "J'attendrai"  Een opname uit 1939. Een jaartje later zongen de Fransen niet meer van j'attendrai ton retour, maar j'attends ton départ. (Morgen is de Platenruiter terug, het zal weer janken worden.)

Op 28 januari is het Jaarlijks Wereld Economisch Forum van Davos van start gegaan. Wat de resultaten van dit gebeuren zijn, is niet te meten, maar dat in de huidige economische crisis, veroorzaakt door de financiële markten, internationaal overleg nodig is, zal niemand betwijfelen. Baat het niet, het schaadt weinig.

Het Forum is een ontmoeting van wereldpolitici, nationale bankiers, economen, bedrijven en er lopen natuurlijk ook enkele klaplopers tussen. Ook de premier van het land B heeft zich gemeld, niet dat die een klaploper is. Integendeel : een sober en intelligent man met een onmogelijke opdracht.  De ideale vertolker voor een modern   Shakespearedrama.

De nieuwe Obama-administratie is er ook met de heel wat minder nieuwe Bill Clinton als grote woordvoerder.  De Clintons zijn de bloedzuigers van de Amerikaanse politiek en zijn het levende bewijs dat Obama lang niet de grote held is die men in hem ziet. Wij zouden willen dat het anders was, want in deze barre tijden is hoop en positivisme meer dan welkom. Zeker als er resultaten volgen. 

Ook de Portugese ex-communist, halve socialist maar in werkelijkheid lid van de Europese Volks Partij van Wilfried Martens, zijne doorluchtigheid Barroso, onderstreept het belang van de eengemaakte €-zone in Davos. En dat is vermoedelijk een zeer evidente vaststelling. Hoeveel honderden miljarden euri belastinggelden er nog moeten gebruikt worden om de EU-banken overeind te houden, is niet geweten. Evenmin of de greep van de politiek op de financiële instellingen de bevolking ten goede zal komen. Wij leven in een historische tijd waarbij we ons moeten afvragen of de echte macht (die van het geld) een nieuwe maatschappij zal vormen of de oude in eer zal herstellen met meer kans op geluk voor velen of enkel voor de politici die de rol van bankiers zullen overnemen.

Een antwoord op dat soort vragen, verwachten we natuurlijk niet vanuit Davos.  Zeker niet in de officiële conclusies.

Er zijn dus heel wat vooraanstaande figuren en Boel is er ook.  Boel is geen politicus maar de broer  van Ruzie. Ditmaal tussen Simon Perrez van Israël en de Turkse Wolf in schaapsvacht, Erdogan, die voor enkele weken in Hasselt partijpolitieke praat stond uit te kramen.  Moet u even in zijn land proberen te doen.

Op een Economisch Congres moet men er niet gezeurd worden over conflicten en oorlogstoestanden maar Perrez is een oude drammer die het niet kan laten de Israëlpolitiek in de Gazastrook te verdedigen.  Waarom hij dat per se wilde doen op dit uitgesproken economisch congres , is onduidelijk, want een ruime meerderheid van de aanwezigen zijn het eens met Israël.  De Wolf in schaapsvacht, die een leger bezit zoals Genghis Kahn, moest echter absoluut bewijzen dat hij ook een groot politicus is en hij  begon Perrez tegen te spreken en verwijten toe te richten over de "moorden" in Gaza. Het een woord bracht het andere mee, de voorzitter van de vergadering schakelde de Turk zijn microfoon uit en niet gewend tegengesproken te worden, verliet deze woedend de vergadering.

Waarmede de ganse internationale gemeenschap en de aanwezige pers konden vaststellen dat Turkije een natie is die bestuurd wordt door een onverlichte despoot  die geen tegenspraak duldt.

Erdogan heeft in Davos duidelijk gemaakt, voor wie er nog aan twijfelde, dat hijzelf een enge man is en zijn land ongeschikt is om een rol te spelen op de internationale scène. De drammerige manier waarop hij zich in de voorbije weken aan de Europese Unie kwam opdringen, kende in Davos een trieste apotheose.

Hier een bruggetje naar het mooie Davos en de conferentie

Savat

En voor wie per se televisie wil kijken om 18.30 uur : VTM

Louis/Louise

Het behoort niet tot de gewoontes van deze blog teksten te ontlenen bij politiek-andersdenkenden.  Behalve als het ons goed uitkomt.  Zo zijn wij nu eenmaal : zonder eer, zonder principes, wie schuin marcheert gaat ook vooruit, maar we blijven schattig. Het oordeel van Eric van Rompuy over Anciaux is merkwaardig. Coalitiegenoten schieten mekaar regelmatig in de rug, daar niet van maar dit is een rechtstaand salvo, oog in oog.  Het gaat over het debat in het Vlaams parlement naar aanleiding van de aartsdomme vergelijking van Bertje  tussen de afgrijselijke moorden in Dendermonde en de kinderslachtoffers in de Gazastrook.

En de liberalen lieten het blonde Antwerpse Riddermeisje op dezelfde kar meespringen met Karim van Overmeiren van VB. 

Maar nu Eric van Rompuy. Als u op zijn vuurrode naam duwt, arriveert u op zijn blog : het is eens wat anders.

Gisteren dacht Bert Anciaux er met wat mooipraterij vanaf te komen maar het Vlaams parlement heeft genoeg van deze man die we tot onze ergernis nog steeds “mijnheer de minister” moeten noemen. Na het debat over de dreigende sluiting van Opel Antwerpen en het verlies van duizenden jobs ging het weer over het ego van iemand die zich voordoet als het “geweten” van de samenleving maar enkel bezig is met zichzelf en met provocatieve uitspraken op zoek naar mediahype. Ik zei vanop mijn bank dat “we als parlementsleden zijn morele lesjes beu zijn”.“U bent niet moreel superieur aan de anderen”. “ Ik aanvaard niet langer dat u spreekt namens de meerderheid over deze delicate materies”.

.
Vandaag lees ik dat ook de federale Regering zich terecht distantieert van zijn uitspraken. Alleen Caroline Gennez zegt nog: “we blijven achter Bert staan”. In deze moeilijke tijden die we meemaken op maatschappelijk vlak met de dramatische dood van kinderen en het jobverlies van duizenden in Vlaanderen is het in feite tijdverlies om zich bezig te houden met één van de zieligste politici die Vlaanderen ooit heeft gekend. Deze man is al 10 jaar lang “onze” Minister van Cultuur even lang als André Malraux Frans minister van Cultuur was onder President Ch. De Gaulle. Arm Vlaanderen.

. 
Bert nadert wel zijn einde. Mijn pronostiek: hij haalt juni niet als minister. Elke dag dat hij nog langer minister blijft zal SP.A het electoraal cash betalen. Rendez vous in het Vlaams Parlement tot zijn volgende blunder. Dan zal Caroline wel zelf de stekker uittrekken vooraleer de kiezer het doet in haar plaats.

Eric van Rompuy

***

Een van de kernachtigste en tegelijk geestigste reacties over Bert bij Angeltjes kwam gisteren van onze vriend Rudolf :

bertje graag nog meer van dat.

domme jongen.

mvg Rudolf

U hebt het misschien al gelezen in de dagbladen van de laatste dagen: de prijzen voor multimedia-apparatuur (tv’s, dvd’s, fototoestellen, pc’s enz.) zullen in de loop van februari merkelijk stijgen.  Alles heeft te maken met de minderwaarde die de yen gedurende de laatste periode gaan innemen is tegenover de euro. De Japanse producenten, die staan voor het overgrote deel van het aanbod, zullen deze minderwaarde  doorrekenen in hun verkoopprijzen aan de Europese afnemers. En dat leidt er dan weer toe dat men aan de Belgische toonbanken in februari 10 tot 20 percent meer zal moeten neertellen in vergelijking met nu. De Belgische verbruiker die nog wil profiteren van de huidige koopjes, dient zich dus te reppen wil hij niet naast de boot vallen.

Wie zich meer toespitst op de laatste snufjes en de verwachte prijsstijgingen naast zich neerlegt, is er dan weer meer bij gebaat zijn aankoop nog even uit te stellen.  Bij de nieuwe lichting is het immers normaal dat er weer enkele veranderingen (die niet noodzakelijk verbeteringen zijn) aan de apparatuur aangebracht zijn.

Dat brengt me automatisch tot wat met de titel van dit stukje bedoeld wordt: het Sergej Boebka-effect.

Het Sergej Boebka-effect is eigenlijk op het lijf geschreven van de fabrikanten. De Rus Boebka  was wereldrecordhouder polsstokspringen en liet de lat telkens met slechts één centimeter hoger leggen, zodat hij op elke atletiekmeting een wereldrecord kon springen en met de massa’s dollars die daaraan verbonden waren kon thuiskeren. Dat hadden de gladde jongens van de multimedia snel begrepen: ook zij gaan qua technologie ook slechts stap voor stap vooruit: eerst de gewone analoge toestellen, later digitale en nog wat later Full HD zoals dat heet. En telkens met enkele andere toeters en bellen. Zo blijft men uiteraard een markt creëren.  En u moet blijven kopen.  Tenzij u heel deze vernieuwingswoede aan u laat voorbijgaan natuurlijk.

Raymond